Atos 9
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA
1 Te Saulo, nákata̱‑de ja̱ ndónda‑de ka'ni‑dé ta̱ká cha̱a káskuá'a tu̱'un máá Jíto'o̱‑yo̱. Te ni̱ jaa̱‑de nuu̱ sutú kúñá'nu‑ga̱.
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 Te ni̱ jika̱n‑de tutu̱ nuu̱ cháa‑ún ja̱ kí'i̱n‑de ta̱ká ve'e sinagoga ñuu̱ Damasco, náva̱'a katɨɨn‑de sava cha̱a xí ñá'an já ká'i̱in sɨkɨ̱ tú'un‑ya̱. Te ku'ni̱‑de ña̱yɨvɨ‑ún kunchaka‑de‑i kii‑de jíín‑i ñuu̱ Jerusalén kuní‑de.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Te ni̱ ki'in‑de ichi kuá'a̱n‑de. Te ni̱ kuyani‑de ñuu̱ Damasco. Te sánaa‑ní te ni̱ ndii ncháa̱‑ni nɨ́ɨ́ núu̱‑dé onde̱ andɨ́vɨ́.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Te ni̱ ndua̱‑ni‑de nuu̱ ñú'un. Te ni̱ jini so̱'o‑de ká'a̱n ɨɨn tu̱'un jíín‑de: Saulo, Saulo, naja̱ chíndiki̱n‑ro̱ rúu̱. Achí.
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Te máá‑de, ni̱ ka'a̱n‑de: Ndé cha̱a kúu‑ní vii, Táta̱, áchí‑de. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Máá‑rí kúu Jesús ja̱ chíndiki̱n‑ro̱ rúu̱. Xaa̱n yíí kúu ja̱ kuañú yátá‑ró punta garrocha. Achí‑ya̱.
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Te máá‑de, kɨ́sɨ‑i‑de, chi̱ yú'ú‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Táta̱, na̱ún sá'a‑ná kuní‑ní, áchí‑de. Te máá Jíto'o̱‑yo̱, ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Nduko̱o, te kɨ̱vɨ‑ró iní ñuu̱. Te yúan ni'i̱n‑ro̱ tú'un ndasa sá'a‑ró. Achí‑ya̱.
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Te cha̱a kája'a̱n jíín Saulo, ni̱ ka̱jukuiñi̱‑de kákee nuu̱‑dé kánde̱'é‑de. Chi ni̱ ka̱jini so̱'o ndija‑de nɨ́'ɨn, ko tú ní kájini̱‑de nuu̱ ní ɨɨn cha̱a ká'a̱n.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Yúan‑na te ni̱ nduko̱o Saulo nuu̱ ñú'un. Te ni̱ ndakoto‑de. Ko tú ni ɨɨn nuu̱ ní jiní‑de. Te kátɨ̱ɨn cha̱a‑ún nda'a‑dé kája'a̱n‑de jíín‑de. Te ni̱ ka̱skɨ́vɨ‑de Saulo ini̱ ñuu̱ Damasco.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Te yúan ni̱ kanchaa̱‑de uni̱ kɨvɨ̱. Te tú ní kúu kutɨ ndé'é‑de, ni tú ní yée‑dé staa̱, ni tú ní jí'i‑de nducha.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Te ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a skuá'a tu̱'un‑ya̱ ñúu̱ Damasco nání‑de Ananías, te jíín jáni ni̱ ka'a̱n máá Jíto'o̱‑yo̱ jíín‑de: Ananías, áchí‑ya̱. Te máá‑de, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Táta̱, yá'a kánchaa̱‑ná, áchí‑de.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Te ni̱ ka'a̱n máá Jíto'o̱‑yo̱ jíín‑de: Ndukuiñi̱ te ki'i̱n‑ro̱ íchi yá'ya ja̱ nání derecha. Te ini̱ ve̱'e Judas ná ndúkú‑ró ɨ́ɨn cha̱a nání Saulo ñuu̱ Tarso, chi ja̱ndáa̱ jikán ta'u̱‑dé.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 Te skóto ja̱ni‑de ja̱ ɨ́ɨn cha̱a nání Ananías, kɨ́vɨ‑de te cháa nda'a xiní‑dé, náva̱'a ndundiji̱n nduchi‑dé. Achí‑ya̱.
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Ananías: Táta̱, a ni̱ jini tu̱'un‑ná sɨkɨ̱ cháa yúan ja̱ xáa̱n sá'a ndɨva̱'a‑de jíín ñáyɨvɨ ndóo‑ní ini̱ ñuu̱ Jerusalén.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Te vina ni̱ chaa̱‑de yá'a ndíso‑de tiñu sutu̱ ñá'nu, náva̱'a katɨɨn‑de ta̱ká ña̱yɨvɨ káchiñú'ún‑i níí, te taan‑dé‑i veka̱a. Achí‑de.
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Te máá Jíto'o̱‑yo̱, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kuá'án, chi cha̱a ni̱ ka̱ji máá‑rí kúu cha̱a jia̱n, náva̱'a ná káni‑de tu̱'un‑ri̱ ki'i̱n‑de nɨ́ɨ́ núu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación, nɨ́ɨ́ núu̱ rey, jíín nɨ́ɨ́ núu̱ táká ña̱yɨvɨ ñúu̱ Israel.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Chi̱ stá'a̱n‑ri̱ nuu̱‑dé ja̱ kánúú ndó'o‑de kua'a̱ xáa̱n túndó'o sɨkɨ̱ sɨ́'vɨ́‑rí. Achí‑ya̱.
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Yúan‑na te kua'a̱n Ananías. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑de ini̱ ve̱'e‑ún. Te ni̱ xndée‑de nda'a‑dé xini̱ Saulo. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Ñáni̱, Saulo. Máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús, I'a̱ ni̱ kenda nuu̱‑ro̱ íchi vái‑ró, ni̱ tájí‑yá ruu̱ va̱i‑ri̱ nuu̱‑ro̱ náva̱'a ná ndúndiji̱n nduchi‑ro, te ná kútú‑ró Espíritu Santo. Achí‑de.
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Te ni̱ ko̱yo‑ni nátu̱'un soo̱ yúndúchi‑dé. Te ni̱ ndundiji̱n nduchi‑dé. Te ni̱ ndukuiñi̱‑de. Te ni̱ janducha‑dé.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Yúan‑na te ni̱ nakee‑dé staa̱. Te ni̱ nani'i̱n iní‑de. Te ni̱ kendo̱o Saulo yaku̱ kɨvɨ̱ jíín cháa káskuá'a ja̱ káxiu̱kú‑de ini̱ ñuu̱ Damasco.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Te ni̱ kejá'á‑ni‑de jáni‑de tu̱'un Jesucristo ini̱ ve̱'e sinagoga, áchí‑de ja̱ I'a̱ yá'a kúu‑ya̱ Sé'e Dios.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Te ta̱ká ña̱yɨvɨ ní ka̱jini so̱'o tu̱'un ká'a̱n‑de, ni̱ ka̱kee nuu̱‑í kánde̱'é‑i. Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Á nasu̱ cháa yá'a xaa̱n sá'a ndɨva̱'a‑de jíín táká ña̱yɨvɨ kándaku ñi'in sɨ́'vɨ́‑yá yá'a núú. Te ja̱ yúán ní chaa̱‑de yá'a, ku'ni̱‑de preso no'o̱n‑de jíín‑i nuu̱ sutú ñá'nu núú. Achí‑i.
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Ko Saulo, ví'í‑gá ni̱ ndúkú ndéé‑de ni̱ sáká núu‑de xini̱ cháa judío káxiu̱kú iní ñuu̱ Damasco, ká'a̱n téyíí‑de ja̱ Jesús kúu Cristo.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Te ni̱ kuu‑ga̱ kɨvɨ̱. Te cha̱a judío, ni̱ ka̱natɨɨn tu̱'un tá'an‑de ja̱ ká'ni‑dé Saulo.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Ko Saulo, ni̱ ni'i̱n‑dé tu̱'un ja̱ súan ni̱ kanda̱tu̱'ún cháa‑ún. Te máá cháa judío ndúú ñúú‑ni kájito yu'u‑dé ichi núu̱ kénda yuxé'é ñúu̱ ja̱ ká'ni‑dé Saulo núú.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Yúan‑na te cha̱a káskuá'a jíín‑de, ni̱ ka̱ki'in‑de Saulo akuáa. Te ini̱ ɨɨn ji̱ka ni̱ ka̱skúun‑de cha̱a jika̱ ɨ́ɨn nama̱ ñúu̱‑ún.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Te nuu̱ ní najaa̱‑de ñuu̱ Jerusalén, te kuní‑de naketá'an‑de jíín cháa káskuá'a‑ún. Ko máá cháa‑ún, ni̱ kayu̱'ú‑de ni̱ ka̱jito‑de Saulo, chi̱ tú ní kákandíja‑de ja̱ cháa skuá'a kúu Saulo.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Ko Bernabé, ni̱ jaka‑de kua'a̱n jíín‑de nuu̱ cháa kákuu apóstol. Te ni̱ jani‑de tu̱'un nuu̱ cháa‑ún ndasa ni̱ jini̱ Saulo nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ íchi kuá'a̱n‑de, te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de, jíín ndasa ni̱ chundéé iní Saulo ni̱ ka'a̱n téyíí‑de tu̱'un Jesús ini̱ ñuu̱ Damasco.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Te ndénda‑de ndɨ́vɨ‑de ñuu̱ Jerusalén jíín cháa kákandíja yúan.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Te ni̱ jani téyíí‑de tu̱'un máá Jíto'o̱‑yo̱. Te ni̱ státá'an‑de jíín cháa judío ñuu̱ Grecia. Ko máá cháa‑ún, kákuni̱‑de ka'ni‑dé Saulo.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Te ni̱ ka̱jini tu̱'un ta̱ká ñani̱. Te ni̱ ka̱chu'un íchí‑de Saulo onde ñuu̱ Cesarea. Te yúan ni̱ ka̱tájí‑de Saulo kua̱no'on‑dé onde̱ ñuu̱ Tarso.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Te tɨku'ni̱ kákandíja nɨ́ɨ́ iní ñuu̱ Judea, jíín ñúu̱ Galilea, jíín ñúu̱ Samaria, tuká ní káchindiki̱n‑de‑i. Te ni̱ ja'nu‑ga̱‑i jíín tú'un. Te ni̱ ka̱chiñú'ún‑i máá Jíto'o̱‑yo̱. Te ni̱ ka̱ndundéé iní‑i ni̱ sá'a Espíritu Santo. Te ni̱ ndea̱‑ga̱‑i.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Te Pedro, jíka kuu‑de nuu̱‑í ta̱ká lado. Te suni ni̱ ja'a̱n‑de nuu̱ ñáyɨvɨ ndóo ini̱ ñuu̱ Lida.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Te yúan ni̱ jini̱‑de nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a nání Eneas, ja̱ ní kuu una̱ kuia̱ káa‑de ji̱to, chi ni̱ kuyúnú‑de.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Te ni̱ kachi̱ Pedro jíín‑de: Eneas, Jesucristo ná násáva̱'a‑ya̱ róó. Nduko̱o, te natuu‑ro jíto‑ró. Achí‑de. Te ni̱ nduko̱o‑ni cha̱a‑ún.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Te ni̱ kajini̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ káxiu̱kú ñúu̱ Lida jíín ñúu̱ Sarón. Te ni̱ ka̱naxíó káva ini̱‑i nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Te suni ni̱ i̱o ɨɨn ña'an skuá'a ini̱ ñuu̱ Jope, nání‑ña Tabita, ja̱ kuní ka'a̱n nuu̱ yú'u griego, Dorcas. Ña'an yá'a, xaa̱n ní sá'a‑ña tíñu va̱'a jíín caridad.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Te kɨvɨ̱‑ún ni̱ ku'u̱‑ña. Te ni̱ ji'i̱‑ña. Te ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ nasándoo‑de ña'an‑ún. Te ni̱ kajaki̱n‑de‑ña ɨ́ɨn ini̱ ve̱'e.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Te ñuu̱ Lida, yani kánchaa̱ jíín ñúu̱ Jope. Te cha̱a káskuá'a‑ún, ni̱ ka̱jini tu̱'un‑de ja̱ kánchaa̱ Pedro yúan. Te ni̱ ka̱tájí‑de uu̱ cha̱a kua̱ka'a̱n nda̱'ú jíín Pedro: Ma̱ kúkuéé‑ní te chaa̱‑ní nuu̱‑ná, áchí‑de.
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Yúan‑na te ni̱ ndukuiñi̱ Pedro kua'a̱n‑de jíín‑de. Te nuu̱ ní jaa̱‑de, ni̱ ka̱jaka‑de Pedro kua'a̱n‑de jíín‑de ini̱ ve̱'e‑ún. Te yúan, ta̱ká ña'an viuda, ni̱ ka̱jíkó ndúu̱‑ña‑dé kánde'e̱‑ña. Te kástá'a̱n‑ña táká su'nu̱ jíín táká tɨka̱chí ní sá'a Dorcas ná ni̱ kanchaa̱‑ña jíín‑ña jíná'an‑ña núú.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Yúan‑na te Pedro, ni̱ jacha̱ ndɨ'ɨ‑de ña̱yɨvɨ‑ún kája'a̱n‑i yata̱ vé'e. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑dé. Te ni̱ naxíó kóto‑de ichi núu̱ kátúu ndɨ́yi‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Tabita, nduko̱o, áchí‑de. Te máá‑ña, ni̱ ndakoto‑ni‑ña. Te ni̱ jini̱‑ña núu̱ Pedro. Te ni̱ nduko̱o‑ni‑ña.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Te máá‑de, ni̱ tɨɨn‑de nda'a‑ñá. Te ni̱ xndúkuiñi̱‑de‑ña. Yúan‑na te ni̱ kana‑de xini̱ ñáyɨvɨ ndóo jíín viuda. Te ni̱ stá'a̱n‑de‑ña já á chakú‑ña.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Te tiñu yá'a ni̱ jicha̱ tu̱'un nɨ́ɨ́ ñúu̱ Jope kua'a̱n. Te kua'a̱ ñáyɨvɨ, ni̱ ka̱kandíja‑i nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Te Pedro, kua'a̱ kɨvɨ́ ní kendo̱o‑de ini̱ ñuu̱ Jope, kánchaa̱‑de ve'e ɨɨn cha̱a curtidor nání Simón.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.