Atos 5
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA
1 Ko ɨɨn cha̱a nání Ananías jíín ñásɨ́'ɨ́‑de Safira, ni̱ kaxi̱kó‑de ɨɨn ñu'un.
1 Entretanto, certo homem chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Te ni̱ janchaa̱‑de sava xu̱'ún. Te suni jiní ñasɨ́'ɨ́‑de ja̱ súan ni̱ sá'a‑de. Te ni̱ kinchaka‑de yaku̱‑ni. Te ni̱ chúkú‑de nuu̱ já'a̱ cháa apóstol.
2 mas reteve uma parte do dinheiro. E Safira estava ciente disso. Levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Te ni̱ ka'a̱n Pedro: Ananías, naja̱ ní kɨ̱vɨ Satanás ini̱ añú‑ro̱ já xndá'ú‑ro̱ Espíritu Santo núú. Chi ni̱ janchaa̱‑ro̱ sáva xu̱'ún ñú'un ní kaxi̱kó‑ró.
3 Então Pedro disse: — Ananias, por que você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, para que você mentisse ao Espírito Santo, retendo parte do valor do campo?
4 Ná té xi̱kó‑ga̱‑ro̱, á nasu̱ máá‑ró xíin núú. Te nuu̱ ní xi̱kó‑ró, á nasu̱ iní nda'a máá‑ró ñú'un núú. Naja̱ ní nakani ini̱‑ro̱ sá'a‑ró súan. Ko nasu̱ cháa xndá'ú‑ro̱, chi̱ Dios, áchí‑de.
4 Não é verdade que, conservando a propriedade, seria sua? E, depois de vendida, o dinheiro não estaria em seu poder? Por que você decidiu fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para os homens, mas para Deus.
5 Te súan ni̱ jini so̱'o Ananías ta̱ká tu̱'un yá'a, te ni̱ ndua̱‑ni‑de. Te ni̱ ji'i̱‑ni‑de. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ ní ka̱jini so̱'o tu̱'un‑ún, ni̱ kayu̱'ú xaa̱n‑í.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu morto. E sobreveio grande temor a todos os que souberam do que tinha acontecido.
6 Te ni̱ ka̱ndukuiñi̱ cha̱a súchí. Te ni̱ ka̱xndánuu‑de ndɨ̱yi‑ún, te ni̱ ka̱kiñi'in‑de‑i yata̱ vé'e. Te ni̱ ka̱chiyu̱ji‑de‑i.
6 Levantando-se os moços, cobriram o corpo de Ananias e, levando-o para fora, o sepultaram.
7 Te ni̱ kunúu, nátu̱'un uni̱ hora. Te ni̱ jaa̱ ñasɨ́'ɨ́‑de ni̱ kɨ̱vɨ‑ña vé'e‑ún. Te na̱ún jiní máá‑ña ja̱ súan ni̱ kuu.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, sem saber o que tinha acontecido.
8 Te Pedro, ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑ña: Kastu̱'ún núu̱‑rí. Ni̱ xi̱kó‑ró ñú'un‑ún ɨɨn tanto súan xí túu. Achí‑de. Te ni̱ kachi̱‑ña: Jaa̱n, ɨɨn súan ni̱ kaxi̱kó‑ná, áchí‑ña.
8 Então Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou: — Diga-me: foi por este valor que vocês venderam aquela terra? Ela respondeu: — Sim, foi por esse valor.
9 Te Pedro, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑ña: Naja̱ ní skétá'an‑ró tú'un ja̱ kóto nchaa̱‑ro̱ Espíritu máá Tatá Dios. Kuni so̱'o, yuxé'é yá'a ká'ma va̱i koyo cha̱a ni̱ kachi̱ndu̱ji yii‑ro. Te suni súan kiñi'in‑de róó ki'i̱n‑ro̱, áchí‑de.
9 Então Pedro disse: — Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o seu marido, e eles levarão você também.
10 Te ni̱ ndua̱‑ni‑ña núu̱ já'a̱ Pedro. Te ni̱ ji'i̱‑ni‑ña. Te ni̱ ndɨ̱vɨ koyo cha̱a súchí‑ún. Te ni̱ kajini̱‑de ja̱ á ni̱ ji'i̱‑ña. Te ni̱ ka̱kiñi'in‑de‑ña, te ni̱ ka̱chindu̱ji‑de‑ña xíin yíi‑ñá.
10 No mesmo instante, ela caiu aos pés de Pedro e morreu. Entrando os moços, viram que ela estava morta e, levando-a, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Te ndivii tɨ́ku'ni̱ kándíja jíín táká ña̱yɨvɨ ní ka̱jini tu̱'un tiñu yá'a, ni̱ kayu̱'ú xaa̱n‑í.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos aqueles que ouviram falar destes acontecimentos.
12 Te cha̱a apóstol, ni̱ ka̱sá'a‑de kua'a̱ tíñu ñá'nu jíín tuní jíto nuu̱ ñáyɨvɨ. Te ɨɨn ká'nu‑ni kándutútú‑de ini̱ corredor Salomón.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E todos costumavam se reunir, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Ko tú ní chúndéé iní ni ɨɨn‑i ketá'an‑i jíín‑de. Ko ña̱yɨvɨ, ví'í‑gá ni̱ ka̱jatú'ún‑i‑de.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava juntar-se a eles; porém o povo tinha grande admiração por eles.
14 Te ña̱yɨvɨ ní ka̱kandíja nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱, ví'í‑gá ni̱ ndea̱‑i, kúu cha̱a kúu ña'an, kua'a̱ xáa̱n‑í.
14 E aumentava sempre mais o número de crentes no Senhor, uma multidão de homens e mulheres,
15 Te ni̱ ka̱kincha̱ka‑de kua'a̱ ñáyɨvɨ káku'u̱. Te ni̱ kajaki̱n‑de‑i ini̱ ya̱'ya kánda̱a‑i nuu̱ jíto jíín núu̱ yúu, náva̱'a nú va̱i Pedro sanaa jinu̱ va̱sté máá kátɨ‑dé sɨkɨ̱‑í.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse sobre alguns deles.
16 Te suni ta̱ká ña̱yɨvɨ ñúu̱ yani‑ún, ni̱ kataka̱ kua'a̱‑í ini̱ ñuu̱ Jerusalén, ni̱ ka̱kinchaka‑i ja̱ káku'u̱ jíín já káta'a̱n tachi̱ kíni. Te ndɨ'ɨ‑ún, ni̱ kandu̱va̱'a jíná'an.
16 Vinha também muita gente das cidades vizinhas de Jerusalém, levando doentes e atormentados por espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Yúan‑na te ni̱ ka̱kukuásún iní sutu̱ ñá'nu jíín sáva tá'an ja̱ káchíñú'ún sɨkɨ́ saduceo, te ni̱ ka̱ndonda.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, o partido dos saduceus, ficaram com muita inveja,
18 Te ni̱ ka̱katɨɨn‑ún cháa apóstol. Te ni̱ ka̱taan‑dé ini̱ veka̱a ñuu̱.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Ko ndajá'a̱ máá Tatá Dios, akuáa ní juña‑ya̱ yúxé'é véka̱a‑ún. Te ni̱ kiñi'in ya̱‑dé jíná'an‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, levando-os para fora, lhes disse:
20 Kuá'án, te kuiñi‑ró iní ve̱'e ii̱. Te yúan kani‑ró táká tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ ndasa kuchaku̱‑i vida jáá yá'a. Achí‑ya̱.
20 — Vão ao templo e digam ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Te ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yá'a. Te nuu̱ ní kundiji̱n, te ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑de ini̱ ve̱'e ii̱. Te ni̱ ka̱stá'a̱n‑de tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ. Te nini kástá'a̱n‑de, te ni̱ cha̱koyo sutu̱ ñá'nu jíín tá'an‑de. Te ni̱ na̱stútú‑de cha̱a junta jíín cháa ni̱ ka̱yii ini̱ ñuu̱ Israel. Te ni̱ tájí‑de ndajá'a̱ kuáki̱'in‑de cha̱a‑ún ini̱ veka̱a.
21 Tendo ouvido isto, logo ao amanhecer entraram no templo e ensinavam. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o Sinédrio e todo o conselho dos anciãos do povo de Israel e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Ko nuu̱ ní ja̱koyo cha̱a kákuu ndajá'a̱‑ún veka̱a, te tú ní káni'i̱n‑dé apóstol. Te ni̱ kanaxíó káva‑de. Te ni̱ kaka̱stu̱'ún‑de tu̱'un yá'a:
22 Mas, quando os guardas chegaram lá, não os encontraram no cárcere. E, voltando, relataram,
23 Ja̱ndáa̱ kúu ja̱ ní kajini̱‑ná ndasú va̱'a veka̱a. Te ká'i̱in cha̱a kándi̱to‑ún ichi yúxé'é. Ko nuu̱ ní ka̱juña‑ná, te tú kutɨ na̱ún cha̱a ní kájini̱‑ná nuu̱. Achí‑de.
23 dizendo: — Encontramos a prisão fechada com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo as portas, não encontramos ninguém dentro.
24 Te cha̱a kúñá'nu ini̱ ve̱'e ii̱ jíín sutú ñá'nu, nuu̱ ní ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yá'a, ni̱ ka̱kejá'á‑de káyu̱'ú‑de ja̱ má júkuiñi̱ tu̱'un‑ún.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Ko ni̱ jaa̱ ɨɨn ña̱yɨvɨ. Te ni̱ kastu̱'ún‑i: Ña'a̱n‑ní, te nde̱'é‑ní. Cha̱a ni̱ ka̱taan‑ní veka̱a, ká'i̱in‑de ini̱ ve̱'e ii̱. Te kástá'a̱n‑de tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ. Achí‑i.
25 Nesse momento, alguém chegou e lhes comunicou: — Vejam! Os homens que os senhores prenderam estão no templo ensinando o povo.
26 Yúan‑na te ni̱ kaja'a̱n cha̱a kúñá'nu‑ún jíín ndájá'a̱. Te ñúkúún vái‑de jíín apóstol, chi̱ káyu̱'ú‑de kájito‑de ña̱yɨvɨ já kuá'a‑i yuu̱ xiní‑dé.
26 Então o capitão e os guardas foram e os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Te nuu̱ ní jaa̱‑de jíín apóstol, te ni̱ jani‑de cha̱a‑ún ini̱ municipio. Te sutu̱ ñá'nu, ni̱ xndichí‑ún:
27 Trouxeram os apóstolos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 Á tú ní kástu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱ já má stá'a̱n‑ga̱‑ro̱ tú'un cha̱a jia̱n. Ko vina chi̱ nɨ́ɨ́ ñúu̱ Jerusalén ni̱ xndeá‑ro̱ sá'a̱n‑ro̱. Te kákuni̱‑ro̱ cháa‑ró nɨñí cháa jia̱n sɨkɨ́‑rí jíná'an‑ri̱, áchí.
28 dizendo: — Não é verdade que ordenamos expressamente que vocês não ensinassem nesse nome? No entanto, vocês encheram Jerusalém com a doutrina de vocês e ainda querem lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Ko Pedro jíín apóstol, ni̱ kaka'a̱n‑de: Nɨ́nɨ kuándatu̱‑ná nuu̱ Dios vásá núu̱ táká cha̱a.
29 Então Pedro e os demais apóstolos afirmaram: — É mais importante obedecer a Deus do que aos homens.
30 Máá Dios ndɨ̱yi táa̱‑yo̱, ni̱ naschakú‑ya̱ Jesús, I'a̱ ni̱ ka̱ja'ni máá‑ní ja̱ ní ka̱jata kaa‑ní‑ya̱ jiká cruz.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, a quem vocês mataram, pendurando-o num madeiro.
31 I'a̱ yá'a ni̱ nduñá'nu‑ya̱ kánchaa̱‑ya̱ íchi ndává'a Dios. Te ni̱ nduu‑ya̱ I'a̱ tá'ú tíñu jíín I'a̱ nama yóó, náva̱'a nakani ini̱ ña̱yɨvɨ ñúu̱ Israel te koo tu̱ká'nu ini̱‑ya̱ núu̱ táká kua̱chi‑i.
31 Deus, porém, com a sua mão direita, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Te máá‑ná jíín Espíritu Santo, kákuu‑ná testigo máá‑yá nuu̱ táká tu̱'un yá'a. Chi̱ já'a Dios Espíritu‑ya̱ núu̱ táká ña̱yɨvɨ kájandatu̱ nuu̱‑yá. Achí‑de.
32 E nós somos testemunhas destes fatos — nós e o Espírito Santo, que Deus deu aos que lhe obedecem.
33 Te máá‑ún, súan ni̱ ka̱jini so̱'o tu̱'un yá'a. Te ni̱ kakiti̱ xaa̱n iní. Te ka'ni‑ún‑de kákuni̱ núú.
33 Eles, porém, ouvindo isso, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Ko íó ɨɨn maestro ley, nání‑de Gamaliel. Te kúu‑de cha̱a fariseo. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ, kájatú'ún‑i‑de. Te ni̱ ndukuiñi̱‑de nuu̱ junta. Te ni̱ tá'ú‑de tiñu ná kúxio núu cha̱a apóstol.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, mandou que os apóstolos fossem levados para fora, por um momento.
35 Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín: Róó cha̱a ñuu̱ Israel, kani va̱'a ini̱‑ro̱ te nú na̱ún kákuni̱ ro̱ sá'a‑ró jíín cháa yá'a.
35 Então disse ao Sinédrio: — Israelitas, tenham cuidado com o que vão fazer a estes homens.
36 Chi̱ onde̱ sáá ní ndonda Teudas, te áchí‑de ja̱ cháa téyíí kúu‑de. Te ni̱ kataka̱‑i nuu̱‑dé nátu̱'un kuu̱n ciento cha̱a. Te ni̱ ji'i̱‑de ni̱ sá'a sava‑ga̱ cha̱a. Te ta̱ká ja̱ ní ka̱jandatu̱ tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑de, ni̱ kajicha̱ nu̱u kája'a̱n sáni.
36 Porque algum tempo atrás se levantou Teudas, dizendo ser alguém muito importante, ao qual se juntaram cerca de quatrocentos homens. Mas ele foi morto, e todos os que lhe obedeciam se dispersaram e foram reduzidos a nada.
37 Yúan‑na te kɨvɨ̱ ní ndutútú xiní, te ni̱ ndonda Judas cha̱a ñuu̱ Galilea. Te ni̱ jaka‑de kua'a̱ ñáyɨvɨ kuángoyo yata̱‑dé. Te suni ni̱ naa cháa‑ún. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ ní ka̱jandatu̱ nuu̱‑dé, ni̱ kajicha̱ nu̱u‑i kája'a̱n‑i.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo. Também este foi morto, e todos os que lhe obedeciam foram dispersos.
38 Te vina ná kuá'a‑ri̱ consejo róó: Ma̱ ké'é‑ga̱‑ro̱ cháa yá'a. Sía̱‑de ná kí'i̱n‑de. Chi̱ nú onde̱ chi̱i ña̱yɨvɨ vái tu̱'un yá'a xí tíñu yá'a, te naa íi̱.
38 Neste caso de agora, digo a vocês: Não façam nada contra esses homens. Deixem que vão embora, porque, se este plano ou esta obra vem de homens, será destruído;
39 Ko nú onde̱ nuu̱ Dios va̱i, ma̱ kúu kasu̱‑ro̱. Chi̱ sánaa te natu̱u ja̱ jíín Dios kájatá'an‑ró. Achí‑de.
39 mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-los e correm o risco de estar lutando contra Deus. E os membros do Sinédrio concordaram com Gamaliel.
40 Te ni̱ ka̱jatú'ún tú'un ni̱ ka'a̱n Gamaliel. Te ni̱ ka̱kana xini̱ cháa apóstol. Te ni̱ kaskúun yunu xíi suku̱n‑dé. Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n núu̱‑dé ja̱ má ká'a̱n‑ga̱‑de tu̱'un jíín sɨ́'vɨ́ Jesús. Te ni̱ ka̱sía̱‑de kája'a̱n‑de.
40 Então chamaram os apóstolos e os açoitaram. E, ordenando-lhes que não falassem no nome de Jesus, os soltaram.
41 Te máá apóstol, nuu̱ junta ni̱ kenda koyo‑de kája'a̱n‑de, kákusɨɨ̱ iní‑de ja̱ ní jatu̱'un‑ya̱ kándo'o‑de sɨkɨ̱ sɨ́'vɨ́‑yá.
41 E eles se retiraram do Sinédrio muito alegres por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Te ini̱ ve̱'e ii̱ jíín táká ve'e, tú ní kájukuiñi̱‑de ja̱ kástá'a̱n‑de te kájani‑de tu̱'un Jesucristo.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.