Atos 8

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Te Saulo, ni̱ jatú'ún‑de ja̱ ní ji'i̱ Esteban. Te kɨvɨ̱‑ún ni̱ kejá'á káchindiki̱n xaa̱n‑í tɨku'ni̱ kándíja ini̱ ñuu̱ Jerusalén. Te tɨku'ni̱‑ún, ni̱ kajicha̱ nu̱u‑i kája'a̱n‑i nɨ́ɨ́ ndáñúu̱ Judea jíín ndáñúu̱ Samaria. Ko cha̱a apóstol chi̱ túu.
1 E Saulo consentia na sua morte. Naquele dia, levantou-se grande perseguição contra a igreja em Jerusalém; e todos, exceto os apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e Samaria.
2 Te cha̱a káchiñú'ún Dios, ni̱ kajachi̱ndu̱ji‑de Esteban. Te ni̱ kande'e̱ xaa̱n‑dé ja̱ ní naa Esteban.
2 Alguns homens piedosos sepultaram Estêvão e fizeram grande pranto sobre ele.
3 Ko Saulo, chi̱ xnáa‑dé tɨku'ni̱ kándíja kuní‑de. Te kɨ́vɨ‑de ndɨta'a̱n ve'e. Te ñú'un‑de cha̱a, ña'an, táan‑dé‑i veka̱a.
3 Saulo, porém, assolava a igreja, entrando pelas casas; e, arrastando homens e mulheres, encerrava-os no cárcere.
4 Te ta̱ká ña̱yɨvɨ ní kajicha̱ nu̱u‑ún, kája'a̱n‑i ta̱ká ñuu̱ kájani‑i tu̱'un Dios.
4 Entrementes, os que foram dispersos iam por toda parte pregando a palavra.
5 Te Felipe, ni̱ kuun‑de kua'a̱n‑de ñuu̱ Samaria. Te yúan ni̱ jani‑de tu̱'un Cristo nuu̱ ñáyɨvɨ.
5 Filipe, descendo à cidade de Samaria, anunciava-lhes a Cristo.
6 Te ta̱ká ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ ka̱chu'un ini̱‑i ta̱ká tu̱'un ja̱ ní ka'a̱n Felipe jíín‑i. Te ni̱ ka̱jini so̱'o‑i, te ni̱ kajini̱‑i ta̱ká tuni̱ ni̱ sá'a‑de.
6 As multidões atendiam, unânimes, às coisas que Filipe dizia, ouvindo-as e vendo os sinais que ele operava.
7 Chi̱ ini̱ kua'a̱ ñáyɨvɨ ní kiñi'in‑de tachi̱ kíni. Te ni̱ kenda‑ún kákana kó'ó kája'a̱n. Te tɨnɨ̱ cha̱a ni̱ kuyúnú jíín cháa rengo, ni̱ kandu̱va̱'a‑de.
7 Pois os espíritos imundos de muitos possessos saíam gritando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos foram curados.
8 Te ni̱ ka̱kusɨɨ̱ xáa̱n iní ña̱yɨvɨ ñúu̱‑ún.
8 E houve grande alegria naquela cidade.
9 Te ini̱ ñuu̱‑ún ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a nání Simón. Te cha̱a‑ún, cha̱a ña̱vá'a kúu‑de. Te xaa̱n kánaa iní ña̱yɨvɨ ñúu̱ Samaria kánde̱'é‑i. Te ni̱ ka'a̱n‑de ja̱ ɨ́ɨn cha̱a ñá'nu xaa̱n kúu máá‑de.
9 Ora, havia certo homem, chamado Simão, que ali praticava a mágica, iludindo o povo de Samaria, insinuando ser ele grande vulto;
10 Te ña̱yɨvɨ, xaa̱n vá'a káchu'un ini̱‑i tu̱'un ká'a̱n‑de onde̱ su̱chí lúlí te onde̱ cha̱a ñá'nu. Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Cha̱a yá'a xaa̱n yí'i fuerza Dios ñá'nu ini̱‑de.
10 ao qual todos davam ouvidos, do menor ao maior, dizendo: Este homem é o poder de Deus, chamado o Grande Poder.
11 Te káchu'un ini̱‑i tu̱'un ká'a̱n‑de, chi̱ xaa̱n káni kɨvɨ́ ní sá'a‑de tiñu ña̱vá'a nuu̱‑í, ni̱ ka̱naa iní‑i kánde̱'é‑i.
11 Aderiam a ele porque havia muito os iludira com mágicas.
12 Ko nuu̱‑í ni̱ jani Felipe tu̱'un va̱'a ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, jíín tú'un sɨ́'vɨ́ Jesucristo. Yúan‑na te ni̱ ka̱kandíja‑i. Te ni̱ ka̱janducha‑í kúu cha̱a kúu ña'an.
12 Quando, porém, deram crédito a Filipe, que os evangelizava a respeito do reino de Deus e do nome de Jesus Cristo, iam sendo batizados, assim homens como mulheres.
13 Te máá Simón, suni ni̱ kandíja‑de, ni̱ janducha‑dé. Te ni̱ jika kuu‑de jíín Felipe, ndé'é‑de ja̱ sá'a Felipe ta̱ká tuni̱ jíín táká tiñu ñá'nu. Te ni̱ kee nuu̱‑dé kándii̱‑de.
13 O próprio Simão abraçou a fé; e, tendo sido batizado, acompanhava a Filipe de perto, observando extasiado os sinais e grandes milagres praticados.
14 Te cha̱a apóstol ká'i̱in‑de ini̱ ñuu̱ Jerusalén, ni̱ ka̱jini tu̱'un‑de ja̱ ñáyɨvɨ ñúu̱ Samaria, ni̱ ka̱jatá'ú‑i tu̱'un Dios. Te ni̱ ka̱tájí‑de Pedro jíín Juan kája'a̱n‑de yúan.
14 Ouvindo os apóstolos, que estavam em Jerusalém, que Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram-lhe Pedro e João;
15 Te ni̱ ja̱koyo cha̱a‑ún. Te ni̱ kajika̱n ta'u̱‑dé ja'a̱ ñáyɨvɨ‑ún, náva̱'a ná ní'i̱n‑í Espíritu Santo jíná'an‑i.
15 os quais, descendo para lá, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo;
16 Chi̱ té cha'a̱n‑ga̱ kii‑ya̱ sɨkɨ́ ní ɨɨn‑i. Chi̱ máni ni̱ ka̱janducha‑í jíín sɨ́'vɨ́ Jesús.
16 porquanto não havia ainda descido sobre nenhum deles, mas somente haviam sido batizados em o nome do Senhor Jesus.
17 Yúan‑na te ni̱ ka̱chaa‑de nda'a‑dé xini̱‑í jíná'an‑i te ni̱ chaa̱ Espíritu Santo sɨkɨ̱‑í.
17 Então, lhes impunham as mãos, e recebiam estes o Espírito Santo.
18 Te ni̱ jini̱ Simón ja̱ súan káchaa apóstol nda'a‑dé xini̱ ñáyɨvɨ‑ún, te já'a‑ya̱ Espíritu Santo nuu̱‑í. Te kua̱'a‑de xu̱'ún núu̱ apóstol kuní‑de núú.
18 Vendo, porém, Simão que, pelo fato de imporem os apóstolos as mãos, era concedido o Espírito [Santo], ofereceu-lhes dinheiro,
19 Te ni̱ ka'a̱n‑de: Suni kuní‑ná ja̱ kuá'a‑ní fuerza yá'a nuu̱‑ná náva̱'a na̱ni ña̱yɨvɨ xndée‑ná nda'a‑ná xini̱‑í, te chaa̱ Espíritu Santo sɨkɨ̱‑í, áchí‑de.
19 propondo: Concedei-me também a mim este poder, para que aquele sobre quem eu impuser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Yúan‑na te ni̱ kachi̱ Pedro jíín‑de: Xu̱'ún‑ró ná náa jíín‑ró, chi̱ jáni ini̱‑ro̱ já jíín xú'ún kúu kuaan‑ró tá'u̱ já'a Dios.
20 Pedro, porém, lhe respondeu: O teu dinheiro seja contigo para perdição, pois julgaste adquirir, por meio dele, o dom de Deus.
21 Tú cuenta‑ro̱ ni tú ta'u̱‑ro̱ já kúndii̱‑ro̱ sɨkɨ́ tíñu yá'a, chi̱ tú íó ndaa̱ ini̱ añú‑ro̱ núu̱ Dios.
21 Não tens parte nem sorte neste ministério, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Núsáá te nakani ini̱‑ro̱ sɨkɨ́ kuáchi‑ró yá'a. Te nandaka̱n ta'u̱‑ro̱ núu̱ Dios, sanaa te sá'a‑ya̱ túká'nu ini̱‑ya̱ núu̱ kuáchi ñú'un ini̱‑ro̱.
22 Arrepende-te, pois, da tua maldade e roga ao Senhor; talvez te seja perdoado o intento do coração;
23 Chi̱ jiní‑ri̱ ja̱ xáa̱n kújá'a̱ ini̱‑ro̱ núu̱‑yá. Te máni kua̱chi tɨ́ɨn róó. Achí Pedro jíín‑de.
23 pois vejo que estás em fel de amargura e laço de iniquidade.
24 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Simón jíín‑de: Kaka̱n ta'u̱ máá‑ró já'a̱‑rí nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ náva̱'a ni ɨɨn tu̱'un ká'a̱n‑ro̱ jián ma̱ kíi sɨkɨ̱‑rí, áchí‑de.
24 Respondendo, porém, Simão lhes pediu: Rogai vós por mim ao Senhor, para que nada do que dissestes sobrevenha a mim.
25 Te máá‑de, ni̱ kaka'a̱n ndaa̱‑de. Te ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un Dios. Te ni̱ ka̱naxíó káva‑de káno'o̱n‑de ñuu̱ Jerusalén. Te kua'a̱‑gá ndañúu̱ Samaria kájani‑de tu̱'un va̱'a.
25 Eles, porém, havendo testificado e falado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e evangelizavam muitas aldeias dos samaritanos.
26 Te ɨɨn ndajá'a̱ máá Tatá Dios, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Felipe: Ndukuiñi̱ te ki'i̱n‑ro̱ íchi sur, ichi já kénda ini̱ ñuu̱ Jerusalén, ja̱ kúun kua'a̱n onde̱ ñuu̱ Gaza. Achí‑ya̱. Te yúan chi̱ ñu'un té'é kúu.
26 Um anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Dispõe-te e vai para o lado do Sul, no caminho que desce de Jerusalém a Gaza; este se acha deserto. Ele se levantou e foi.
27 Yúan‑na te ni̱ ndukuiñi̱ Felipe kua'a̱n‑de. Te ni̱ kenda‑ni ɨɨn cha̱a eunuco etíope. Te cha̱a‑ún játíñu‑de nuu̱ reina etíope, nání‑ña Candace. Te ɨɨn gobernador kúu‑de. Te suni ndíto‑de yaka̱ xu̱'ún‑ña. Te ni̱ kii‑de ñuu̱ Jerusalén, ni̱ kichiñú'ún‑de Dios.
27 Eis que um etíope, eunuco, alto oficial de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todo o seu tesouro, que viera adorar em Jerusalém,
28 Te kua̱no'on‑dé kánchaa̱‑de nuu̱ carreta‑de. Te ká'u‑de tutu̱ ni̱ chaa Isaías cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios onde̱ sáá.
28 estava de volta e, assentado no seu carro, vinha lendo o profeta Isaías.
29 Te máá Espíritu ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Felipe: Kuá'án te kita'a̱n‑ro̱ carreta‑ún.
29 Então, disse o Espírito a Filipe: Aproxima-te desse carro e acompanha-o.
30 Te Felipe, ni̱ kundéé‑de ni̱ jaa̱‑de. Te ni̱ jini so̱'o‑de ká'u cha̱a‑ún tutu̱ ja̱ ní chaa Isaías onde̱ sáá. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de cha̱a‑ún: Á júku̱'un ini̱‑ní na̱ún ká'u‑ní xí túu. Achí‑de.
30 Correndo Filipe, ouviu-o ler o profeta Isaías e perguntou: Compreendes o que vens lendo?
31 Te máá eunuco, ni̱ ka'a̱n‑de jíín Felipe: Te ndasa juku̱'un ini̱‑ná te nú tú stá'a̱n ɨɨn cha̱a nuu̱‑ná, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de ja̱ ná káa Felipe nuu̱ carreta‑de te kunchaa̱‑de jíín‑de.
31 Ele respondeu: Como poderei entender, se alguém não me explicar? E convidou Filipe a subir e a sentar-se junto a ele.
32 Te nuu̱ ká'u‑de tutu̱ ii̱‑ún ni̱ ka'a̱n tu̱'un yá'a: Nátu̱'un ɨɨn rɨɨ̱ ja̱ kuá'a̱n‑tɨ̱ kúu̱‑tɨ̱, súan ni̱ ja'a̱n‑ya̱. Te nátu̱'un ɨɨn lélú sété tú ndé'e̱‑tɨ̱, suni súan tú ní ká'a̱n kutɨ‑yá.
32 Ora, a passagem da Escritura que estava lendo era esta: Foi levado como ovelha ao matadouro; e, como um cordeiro mudo perante o seu tosquiador, assim ele não abriu a boca.
33 Te hora ni̱ kuka nuu̱‑yá, tú ní sándaa̱ va̱'a‑i jíín‑yá. Ndasa koo tu̱'un tata̱‑ya̱, chi ni̱ ji'i̱‑ya̱ iní ñu̱yɨ́vɨ yá'a. Achí.
33 Na sua humilhação, lhe negaram justiça; quem lhe poderá descrever a geração? Porque da terra a sua vida é tirada.
34 Yúan‑na te cha̱a eunuco‑ún, ni̱ ka'a̱n‑de: Cha̱a ni̱ jani tu̱'un yá'a, ndé sɨkɨ̱ cháa ká'a̱n‑de. Sɨkɨ̱ máá‑de xí sɨkɨ́ ɨngá cha̱a, áchí‑de jíín Felipe.
34 Então, o eunuco disse a Filipe: Peço-te que me expliques a quem se refere o profeta. Fala de si mesmo ou de algum outro?
35 Yúan‑na te Felipe, ni̱ kejá'á‑de ká'a̱n‑de. Te jíín tú'un ká'a̱n tutu̱ ii̱‑ún ni̱ jani‑de tu̱'un va̱'a Jesús nuu̱ cháa‑ún.
35 Então, Filipe explicou; e, começando por esta passagem da Escritura, anunciou-lhe a Jesus.
36 Te nini kája'a̱n‑de ichi‑ún, te ni̱ ja̱koyo‑de ɨɨn nuu̱ ñú'un nducha. Te ni̱ ka'a̱n cha̱a eunuco: Yá'a ñú'un nducha. Á tú kuu kuanducha‑ná, xí ndéja̱ jasú. Achí‑de.
36 Seguindo eles caminho fora, chegando a certo lugar onde havia água, disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que seja eu batizado?
37 Te ni̱ kachi̱ Felipe: Nú kándíja‑ní onde̱ jíín iní jíín añú‑ní, te kuu, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n eunuco: Kándíja‑ná ja̱ Jesucristo kúu máá Sé'e Dios, áchí‑de.
37 [Filipe respondeu: É lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Te ni̱ tá'ú‑de tiñu ni̱ jukuiñi̱ carreta. Te ni̱ ka̱nuu ndendúú‑de kája'a̱n‑de nuu̱ ñú'un nducha yúan. Te ni̱ skuánducha Felipe cha̱a eunuco.
38 Então, mandou parar o carro, ambos desceram à água, e Filipe batizou o eunuco.
39 Te nuu̱ ní ka̱nana‑de ini̱ nducha, te Espíritu máá Tatá Dios, ni̱ chaxio‑ni‑ya̱ Felipe kua'a̱n‑de. Te cha̱a eunuco, tuká ní jiní‑de nuu̱ Felipe. Te ni̱ ki'in‑de ichi kuáno'on‑dé. Te kúsɨɨ̱ iní‑de.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, não o vendo mais o eunuco; e este foi seguindo o seu caminho, cheio de júbilo.
40 Ko Felipe, ni̱ ndenda‑de onde̱ ñuu̱ Azoto. Te nini já'a‑de kua'a̱n‑de, te jáni‑de tu̱'un va̱'a‑ya̱ táká ñuu̱. Te vásá ní jaa̱‑de ñuu̱ Cesarea.
40 Mas Filipe veio a achar-se em Azoto; e, passando além, evangelizava todas as cidades até chegar a Cesareia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.