Atos 8
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARIB
1 Te Saulo, ni̱ jatú'ún‑de ja̱ ní ji'i̱ Esteban. Te kɨvɨ̱‑ún ni̱ kejá'á káchindiki̱n xaa̱n‑í tɨku'ni̱ kándíja ini̱ ñuu̱ Jerusalén. Te tɨku'ni̱‑ún, ni̱ kajicha̱ nu̱u‑i kája'a̱n‑i nɨ́ɨ́ ndáñúu̱ Judea jíín ndáñúu̱ Samaria. Ko cha̱a apóstol chi̱ túu.
1 Naquele dia levantou-se grande perseguição contra a igreja que estava em Jerusalém; e todos exceto os apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judéia e da Samária.
2 Te cha̱a káchiñú'ún Dios, ni̱ kajachi̱ndu̱ji‑de Esteban. Te ni̱ kande'e̱ xaa̱n‑dé ja̱ ní naa Esteban.
2 E uns homens piedosos sepultaram a Estêvão, e fizeram grande pranto sobre ele.
3 Ko Saulo, chi̱ xnáa‑dé tɨku'ni̱ kándíja kuní‑de. Te kɨ́vɨ‑de ndɨta'a̱n ve'e. Te ñú'un‑de cha̱a, ña'an, táan‑dé‑i veka̱a.
3 Saulo porém, assolava a igreja, entrando pelas casas e, arrastando homens e mulheres, os entregava à prisão.
4 Te ta̱ká ña̱yɨvɨ ní kajicha̱ nu̱u‑ún, kája'a̱n‑i ta̱ká ñuu̱ kájani‑i tu̱'un Dios.
4 No entanto os que foram dispersos iam por toda parte, anunciando a palavra.
5 Te Felipe, ni̱ kuun‑de kua'a̱n‑de ñuu̱ Samaria. Te yúan ni̱ jani‑de tu̱'un Cristo nuu̱ ñáyɨvɨ.
5 E descendo Filipe à cidade de Samária, pregava-lhes a Cristo.
6 Te ta̱ká ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ ka̱chu'un ini̱‑i ta̱ká tu̱'un ja̱ ní ka'a̱n Felipe jíín‑i. Te ni̱ ka̱jini so̱'o‑i, te ni̱ kajini̱‑i ta̱ká tuni̱ ni̱ sá'a‑de.
6 As multidões escutavam, unânimes, as coisas que Filipe dizia, ouvindo-o e vendo os sinais que operava;
7 Chi̱ ini̱ kua'a̱ ñáyɨvɨ ní kiñi'in‑de tachi̱ kíni. Te ni̱ kenda‑ún kákana kó'ó kája'a̱n. Te tɨnɨ̱ cha̱a ni̱ kuyúnú jíín cháa rengo, ni̱ kandu̱va̱'a‑de.
7 pois saíam de muitos possessos os espíritos imundos, clamando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos foram curados;
8 Te ni̱ ka̱kusɨɨ̱ xáa̱n iní ña̱yɨvɨ ñúu̱‑ún.
8 pelo que houve grande alegria naquela cidade.
9 Te ini̱ ñuu̱‑ún ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a nání Simón. Te cha̱a‑ún, cha̱a ña̱vá'a kúu‑de. Te xaa̱n kánaa iní ña̱yɨvɨ ñúu̱ Samaria kánde̱'é‑i. Te ni̱ ka'a̱n‑de ja̱ ɨ́ɨn cha̱a ñá'nu xaa̱n kúu máá‑de.
9 Ora, estava ali certo homem chamado Simão, que vinha exercendo naquela cidade a arte mágica, fazendo pasmar o povo da Samária, e dizendo ser ele uma grande personagem;
10 Te ña̱yɨvɨ, xaa̱n vá'a káchu'un ini̱‑i tu̱'un ká'a̱n‑de onde̱ su̱chí lúlí te onde̱ cha̱a ñá'nu. Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Cha̱a yá'a xaa̱n yí'i fuerza Dios ñá'nu ini̱‑de.
10 ao qual todos atendiam, desde o menor até o maior, dizendo: Este é o Poder de Deus que se chama Grande.
11 Te káchu'un ini̱‑i tu̱'un ká'a̱n‑de, chi̱ xaa̱n káni kɨvɨ́ ní sá'a‑de tiñu ña̱vá'a nuu̱‑í, ni̱ ka̱naa iní‑i kánde̱'é‑i.
11 Eles o atendiam porque já desde muito tempo os vinha fazendo pasmar com suas artes mágicas.
12 Ko nuu̱‑í ni̱ jani Felipe tu̱'un va̱'a ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, jíín tú'un sɨ́'vɨ́ Jesucristo. Yúan‑na te ni̱ ka̱kandíja‑i. Te ni̱ ka̱janducha‑í kúu cha̱a kúu ña'an.
12 Mas, quando creram em Filipe, que lhes pregava acerca do reino de Deus e do nome de Jesus, batizavam-se homens e mulheres.
13 Te máá Simón, suni ni̱ kandíja‑de, ni̱ janducha‑dé. Te ni̱ jika kuu‑de jíín Felipe, ndé'é‑de ja̱ sá'a Felipe ta̱ká tuni̱ jíín táká tiñu ñá'nu. Te ni̱ kee nuu̱‑dé kándii̱‑de.
13 E creu até o próprio Simão e, sendo batizado, ficou de contínuo com Filipe; e admirava-se, vendo os sinais e os grandes milagres que se faziam.
14 Te cha̱a apóstol ká'i̱in‑de ini̱ ñuu̱ Jerusalén, ni̱ ka̱jini tu̱'un‑de ja̱ ñáyɨvɨ ñúu̱ Samaria, ni̱ ka̱jatá'ú‑i tu̱'un Dios. Te ni̱ ka̱tájí‑de Pedro jíín Juan kája'a̱n‑de yúan.
14 Os apóstolos, pois, que estavam em Jerusalém, tendo ouvido que os da Samária haviam recebido a palavra de Deus, enviaram-lhes Pedro e João;
15 Te ni̱ ja̱koyo cha̱a‑ún. Te ni̱ kajika̱n ta'u̱‑dé ja'a̱ ñáyɨvɨ‑ún, náva̱'a ná ní'i̱n‑í Espíritu Santo jíná'an‑i.
15 os quais, tendo descido, oraram por eles, para que recebessem o Espírito Santo.
16 Chi̱ té cha'a̱n‑ga̱ kii‑ya̱ sɨkɨ́ ní ɨɨn‑i. Chi̱ máni ni̱ ka̱janducha‑í jíín sɨ́'vɨ́ Jesús.
16 Porque sobre nenhum deles havia ele descido ainda; mas somente tinham sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Yúan‑na te ni̱ ka̱chaa‑de nda'a‑dé xini̱‑í jíná'an‑i te ni̱ chaa̱ Espíritu Santo sɨkɨ̱‑í.
17 Então lhes impuseram as mãos, e eles receberam o Espírito Santo.
18 Te ni̱ jini̱ Simón ja̱ súan káchaa apóstol nda'a‑dé xini̱ ñáyɨvɨ‑ún, te já'a‑ya̱ Espíritu Santo nuu̱‑í. Te kua̱'a‑de xu̱'ún núu̱ apóstol kuní‑de núú.
18 Quando Simão viu que pela imposição das mãos dos apóstolos se dava o Espírito Santo, ofereceu-lhes dinheiro,
19 Te ni̱ ka'a̱n‑de: Suni kuní‑ná ja̱ kuá'a‑ní fuerza yá'a nuu̱‑ná náva̱'a na̱ni ña̱yɨvɨ xndée‑ná nda'a‑ná xini̱‑í, te chaa̱ Espíritu Santo sɨkɨ̱‑í, áchí‑de.
19 dizendo: Dai-me também a mim esse poder, para que aquele sobre quem eu impuser as mãos, receba o Espírito Santo.
20 Yúan‑na te ni̱ kachi̱ Pedro jíín‑de: Xu̱'ún‑ró ná náa jíín‑ró, chi̱ jáni ini̱‑ro̱ já jíín xú'ún kúu kuaan‑ró tá'u̱ já'a Dios.
20 Mas disse-lhe Pedro: Vá tua prata contigo à perdição, pois cuidaste adquirir com dinheiro o dom de Deus.
21 Tú cuenta‑ro̱ ni tú ta'u̱‑ro̱ já kúndii̱‑ro̱ sɨkɨ́ tíñu yá'a, chi̱ tú íó ndaa̱ ini̱ añú‑ro̱ núu̱ Dios.
21 Tu não tens parte nem sorte neste ministério, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Núsáá te nakani ini̱‑ro̱ sɨkɨ́ kuáchi‑ró yá'a. Te nandaka̱n ta'u̱‑ro̱ núu̱ Dios, sanaa te sá'a‑ya̱ túká'nu ini̱‑ya̱ núu̱ kuáchi ñú'un ini̱‑ro̱.
22 Arrepende-te, pois, dessa tua maldade, e roga ao Senhor para que porventura te seja perdoado o pensamento do teu coração;
23 Chi̱ jiní‑ri̱ ja̱ xáa̱n kújá'a̱ ini̱‑ro̱ núu̱‑yá. Te máni kua̱chi tɨ́ɨn róó. Achí Pedro jíín‑de.
23 pois vejo que estás em fel de amargura, e em laços de iniqüidade.
24 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Simón jíín‑de: Kaka̱n ta'u̱ máá‑ró já'a̱‑rí nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ náva̱'a ni ɨɨn tu̱'un ká'a̱n‑ro̱ jián ma̱ kíi sɨkɨ̱‑rí, áchí‑de.
24 Respondendo, porém, Simão, disse: Rogai vós por mim ao Senhor, para que nada do que haveis dito venha sobre mim.
25 Te máá‑de, ni̱ kaka'a̱n ndaa̱‑de. Te ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un Dios. Te ni̱ ka̱naxíó káva‑de káno'o̱n‑de ñuu̱ Jerusalén. Te kua'a̱‑gá ndañúu̱ Samaria kájani‑de tu̱'un va̱'a.
25 Eles, pois, havendo testificado e falado a palavra do Senhor, voltando para Jerusalém, evangelizavam muitas aldeias dos samaritanos.
26 Te ɨɨn ndajá'a̱ máá Tatá Dios, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Felipe: Ndukuiñi̱ te ki'i̱n‑ro̱ íchi sur, ichi já kénda ini̱ ñuu̱ Jerusalén, ja̱ kúun kua'a̱n onde̱ ñuu̱ Gaza. Achí‑ya̱. Te yúan chi̱ ñu'un té'é kúu.
26 Mas um anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Levanta-te, e vai em direção do sul pelo caminho que desce de Jerusalém a Gaza, o qual está deserto.
27 Yúan‑na te ni̱ ndukuiñi̱ Felipe kua'a̱n‑de. Te ni̱ kenda‑ni ɨɨn cha̱a eunuco etíope. Te cha̱a‑ún játíñu‑de nuu̱ reina etíope, nání‑ña Candace. Te ɨɨn gobernador kúu‑de. Te suni ndíto‑de yaka̱ xu̱'ún‑ña. Te ni̱ kii‑de ñuu̱ Jerusalén, ni̱ kichiñú'ún‑de Dios.
27 E levantou-se e foi; e eis que um etíope, eunuco, mordomo-mor de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todos os seus tesouros e tinha ido a Jerusalém para adorar,
28 Te kua̱no'on‑dé kánchaa̱‑de nuu̱ carreta‑de. Te ká'u‑de tutu̱ ni̱ chaa Isaías cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios onde̱ sáá.
28 regressava e, sentado no seu carro, lia o profeta Isaías.
29 Te máá Espíritu ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Felipe: Kuá'án te kita'a̱n‑ro̱ carreta‑ún.
29 Disse o Espírito a Filipe: Chega-te e ajunta-te a esse carro.
30 Te Felipe, ni̱ kundéé‑de ni̱ jaa̱‑de. Te ni̱ jini so̱'o‑de ká'u cha̱a‑ún tutu̱ ja̱ ní chaa Isaías onde̱ sáá. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de cha̱a‑ún: Á júku̱'un ini̱‑ní na̱ún ká'u‑ní xí túu. Achí‑de.
30 E correndo Filipe, ouviu que lia o profeta Isaías, e disse: Entendes, porventura, o que estás lendo?
31 Te máá eunuco, ni̱ ka'a̱n‑de jíín Felipe: Te ndasa juku̱'un ini̱‑ná te nú tú stá'a̱n ɨɨn cha̱a nuu̱‑ná, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de ja̱ ná káa Felipe nuu̱ carreta‑de te kunchaa̱‑de jíín‑de.
31 Ele respondeu: Pois como poderei entender, se alguém não me ensinar? e rogou a Filipe que subisse e com ele se sentasse.
32 Te nuu̱ ká'u‑de tutu̱ ii̱‑ún ni̱ ka'a̱n tu̱'un yá'a: Nátu̱'un ɨɨn rɨɨ̱ ja̱ kuá'a̱n‑tɨ̱ kúu̱‑tɨ̱, súan ni̱ ja'a̱n‑ya̱. Te nátu̱'un ɨɨn lélú sété tú ndé'e̱‑tɨ̱, suni súan tú ní ká'a̱n kutɨ‑yá.
32 Ora, a passagem da Escritura que estava lendo era esta: Foi levado como a ovelha ao matadouro, e, como está mudo o cordeiro diante do que o tosquia, assim ele não abre a sua boca.
33 Te hora ni̱ kuka nuu̱‑yá, tú ní sándaa̱ va̱'a‑i jíín‑yá. Ndasa koo tu̱'un tata̱‑ya̱, chi ni̱ ji'i̱‑ya̱ iní ñu̱yɨ́vɨ yá'a. Achí.
33 Na sua humilhação foi tirado o seu julgamento; quem contará a sua geração? porque a sua vida é tirada da terra.
34 Yúan‑na te cha̱a eunuco‑ún, ni̱ ka'a̱n‑de: Cha̱a ni̱ jani tu̱'un yá'a, ndé sɨkɨ̱ cháa ká'a̱n‑de. Sɨkɨ̱ máá‑de xí sɨkɨ́ ɨngá cha̱a, áchí‑de jíín Felipe.
34 Respondendo o eunuco a Filipe, disse: Rogo-te, de quem diz isto o profeta? de si mesmo, ou de algum outro?
35 Yúan‑na te Felipe, ni̱ kejá'á‑de ká'a̱n‑de. Te jíín tú'un ká'a̱n tutu̱ ii̱‑ún ni̱ jani‑de tu̱'un va̱'a Jesús nuu̱ cháa‑ún.
35 Então Filipe tomou a palavra e, começando por esta escritura, anunciou-lhe a Jesus.
36 Te nini kája'a̱n‑de ichi‑ún, te ni̱ ja̱koyo‑de ɨɨn nuu̱ ñú'un nducha. Te ni̱ ka'a̱n cha̱a eunuco: Yá'a ñú'un nducha. Á tú kuu kuanducha‑ná, xí ndéja̱ jasú. Achí‑de.
36 E indo eles caminhando, chegaram a um lugar onde havia água, e disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que eu seja batizado?
37 Te ni̱ kachi̱ Felipe: Nú kándíja‑ní onde̱ jíín iní jíín añú‑ní, te kuu, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n eunuco: Kándíja‑ná ja̱ Jesucristo kúu máá Sé'e Dios, áchí‑de.
37 {E disse Felipe: é lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.}
38 Te ni̱ tá'ú‑de tiñu ni̱ jukuiñi̱ carreta. Te ni̱ ka̱nuu ndendúú‑de kája'a̱n‑de nuu̱ ñú'un nducha yúan. Te ni̱ skuánducha Felipe cha̱a eunuco.
38 mandou parar o carro, e desceram ambos à água, tanto Filipe como o eunuco, e Filipe o batizou.
39 Te nuu̱ ní ka̱nana‑de ini̱ nducha, te Espíritu máá Tatá Dios, ni̱ chaxio‑ni‑ya̱ Felipe kua'a̱n‑de. Te cha̱a eunuco, tuká ní jiní‑de nuu̱ Felipe. Te ni̱ ki'in‑de ichi kuáno'on‑dé. Te kúsɨɨ̱ iní‑de.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, e não o viu mais o eunuco, que jubiloso seguia o seu caminho.
40 Ko Felipe, ni̱ ndenda‑de onde̱ ñuu̱ Azoto. Te nini já'a‑de kua'a̱n‑de, te jáni‑de tu̱'un va̱'a‑ya̱ táká ñuu̱. Te vásá ní jaa̱‑de ñuu̱ Cesarea.
40 Mas Filipe achou-se em Azoto e, indo passando, evangelizava todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.