Atos 27

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Te ni̱ kundaa̱ ja̱ kíngoyo‑ri̱ jíín barco onde̱ ñuu̱ Italia. Te ni̱ kaja̱'a‑de Pablo jíín sáva‑ga̱ cha̱a ká'i̱in veka̱a‑ún nuu̱ ɨ́ɨn capitán nání Julio ja̱ tɨ́ɨn‑de soldado nání Augusto.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Te ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑ri̱ ini̱ ɨɨn barco ñuu̱ Adramitio kája'a̱n‑ri̱ ichi yú'u mar ñuu̱ Asia. Te suni ɨɨn cha̱a onde̱ ñuu̱ Macedonia ñuu̱ Tesalónica ja̱ nání‑de Aristarco, kua'a̱n‑de jíín‑rí.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ ní ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Sidón. Te Julio, ni̱ kundá'ú ini̱‑de Pablo. Te ni̱ ja̱'a‑de tu̱'un ni̱ jande̱'é Pablo amigo‑de, náva̱'a chindéé chítuu‑i‑de.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Te ñuu̱ yúan ni̱ kenda‑ri̱ kája'a̱n‑ri̱ jíín barco, ni̱ kaja̱'a‑ri̱ ichi chíi ñuu̱ Chipre nuu̱ ndó'yo̱ tachi̱, chi̱ sua ni̱ nana nuu tachi̱.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Te ni̱ kundéé‑rí ni̱ kaja̱'a‑ri̱ nuu̱ mar Cilicia jíín núu̱ mar ñuu̱ Panfilia. Te ni̱ ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Mira ja̱ kándee ini̱ ñuu̱ Licia.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Te ñuu̱ yúan ni̱ ni'i̱n capitán ɨɨn barco ñuu̱ Alejandría ja̱ kí'in ichi ñúu̱ Italia. Te ni̱ skɨ́vɨ‑de ruu̱ ini̱ barco‑ún jíná'an‑ri̱.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Te kua'a̱ kɨvɨ́ ní ka̱jika kuéé‑ri̱ nuu̱ ndúcha‑ún. Te fuerza‑ni ni̱ ja̱koyo‑ri̱ yuñúu̱ Gnido. Te tuká ní já'a tachi̱‑ún tu̱'un kaka‑ri̱. Te ni̱ kaja̱'a‑ri̱ ichi chíi ñuu̱ Creta nuu̱ ndó'yo̱ tachi̱, xiin ñúu̱ Salmón.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Te xaa̱n ní ndúkú ndéé barco‑ún. Ni̱ jika nduu̱ te ni̱ ja̱koyo‑ri̱ jíín ɨ́ɨn lugar nuu̱ káskúnání‑i Buenos Puertos. Te yani puerto‑ún íó ñuu̱ Lasea.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Te vina chi̱ a ni̱ kuu kua'a̱ kɨvɨ́. Te sanaa te kiñá'án ɨ́ɨn tu̱ndó'o nuu̱ mar, chi̱ a ni̱ ja̱'a viko kóndicha̱ ini̱, te ni̱ ka'a̱n ni̱'in Pablo jíín‑de:
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 Táta̱ jíná'an‑ní, jiní‑ná ja̱ xáa̱n yíí kóo viaje yá'a, te kii ɨɨn tu̱ndó'o sɨkɨ̱ barco. Ko nasu̱ máá ɨ́ɨn barco jíín ndátíñu naa, chi̱ suni kii tu̱ndó'o‑ún sɨkɨ̱ máá‑yó. Achí‑de.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Ko tú ní kándíja capitán ja̱ ká'a̱n Pablo, chi̱ sua ni̱ kandíja‑ga̱‑de tu̱'un ká'a̱n cha̱a skáka barco‑ún jíín já ní ka'a̱n cha̱a xíin barco.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Ko sɨkɨ̱ já puerto‑ún tú íó va̱'a ja̱ kéndo̱o‑de nɨ́ɨ́ víko víjin, te ni̱ ka̱nakani ini̱ kua'a̱‑gá‑i ja̱ kénda koyo‑i yúan, sanaa te kuu ja̱koyo‑i ñuu̱ Fenice, te yúan kendo̱o‑i viko víjin kájani ini̱‑i. Chi̱ ñuu̱ Fenice kúu ɨɨn puerto ñuu̱ Creta ja̱ jíto xíin íchi nínu jíín íchi véé.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Te ni̱ kee ɨɨn tachi̱ íchi sur. Te ni̱ ka̱jani ini̱‑i ja̱ jáa̱‑i nuu̱ kákuni̱‑i. Te ni̱ skáka‑ga̱‑i barco, kájika nduu̱‑i ñuu̱ Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Ko ni̱ kunúu. Te ni̱ ndonda‑ni ɨɨn tachi̱ xáa̱n já nání Euroclidón.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Te ni̱ stáa‑ni barco kua'a̱n‑ni jíín. Te tú ní kúu kundéé barco jíín tachí. Te ni̱ ka̱sía̱‑ni‑ri̱ kua'a̱n te kua̱ngoyo‑ni‑ri̱ jíín.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Te ni̱ ja̱koyo‑ri̱ nuu̱ ndó'yo̱ tachi̱ chíi ɨɨn isla lúlí nání Clauda. Te u'u̱ xaa̱n ní ka̱natɨɨn‑ri̱ barco lúlí ja̱ ndikín yata̱.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Te ni̱ ka̱skɨ́vɨ‑i ini̱ barco ká'nu. Te ni̱ ka̱ju'ni̱ va̱'a‑i máá barco ká'nu jíín yó'o jíín vitú. Te ni̱ síjinú‑i sa'ma xndéché íchi xiní, chi̱ káyu̱'ú‑i ja̱ tɨ́ɨn barco nú kaku̱'un yu'u mar. Te súan‑na̱ kája'a̱n‑ri̱ jíín.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Ko xaa̱n ní kaja barco ni̱ sá'a tachi̱ xáa̱n. Te kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, ni̱ ka̱kejá'á‑i káskána‑i ta̱ká ndatíñu ndíso barco.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Te kɨvɨ̱ uní, ta̱ká ndatíñu játíñu barco ni̱ kajacha̱ nda'a‑rí.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Te kua'a̱ kɨvɨ́ tuká ndiji̱n túu̱n ndika̱ndii jíín tíñu̱ú xíní, ni tú ní júkuiñi̱ kutɨ tachí xáa̱n‑ún. Te tuká káñukuu ini̱‑ri̱ ka̱ku‑ri̱ núú.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Te ni̱ kuu kɨvɨ̱ já tuká káyee kútɨ‑rí staa̱. Te ni̱ jukuiñi̱ Pablo sava ma̱'ñú cháa‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Táta̱, ni kájandatu̱‑ní tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ná, te ma̱ kénda‑yó iní ñuu̱ Creta, te ma̱ kóto‑yó túndó'o yá'a ni ma̱ náa ndátíñu núú.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Ko vina ká'a̱n ni̱'in‑ná jíín‑ní, ma̱ kúkuí'a̱ ini̱‑ní jíná'an‑ní. Chi̱ ni ɨɨn‑ní ma̱ náa‑ní. Chi̱ máni máá‑ni ndatíñu jíín barco kúu ja̱ náa.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Chi̱ kuni‑ni ni̱ kanchaa̱ ɨɨn ndajá'a̱ máá Dios jíín‑ná. Chi̱ I'a̱‑ún xíin náá, te játíñu‑ná nuu̱‑yá.
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑ná: Pablo, ma̱ yú'ú‑ro̱, chi̱ kánúú jáa̱‑ro̱ núu̱ César. Te a ni̱ ja̱'a Dios ta̱ká cha̱a kua'a̱n jíín‑ró jián núu̱‑ro̱. Achí‑ya̱.
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Táta̱ jíná'an‑ní, ma̱ yú'ú‑ní núsáá. Chi̱ máá‑ná, a kándíja‑ná nuu̱ Dios ja̱ súan kuu nátu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ná.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Ko nɨ́nɨ kíka̱ni‑yó núu̱ ɨ́ɨn isla, áchí‑de.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Te ni̱ kuu uxi̱ kuu̱n ákuáa. Te kájika‑ri̱ nuu̱ mar Adriático. Te nuu̱ ní kuu sava ñúú, te kájani ini̱ ña̱yɨvɨ káskáka barco ja̱ á ni̱ ka̱kuyani‑ri̱ nuu̱ ɨ́ɨn ñu'un íchí.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Te ni̱ ka̱skuíta ka'nu‑i ɨɨn plomada chi̱i nducha. Te ni̱ kajini̱‑i ja̱ íó oko̱ nda'a̱. Te ni̱ ka̱jika‑ga̱‑i ɨɨn tí'li̱. Te ni̱ ka̱naskuíta ka'nu tuku‑i plomada. Te ni̱ kajini̱‑i ja̱ íó‑ga̱ xia'u̱n nda'a̱.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Te káyu̱'ú‑i jaa̱‑i ɨɨn nuu̱ íó toto chíi nducha. Te ni̱ ka̱skána‑i kuu̱n káa tɨ́kánchu tɨ́ɨn yata̱ barco‑ún kua'a̱n. Te kákuni̱‑i ja̱ ná kúndiji̱n yachi̱ yachi̱.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Te cha̱a káskáka barco, kákuni̱‑de kunu‑de ki'i̱n‑de jíín barco lúlí, te xndóo‑de barco ká'nu núú. Ja̱ yúán ní ka̱skúun‑de barco lúlí‑ún nuu̱ ndúcha, te kásá'a‑de ja̱ kí'i̱n‑de ichi núu̱ barco ká'nu ja̱ skáa‑ga̱‑de ka̱a tɨ́kánchu yúan núú.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Te ni̱ kachi̱ Pablo jíín capitán jíín soldado: Nú tú kendo̱o cha̱a yúan ini̱ barco ká'nu yá'a, te ma̱ kúu ka̱ku kutɨ máá‑ní jíná'an‑ní, áchí‑de.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Yúan‑na te soldado, ni̱ ka̱xɨtɨ‑dé yo'o tɨ́ɨn barco lúlí. Te ni̱ ka̱sía̱‑ni‑de ni̱ tene kua'a̱n.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Te nuu̱ kuákundiji̱n te ni̱ ka'a̱n ndéé Pablo jíín táká cha̱a ja̱ ná kée‑dé staa̱: Vina íó uxi̱ kuu̱n kɨvɨ́ já káindi̱to‑ní te ká'i̱o ndicha̱ ini̱‑ní chi̱ tú ní káyee kútɨ‑ní staa̱.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Te ká'a̱n nda̱'ú‑ná jíín‑ní ja̱ ná kée‑ní staa̱, te ná náni'i̱n iní‑ní núsáá. Chi̱ ni ɨɨn‑ní, ma̱ náa ní ɨɨn ixi xiní‑ní. Achí‑de.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Te ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ ka'a̱n‑de tu̱'un yá'a. Te ni̱ ki'in‑de ɨɨn staa̱. Te ma̱'ñú táká ña̱yɨvɨ‑ún ni̱ jika̱n ta'u̱‑dé nuu̱ Dios. Te ni̱ sákuáchí‑de. Te ni̱ kejá'á‑de yée‑dé staa̱‑ún.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Yúan‑na te ni̱ ka̱ndundéé iní ta̱ká‑i. Te suni ni̱ ka̱yee‑í staa̱.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Te ja̱ úndɨ'ɨ‑ri̱ ká'i̱o uu̱ ciento uni̱ xiko xia'u̱n ɨɨn‑ri̱ ja̱ káxiu̱kú‑rí ini̱ barco.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Te ni̱ kanda'a̱ chi̱i‑i ja̱ ní ka̱yee‑í staa̱. Yúan‑na te ni̱ kajacha̱‑i trigo kua'a̱n nuu̱ ndúcha‑ún, ni̱ ka̱nasáñama̱‑i barco.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Te nuu̱ ní kundiji̱n, te tú ní kánakuni̱‑i ñu'un íchí. Ko ni̱ kajini̱‑i ɨɨn nuu̱ kátɨ́sú'ú ja̱ íó ñi̱tɨ́. Te kákuni̱‑i jaa̱‑i yúan jíín barco nú ná kúu sá'a‑i.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Te ni̱ ka̱xɨtɨ‑í yo'o yí'i ka̱a tɨ́kánchu yúan. Te ni̱ ka̱xndóo‑i ka̱a‑ún nuu̱ mar. Te ni̱ ka̱stá'ya‑i nuu̱ tɨ́ɨn su'ma̱ skuíkó barco. Te ni̱ ka̱jata kaa‑i sa'ma xiní náva̱'a xndéché tachí barco. Te ni̱ ka̱jika‑i kua'a̱n‑i ichi yú'u mar.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Ko ni̱ ja̱koyo‑de ɨɨn nuu̱ náketá'an uu̱ yu̱cha ini̱ mar. Te ni̱ kaku̱'un tá'an barco jíín tóto jíín ñítɨ́. Te ichi núu̱ barco‑ún ni̱ tɨ̱ɨn‑ni, te tuká ní kandá kutɨ. Te yata̱ barco‑ún ni̱ ka'ya‑ni ja̱ ní'in ni̱ kaku̱'un su'ma mar.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Yúan‑na te ni̱ kanda̱tu̱'ún soldado ja̱ ká'ni táká preso náva̱'a ma̱ súchá ni ɨɨn‑i ja̱ kúnu‑i.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Ko capitán‑ún, nama‑de Pablo kuní‑de. Te ni̱ jasu̱‑de tu̱'un‑ún. Te ni̱ tá'ú‑de tiñu nú ndé ña̱yɨvɨ kúu su̱chá‑i te ná kée‑ni‑i ki'i̱n‑i nuu̱ mar xna'a̱n‑ga̱ te ja̱koyo‑i onde̱ nuu̱ ñú'un íchí.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Te sava‑ga̱‑i ná kénda‑i ki'i̱n‑i, sava‑i koso téne‑i jíín tabla te sava‑ga̱‑i jíín pedazo yunu barco. Te súan ni̱ kaka̱ku ndɨ'ɨ‑i ni̱ ja̱koyo‑i ñu'un íchí.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.