Atos 8
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARC
1 Te Saulo, ni̱ jatú'ún‑de ja̱ ní ji'i̱ Esteban. Te kɨvɨ̱‑ún ni̱ kejá'á káchindiki̱n xaa̱n‑í tɨku'ni̱ kándíja ini̱ ñuu̱ Jerusalén. Te tɨku'ni̱‑ún, ni̱ kajicha̱ nu̱u‑i kája'a̱n‑i nɨ́ɨ́ ndáñúu̱ Judea jíín ndáñúu̱ Samaria. Ko cha̱a apóstol chi̱ túu.
1 E também Saulo consentiu na morte dele. E fez-se, naquele dia, uma grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos foram dispersos pelas terras da Judeia e da Samaria, exceto os apóstolos.
2 Te cha̱a káchiñú'ún Dios, ni̱ kajachi̱ndu̱ji‑de Esteban. Te ni̱ kande'e̱ xaa̱n‑dé ja̱ ní naa Esteban.
2 E uns varões piedosos foram enterrar Estêvão e fizeram sobre ele grande pranto.
3 Ko Saulo, chi̱ xnáa‑dé tɨku'ni̱ kándíja kuní‑de. Te kɨ́vɨ‑de ndɨta'a̱n ve'e. Te ñú'un‑de cha̱a, ña'an, táan‑dé‑i veka̱a.
3 E Saulo assolava a igreja, entrando pelas casas; e, arrastando homens e mulheres, os encerrava na prisão.
4 Te ta̱ká ña̱yɨvɨ ní kajicha̱ nu̱u‑ún, kája'a̱n‑i ta̱ká ñuu̱ kájani‑i tu̱'un Dios.
4 Mas os que andavam dispersos iam por toda parte anunciando a palavra.
5 Te Felipe, ni̱ kuun‑de kua'a̱n‑de ñuu̱ Samaria. Te yúan ni̱ jani‑de tu̱'un Cristo nuu̱ ñáyɨvɨ.
5 E, descendo Filipe à cidade de Samaria, lhes pregava a Cristo.
6 Te ta̱ká ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ ka̱chu'un ini̱‑i ta̱ká tu̱'un ja̱ ní ka'a̱n Felipe jíín‑i. Te ni̱ ka̱jini so̱'o‑i, te ni̱ kajini̱‑i ta̱ká tuni̱ ni̱ sá'a‑de.
6 E as multidões unanimemente prestavam atenção ao que Filipe dizia, porque ouviam e viam os sinais que ele fazia,
7 Chi̱ ini̱ kua'a̱ ñáyɨvɨ ní kiñi'in‑de tachi̱ kíni. Te ni̱ kenda‑ún kákana kó'ó kája'a̱n. Te tɨnɨ̱ cha̱a ni̱ kuyúnú jíín cháa rengo, ni̱ kandu̱va̱'a‑de.
7 pois que os espíritos imundos saíam de muitos que os tinham, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos eram curados.
8 Te ni̱ ka̱kusɨɨ̱ xáa̱n iní ña̱yɨvɨ ñúu̱‑ún.
8 E havia grande alegria naquela cidade.
9 Te ini̱ ñuu̱‑ún ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a nání Simón. Te cha̱a‑ún, cha̱a ña̱vá'a kúu‑de. Te xaa̱n kánaa iní ña̱yɨvɨ ñúu̱ Samaria kánde̱'é‑i. Te ni̱ ka'a̱n‑de ja̱ ɨ́ɨn cha̱a ñá'nu xaa̱n kúu máá‑de.
9 E estava ali um certo homem chamado Simão, que anteriormente exercera naquela cidade a arte mágica e tinha iludido a gente de Samaria, dizendo que era uma grande personagem;
10 Te ña̱yɨvɨ, xaa̱n vá'a káchu'un ini̱‑i tu̱'un ká'a̱n‑de onde̱ su̱chí lúlí te onde̱ cha̱a ñá'nu. Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Cha̱a yá'a xaa̱n yí'i fuerza Dios ñá'nu ini̱‑de.
10 ao qual todos atendiam, desde o mais pequeno até ao maior, dizendo: Este é a grande virtude de Deus.
11 Te káchu'un ini̱‑i tu̱'un ká'a̱n‑de, chi̱ xaa̱n káni kɨvɨ́ ní sá'a‑de tiñu ña̱vá'a nuu̱‑í, ni̱ ka̱naa iní‑i kánde̱'é‑i.
11 E atendiam-no a ele, porque já desde muito tempo os havia iludido com artes mágicas.
12 Ko nuu̱‑í ni̱ jani Felipe tu̱'un va̱'a ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, jíín tú'un sɨ́'vɨ́ Jesucristo. Yúan‑na te ni̱ ka̱kandíja‑i. Te ni̱ ka̱janducha‑í kúu cha̱a kúu ña'an.
12 Mas, como cressem em Filipe, que lhes pregava acerca do Reino de Deus e do nome de Jesus Cristo, se batizavam, tanto homens como mulheres.
13 Te máá Simón, suni ni̱ kandíja‑de, ni̱ janducha‑dé. Te ni̱ jika kuu‑de jíín Felipe, ndé'é‑de ja̱ sá'a Felipe ta̱ká tuni̱ jíín táká tiñu ñá'nu. Te ni̱ kee nuu̱‑dé kándii̱‑de.
13 E creu até o próprio Simão; e, sendo batizado, ficou, de contínuo, com Filipe e, vendo os sinais e as grandes maravilhas que se faziam, estava atônito.
14 Te cha̱a apóstol ká'i̱in‑de ini̱ ñuu̱ Jerusalén, ni̱ ka̱jini tu̱'un‑de ja̱ ñáyɨvɨ ñúu̱ Samaria, ni̱ ka̱jatá'ú‑i tu̱'un Dios. Te ni̱ ka̱tájí‑de Pedro jíín Juan kája'a̱n‑de yúan.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, ouvindo que Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram para lá Pedro e João,
15 Te ni̱ ja̱koyo cha̱a‑ún. Te ni̱ kajika̱n ta'u̱‑dé ja'a̱ ñáyɨvɨ‑ún, náva̱'a ná ní'i̱n‑í Espíritu Santo jíná'an‑i.
15 os quais, tendo descido, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo.
16 Chi̱ té cha'a̱n‑ga̱ kii‑ya̱ sɨkɨ́ ní ɨɨn‑i. Chi̱ máni ni̱ ka̱janducha‑í jíín sɨ́'vɨ́ Jesús.
16 (Porque sobre nenhum deles tinha ainda descido, mas somente eram batizados em nome do Senhor Jesus.)
17 Yúan‑na te ni̱ ka̱chaa‑de nda'a‑dé xini̱‑í jíná'an‑i te ni̱ chaa̱ Espíritu Santo sɨkɨ̱‑í.
17 Então, lhes impuseram as mãos, e receberam o Espírito Santo.
18 Te ni̱ jini̱ Simón ja̱ súan káchaa apóstol nda'a‑dé xini̱ ñáyɨvɨ‑ún, te já'a‑ya̱ Espíritu Santo nuu̱‑í. Te kua̱'a‑de xu̱'ún núu̱ apóstol kuní‑de núú.
18 E Simão, vendo que pela imposição das mãos dos apóstolos era dado o Espírito Santo, lhes ofereceu dinheiro,
19 Te ni̱ ka'a̱n‑de: Suni kuní‑ná ja̱ kuá'a‑ní fuerza yá'a nuu̱‑ná náva̱'a na̱ni ña̱yɨvɨ xndée‑ná nda'a‑ná xini̱‑í, te chaa̱ Espíritu Santo sɨkɨ̱‑í, áchí‑de.
19 dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu puser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Yúan‑na te ni̱ kachi̱ Pedro jíín‑de: Xu̱'ún‑ró ná náa jíín‑ró, chi̱ jáni ini̱‑ro̱ já jíín xú'ún kúu kuaan‑ró tá'u̱ já'a Dios.
20 Mas disse-lhe Pedro: O teu dinheiro seja contigo para perdição, pois cuidaste que o dom de Deus se alcança por dinheiro.
21 Tú cuenta‑ro̱ ni tú ta'u̱‑ro̱ já kúndii̱‑ro̱ sɨkɨ́ tíñu yá'a, chi̱ tú íó ndaa̱ ini̱ añú‑ro̱ núu̱ Dios.
21 Tu não tens parte nem sorte nesta palavra, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Núsáá te nakani ini̱‑ro̱ sɨkɨ́ kuáchi‑ró yá'a. Te nandaka̱n ta'u̱‑ro̱ núu̱ Dios, sanaa te sá'a‑ya̱ túká'nu ini̱‑ya̱ núu̱ kuáchi ñú'un ini̱‑ro̱.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua iniquidade e ora a Deus, para que, porventura, te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Chi̱ jiní‑ri̱ ja̱ xáa̱n kújá'a̱ ini̱‑ro̱ núu̱‑yá. Te máni kua̱chi tɨ́ɨn róó. Achí Pedro jíín‑de.
23 pois vejo que estás em fel de amargura e em laço de iniquidade.
24 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Simón jíín‑de: Kaka̱n ta'u̱ máá‑ró já'a̱‑rí nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ náva̱'a ni ɨɨn tu̱'un ká'a̱n‑ro̱ jián ma̱ kíi sɨkɨ̱‑rí, áchí‑de.
24 Respondendo, porém, Simão disse: Orai vós por mim ao Senhor, para que nada do que dissestes venha sobre mim.
25 Te máá‑de, ni̱ kaka'a̱n ndaa̱‑de. Te ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un Dios. Te ni̱ ka̱naxíó káva‑de káno'o̱n‑de ñuu̱ Jerusalén. Te kua'a̱‑gá ndañúu̱ Samaria kájani‑de tu̱'un va̱'a.
25 Tendo eles, pois, testificado e falado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e, em muitas aldeias dos samaritanos, anunciaram o evangelho.
26 Te ɨɨn ndajá'a̱ máá Tatá Dios, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Felipe: Ndukuiñi̱ te ki'i̱n‑ro̱ íchi sur, ichi já kénda ini̱ ñuu̱ Jerusalén, ja̱ kúun kua'a̱n onde̱ ñuu̱ Gaza. Achí‑ya̱. Te yúan chi̱ ñu'un té'é kúu.
26 E o anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te e vai para a banda do Sul, ao caminho que desce de Jerusalém para Gaza, que está deserto.
27 Yúan‑na te ni̱ ndukuiñi̱ Felipe kua'a̱n‑de. Te ni̱ kenda‑ni ɨɨn cha̱a eunuco etíope. Te cha̱a‑ún játíñu‑de nuu̱ reina etíope, nání‑ña Candace. Te ɨɨn gobernador kúu‑de. Te suni ndíto‑de yaka̱ xu̱'ún‑ña. Te ni̱ kii‑de ñuu̱ Jerusalén, ni̱ kichiñú'ún‑de Dios.
27 E levantou-se e foi. E eis que um homem etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros e tinha ido a Jerusalém para adoração,
28 Te kua̱no'on‑dé kánchaa̱‑de nuu̱ carreta‑de. Te ká'u‑de tutu̱ ni̱ chaa Isaías cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios onde̱ sáá.
28 regressava e, assentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Te máá Espíritu ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Felipe: Kuá'án te kita'a̱n‑ro̱ carreta‑ún.
29 E disse o Espírito a Filipe: Chega-te e ajunta-te a esse carro.
30 Te Felipe, ni̱ kundéé‑de ni̱ jaa̱‑de. Te ni̱ jini so̱'o‑de ká'u cha̱a‑ún tutu̱ ja̱ ní chaa Isaías onde̱ sáá. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de cha̱a‑ún: Á júku̱'un ini̱‑ní na̱ún ká'u‑ní xí túu. Achí‑de.
30 E, correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías e disse: Entendes tu o que lês?
31 Te máá eunuco, ni̱ ka'a̱n‑de jíín Felipe: Te ndasa juku̱'un ini̱‑ná te nú tú stá'a̱n ɨɨn cha̱a nuu̱‑ná, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de ja̱ ná káa Felipe nuu̱ carreta‑de te kunchaa̱‑de jíín‑de.
31 E ele disse: Como poderei entender, se alguém me não ensinar? E rogou a Filipe que subisse e com ele se assentasse.
32 Te nuu̱ ká'u‑de tutu̱ ii̱‑ún ni̱ ka'a̱n tu̱'un yá'a: Nátu̱'un ɨɨn rɨɨ̱ ja̱ kuá'a̱n‑tɨ̱ kúu̱‑tɨ̱, súan ni̱ ja'a̱n‑ya̱. Te nátu̱'un ɨɨn lélú sété tú ndé'e̱‑tɨ̱, suni súan tú ní ká'a̱n kutɨ‑yá.
32 E o lugar da Escritura que lia era este: Foi levado como a ovelha para o matadouro; e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, assim não abriu a sua boca.
33 Te hora ni̱ kuka nuu̱‑yá, tú ní sándaa̱ va̱'a‑i jíín‑yá. Ndasa koo tu̱'un tata̱‑ya̱, chi ni̱ ji'i̱‑ya̱ iní ñu̱yɨ́vɨ yá'a. Achí.
33 Na sua humilhação, foi tirado o seu julgamento; e quem contará a sua geração? Porque a sua vida é tirada da terra.
34 Yúan‑na te cha̱a eunuco‑ún, ni̱ ka'a̱n‑de: Cha̱a ni̱ jani tu̱'un yá'a, ndé sɨkɨ̱ cháa ká'a̱n‑de. Sɨkɨ̱ máá‑de xí sɨkɨ́ ɨngá cha̱a, áchí‑de jíín Felipe.
34 E, respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? De si mesmo ou de algum outro?
35 Yúan‑na te Felipe, ni̱ kejá'á‑de ká'a̱n‑de. Te jíín tú'un ká'a̱n tutu̱ ii̱‑ún ni̱ jani‑de tu̱'un va̱'a Jesús nuu̱ cháa‑ún.
35 Então, Filipe, abrindo a boca e começando nesta Escritura, lhe anunciou a Jesus.
36 Te nini kája'a̱n‑de ichi‑ún, te ni̱ ja̱koyo‑de ɨɨn nuu̱ ñú'un nducha. Te ni̱ ka'a̱n cha̱a eunuco: Yá'a ñú'un nducha. Á tú kuu kuanducha‑ná, xí ndéja̱ jasú. Achí‑de.
36 E, indo eles caminhando, chegaram ao pé de alguma água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 Te ni̱ kachi̱ Felipe: Nú kándíja‑ní onde̱ jíín iní jíín añú‑ní, te kuu, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n eunuco: Kándíja‑ná ja̱ Jesucristo kúu máá Sé'e Dios, áchí‑de.
37 E disse Filipe: É lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.
38 Te ni̱ tá'ú‑de tiñu ni̱ jukuiñi̱ carreta. Te ni̱ ka̱nuu ndendúú‑de kája'a̱n‑de nuu̱ ñú'un nducha yúan. Te ni̱ skuánducha Felipe cha̱a eunuco.
38 E mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e o batizou.
39 Te nuu̱ ní ka̱nana‑de ini̱ nducha, te Espíritu máá Tatá Dios, ni̱ chaxio‑ni‑ya̱ Felipe kua'a̱n‑de. Te cha̱a eunuco, tuká ní jiní‑de nuu̱ Felipe. Te ni̱ ki'in‑de ichi kuáno'on‑dé. Te kúsɨɨ̱ iní‑de.
39 E, quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco; e, jubiloso, continuou o seu caminho.
40 Ko Felipe, ni̱ ndenda‑de onde̱ ñuu̱ Azoto. Te nini já'a‑de kua'a̱n‑de, te jáni‑de tu̱'un va̱'a‑ya̱ táká ñuu̱. Te vásá ní jaa̱‑de ñuu̱ Cesarea.
40 E Filipe se achou em Azoto e, indo passando, anunciava o evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.