Atos 5

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ko ɨɨn cha̱a nání Ananías jíín ñásɨ́'ɨ́‑de Safira, ni̱ kaxi̱kó‑de ɨɨn ñu'un.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Te ni̱ janchaa̱‑de sava xu̱'ún. Te suni jiní ñasɨ́'ɨ́‑de ja̱ súan ni̱ sá'a‑de. Te ni̱ kinchaka‑de yaku̱‑ni. Te ni̱ chúkú‑de nuu̱ já'a̱ cháa apóstol.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Te ni̱ ka'a̱n Pedro: Ananías, naja̱ ní kɨ̱vɨ Satanás ini̱ añú‑ro̱ já xndá'ú‑ro̱ Espíritu Santo núú. Chi ni̱ janchaa̱‑ro̱ sáva xu̱'ún ñú'un ní kaxi̱kó‑ró.
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Ná té xi̱kó‑ga̱‑ro̱, á nasu̱ máá‑ró xíin núú. Te nuu̱ ní xi̱kó‑ró, á nasu̱ iní nda'a máá‑ró ñú'un núú. Naja̱ ní nakani ini̱‑ro̱ sá'a‑ró súan. Ko nasu̱ cháa xndá'ú‑ro̱, chi̱ Dios, áchí‑de.
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Te súan ni̱ jini so̱'o Ananías ta̱ká tu̱'un yá'a, te ni̱ ndua̱‑ni‑de. Te ni̱ ji'i̱‑ni‑de. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ ní ka̱jini so̱'o tu̱'un‑ún, ni̱ kayu̱'ú xaa̱n‑í.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Te ni̱ ka̱ndukuiñi̱ cha̱a súchí. Te ni̱ ka̱xndánuu‑de ndɨ̱yi‑ún, te ni̱ ka̱kiñi'in‑de‑i yata̱ vé'e. Te ni̱ ka̱chiyu̱ji‑de‑i.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Te ni̱ kunúu, nátu̱'un uni̱ hora. Te ni̱ jaa̱ ñasɨ́'ɨ́‑de ni̱ kɨ̱vɨ‑ña vé'e‑ún. Te na̱ún jiní máá‑ña ja̱ súan ni̱ kuu.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Te Pedro, ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑ña: Kastu̱'ún núu̱‑rí. Ni̱ xi̱kó‑ró ñú'un‑ún ɨɨn tanto súan xí túu. Achí‑de. Te ni̱ kachi̱‑ña: Jaa̱n, ɨɨn súan ni̱ kaxi̱kó‑ná, áchí‑ña.
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Te Pedro, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑ña: Naja̱ ní skétá'an‑ró tú'un ja̱ kóto nchaa̱‑ro̱ Espíritu máá Tatá Dios. Kuni so̱'o, yuxé'é yá'a ká'ma va̱i koyo cha̱a ni̱ kachi̱ndu̱ji yii‑ro. Te suni súan kiñi'in‑de róó ki'i̱n‑ro̱, áchí‑de.
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Te ni̱ ndua̱‑ni‑ña núu̱ já'a̱ Pedro. Te ni̱ ji'i̱‑ni‑ña. Te ni̱ ndɨ̱vɨ koyo cha̱a súchí‑ún. Te ni̱ kajini̱‑de ja̱ á ni̱ ji'i̱‑ña. Te ni̱ ka̱kiñi'in‑de‑ña, te ni̱ ka̱chindu̱ji‑de‑ña xíin yíi‑ñá.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Te ndivii tɨ́ku'ni̱ kándíja jíín táká ña̱yɨvɨ ní ka̱jini tu̱'un tiñu yá'a, ni̱ kayu̱'ú xaa̱n‑í.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Te cha̱a apóstol, ni̱ ka̱sá'a‑de kua'a̱ tíñu ñá'nu jíín tuní jíto nuu̱ ñáyɨvɨ. Te ɨɨn ká'nu‑ni kándutútú‑de ini̱ corredor Salomón.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Ko tú ní chúndéé iní ni ɨɨn‑i ketá'an‑i jíín‑de. Ko ña̱yɨvɨ, ví'í‑gá ni̱ ka̱jatú'ún‑i‑de.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Te ña̱yɨvɨ ní ka̱kandíja nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱, ví'í‑gá ni̱ ndea̱‑i, kúu cha̱a kúu ña'an, kua'a̱ xáa̱n‑í.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Te ni̱ ka̱kincha̱ka‑de kua'a̱ ñáyɨvɨ káku'u̱. Te ni̱ kajaki̱n‑de‑i ini̱ ya̱'ya kánda̱a‑i nuu̱ jíto jíín núu̱ yúu, náva̱'a nú va̱i Pedro sanaa jinu̱ va̱sté máá kátɨ‑dé sɨkɨ̱‑í.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Te suni ta̱ká ña̱yɨvɨ ñúu̱ yani‑ún, ni̱ kataka̱ kua'a̱‑í ini̱ ñuu̱ Jerusalén, ni̱ ka̱kinchaka‑i ja̱ káku'u̱ jíín já káta'a̱n tachi̱ kíni. Te ndɨ'ɨ‑ún, ni̱ kandu̱va̱'a jíná'an.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Yúan‑na te ni̱ ka̱kukuásún iní sutu̱ ñá'nu jíín sáva tá'an ja̱ káchíñú'ún sɨkɨ́ saduceo, te ni̱ ka̱ndonda.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Te ni̱ ka̱katɨɨn‑ún cháa apóstol. Te ni̱ ka̱taan‑dé ini̱ veka̱a ñuu̱.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Ko ndajá'a̱ máá Tatá Dios, akuáa ní juña‑ya̱ yúxé'é véka̱a‑ún. Te ni̱ kiñi'in ya̱‑dé jíná'an‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de:
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 Kuá'án, te kuiñi‑ró iní ve̱'e ii̱. Te yúan kani‑ró táká tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ ndasa kuchaku̱‑i vida jáá yá'a. Achí‑ya̱.
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Te ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yá'a. Te nuu̱ ní kundiji̱n, te ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑de ini̱ ve̱'e ii̱. Te ni̱ ka̱stá'a̱n‑de tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ. Te nini kástá'a̱n‑de, te ni̱ cha̱koyo sutu̱ ñá'nu jíín tá'an‑de. Te ni̱ na̱stútú‑de cha̱a junta jíín cháa ni̱ ka̱yii ini̱ ñuu̱ Israel. Te ni̱ tájí‑de ndajá'a̱ kuáki̱'in‑de cha̱a‑ún ini̱ veka̱a.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Ko nuu̱ ní ja̱koyo cha̱a kákuu ndajá'a̱‑ún veka̱a, te tú ní káni'i̱n‑dé apóstol. Te ni̱ kanaxíó káva‑de. Te ni̱ kaka̱stu̱'ún‑de tu̱'un yá'a:
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 Ja̱ndáa̱ kúu ja̱ ní kajini̱‑ná ndasú va̱'a veka̱a. Te ká'i̱in cha̱a kándi̱to‑ún ichi yúxé'é. Ko nuu̱ ní ka̱juña‑ná, te tú kutɨ na̱ún cha̱a ní kájini̱‑ná nuu̱. Achí‑de.
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Te cha̱a kúñá'nu ini̱ ve̱'e ii̱ jíín sutú ñá'nu, nuu̱ ní ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yá'a, ni̱ ka̱kejá'á‑de káyu̱'ú‑de ja̱ má júkuiñi̱ tu̱'un‑ún.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Ko ni̱ jaa̱ ɨɨn ña̱yɨvɨ. Te ni̱ kastu̱'ún‑i: Ña'a̱n‑ní, te nde̱'é‑ní. Cha̱a ni̱ ka̱taan‑ní veka̱a, ká'i̱in‑de ini̱ ve̱'e ii̱. Te kástá'a̱n‑de tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ. Achí‑i.
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Yúan‑na te ni̱ kaja'a̱n cha̱a kúñá'nu‑ún jíín ndájá'a̱. Te ñúkúún vái‑de jíín apóstol, chi̱ káyu̱'ú‑de kájito‑de ña̱yɨvɨ já kuá'a‑i yuu̱ xiní‑dé.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Te nuu̱ ní jaa̱‑de jíín apóstol, te ni̱ jani‑de cha̱a‑ún ini̱ municipio. Te sutu̱ ñá'nu, ni̱ xndichí‑ún:
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 Á tú ní kástu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱ já má stá'a̱n‑ga̱‑ro̱ tú'un cha̱a jia̱n. Ko vina chi̱ nɨ́ɨ́ ñúu̱ Jerusalén ni̱ xndeá‑ro̱ sá'a̱n‑ro̱. Te kákuni̱‑ro̱ cháa‑ró nɨñí cháa jia̱n sɨkɨ́‑rí jíná'an‑ri̱, áchí.
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Ko Pedro jíín apóstol, ni̱ kaka'a̱n‑de: Nɨ́nɨ kuándatu̱‑ná nuu̱ Dios vásá núu̱ táká cha̱a.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Máá Dios ndɨ̱yi táa̱‑yo̱, ni̱ naschakú‑ya̱ Jesús, I'a̱ ni̱ ka̱ja'ni máá‑ní ja̱ ní ka̱jata kaa‑ní‑ya̱ jiká cruz.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 I'a̱ yá'a ni̱ nduñá'nu‑ya̱ kánchaa̱‑ya̱ íchi ndává'a Dios. Te ni̱ nduu‑ya̱ I'a̱ tá'ú tíñu jíín I'a̱ nama yóó, náva̱'a nakani ini̱ ña̱yɨvɨ ñúu̱ Israel te koo tu̱ká'nu ini̱‑ya̱ núu̱ táká kua̱chi‑i.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Te máá‑ná jíín Espíritu Santo, kákuu‑ná testigo máá‑yá nuu̱ táká tu̱'un yá'a. Chi̱ já'a Dios Espíritu‑ya̱ núu̱ táká ña̱yɨvɨ kájandatu̱ nuu̱‑yá. Achí‑de.
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Te máá‑ún, súan ni̱ ka̱jini so̱'o tu̱'un yá'a. Te ni̱ kakiti̱ xaa̱n iní. Te ka'ni‑ún‑de kákuni̱ núú.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Ko íó ɨɨn maestro ley, nání‑de Gamaliel. Te kúu‑de cha̱a fariseo. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ, kájatú'ún‑i‑de. Te ni̱ ndukuiñi̱‑de nuu̱ junta. Te ni̱ tá'ú‑de tiñu ná kúxio núu cha̱a apóstol.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín: Róó cha̱a ñuu̱ Israel, kani va̱'a ini̱‑ro̱ te nú na̱ún kákuni̱ ro̱ sá'a‑ró jíín cháa yá'a.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Chi̱ onde̱ sáá ní ndonda Teudas, te áchí‑de ja̱ cháa téyíí kúu‑de. Te ni̱ kataka̱‑i nuu̱‑dé nátu̱'un kuu̱n ciento cha̱a. Te ni̱ ji'i̱‑de ni̱ sá'a sava‑ga̱ cha̱a. Te ta̱ká ja̱ ní ka̱jandatu̱ tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑de, ni̱ kajicha̱ nu̱u kája'a̱n sáni.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Yúan‑na te kɨvɨ̱ ní ndutútú xiní, te ni̱ ndonda Judas cha̱a ñuu̱ Galilea. Te ni̱ jaka‑de kua'a̱ ñáyɨvɨ kuángoyo yata̱‑dé. Te suni ni̱ naa cháa‑ún. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ ní ka̱jandatu̱ nuu̱‑dé, ni̱ kajicha̱ nu̱u‑i kája'a̱n‑i.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Te vina ná kuá'a‑ri̱ consejo róó: Ma̱ ké'é‑ga̱‑ro̱ cháa yá'a. Sía̱‑de ná kí'i̱n‑de. Chi̱ nú onde̱ chi̱i ña̱yɨvɨ vái tu̱'un yá'a xí tíñu yá'a, te naa íi̱.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Ko nú onde̱ nuu̱ Dios va̱i, ma̱ kúu kasu̱‑ro̱. Chi̱ sánaa te natu̱u ja̱ jíín Dios kájatá'an‑ró. Achí‑de.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Te ni̱ ka̱jatú'ún tú'un ni̱ ka'a̱n Gamaliel. Te ni̱ ka̱kana xini̱ cháa apóstol. Te ni̱ kaskúun yunu xíi suku̱n‑dé. Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n núu̱‑dé ja̱ má ká'a̱n‑ga̱‑de tu̱'un jíín sɨ́'vɨ́ Jesús. Te ni̱ ka̱sía̱‑de kája'a̱n‑de.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Te máá apóstol, nuu̱ junta ni̱ kenda koyo‑de kája'a̱n‑de, kákusɨɨ̱ iní‑de ja̱ ní jatu̱'un‑ya̱ kándo'o‑de sɨkɨ̱ sɨ́'vɨ́‑yá.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Te ini̱ ve̱'e ii̱ jíín táká ve'e, tú ní kájukuiñi̱‑de ja̱ kástá'a̱n‑de te kájani‑de tu̱'un Jesucristo.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.