Atos 4
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC
1 Te nini káka'a̱n‑de jíín ñáyɨvɨ‑ún, te sutu̱, jíín já kúñá'nu ini̱ ve̱'e ii̱, jíín saduceo, ni̱ cha̱koyo‑ún nuu̱‑dé.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Te kákiti̱ xaa̱n iní ja̱ kástá'a̱n apóstol nuu̱ ñáyɨvɨ, ja̱ kájani‑de tu̱'un Jesús ja̱ á ni̱ nachaku̱‑ya̱ má'ñú ndɨ́yi.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Te ni̱ ka̱katɨɨn‑ún‑de. Te ni̱ ka̱chindee‑de ini̱ veka̱a onde̱ kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, chi̱ a ni̱ ini.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Ko kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ ní ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un ni̱ kaka'a̱n cha̱a apóstol. Te ni̱ ka̱kandíja‑i. Te ni̱ ji̱nu nátu̱'un u'u̱n mil cha̱a.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Te kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, te cha̱a kákuñá'nu nuu̱ máá‑i, jíín cháa ni̱ ka̱yii, jíín cháa káchaa tutu̱, ni̱ ka̱ndutútú‑de ini̱ ñuu̱ Jerusalén.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Te suni ni̱ ka̱ndutútú‑de jíín máá sutú ñá'nu‑ga̱ Anás, jíín Caifás, jíín Juan, jíín Alejandro, jíín táká‑ga̱ ja̱ kákuu tá'an sutu̱ ñá'nu‑ga̱‑ún.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Te ni̱ ka̱jani‑ún‑de ma̱'ñú. Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de: Na̱ jíín fuerza, xí na̱ jíín sɨ́'vɨ́ kásá'a‑ró tíñu yá'a, áchí.
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Yúan‑na te Pedro, chi ni̱ kútú‑de jíín Espíritu Santo, te ni̱ kachi̱‑de jíín cháa‑ún: Níí cha̱a kákuñá'nu ini̱ ñuu̱, jíín níí cha̱a ni̱ ka̱yii nuu̱ ñúu̱ Israel:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 Vina te nú xndichí‑ní náá sɨkɨ̱ ɨ́ɨn tiñu va̱'a ni̱ ka̱sá'a‑ná jíín ɨ́ɨn cha̱a kú'u̱ yá'a nú ndasa ni̱ nduva̱'a‑de,
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 núsáá te máá‑ní jíín táká ña̱yɨvɨ ñúu̱ Israel, ná júku̱'un ini̱‑ní ja̱ jíín sɨ́'vɨ́ máá Jesucristo ñuu̱ Nazaret ni̱ nduva̱'a cha̱a kándii̱ nuu̱‑ní yá'a. Te suu I'a̱‑ún ni̱ ka̱ja'ni‑ní‑ya̱ jiká cruz. Ko ni̱ nachaku̱‑ya̱ má'ñú ndɨ́yi ni̱ sá'a Dios.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 I'a̱ yá'a kúu yuu̱ já ní ka̱ské'ichi̱ níí, cha̱a káchutá'an ve'e. Te yuu̱‑ún, máá yúu̱ ndíso fuerza jiki̱ kúu vina.
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Te tuká ɨnga̱ cha̱a nama yóó, chi̱ túu ɨnga̱ sɨ́'vɨ́ nání ni ɨɨn cha̱a íó ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a ja̱ kúu nama ta̱ká ña̱yɨvɨ jíná'an‑i. Achí Pedro.
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Yúan‑na te ni̱ kajini̱ ja̱ tú káyu̱'ú Pedro jíín Juan káka'a̱n‑de. Te a kájini̱ ja̱ tú tu̱'a va̱'a‑de, chi̱ tú ní kájika‑de escuela. Te ni̱ ka̱naa iní kánde̱'é núu̱‑dé. Te ni̱ kaju̱ku̱'un ini̱ ja̱ ní ka̱jika‑de jíín Jesús.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Te kánde̱'é núu̱ cháa ni̱ nduva̱'a‑ún, kándichi̱‑de jíín Pedro jíín Juan. Te tú ní kákuu kutɨ xndíó káni ni ɨɨn tu̱'un.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Ko ni̱ ka̱tá'ú tíñu nuu̱‑dé ja̱ ná kénda koyo‑de ichi yatá municipio nini ná ndátu̱'ún máá jíná'an.
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 Te ni̱ kaka'a̱n: Ndasa sá'a‑yó jíín cháa yá'a núsáá. Chi ja̱ndáa̱ kúu ja̱ ní jicha̱ tu̱'un kua'a̱n nuu̱ táká ña̱yɨvɨ ñúu̱ Jerusalén ja̱ súan ni̱ kasá'a‑de ɨɨn tiñu ñá'nu. Te ma̱ kúu ka'a̱n‑yo̱ já tú íó ndaa̱.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Ko náva̱'a ma̱ kuichá‑ga̱ tu̱'un yá'a ki'i̱n nuu̱ táká ña̱yɨvɨ, te ná ká'a̱n xaa̱n‑yo̱ núu̱‑dé ja̱ má kachí kutɨ‑gá‑de tu̱'un cha̱a‑ún nuu̱ ní ɨɨn ña̱yɨvɨ, áchí.
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Te ni̱ ka̱nakana xini̱‑dé. Te ni̱ ka̱tá'ú tíñu nuu̱‑dé ja̱ má ká'a̱n‑ga̱‑de te ma̱ stá'a̱n‑ga̱‑de ni ɨɨn tu̱'un jíín sɨ́'vɨ́ Jesús.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n Pedro jíín Juan: Tava máá‑ní cuenta te nú játa'a̱n ini̱ Dios ja̱ kuándatu̱‑ná nuu̱‑ní xna'a̱n‑ga̱ vásá núu̱ máá‑yá.
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Chi̱ nɨ́nɨ káni‑ná tu̱'un ja̱ ní kajini̱‑ná jíín já ní ka̱jini so̱'o‑ná. Achí‑de.
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Yúan‑na te cha̱a junta, ni̱ kaka'a̱n xaa̱n núu̱ Pedro jíín Juan, te ni̱ sía̱‑de kua'a̱n‑de, chi̱ tú ní káni'i̱n kútɨ modo xndó'o Pedro jíín Juan, chi̱ káyu̱'ú kájito ña̱yɨvɨ, chi ta̱ká‑i, kánakana jaa‑i Dios sɨkɨ̱ já ní kuu‑ún.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Chi cha̱a ni̱ nduva̱'a jíín tíñu ñá'nu‑ún, ví'í‑gá uu̱ xiko kuia̱ íó‑de.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Te ni̱ kaka̱ku‑de kája'a̱n‑de. Te ni̱ naja̱koyo‑de nuu̱ tá'an‑de. Te ni̱ ka̱nakani‑de ta̱ká tu̱'un ni̱ kaka'a̱n sutu̱ ñá'nu jíín cháa ni̱ ka̱yii nuu̱‑dé.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Te súan ni̱ ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un kánakani‑de. Te ɨɨn jínu‑ni ni̱ kaka'a̱n jaa‑i jíín Dios: Táta̱, máá‑ní kúu Dios ni̱ sá'a andɨ́vɨ́, ñu̱yɨ́vɨ, mar, jíín táká‑ga̱ ndatíñu.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Te jíín Espíritu Santo ni̱ ka'a̱n‑ní jíín yú'u táa̱‑yo̱ David, ja̱ ní kuu‑de mozo‑ní. Chi ni̱ ka'a̱n‑de: Naja̱ kákiti̱ ini̱ ña̱yɨvɨ, te naja̱ kánakani sáni ini̱‑i.
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Ni̱ kataka̱ cha̱a kákuu rey ñu̱yɨ́vɨ jíná'an‑de. Te cha̱a kákuñá'nu‑ún, ni̱ ka̱kutútú‑de. Te ɨɨn‑na̱ ni̱ ka̱ndonda‑de sɨkɨ̱ máá Tatá Dios jíín sɨkɨ́ Cristo‑ya̱.
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 Chi̱ Herodes jíín Poncio Pilato jíín cháa sɨ́ɨn nación jíín ñáyɨvɨ ñúu̱ Israel, ni̱ ka̱kutútú ndíja‑de ini̱ ñuu̱ yá'a, ni̱ ka̱ndonda‑de sɨkɨ̱ Sé'e ii̱‑ní Jesús, I'a̱ ni̱ jani‑ní,
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 náva̱'a sá'a‑de ta̱ká tiñu ni̱ teta'a̱n máá‑ní, jíín já ní kundaa̱ ini̱‑ní onde̱ sáá.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Te vina, Táta̱, nde̱'é‑ní ndasa káka'a̱n xaa̱n‑dé nuu̱‑ná jíná'an‑ná. Te kua̱'a‑ní fuerza nuu̱ mozo‑ní ja̱ ná chúndéé iní‑ná kani‑ná tu̱'un máá‑ní.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Te skáa̱‑ní nda'a‑ní náva̱'a sá'a‑ní tana̱, jíín tuní, jíín tíñu ñá'nu. Te ta̱ká yu̱án ná kúu jíín sɨ́'vɨ́ máá Sé'e ii̱‑ní Jesús. Achí‑i.
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Te súan ni̱ kajika̱n ta'u̱‑í. Te nuu̱ ká'i̱in tútú‑i‑ún, ni̱ ta̱an. Te ndɨ'ɨ‑i, ni̱ ka̱kútú‑i jíín Espíritu Santo. Te ni̱ ka̱chundéé iní‑i kájani‑i tu̱'un Dios.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Te ña̱yɨvɨ kuá'a̱ kákandíja, chi̱ jíín iní jíín añú‑i ni̱ ka̱nduu ɨɨn núú‑i. Te tú ni ɨɨn‑i ní káka'a̱n‑i ja̱ máá‑i xíin ɨ́ɨn ndatíñu. Chi ta̱ká ndatíñu, ni̱ kaña̱va̱'a ká'nu‑i.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Te téyíí xáa̱n kájani ndaa̱ apóstol tu̱'un ndasa ni̱ kajini̱‑de ja̱ ní nachaku̱ Jito'o̱‑yo̱ Jesús. Te bueno ni̱ kuu tu̱'un luu Dios ini̱‑de.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Te tú kutɨ na̱ún nándɨ'ɨ ni ɨɨn‑de, chi ta̱ká cha̱a káxíin ñú'un, xí vé'e, ni̱ kaxi̱kó‑de, te ni̱ ka̱kinchaka‑de xu̱'ún,
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 te ni̱ ka̱chúkú‑de xu̱'ún‑ún nuu̱ já'a̱ cháa apóstol. Te cha̱a apóstol ni̱ ka̱saka‑dé nuu̱ ɨ́ɨn ɨɨn tá'an‑de ndasa kájinu ñú'ún máá‑i.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Te José, tata̱ Leví, ncháá‑de ñuu̱ Chipre, íó ɨnga̱ sɨ́'vɨ́‑de kájatíñu apóstol, nání‑de Bernabé, ja̱ kuní ka'a̱n, se̱'e tu̱'un ndéé iní.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Ni̱ xi̱kó‑de ɨɨn ñu'un‑dé. Te ni̱ kinchaka‑de xu̱'ún. Te ni̱ chúkú‑de xu̱'ún‑ún nuu̱ já'a̱ cháa apóstol.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.