Atos 28

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Te nuu̱ ní kaka̱ku‑ri̱, yúan‑na te ni̱ kani'i̱n‑rí tu̱'un ja̱ isla‑ún nání Malta.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Te ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn yu'u yúan, ni̱ ka̱kumani̱‑í jíín‑rí jíná'an‑ri̱. Te ni̱ kastá'a̱n‑i ɨɨn ñu'u̱n, chi̱ kúun sau̱ te vi̱jin sá'a. Yúan‑na te ni̱ ka̱kana‑i xini̱‑rí ni̱ ja̱koyo‑ri̱ nuu̱‑í.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Te ni̱ stútú Pablo yaku̱ tɨtaka̱. Te ni̱ taan‑dé nuu̱ ñú'u̱n. Te ɨɨn koo̱, jínu‑tɨ̱ ní kenda‑tɨ̱ já ní kuní'ní. Te ni̱ chiyú'ú‑ni‑tɨ̱ ndá'a‑dé.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Te ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn yu'u ñúu̱‑ún, ni̱ kajini̱‑i ja̱ ndíta kaa koo̱‑ún yíyú'ú‑tɨ́ nda'a‑dé. Te káka'a̱n‑i: Ndaa̱ ja̱ cháa já'ni ndɨ́yi kúu cha̱a yá'a núsáá. Te va̱sa a ni̱ ka̱ku‑de nuu̱ mar, ko máá I'a̱ tu̱'un ndaa̱ tú já'a tu̱'un kuchaku̱‑ga̱‑de, áchí‑i.
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Ko Pablo, ni̱ kɨsɨ‑de koo̱‑ún nuu̱ ñú'u̱n. Te tú na̱ún ní tá'a̱n‑de.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Te máá‑i, káinda̱tu‑i ja̱ chú'un kuiñi‑dé xí nduá‑de te kuu̱‑de. Ko ni̱ kuná'án xáa̱n káinda̱tu‑i ni̱ kajini̱‑i ja̱ tú na̱ún ní tá'a̱n‑de. Yúan‑na te ni̱ nakani ini̱‑i te ni̱ kaka'a̱n‑i ja̱ ɨ́ɨn i'a̱ kúu Pablo.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Te yani yúan ni̱ i̱o ñu'un cháa kúu gobernador ini̱ isla‑ún, nání‑de Publio. Te cha̱a‑ún, ni̱ kana‑de ruu̱ jíná'an‑ri̱. Te ni̱ ja̱'a núu‑de ve'e‑de ni̱ ka̱kendo̱o mani̱‑rí jíín‑de uni̱ kɨvɨ̱.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Te táa̱ Publio kátúu‑dé nuu̱ jíto, kú'u̱‑de jíín kué'e̱ ki̱ji jíín ɨ́ɨn kue'e̱ kúun chi̱i‑de. Te ni̱ kɨ̱vɨ Pablo ve'e cha̱a‑ún. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑dé. Te ni̱ chaa‑de nda'a‑dé sɨkɨ̱ cháa‑ún. Te ni̱ nduva̱'a‑ni cha̱a‑ún.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Yu̱án‑na, te suni sava‑ga̱ ña̱yɨvɨ káku'u̱ nɨ́ɨ́ isla‑ún, ni̱ ja̱koyo‑i. Te ni̱ kandu̱va̱'a‑ni‑i.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Te ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ ka̱jatú'ún‑i ruu̱ jíná'an‑ri̱, te ni̱ kaja̱'a‑i kua'a̱ ndátíñu ni̱ ka̱kuta'u̱‑rí. Te nuu̱ ní kenda koyo‑ri̱ kua'a̱n‑ri̱, te ni̱ kaja̱'a‑i ta̱ká ndatíñu kánandɨ'ɨ‑ri̱.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Súan‑ni onde̱ nuu̱ uní yoo̱, te ni̱ ka̱jika‑ri̱ kua'a̱n‑ri̱ jíín ɨ́ɨn barco ñuu̱ Alejandría ja̱ ní kanchaa̱ nuu̱ isla tiempo viko víjin. Te barco‑ún, máá cháa̱n ndíso ɨɨn figura ña̱yɨvɨ Cástor jíín Pólux.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Te ni̱ ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Siracusa. Te yúan ni̱ ka̱kendo̱o‑ri̱ uni̱ kɨvɨ̱.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Te yúan ni̱ kenda koyo‑ri̱ kua'a̱n‑ri̱ nduu̱ nduu̱ yundúcha. Te ni̱ ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Regio. Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ ní kee tachi̱ íchi sur, te ɨnga̱ kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, ni̱ ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Puteoli.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Te yúan ni̱ kani'i̱n tá'an‑ri̱ jíín sáva ñani̱. Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑rí ni̱ ka̱kendo̱o‑ri̱ jíín‑de ɨɨn semana. Yúan‑na te vásá ní ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Roma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Te ñani̱ yúan a ni̱ kani'i̱n‑dé tu̱'un ruu̱ jíná'an‑ri̱. Te ni̱ kenda koyo‑de, ni̱ ka̱kita'a̱n‑de ruu̱ onde̱ nu̱yá'u nání Apio jíín ndénúní mesón. Te ni̱ jini̱ Pablo nuu̱‑dé. Te ni̱ na̱kuatá'ú‑de nuu̱ Dios. Te ni̱ ndundéé iní‑de.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Te nuu̱ ní ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Roma, te ni̱ ja̱'a capitán ta̱ká preso nuu̱ cháa kákuñá'nu nuu̱ ejército ñuu̱ Roma. Ko ni̱ ja̱'a‑de tu̱'un kunchaa̱ sɨ́ɨn Pablo jíín ɨ́ɨn soldado kukoto‑ún‑de.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Te nuu̱ uní kɨvɨ̱ te ni̱ kana Pablo xini̱ táká cha̱a kákuñá'nu nuu̱ ñáyɨvɨ judío ni̱ ka̱kutútú‑de. Te ni̱ ka'a̱n Pablo jíín‑de: Ñáni̱ jíná'an‑ró, ruu̱ tú kutɨ na̱ún ní sá'a‑ri̱ sɨkɨ̱ ñúu̱‑yo̱ ni sɨkɨ̱ táni̱nu táa̱‑yo̱. Ko onde̱ ñuu̱ Jerusalén ni̱ kaja̱'a‑i ruu̱ nuu̱ cháa ñuu̱ Roma jíná'an‑de. Te ni̱ ka̱chindee‑de ruu̱ veka̱a.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Te cha̱a ñuu̱ Roma, ni̱ ka̱xndichí‑de ruu̱. Te kákuni̱‑de sía̱‑de ruu̱ núú, chi̱ tú ni ɨɨn kua̱chi íó sɨkɨ̱‑rí ja̱ kúu̱‑ri̱.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Ko tú ní játú'ún ñáyɨvɨ judío. Yu̱án ní jika̱n‑ri̱ ja̱ kíi‑ri̱ nuu̱ César. Ko na̱ tú va̱i‑ri̱ ja̱ ká'a̱n‑ri̱ sɨkɨ̱ ñáyɨvɨ ñúu̱‑ri̱.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Ja̱ yúán ní kana‑ri̱ xini̱‑ro̱ jíná'an‑ró, náva̱'a ná kuní‑ri̱ nuu̱‑ro̱ te ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró. Chi̱ sɨkɨ̱ tú'un káñukuu ini̱ ña̱yɨvɨ Israel kúu ja̱ nú'ni̱‑ri̱ jíín cadena yá'a. Achí‑de.
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Te ni̱ kaka'a̱n cha̱a‑ún jíín Pablo: Tú ni ɨɨn carta ní cháa̱ nuu̱‑rí onde̱ ñuu̱ Judea ja̱ kúni tu̱'un‑ri̱ róó. Te ta̱ká ñani̱ ja̱ ní cha̱koyo yá'a, tú kákastu̱'ún‑de ni tú káka'a̱n‑de ni ɨɨn tu̱'un ñáá sɨkɨ̱‑ro̱.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Ko kuni so̱'o‑ri̱ tu̱'un ka'a̱n‑ro̱ nú ndasa jáni ini̱‑ro̱ kákuni̱‑ri̱. Chi̱ sɨkɨ̱ tú'un yá'a a kájini̱‑yo̱ já táká ña̱yɨvɨ káka'a̱n ndɨva̱'a‑i. Achí‑de.
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Te ni̱ teta'a̱n Pablo ɨɨn kɨvɨ̱. Te ni̱ cha̱koyo kua'a̱‑dé ve'e nuu̱ ncháá Pablo. Te nuu̱ cháa‑ún ni̱ jani ndaa̱‑de tu̱'un ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Te ndúkú‑de skándíja‑de cha̱a‑ún sɨkɨ̱ tú'un Jesús onde̱ jíín tú'un ká'a̱n ley Moisés jíín tutú cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios onde̱ sáá. Te súan ni̱ stá'a̱n‑de onde̱ ja̱ñá'a̱n te onde̱ aíni.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Te sava cha̱a‑ún, ni̱ ka̱jatá'ú‑de tu̱'un ni̱ ka'a̱n Pablo. Ko sava‑ga̱‑de, tú ní kákandíja kutɨ‑dé.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Te ni̱ ka̱státá'an‑de jíín tá'an‑de. Te nini kája'a̱n‑de ni̱ ka'a̱n Pablo tu̱'un yá'a: Bueno ni̱ ka'a̱n Espíritu Santo jíín tú'un Isaías, cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios onde̱ sáá, chi ni̱ ka'a̱n‑de jíín táa̱‑ro̱ ní sá'a‑ya̱:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 Kuá'án nuu̱ ñáyɨvɨ yá'a te kachi̱‑ro̱ kúni‑i: Va̱sa kájini ná'ín vá'a‑ró, ko ma̱ júku̱'un ini̱‑ro̱. Te va̱sa kánde̱'é ndɨ́ɨ‑ro, ko ma̱ kuní‑ro̱.
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Chi̱ xaa̱n ní kakuni̱'in ini̱ ña̱yɨvɨ yá'a, te xaa̱n ú'u̱ kájini so̱'o‑i. Te kájasu̱‑i nduchi‑í náva̱'a ma̱ kuní‑i jíín ndúchi‑í, te ma̱ kúni ná'ín‑i jíín só'o‑i, te ma̱ júku̱'un ini̱‑i, te ma náxíó káva ini̱‑i, ja̱ násáva̱'a‑ri̱‑i. Achí‑ya̱.
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Ná kástu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱ núsáá, chi tu̱'un ni̱ tájí Dios I'a̱ náma yóó, vina te ná tájí‑yá tu̱'un yá'a ki'i̱n nuu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación, Te máá‑i kuni ná'ín‑i. Achí‑de.
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Te ni̱ ji̱nu ni̱ ka'a̱n‑de tu̱'un yá'a. Te kája'a̱n cha̱a judío kástátá'an xaa̱n máá‑de.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Te ni̱ kendo̱o Pablo ni̱ ncha̱a‑de uu̱ kuia̱ ɨɨn ve'e ni̱ ki'in núu‑de. Te ni̱ jatá'ú‑de ta̱ká ña̱yɨvɨ ní ja̱koyo‑i nuu̱‑dé.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Te jáni‑de tu̱'un ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Te bueno stá'a̱n‑de tu̱'un máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesucristo. Te tú ni ɨɨn cha̱a ní jasú nuu̱‑dé.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.