Atos 4
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ACF
1 Te nini káka'a̱n‑de jíín ñáyɨvɨ‑ún, te sutu̱, jíín já kúñá'nu ini̱ ve̱'e ii̱, jíín saduceo, ni̱ cha̱koyo‑ún nuu̱‑dé.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Te kákiti̱ xaa̱n iní ja̱ kástá'a̱n apóstol nuu̱ ñáyɨvɨ, ja̱ kájani‑de tu̱'un Jesús ja̱ á ni̱ nachaku̱‑ya̱ má'ñú ndɨ́yi.
2 Doendo-se muito de que ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos.
3 Te ni̱ ka̱katɨɨn‑ún‑de. Te ni̱ ka̱chindee‑de ini̱ veka̱a onde̱ kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, chi̱ a ni̱ ini.
3 E lançaram mão deles, e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Ko kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ ní ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un ni̱ kaka'a̱n cha̱a apóstol. Te ni̱ ka̱kandíja‑i. Te ni̱ ji̱nu nátu̱'un u'u̱n mil cha̱a.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Te kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, te cha̱a kákuñá'nu nuu̱ máá‑i, jíín cháa ni̱ ka̱yii, jíín cháa káchaa tutu̱, ni̱ ka̱ndutútú‑de ini̱ ñuu̱ Jerusalén.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Te suni ni̱ ka̱ndutútú‑de jíín máá sutú ñá'nu‑ga̱ Anás, jíín Caifás, jíín Juan, jíín Alejandro, jíín táká‑ga̱ ja̱ kákuu tá'an sutu̱ ñá'nu‑ga̱‑ún.
6 E Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Te ni̱ ka̱jani‑ún‑de ma̱'ñú. Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de: Na̱ jíín fuerza, xí na̱ jíín sɨ́'vɨ́ kásá'a‑ró tíñu yá'a, áchí.
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Yúan‑na te Pedro, chi ni̱ kútú‑de jíín Espíritu Santo, te ni̱ kachi̱‑de jíín cháa‑ún: Níí cha̱a kákuñá'nu ini̱ ñuu̱, jíín níí cha̱a ni̱ ka̱yii nuu̱ ñúu̱ Israel:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo, e vós, anciãos de Israel,
9 Vina te nú xndichí‑ní náá sɨkɨ̱ ɨ́ɨn tiñu va̱'a ni̱ ka̱sá'a‑ná jíín ɨ́ɨn cha̱a kú'u̱ yá'a nú ndasa ni̱ nduva̱'a‑de,
9 Visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo, e do modo como foi curado,
10 núsáá te máá‑ní jíín táká ña̱yɨvɨ ñúu̱ Israel, ná júku̱'un ini̱‑ní ja̱ jíín sɨ́'vɨ́ máá Jesucristo ñuu̱ Nazaret ni̱ nduva̱'a cha̱a kándii̱ nuu̱‑ní yá'a. Te suu I'a̱‑ún ni̱ ka̱ja'ni‑ní‑ya̱ jiká cruz. Ko ni̱ nachaku̱‑ya̱ má'ñú ndɨ́yi ni̱ sá'a Dios.
10 Seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 I'a̱ yá'a kúu yuu̱ já ní ka̱ské'ichi̱ níí, cha̱a káchutá'an ve'e. Te yuu̱‑ún, máá yúu̱ ndíso fuerza jiki̱ kúu vina.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Te tuká ɨnga̱ cha̱a nama yóó, chi̱ túu ɨnga̱ sɨ́'vɨ́ nání ni ɨɨn cha̱a íó ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a ja̱ kúu nama ta̱ká ña̱yɨvɨ jíná'an‑i. Achí Pedro.
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Yúan‑na te ni̱ kajini̱ ja̱ tú káyu̱'ú Pedro jíín Juan káka'a̱n‑de. Te a kájini̱ ja̱ tú tu̱'a va̱'a‑de, chi̱ tú ní kájika‑de escuela. Te ni̱ ka̱naa iní kánde̱'é núu̱‑dé. Te ni̱ kaju̱ku̱'un ini̱ ja̱ ní ka̱jika‑de jíín Jesús.
13 Então eles, vendo a ousadia de Pedro e João, e informados de que eram homens sem letras e indoutos, maravilharam-se e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Te kánde̱'é núu̱ cháa ni̱ nduva̱'a‑ún, kándichi̱‑de jíín Pedro jíín Juan. Te tú ní kákuu kutɨ xndíó káni ni ɨɨn tu̱'un.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Ko ni̱ ka̱tá'ú tíñu nuu̱‑dé ja̱ ná kénda koyo‑de ichi yatá municipio nini ná ndátu̱'ún máá jíná'an.
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 Te ni̱ kaka'a̱n: Ndasa sá'a‑yó jíín cháa yá'a núsáá. Chi ja̱ndáa̱ kúu ja̱ ní jicha̱ tu̱'un kua'a̱n nuu̱ táká ña̱yɨvɨ ñúu̱ Jerusalén ja̱ súan ni̱ kasá'a‑de ɨɨn tiñu ñá'nu. Te ma̱ kúu ka'a̱n‑yo̱ já tú íó ndaa̱.
16 Dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Ko náva̱'a ma̱ kuichá‑ga̱ tu̱'un yá'a ki'i̱n nuu̱ táká ña̱yɨvɨ, te ná ká'a̱n xaa̱n‑yo̱ núu̱‑dé ja̱ má kachí kutɨ‑gá‑de tu̱'un cha̱a‑ún nuu̱ ní ɨɨn ña̱yɨvɨ, áchí.
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Te ni̱ ka̱nakana xini̱‑dé. Te ni̱ ka̱tá'ú tíñu nuu̱‑dé ja̱ má ká'a̱n‑ga̱‑de te ma̱ stá'a̱n‑ga̱‑de ni ɨɨn tu̱'un jíín sɨ́'vɨ́ Jesús.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n Pedro jíín Juan: Tava máá‑ní cuenta te nú játa'a̱n ini̱ Dios ja̱ kuándatu̱‑ná nuu̱‑ní xna'a̱n‑ga̱ vásá núu̱ máá‑yá.
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Chi̱ nɨ́nɨ káni‑ná tu̱'un ja̱ ní kajini̱‑ná jíín já ní ka̱jini so̱'o‑ná. Achí‑de.
20 Porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Yúan‑na te cha̱a junta, ni̱ kaka'a̱n xaa̱n núu̱ Pedro jíín Juan, te ni̱ sía̱‑de kua'a̱n‑de, chi̱ tú ní káni'i̱n kútɨ modo xndó'o Pedro jíín Juan, chi̱ káyu̱'ú kájito ña̱yɨvɨ, chi ta̱ká‑i, kánakana jaa‑i Dios sɨkɨ̱ já ní kuu‑ún.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Chi cha̱a ni̱ nduva̱'a jíín tíñu ñá'nu‑ún, ví'í‑gá uu̱ xiko kuia̱ íó‑de.
22 Pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Te ni̱ kaka̱ku‑de kája'a̱n‑de. Te ni̱ naja̱koyo‑de nuu̱ tá'an‑de. Te ni̱ ka̱nakani‑de ta̱ká tu̱'un ni̱ kaka'a̱n sutu̱ ñá'nu jíín cháa ni̱ ka̱yii nuu̱‑dé.
23 E, soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Te súan ni̱ ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un kánakani‑de. Te ɨɨn jínu‑ni ni̱ kaka'a̱n jaa‑i jíín Dios: Táta̱, máá‑ní kúu Dios ni̱ sá'a andɨ́vɨ́, ñu̱yɨ́vɨ, mar, jíín táká‑ga̱ ndatíñu.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus, e disseram: Senhor, tu és o Deus que fizeste o céu, e a terra, e o mar e tudo o que neles há;
25 Te jíín Espíritu Santo ni̱ ka'a̱n‑ní jíín yú'u táa̱‑yo̱ David, ja̱ ní kuu‑de mozo‑ní. Chi ni̱ ka'a̱n‑de: Naja̱ kákiti̱ ini̱ ña̱yɨvɨ, te naja̱ kánakani sáni ini̱‑i.
25 Que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram os gentios, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Ni̱ kataka̱ cha̱a kákuu rey ñu̱yɨ́vɨ jíná'an‑de. Te cha̱a kákuñá'nu‑ún, ni̱ ka̱kutútú‑de. Te ɨɨn‑na̱ ni̱ ka̱ndonda‑de sɨkɨ̱ máá Tatá Dios jíín sɨkɨ́ Cristo‑ya̱.
26 Levantaram-se os reis da terra,E os príncipes se ajuntaram à uma,Contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Chi̱ Herodes jíín Poncio Pilato jíín cháa sɨ́ɨn nación jíín ñáyɨvɨ ñúu̱ Israel, ni̱ ka̱kutútú ndíja‑de ini̱ ñuu̱ yá'a, ni̱ ka̱ndonda‑de sɨkɨ̱ Sé'e ii̱‑ní Jesús, I'a̱ ni̱ jani‑ní,
27 Porque verdadeiramente contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel;
28 náva̱'a sá'a‑de ta̱ká tiñu ni̱ teta'a̱n máá‑ní, jíín já ní kundaa̱ ini̱‑ní onde̱ sáá.
28 Para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Te vina, Táta̱, nde̱'é‑ní ndasa káka'a̱n xaa̱n‑dé nuu̱‑ná jíná'an‑ná. Te kua̱'a‑ní fuerza nuu̱ mozo‑ní ja̱ ná chúndéé iní‑ná kani‑ná tu̱'un máá‑ní.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra;
30 Te skáa̱‑ní nda'a‑ní náva̱'a sá'a‑ní tana̱, jíín tuní, jíín tíñu ñá'nu. Te ta̱ká yu̱án ná kúu jíín sɨ́'vɨ́ máá Sé'e ii̱‑ní Jesús. Achí‑i.
30 Enquanto estendes a tua mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Filho Jesus.
31 Te súan ni̱ kajika̱n ta'u̱‑í. Te nuu̱ ká'i̱in tútú‑i‑ún, ni̱ ta̱an. Te ndɨ'ɨ‑i, ni̱ ka̱kútú‑i jíín Espíritu Santo. Te ni̱ ka̱chundéé iní‑i kájani‑i tu̱'un Dios.
31 E, tendo orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Te ña̱yɨvɨ kuá'a̱ kákandíja, chi̱ jíín iní jíín añú‑i ni̱ ka̱nduu ɨɨn núú‑i. Te tú ni ɨɨn‑i ní káka'a̱n‑i ja̱ máá‑i xíin ɨ́ɨn ndatíñu. Chi ta̱ká ndatíñu, ni̱ kaña̱va̱'a ká'nu‑i.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Te téyíí xáa̱n kájani ndaa̱ apóstol tu̱'un ndasa ni̱ kajini̱‑de ja̱ ní nachaku̱ Jito'o̱‑yo̱ Jesús. Te bueno ni̱ kuu tu̱'un luu Dios ini̱‑de.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Te tú kutɨ na̱ún nándɨ'ɨ ni ɨɨn‑de, chi ta̱ká cha̱a káxíin ñú'un, xí vé'e, ni̱ kaxi̱kó‑de, te ni̱ ka̱kinchaka‑de xu̱'ún,
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido, e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 te ni̱ ka̱chúkú‑de xu̱'ún‑ún nuu̱ já'a̱ cháa apóstol. Te cha̱a apóstol ni̱ ka̱saka‑dé nuu̱ ɨ́ɨn ɨɨn tá'an‑de ndasa kájinu ñú'ún máá‑i.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Te José, tata̱ Leví, ncháá‑de ñuu̱ Chipre, íó ɨnga̱ sɨ́'vɨ́‑de kájatíñu apóstol, nání‑de Bernabé, ja̱ kuní ka'a̱n, se̱'e tu̱'un ndéé iní.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé(que, traduzido, é Filho da consolação), levita, natural de Chipre,
37 Ni̱ xi̱kó‑de ɨɨn ñu'un‑dé. Te ni̱ kinchaka‑de xu̱'ún. Te ni̱ chúkú‑de xu̱'ún‑ún nuu̱ já'a̱ cháa apóstol.
37 Possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.