Atos 4

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Te nini káka'a̱n‑de jíín ñáyɨvɨ‑ún, te sutu̱, jíín já kúñá'nu ini̱ ve̱'e ii̱, jíín saduceo, ni̱ cha̱koyo‑ún nuu̱‑dé.
1 Enquanto Pedro e João falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão da guarda do templo e os saduceus.
2 Te kákiti̱ xaa̱n iní ja̱ kástá'a̱n apóstol nuu̱ ñáyɨvɨ, ja̱ kájani‑de tu̱'un Jesús ja̱ á ni̱ nachaku̱‑ya̱ má'ñú ndɨ́yi.
2 Eles estavam muito perturbados porque os apóstolos estavam ensinando o povo e proclamando em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Te ni̱ ka̱katɨɨn‑ún‑de. Te ni̱ ka̱chindee‑de ini̱ veka̱a onde̱ kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, chi̱ a ni̱ ini.
3 Agarraram Pedro e João e, como já estava anoitecendo, os colocaram na prisão até o dia seguinte.
4 Ko kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ ní ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un ni̱ kaka'a̱n cha̱a apóstol. Te ni̱ ka̱kandíja‑i. Te ni̱ ji̱nu nátu̱'un u'u̱n mil cha̱a.
4 Mas, muitos dos que tinham ouvido a mensagem creram, chegando o número dos homens que creram a perto de cinco mil.
5 Te kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, te cha̱a kákuñá'nu nuu̱ máá‑i, jíín cháa ni̱ ka̱yii, jíín cháa káchaa tutu̱, ni̱ ka̱ndutútú‑de ini̱ ñuu̱ Jerusalén.
5 No dia seguinte, as autoridades, os líderes religiosos e os mestres da lei reuniram-se em Jerusalém.
6 Te suni ni̱ ka̱ndutútú‑de jíín máá sutú ñá'nu‑ga̱ Anás, jíín Caifás, jíín Juan, jíín Alejandro, jíín táká‑ga̱ ja̱ kákuu tá'an sutu̱ ñá'nu‑ga̱‑ún.
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, bem como Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da família do sumo sacerdote.
7 Te ni̱ ka̱jani‑ún‑de ma̱'ñú. Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de: Na̱ jíín fuerza, xí na̱ jíín sɨ́'vɨ́ kásá'a‑ró tíñu yá'a, áchí.
7 Mandaram trazer Pedro e João diante deles e começaram a interrogá-los: "Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso? "
8 Yúan‑na te Pedro, chi ni̱ kútú‑de jíín Espíritu Santo, te ni̱ kachi̱‑de jíín cháa‑ún: Níí cha̱a kákuñá'nu ini̱ ñuu̱, jíín níí cha̱a ni̱ ka̱yii nuu̱ ñúu̱ Israel:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, disse-lhes: "Autoridades e líderes do povo!
9 Vina te nú xndichí‑ní náá sɨkɨ̱ ɨ́ɨn tiñu va̱'a ni̱ ka̱sá'a‑ná jíín ɨ́ɨn cha̱a kú'u̱ yá'a nú ndasa ni̱ nduva̱'a‑de,
9 Visto que hoje somos chamados para prestar contas de um ato de bondade em favor de um aleijado, sendo interrogados acerca de como ele foi curado,
10 núsáá te máá‑ní jíín táká ña̱yɨvɨ ñúu̱ Israel, ná júku̱'un ini̱‑ní ja̱ jíín sɨ́'vɨ́ máá Jesucristo ñuu̱ Nazaret ni̱ nduva̱'a cha̱a kándii̱ nuu̱‑ní yá'a. Te suu I'a̱‑ún ni̱ ka̱ja'ni‑ní‑ya̱ jiká cruz. Ko ni̱ nachaku̱‑ya̱ má'ñú ndɨ́yi ni̱ sá'a Dios.
10 saibam os senhores e todo o povo de Israel que por meio do nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos, este homem está aí curado diante dos senhores.
11 I'a̱ yá'a kúu yuu̱ já ní ka̱ské'ichi̱ níí, cha̱a káchutá'an ve'e. Te yuu̱‑ún, máá yúu̱ ndíso fuerza jiki̱ kúu vina.
11 Este Jesus é ‘a pedra que vocês, construtores, rejeitaram, e que se tornou a pedra angular’.
12 Te tuká ɨnga̱ cha̱a nama yóó, chi̱ túu ɨnga̱ sɨ́'vɨ́ nání ni ɨɨn cha̱a íó ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a ja̱ kúu nama ta̱ká ña̱yɨvɨ jíná'an‑i. Achí Pedro.
12 Não há salvação em nenhum outro, pois, debaixo do céu não há nenhum outro nome dado aos homens pelo qual devamos ser salvos".
13 Yúan‑na te ni̱ kajini̱ ja̱ tú káyu̱'ú Pedro jíín Juan káka'a̱n‑de. Te a kájini̱ ja̱ tú tu̱'a va̱'a‑de, chi̱ tú ní kájika‑de escuela. Te ni̱ ka̱naa iní kánde̱'é núu̱‑dé. Te ni̱ kaju̱ku̱'un ini̱ ja̱ ní ka̱jika‑de jíín Jesús.
13 Vendo a coragem de Pedro e de João, e percebendo que eram homens comuns e sem instrução, ficaram admirados e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Te kánde̱'é núu̱ cháa ni̱ nduva̱'a‑ún, kándichi̱‑de jíín Pedro jíín Juan. Te tú ní kákuu kutɨ xndíó káni ni ɨɨn tu̱'un.
14 E como podiam ver ali com eles o homem que fora curado, nada podiam dizer contra eles.
15 Ko ni̱ ka̱tá'ú tíñu nuu̱‑dé ja̱ ná kénda koyo‑de ichi yatá municipio nini ná ndátu̱'ún máá jíná'an.
15 Assim, ordenaram que se retirassem do Sinédrio e começaram a discutir,
16 Te ni̱ kaka'a̱n: Ndasa sá'a‑yó jíín cháa yá'a núsáá. Chi ja̱ndáa̱ kúu ja̱ ní jicha̱ tu̱'un kua'a̱n nuu̱ táká ña̱yɨvɨ ñúu̱ Jerusalén ja̱ súan ni̱ kasá'a‑de ɨɨn tiñu ñá'nu. Te ma̱ kúu ka'a̱n‑yo̱ já tú íó ndaa̱.
16 perguntando: "Que faremos com esses homens? Todos os que moram em Jerusalém sabem que eles realizaram um milagre notório que não podemos negar.
17 Ko náva̱'a ma̱ kuichá‑ga̱ tu̱'un yá'a ki'i̱n nuu̱ táká ña̱yɨvɨ, te ná ká'a̱n xaa̱n‑yo̱ núu̱‑dé ja̱ má kachí kutɨ‑gá‑de tu̱'un cha̱a‑ún nuu̱ ní ɨɨn ña̱yɨvɨ, áchí.
17 Todavia, para impedir que isso se espalhe ainda mais entre o povo, precisamos adverti-los de que não falem mais com ninguém sobre esse nome".
18 Te ni̱ ka̱nakana xini̱‑dé. Te ni̱ ka̱tá'ú tíñu nuu̱‑dé ja̱ má ká'a̱n‑ga̱‑de te ma̱ stá'a̱n‑ga̱‑de ni ɨɨn tu̱'un jíín sɨ́'vɨ́ Jesús.
18 Então, chamando-os novamente, ordenaram-lhes que não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n Pedro jíín Juan: Tava máá‑ní cuenta te nú játa'a̱n ini̱ Dios ja̱ kuándatu̱‑ná nuu̱‑ní xna'a̱n‑ga̱ vásá núu̱ máá‑yá.
19 Mas Pedro e João responderam: "Julguem os senhores mesmos se é justo aos olhos de Deus obedecer aos senhores e não a Deus.
20 Chi̱ nɨ́nɨ káni‑ná tu̱'un ja̱ ní kajini̱‑ná jíín já ní ka̱jini so̱'o‑ná. Achí‑de.
20 Pois não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos".
21 Yúan‑na te cha̱a junta, ni̱ kaka'a̱n xaa̱n núu̱ Pedro jíín Juan, te ni̱ sía̱‑de kua'a̱n‑de, chi̱ tú ní káni'i̱n kútɨ modo xndó'o Pedro jíín Juan, chi̱ káyu̱'ú kájito ña̱yɨvɨ, chi ta̱ká‑i, kánakana jaa‑i Dios sɨkɨ̱ já ní kuu‑ún.
21 Depois de mais ameaças, eles os deixaram ir. Não tinham como castigá-los, porque todo o povo estava louvando a Deus pelo que acontecera.
22 Chi cha̱a ni̱ nduva̱'a jíín tíñu ñá'nu‑ún, ví'í‑gá uu̱ xiko kuia̱ íó‑de.
22 Pois o homem que fora curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Te ni̱ kaka̱ku‑de kája'a̱n‑de. Te ni̱ naja̱koyo‑de nuu̱ tá'an‑de. Te ni̱ ka̱nakani‑de ta̱ká tu̱'un ni̱ kaka'a̱n sutu̱ ñá'nu jíín cháa ni̱ ka̱yii nuu̱‑dé.
23 Quando foram soltos, Pedro e João voltaram para os seus e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes religiosos lhes tinham dito.
24 Te súan ni̱ ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un kánakani‑de. Te ɨɨn jínu‑ni ni̱ kaka'a̱n jaa‑i jíín Dios: Táta̱, máá‑ní kúu Dios ni̱ sá'a andɨ́vɨ́, ñu̱yɨ́vɨ, mar, jíín táká‑ga̱ ndatíñu.
24 Ouvindo isso, levantaram juntos a voz a Deus, dizendo: "Ó Soberano, tu fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 Te jíín Espíritu Santo ni̱ ka'a̱n‑ní jíín yú'u táa̱‑yo̱ David, ja̱ ní kuu‑de mozo‑ní. Chi ni̱ ka'a̱n‑de: Naja̱ kákiti̱ ini̱ ña̱yɨvɨ, te naja̱ kánakani sáni ini̱‑i.
25 Tu falaste pelo Espírito Santo por boca do teu servo, nosso pai Davi: ‘Por que se enfurecem as nações, e os povos conspiram em vão?
26 Ni̱ kataka̱ cha̱a kákuu rey ñu̱yɨ́vɨ jíná'an‑de. Te cha̱a kákuñá'nu‑ún, ni̱ ka̱kutútú‑de. Te ɨɨn‑na̱ ni̱ ka̱ndonda‑de sɨkɨ̱ máá Tatá Dios jíín sɨkɨ́ Cristo‑ya̱.
26 Os reis da terra se levantam, e os governantes se reúnem contra o Senhor e contra o seu Ungido’.
27 Chi̱ Herodes jíín Poncio Pilato jíín cháa sɨ́ɨn nación jíín ñáyɨvɨ ñúu̱ Israel, ni̱ ka̱kutútú ndíja‑de ini̱ ñuu̱ yá'a, ni̱ ka̱ndonda‑de sɨkɨ̱ Sé'e ii̱‑ní Jesús, I'a̱ ni̱ jani‑ní,
27 De fato, Herodes e Pôncio Pilatos reuniram-se com os gentios e com os povos de Israel nesta cidade, para conspirar contra o teu santo servo Jesus, a quem ungiste.
28 náva̱'a sá'a‑de ta̱ká tiñu ni̱ teta'a̱n máá‑ní, jíín já ní kundaa̱ ini̱‑ní onde̱ sáá.
28 Fizeram o que o teu poder e a tua vontade haviam decidido de antemão que acontecesse.
29 Te vina, Táta̱, nde̱'é‑ní ndasa káka'a̱n xaa̱n‑dé nuu̱‑ná jíná'an‑ná. Te kua̱'a‑ní fuerza nuu̱ mozo‑ní ja̱ ná chúndéé iní‑ná kani‑ná tu̱'un máá‑ní.
29 Agora, Senhor, considera as ameaças deles e capacita os teus servos para anunciarem a tua palavra corajosamente.
30 Te skáa̱‑ní nda'a‑ní náva̱'a sá'a‑ní tana̱, jíín tuní, jíín tíñu ñá'nu. Te ta̱ká yu̱án ná kúu jíín sɨ́'vɨ́ máá Sé'e ii̱‑ní Jesús. Achí‑i.
30 Estende a tua mão para curar e realizar sinais e maravilhas por meio do nome do teu santo servo Jesus".
31 Te súan ni̱ kajika̱n ta'u̱‑í. Te nuu̱ ká'i̱in tútú‑i‑ún, ni̱ ta̱an. Te ndɨ'ɨ‑i, ni̱ ka̱kútú‑i jíín Espíritu Santo. Te ni̱ ka̱chundéé iní‑i kájani‑i tu̱'un Dios.
31 Depois de orarem, tremeu o lugar em que estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciavam corajosamente a palavra de Deus.
32 Te ña̱yɨvɨ kuá'a̱ kákandíja, chi̱ jíín iní jíín añú‑i ni̱ ka̱nduu ɨɨn núú‑i. Te tú ni ɨɨn‑i ní káka'a̱n‑i ja̱ máá‑i xíin ɨ́ɨn ndatíñu. Chi ta̱ká ndatíñu, ni̱ kaña̱va̱'a ká'nu‑i.
32 Da multidão dos que creram, uma era a mente e um o coração. Ninguém considerava unicamente sua coisa alguma que possuísse, mas compartilhavam tudo o que tinham.
33 Te téyíí xáa̱n kájani ndaa̱ apóstol tu̱'un ndasa ni̱ kajini̱‑de ja̱ ní nachaku̱ Jito'o̱‑yo̱ Jesús. Te bueno ni̱ kuu tu̱'un luu Dios ini̱‑de.
33 Com grande poder os apóstolos continuavam a testemunhar da ressurreição do Senhor Jesus, e grandiosa graça estava sobre todos eles.
34 Te tú kutɨ na̱ún nándɨ'ɨ ni ɨɨn‑de, chi ta̱ká cha̱a káxíin ñú'un, xí vé'e, ni̱ kaxi̱kó‑de, te ni̱ ka̱kinchaka‑de xu̱'ún,
34 Não havia pessoas necessitadas entre eles, pois os que possuíam terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro da venda
35 te ni̱ ka̱chúkú‑de xu̱'ún‑ún nuu̱ já'a̱ cháa apóstol. Te cha̱a apóstol ni̱ ka̱saka‑dé nuu̱ ɨ́ɨn ɨɨn tá'an‑de ndasa kájinu ñú'ún máá‑i.
35 e o colocavam aos pés dos apóstolos, que o distribuíam segundo a necessidade de cada um.
36 Te José, tata̱ Leví, ncháá‑de ñuu̱ Chipre, íó ɨnga̱ sɨ́'vɨ́‑de kájatíñu apóstol, nání‑de Bernabé, ja̱ kuní ka'a̱n, se̱'e tu̱'un ndéé iní.
36 José, um levita de Chipre a quem os apóstolos deram o nome de Barnabé, que significa encorajador,
37 Ni̱ xi̱kó‑de ɨɨn ñu'un‑dé. Te ni̱ kinchaka‑de xu̱'ún. Te ni̱ chúkú‑de xu̱'ún‑ún nuu̱ já'a̱ cháa apóstol.
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o colocou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.