Atos 5

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ko ɨɨn cha̱a nání Ananías jíín ñásɨ́'ɨ́‑de Safira, ni̱ kaxi̱kó‑de ɨɨn ñu'un.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Te ni̱ janchaa̱‑de sava xu̱'ún. Te suni jiní ñasɨ́'ɨ́‑de ja̱ súan ni̱ sá'a‑de. Te ni̱ kinchaka‑de yaku̱‑ni. Te ni̱ chúkú‑de nuu̱ já'a̱ cháa apóstol.
2 E reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e, levando uma parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Te ni̱ ka'a̱n Pedro: Ananías, naja̱ ní kɨ̱vɨ Satanás ini̱ añú‑ro̱ já xndá'ú‑ro̱ Espíritu Santo núú. Chi ni̱ janchaa̱‑ro̱ sáva xu̱'ún ñú'un ní kaxi̱kó‑ró.
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, e retivesses parte do preço da herdade?
4 Ná té xi̱kó‑ga̱‑ro̱, á nasu̱ máá‑ró xíin núú. Te nuu̱ ní xi̱kó‑ró, á nasu̱ iní nda'a máá‑ró ñú'un núú. Naja̱ ní nakani ini̱‑ro̱ sá'a‑ró súan. Ko nasu̱ cháa xndá'ú‑ro̱, chi̱ Dios, áchí‑de.
4 Guardando-a não ficava para ti? E, vendida, não estava em teu poder? Por que formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Te súan ni̱ jini so̱'o Ananías ta̱ká tu̱'un yá'a, te ni̱ ndua̱‑ni‑de. Te ni̱ ji'i̱‑ni‑de. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ ní ka̱jini so̱'o tu̱'un‑ún, ni̱ kayu̱'ú xaa̱n‑í.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E um grande temor veio sobre todos os que isto ouviram.
6 Te ni̱ ka̱ndukuiñi̱ cha̱a súchí. Te ni̱ ka̱xndánuu‑de ndɨ̱yi‑ún, te ni̱ ka̱kiñi'in‑de‑i yata̱ vé'e. Te ni̱ ka̱chiyu̱ji‑de‑i.
6 E, levantando-se os moços, cobriram o morto e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Te ni̱ kunúu, nátu̱'un uni̱ hora. Te ni̱ jaa̱ ñasɨ́'ɨ́‑de ni̱ kɨ̱vɨ‑ña vé'e‑ún. Te na̱ún jiní máá‑ña ja̱ súan ni̱ kuu.
7 E, passando um espaço quase de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Te Pedro, ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑ña: Kastu̱'ún núu̱‑rí. Ni̱ xi̱kó‑ró ñú'un‑ún ɨɨn tanto súan xí túu. Achí‑de. Te ni̱ kachi̱‑ña: Jaa̱n, ɨɨn súan ni̱ kaxi̱kó‑ná, áchí‑ña.
8 E disse-lhe Pedro: Dize-me, vendestes por tanto aquela herdade? E ela disse: Sim, por tanto.
9 Te Pedro, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑ña: Naja̱ ní skétá'an‑ró tú'un ja̱ kóto nchaa̱‑ro̱ Espíritu máá Tatá Dios. Kuni so̱'o, yuxé'é yá'a ká'ma va̱i koyo cha̱a ni̱ kachi̱ndu̱ji yii‑ro. Te suni súan kiñi'in‑de róó ki'i̱n‑ro̱, áchí‑de.
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que entre vós vos concertastes para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e também te levarão a ti.
10 Te ni̱ ndua̱‑ni‑ña núu̱ já'a̱ Pedro. Te ni̱ ji'i̱‑ni‑ña. Te ni̱ ndɨ̱vɨ koyo cha̱a súchí‑ún. Te ni̱ kajini̱‑de ja̱ á ni̱ ji'i̱‑ña. Te ni̱ ka̱kiñi'in‑de‑ña, te ni̱ ka̱chindu̱ji‑de‑ña xíin yíi‑ñá.
10 E logo caiu aos seus pés, e expirou. E, entrando os moços, acharam-na morta, e a sepultaram junto de seu marido.
11 Te ndivii tɨ́ku'ni̱ kándíja jíín táká ña̱yɨvɨ ní ka̱jini tu̱'un tiñu yá'a, ni̱ kayu̱'ú xaa̱n‑í.
11 E houve um grande temor em toda a igreja, e em todos os que ouviram estas coisas.
12 Te cha̱a apóstol, ni̱ ka̱sá'a‑de kua'a̱ tíñu ñá'nu jíín tuní jíto nuu̱ ñáyɨvɨ. Te ɨɨn ká'nu‑ni kándutútú‑de ini̱ corredor Salomón.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos unanimemente no alpendre de Salomão.
13 Ko tú ní chúndéé iní ni ɨɨn‑i ketá'an‑i jíín‑de. Ko ña̱yɨvɨ, ví'í‑gá ni̱ ka̱jatú'ún‑i‑de.
13 Dos outros, porém, ninguém ousava ajuntar-se a eles; mas o povo tinha-os em grande estima.
14 Te ña̱yɨvɨ ní ka̱kandíja nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱, ví'í‑gá ni̱ ndea̱‑i, kúu cha̱a kúu ña'an, kua'a̱ xáa̱n‑í.
14 E a multidão dos que criam no Senhor, tanto homens como mulheres, crescia cada vez mais.
15 Te ni̱ ka̱kincha̱ka‑de kua'a̱ ñáyɨvɨ káku'u̱. Te ni̱ kajaki̱n‑de‑i ini̱ ya̱'ya kánda̱a‑i nuu̱ jíto jíín núu̱ yúu, náva̱'a nú va̱i Pedro sanaa jinu̱ va̱sté máá kátɨ‑dé sɨkɨ̱‑í.
15 De sorte que transportavam os enfermos para as ruas, e os punham em leitos e em camilhas para que ao menos a sombra de Pedro, quando este passasse, cobrisse alguns deles.
16 Te suni ta̱ká ña̱yɨvɨ ñúu̱ yani‑ún, ni̱ kataka̱ kua'a̱‑í ini̱ ñuu̱ Jerusalén, ni̱ ka̱kinchaka‑i ja̱ káku'u̱ jíín já káta'a̱n tachi̱ kíni. Te ndɨ'ɨ‑ún, ni̱ kandu̱va̱'a jíná'an.
16 E até das cidades circunvizinhas concorria muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos; os quais eram todos curados.
17 Yúan‑na te ni̱ ka̱kukuásún iní sutu̱ ñá'nu jíín sáva tá'an ja̱ káchíñú'ún sɨkɨ́ saduceo, te ni̱ ka̱ndonda.
17 E, levantando-se o sumo sacerdote, e todos os que estavam com ele (e eram eles da seita dos saduceus), encheram-se de inveja,
18 Te ni̱ ka̱katɨɨn‑ún cháa apóstol. Te ni̱ ka̱taan‑dé ini̱ veka̱a ñuu̱.
18 E lançaram mão dos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Ko ndajá'a̱ máá Tatá Dios, akuáa ní juña‑ya̱ yúxé'é véka̱a‑ún. Te ni̱ kiñi'in ya̱‑dé jíná'an‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de:
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, tirando-os para fora, disse:
20 Kuá'án, te kuiñi‑ró iní ve̱'e ii̱. Te yúan kani‑ró táká tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ ndasa kuchaku̱‑i vida jáá yá'a. Achí‑ya̱.
20 Ide e apresentai-vos no templo, e dizei ao povo todas as palavras desta vida.
21 Te ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yá'a. Te nuu̱ ní kundiji̱n, te ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑de ini̱ ve̱'e ii̱. Te ni̱ ka̱stá'a̱n‑de tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ. Te nini kástá'a̱n‑de, te ni̱ cha̱koyo sutu̱ ñá'nu jíín tá'an‑de. Te ni̱ na̱stútú‑de cha̱a junta jíín cháa ni̱ ka̱yii ini̱ ñuu̱ Israel. Te ni̱ tájí‑de ndajá'a̱ kuáki̱'in‑de cha̱a‑ún ini̱ veka̱a.
21 E, ouvindo eles isto, entraram de manhã cedo no templo, e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o conselho, e a todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram ao cárcere, para que de lá os trouxessem.
22 Ko nuu̱ ní ja̱koyo cha̱a kákuu ndajá'a̱‑ún veka̱a, te tú ní káni'i̱n‑dé apóstol. Te ni̱ kanaxíó káva‑de. Te ni̱ kaka̱stu̱'ún‑de tu̱'un yá'a:
22 Mas, tendo lá ido os servidores, não os acharam na prisão e, voltando, lho anunciaram,
23 Ja̱ndáa̱ kúu ja̱ ní kajini̱‑ná ndasú va̱'a veka̱a. Te ká'i̱in cha̱a kándi̱to‑ún ichi yúxé'é. Ko nuu̱ ní ka̱juña‑ná, te tú kutɨ na̱ún cha̱a ní kájini̱‑ná nuu̱. Achí‑de.
23 Dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado, com toda a segurança, e os guardas, que estavam fora, diante das portas; mas, quando abrimos, ninguém achamos dentro.
24 Te cha̱a kúñá'nu ini̱ ve̱'e ii̱ jíín sutú ñá'nu, nuu̱ ní ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yá'a, ni̱ ka̱kejá'á‑de káyu̱'ú‑de ja̱ má júkuiñi̱ tu̱'un‑ún.
24 Então o sumo sacerdote, o capitão do templo e os chefes dos sacerdotes, ouvindo estas palavras, estavam perplexos acerca deles e do que viria a ser aquilo.
25 Ko ni̱ jaa̱ ɨɨn ña̱yɨvɨ. Te ni̱ kastu̱'ún‑i: Ña'a̱n‑ní, te nde̱'é‑ní. Cha̱a ni̱ ka̱taan‑ní veka̱a, ká'i̱in‑de ini̱ ve̱'e ii̱. Te kástá'a̱n‑de tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ. Achí‑i.
25 E, chegando um, anunciou-lhes, dizendo: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo e ensinam ao povo.
26 Yúan‑na te ni̱ kaja'a̱n cha̱a kúñá'nu‑ún jíín ndájá'a̱. Te ñúkúún vái‑de jíín apóstol, chi̱ káyu̱'ú‑de kájito‑de ña̱yɨvɨ já kuá'a‑i yuu̱ xiní‑dé.
26 Então foi o capitão com os servidores, e os trouxe, não com violência (porque temiam ser apedrejados pelo povo).
27 Te nuu̱ ní jaa̱‑de jíín apóstol, te ni̱ jani‑de cha̱a‑ún ini̱ municipio. Te sutu̱ ñá'nu, ni̱ xndichí‑ún:
27 E, trazendo-os, os apresentaram ao conselho. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 Á tú ní kástu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱ já má stá'a̱n‑ga̱‑ro̱ tú'un cha̱a jia̱n. Ko vina chi̱ nɨ́ɨ́ ñúu̱ Jerusalén ni̱ xndeá‑ro̱ sá'a̱n‑ro̱. Te kákuni̱‑ro̱ cháa‑ró nɨñí cháa jia̱n sɨkɨ́‑rí jíná'an‑ri̱, áchí.
28 Dizendo: Não vos admoestamos nós expressamente que não ensinásseis nesse nome? E eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina, e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Ko Pedro jíín apóstol, ni̱ kaka'a̱n‑de: Nɨ́nɨ kuándatu̱‑ná nuu̱ Dios vásá núu̱ táká cha̱a.
29 Porém, respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Mais importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Máá Dios ndɨ̱yi táa̱‑yo̱, ni̱ naschakú‑ya̱ Jesús, I'a̱ ni̱ ka̱ja'ni máá‑ní ja̱ ní ka̱jata kaa‑ní‑ya̱ jiká cruz.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro.
31 I'a̱ yá'a ni̱ nduñá'nu‑ya̱ kánchaa̱‑ya̱ íchi ndává'a Dios. Te ni̱ nduu‑ya̱ I'a̱ tá'ú tíñu jíín I'a̱ nama yóó, náva̱'a nakani ini̱ ña̱yɨvɨ ñúu̱ Israel te koo tu̱ká'nu ini̱‑ya̱ núu̱ táká kua̱chi‑i.
31 Deus com a sua destra o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Te máá‑ná jíín Espíritu Santo, kákuu‑ná testigo máá‑yá nuu̱ táká tu̱'un yá'a. Chi̱ já'a Dios Espíritu‑ya̱ núu̱ táká ña̱yɨvɨ kájandatu̱ nuu̱‑yá. Achí‑de.
32 E nós somos testemunhas acerca destas palavras, nós e também o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Te máá‑ún, súan ni̱ ka̱jini so̱'o tu̱'un yá'a. Te ni̱ kakiti̱ xaa̱n iní. Te ka'ni‑ún‑de kákuni̱ núú.
33 E, ouvindo eles isto, se enfureciam, e deliberaram matá-los.
34 Ko íó ɨɨn maestro ley, nání‑de Gamaliel. Te kúu‑de cha̱a fariseo. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ, kájatú'ún‑i‑de. Te ni̱ ndukuiñi̱‑de nuu̱ junta. Te ni̱ tá'ú‑de tiñu ná kúxio núu cha̱a apóstol.
34 Mas, levantando-se no conselho um certo fariseu, chamado Gamaliel, doutor da lei, venerado por todo o povo, mandou que por um pouco levassem para fora os apóstolos;
35 Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín: Róó cha̱a ñuu̱ Israel, kani va̱'a ini̱‑ro̱ te nú na̱ún kákuni̱ ro̱ sá'a‑ró jíín cháa yá'a.
35 E disse-lhes: Homens israelitas, acautelai-vos a respeito do que haveis de fazer a estes homens,
36 Chi̱ onde̱ sáá ní ndonda Teudas, te áchí‑de ja̱ cháa téyíí kúu‑de. Te ni̱ kataka̱‑i nuu̱‑dé nátu̱'un kuu̱n ciento cha̱a. Te ni̱ ji'i̱‑de ni̱ sá'a sava‑ga̱ cha̱a. Te ta̱ká ja̱ ní ka̱jandatu̱ tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑de, ni̱ kajicha̱ nu̱u kája'a̱n sáni.
36 Porque antes destes dias levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; a este se ajuntou o número de uns quatrocentos homens; o qual foi morto, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Yúan‑na te kɨvɨ̱ ní ndutútú xiní, te ni̱ ndonda Judas cha̱a ñuu̱ Galilea. Te ni̱ jaka‑de kua'a̱ ñáyɨvɨ kuángoyo yata̱‑dé. Te suni ni̱ naa cháa‑ún. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ ní ka̱jandatu̱ nuu̱‑dé, ni̱ kajicha̱ nu̱u‑i kája'a̱n‑i.
37 Depois deste levantou-se Judas, o galileu, nos dias do alistamento, e levou muito povo após si; mas também este pereceu, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos.
38 Te vina ná kuá'a‑ri̱ consejo róó: Ma̱ ké'é‑ga̱‑ro̱ cháa yá'a. Sía̱‑de ná kí'i̱n‑de. Chi̱ nú onde̱ chi̱i ña̱yɨvɨ vái tu̱'un yá'a xí tíñu yá'a, te naa íi̱.
38 E agora digo-vos: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque, se este conselho ou esta obra é de homens, se desfará,
39 Ko nú onde̱ nuu̱ Dios va̱i, ma̱ kúu kasu̱‑ro̱. Chi̱ sánaa te natu̱u ja̱ jíín Dios kájatá'an‑ró. Achí‑de.
39 Mas, se é de Deus, não podereis desfazê-la; para que não aconteça serdes também achados combatendo contra Deus.
40 Te ni̱ ka̱jatú'ún tú'un ni̱ ka'a̱n Gamaliel. Te ni̱ ka̱kana xini̱ cháa apóstol. Te ni̱ kaskúun yunu xíi suku̱n‑dé. Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n núu̱‑dé ja̱ má ká'a̱n‑ga̱‑de tu̱'un jíín sɨ́'vɨ́ Jesús. Te ni̱ ka̱sía̱‑de kája'a̱n‑de.
40 E concordaram com ele. E, chamando os apóstolos, e tendo-os açoitado, mandaram que não falassem no nome de Jesus, e os deixaram ir.
41 Te máá apóstol, nuu̱ junta ni̱ kenda koyo‑de kája'a̱n‑de, kákusɨɨ̱ iní‑de ja̱ ní jatu̱'un‑ya̱ kándo'o‑de sɨkɨ̱ sɨ́'vɨ́‑yá.
41 Retiraram-se, pois, da presença do conselho, regozijando-se de terem sido julgados dignos de padecer afronta pelo nome de Jesus.
42 Te ini̱ ve̱'e ii̱ jíín táká ve'e, tú ní kájukuiñi̱‑de ja̱ kástá'a̱n‑de te kájani‑de tu̱'un Jesucristo.
42 E todos os dias, no templo e nas casas, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.