Atos 27

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Te ni̱ kundaa̱ ja̱ kíngoyo‑ri̱ jíín barco onde̱ ñuu̱ Italia. Te ni̱ kaja̱'a‑de Pablo jíín sáva‑ga̱ cha̱a ká'i̱in veka̱a‑ún nuu̱ ɨ́ɨn capitán nání Julio ja̱ tɨ́ɨn‑de soldado nání Augusto.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Te ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑ri̱ ini̱ ɨɨn barco ñuu̱ Adramitio kája'a̱n‑ri̱ ichi yú'u mar ñuu̱ Asia. Te suni ɨɨn cha̱a onde̱ ñuu̱ Macedonia ñuu̱ Tesalónica ja̱ nání‑de Aristarco, kua'a̱n‑de jíín‑rí.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ ní ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Sidón. Te Julio, ni̱ kundá'ú ini̱‑de Pablo. Te ni̱ ja̱'a‑de tu̱'un ni̱ jande̱'é Pablo amigo‑de, náva̱'a chindéé chítuu‑i‑de.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Te ñuu̱ yúan ni̱ kenda‑ri̱ kája'a̱n‑ri̱ jíín barco, ni̱ kaja̱'a‑ri̱ ichi chíi ñuu̱ Chipre nuu̱ ndó'yo̱ tachi̱, chi̱ sua ni̱ nana nuu tachi̱.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Te ni̱ kundéé‑rí ni̱ kaja̱'a‑ri̱ nuu̱ mar Cilicia jíín núu̱ mar ñuu̱ Panfilia. Te ni̱ ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Mira ja̱ kándee ini̱ ñuu̱ Licia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Te ñuu̱ yúan ni̱ ni'i̱n capitán ɨɨn barco ñuu̱ Alejandría ja̱ kí'in ichi ñúu̱ Italia. Te ni̱ skɨ́vɨ‑de ruu̱ ini̱ barco‑ún jíná'an‑ri̱.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Te kua'a̱ kɨvɨ́ ní ka̱jika kuéé‑ri̱ nuu̱ ndúcha‑ún. Te fuerza‑ni ni̱ ja̱koyo‑ri̱ yuñúu̱ Gnido. Te tuká ní já'a tachi̱‑ún tu̱'un kaka‑ri̱. Te ni̱ kaja̱'a‑ri̱ ichi chíi ñuu̱ Creta nuu̱ ndó'yo̱ tachi̱, xiin ñúu̱ Salmón.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Te xaa̱n ní ndúkú ndéé barco‑ún. Ni̱ jika nduu̱ te ni̱ ja̱koyo‑ri̱ jíín ɨ́ɨn lugar nuu̱ káskúnání‑i Buenos Puertos. Te yani puerto‑ún íó ñuu̱ Lasea.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Te vina chi̱ a ni̱ kuu kua'a̱ kɨvɨ́. Te sanaa te kiñá'án ɨ́ɨn tu̱ndó'o nuu̱ mar, chi̱ a ni̱ ja̱'a viko kóndicha̱ ini̱, te ni̱ ka'a̱n ni̱'in Pablo jíín‑de:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 Táta̱ jíná'an‑ní, jiní‑ná ja̱ xáa̱n yíí kóo viaje yá'a, te kii ɨɨn tu̱ndó'o sɨkɨ̱ barco. Ko nasu̱ máá ɨ́ɨn barco jíín ndátíñu naa, chi̱ suni kii tu̱ndó'o‑ún sɨkɨ̱ máá‑yó. Achí‑de.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Ko tú ní kándíja capitán ja̱ ká'a̱n Pablo, chi̱ sua ni̱ kandíja‑ga̱‑de tu̱'un ká'a̱n cha̱a skáka barco‑ún jíín já ní ka'a̱n cha̱a xíin barco.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Ko sɨkɨ̱ já puerto‑ún tú íó va̱'a ja̱ kéndo̱o‑de nɨ́ɨ́ víko víjin, te ni̱ ka̱nakani ini̱ kua'a̱‑gá‑i ja̱ kénda koyo‑i yúan, sanaa te kuu ja̱koyo‑i ñuu̱ Fenice, te yúan kendo̱o‑i viko víjin kájani ini̱‑i. Chi̱ ñuu̱ Fenice kúu ɨɨn puerto ñuu̱ Creta ja̱ jíto xíin íchi nínu jíín íchi véé.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Te ni̱ kee ɨɨn tachi̱ íchi sur. Te ni̱ ka̱jani ini̱‑i ja̱ jáa̱‑i nuu̱ kákuni̱‑i. Te ni̱ skáka‑ga̱‑i barco, kájika nduu̱‑i ñuu̱ Creta.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Ko ni̱ kunúu. Te ni̱ ndonda‑ni ɨɨn tachi̱ xáa̱n já nání Euroclidón.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Te ni̱ stáa‑ni barco kua'a̱n‑ni jíín. Te tú ní kúu kundéé barco jíín tachí. Te ni̱ ka̱sía̱‑ni‑ri̱ kua'a̱n te kua̱ngoyo‑ni‑ri̱ jíín.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Te ni̱ ja̱koyo‑ri̱ nuu̱ ndó'yo̱ tachi̱ chíi ɨɨn isla lúlí nání Clauda. Te u'u̱ xaa̱n ní ka̱natɨɨn‑ri̱ barco lúlí ja̱ ndikín yata̱.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Te ni̱ ka̱skɨ́vɨ‑i ini̱ barco ká'nu. Te ni̱ ka̱ju'ni̱ va̱'a‑i máá barco ká'nu jíín yó'o jíín vitú. Te ni̱ síjinú‑i sa'ma xndéché íchi xiní, chi̱ káyu̱'ú‑i ja̱ tɨ́ɨn barco nú kaku̱'un yu'u mar. Te súan‑na̱ kája'a̱n‑ri̱ jíín.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Ko xaa̱n ní kaja barco ni̱ sá'a tachi̱ xáa̱n. Te kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, ni̱ ka̱kejá'á‑i káskána‑i ta̱ká ndatíñu ndíso barco.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Te kɨvɨ̱ uní, ta̱ká ndatíñu játíñu barco ni̱ kajacha̱ nda'a‑rí.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Te kua'a̱ kɨvɨ́ tuká ndiji̱n túu̱n ndika̱ndii jíín tíñu̱ú xíní, ni tú ní júkuiñi̱ kutɨ tachí xáa̱n‑ún. Te tuká káñukuu ini̱‑ri̱ ka̱ku‑ri̱ núú.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Te ni̱ kuu kɨvɨ̱ já tuká káyee kútɨ‑rí staa̱. Te ni̱ jukuiñi̱ Pablo sava ma̱'ñú cháa‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Táta̱, ni kájandatu̱‑ní tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ná, te ma̱ kénda‑yó iní ñuu̱ Creta, te ma̱ kóto‑yó túndó'o yá'a ni ma̱ náa ndátíñu núú.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Ko vina ká'a̱n ni̱'in‑ná jíín‑ní, ma̱ kúkuí'a̱ ini̱‑ní jíná'an‑ní. Chi̱ ni ɨɨn‑ní ma̱ náa‑ní. Chi̱ máni máá‑ni ndatíñu jíín barco kúu ja̱ náa.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Chi̱ kuni‑ni ni̱ kanchaa̱ ɨɨn ndajá'a̱ máá Dios jíín‑ná. Chi̱ I'a̱‑ún xíin náá, te játíñu‑ná nuu̱‑yá.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑ná: Pablo, ma̱ yú'ú‑ro̱, chi̱ kánúú jáa̱‑ro̱ núu̱ César. Te a ni̱ ja̱'a Dios ta̱ká cha̱a kua'a̱n jíín‑ró jián núu̱‑ro̱. Achí‑ya̱.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Táta̱ jíná'an‑ní, ma̱ yú'ú‑ní núsáá. Chi̱ máá‑ná, a kándíja‑ná nuu̱ Dios ja̱ súan kuu nátu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ná.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Ko nɨ́nɨ kíka̱ni‑yó núu̱ ɨ́ɨn isla, áchí‑de.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Te ni̱ kuu uxi̱ kuu̱n ákuáa. Te kájika‑ri̱ nuu̱ mar Adriático. Te nuu̱ ní kuu sava ñúú, te kájani ini̱ ña̱yɨvɨ káskáka barco ja̱ á ni̱ ka̱kuyani‑ri̱ nuu̱ ɨ́ɨn ñu'un íchí.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Te ni̱ ka̱skuíta ka'nu‑i ɨɨn plomada chi̱i nducha. Te ni̱ kajini̱‑i ja̱ íó oko̱ nda'a̱. Te ni̱ ka̱jika‑ga̱‑i ɨɨn tí'li̱. Te ni̱ ka̱naskuíta ka'nu tuku‑i plomada. Te ni̱ kajini̱‑i ja̱ íó‑ga̱ xia'u̱n nda'a̱.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Te káyu̱'ú‑i jaa̱‑i ɨɨn nuu̱ íó toto chíi nducha. Te ni̱ ka̱skána‑i kuu̱n káa tɨ́kánchu tɨ́ɨn yata̱ barco‑ún kua'a̱n. Te kákuni̱‑i ja̱ ná kúndiji̱n yachi̱ yachi̱.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Te cha̱a káskáka barco, kákuni̱‑de kunu‑de ki'i̱n‑de jíín barco lúlí, te xndóo‑de barco ká'nu núú. Ja̱ yúán ní ka̱skúun‑de barco lúlí‑ún nuu̱ ndúcha, te kásá'a‑de ja̱ kí'i̱n‑de ichi núu̱ barco ká'nu ja̱ skáa‑ga̱‑de ka̱a tɨ́kánchu yúan núú.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Te ni̱ kachi̱ Pablo jíín capitán jíín soldado: Nú tú kendo̱o cha̱a yúan ini̱ barco ká'nu yá'a, te ma̱ kúu ka̱ku kutɨ máá‑ní jíná'an‑ní, áchí‑de.
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Yúan‑na te soldado, ni̱ ka̱xɨtɨ‑dé yo'o tɨ́ɨn barco lúlí. Te ni̱ ka̱sía̱‑ni‑de ni̱ tene kua'a̱n.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Te nuu̱ kuákundiji̱n te ni̱ ka'a̱n ndéé Pablo jíín táká cha̱a ja̱ ná kée‑dé staa̱: Vina íó uxi̱ kuu̱n kɨvɨ́ já káindi̱to‑ní te ká'i̱o ndicha̱ ini̱‑ní chi̱ tú ní káyee kútɨ‑ní staa̱.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Te ká'a̱n nda̱'ú‑ná jíín‑ní ja̱ ná kée‑ní staa̱, te ná náni'i̱n iní‑ní núsáá. Chi̱ ni ɨɨn‑ní, ma̱ náa ní ɨɨn ixi xiní‑ní. Achí‑de.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Te ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ ka'a̱n‑de tu̱'un yá'a. Te ni̱ ki'in‑de ɨɨn staa̱. Te ma̱'ñú táká ña̱yɨvɨ‑ún ni̱ jika̱n ta'u̱‑dé nuu̱ Dios. Te ni̱ sákuáchí‑de. Te ni̱ kejá'á‑de yée‑dé staa̱‑ún.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Yúan‑na te ni̱ ka̱ndundéé iní ta̱ká‑i. Te suni ni̱ ka̱yee‑í staa̱.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Te ja̱ úndɨ'ɨ‑ri̱ ká'i̱o uu̱ ciento uni̱ xiko xia'u̱n ɨɨn‑ri̱ ja̱ káxiu̱kú‑rí ini̱ barco.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Te ni̱ kanda'a̱ chi̱i‑i ja̱ ní ka̱yee‑í staa̱. Yúan‑na te ni̱ kajacha̱‑i trigo kua'a̱n nuu̱ ndúcha‑ún, ni̱ ka̱nasáñama̱‑i barco.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Te nuu̱ ní kundiji̱n, te tú ní kánakuni̱‑i ñu'un íchí. Ko ni̱ kajini̱‑i ɨɨn nuu̱ kátɨ́sú'ú ja̱ íó ñi̱tɨ́. Te kákuni̱‑i jaa̱‑i yúan jíín barco nú ná kúu sá'a‑i.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Te ni̱ ka̱xɨtɨ‑í yo'o yí'i ka̱a tɨ́kánchu yúan. Te ni̱ ka̱xndóo‑i ka̱a‑ún nuu̱ mar. Te ni̱ ka̱stá'ya‑i nuu̱ tɨ́ɨn su'ma̱ skuíkó barco. Te ni̱ ka̱jata kaa‑i sa'ma xiní náva̱'a xndéché tachí barco. Te ni̱ ka̱jika‑i kua'a̱n‑i ichi yú'u mar.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ko ni̱ ja̱koyo‑de ɨɨn nuu̱ náketá'an uu̱ yu̱cha ini̱ mar. Te ni̱ kaku̱'un tá'an barco jíín tóto jíín ñítɨ́. Te ichi núu̱ barco‑ún ni̱ tɨ̱ɨn‑ni, te tuká ní kandá kutɨ. Te yata̱ barco‑ún ni̱ ka'ya‑ni ja̱ ní'in ni̱ kaku̱'un su'ma mar.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Yúan‑na te ni̱ kanda̱tu̱'ún soldado ja̱ ká'ni táká preso náva̱'a ma̱ súchá ni ɨɨn‑i ja̱ kúnu‑i.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Ko capitán‑ún, nama‑de Pablo kuní‑de. Te ni̱ jasu̱‑de tu̱'un‑ún. Te ni̱ tá'ú‑de tiñu nú ndé ña̱yɨvɨ kúu su̱chá‑i te ná kée‑ni‑i ki'i̱n‑i nuu̱ mar xna'a̱n‑ga̱ te ja̱koyo‑i onde̱ nuu̱ ñú'un íchí.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Te sava‑ga̱‑i ná kénda‑i ki'i̱n‑i, sava‑i koso téne‑i jíín tabla te sava‑ga̱‑i jíín pedazo yunu barco. Te súan ni̱ kaka̱ku ndɨ'ɨ‑i ni̱ ja̱koyo‑i ñu'un íchí.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.