Atos 26

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te ni̱ kachi̱ Agripa jíín Pablo: Já'a‑ri̱ tu̱'un ka'a̱n‑ro̱ já'a̱ máá‑ró, áchí‑de. Te ni̱ skáa̱ Pablo nda'a‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑de ja'a̱ máá‑de:
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 Kúsɨɨ̱ iní‑ná vina, chi̱ kuu ka'a̱n‑ná ja'a̱ máá‑ná nuu̱‑ní, táta̱ rey Agripa. Chi ña̱yɨvɨ judío, kásátú'ún‑i sɨkɨ̱‑ná.
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 Chi̱ a jiní va̱'a máá‑ní ta̱ká tani̱nu jíín táká tu̱'un ña̱yɨvɨ judío jíná'an‑i. Ja̱ yúán ká'a̱n nda̱'ú‑ná jíín‑ní ja̱ jíín paciencia kuni so̱'o‑ní tu̱'un kani‑ná nuu̱‑ní.
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 A kájini̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ judío ndasa ni̱ sá'a‑ná onde̱ lúlí‑ná, chi̱ onde̱ ná lúlí‑ná ni̱ ncha̱a‑ná jíín ñáyɨvɨ ñúu̱‑ná jíín iní ñuu̱ Jerusalén.
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 Te máá‑de, nú kákuni̱‑de kachi̱ ndaa̱‑de, te a kájini̱‑de náá ja̱ ondé xnáñúú ní kuu‑ná ɨɨn fariseo. Te sa'a̱n fariseo, yíí‑ga̱ káa vásá táká‑ga̱ sa'a̱n‑yo̱.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 Te vina, chi̱ sɨkɨ̱ já ñúkuu ini̱‑ná tu̱'un ni̱ keyu'u Dios nuu̱ ndɨ́yi táa̱‑yo̱, yu̱án ní ka̱kana‑de náá vina kúndaa̱ kua̱chi‑ná yá'a.
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 Chi̱ ndɨ́'uxí uu̱ tata̱ Israel, ndúú ñúú kájatíñu va̱'a‑i nuu̱‑yá sanaa te kuni̱ máá‑i tu̱'un ni̱ keyu'u‑yá. Sɨkɨ̱ tú'un yá'a ni̱ ka̱sátú'ún cháa judío sɨkɨ̱‑ná, táta̱ rey Agripa.
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 Te naja̱ kájani ini̱‑ní ja̱ má kúu naschakú Dios ta̱ká ndɨ̱yi.
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Te máá‑ná, ni̱ jani ini̱‑ná ndíso‑ná tiñu ndonda téyíí‑ná sɨkɨ̱ sɨ́'vɨ́ Jesús ñuu̱ Nazaret núú.
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 Te tiñu‑ún, suni súan ni̱ sá'a‑ná ini̱ ñuu̱ Jerusalén. Chi ni̱ ni'i̱n‑ná orden nuu̱ táká sutu̱ ñá'nu. Te xaa̱n ní taan‑ná ña̱yɨvɨ ndóo ini̱ veka̱a. Te suni ni̱ chu'un‑ná voto ja̱ ná kúu̱‑i, te ni̱ kaji'i̱‑i.
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 Te tɨnɨ̱ jínu ni̱ xndó'o‑ná‑i ini̱ ta̱ká ve'e sinagoga. Te fuerza stétuu‑ná ka'a̱n ndɨva̱'a‑i núú, chi̱ téyíí xáa̱n ní kiti̱ ini̱‑ná nuu̱‑í. Te ni̱ chindiki̱n‑ná‑i jínu‑ná jíín‑i onde̱ ñuu̱ jíká.
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 Te jíku‑ná jíín tíñu‑ún. Te ni̱ ja'a̱n‑ná ñuu̱ Damasco ndíso‑ná tiñu sutu̱ ñá'nu.
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 Te máá ká'uxi̱ uu̱ kúu, táta̱ rey, kua'a̱n‑ná ichi‑ún. Te ni̱ jini̱‑ná ɨɨn ndua ndíi ní kii ichi ándɨ́vɨ́, ví'í‑gá vásá ndíka̱ndii káa. Te ni̱ ndii ncháa̱‑ni nɨ́ɨ́ núu̱‑ná jíín núu̱ cháa kua̱ngoyo jíín‑ná.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 Te ni̱ kandua̱ ndɨ'ɨ‑ná nuu̱ ñú'un. Te ni̱ jini so̱'o‑ná tu̱'un ni̱ ka'a̱n jíín‑ná jíín yú'u hebreo: Saulo, Saulo, naja̱ chíndiki̱n‑ro̱ rúu̱. Xaa̱n yíí kúu ja̱ kuañú yatá‑ró punta garrocha. Achí.
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ná: Ndé cha̱a kúu‑ní vii, Táta̱, áchí‑ná. Te máá Jíto'o̱‑ná ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑ná: Máá‑rí kúu Jesús ja̱ chíndiki̱n‑ro̱ rúu̱.
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Nduko̱o te kundii̱‑ro̱, chi ni̱ kenda‑ri̱ nuu̱‑ro̱ náva̱'a kani‑ri̱ róó kuatíñu‑ró núu̱‑rí, te kani ndaa̱‑ro̱ tú'un na̱ún ní jini̱‑ro̱ jíín sáva‑ga̱ tu̱'un ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, chi̱ ndenda‑ga̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱.
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 Te nama‑ri̱ róó nuu̱ táká ña̱yɨvɨ ñúu̱‑ro̱ jíín núu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación. Chi̱ nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún tájí‑rí róó ki'i̱n‑ro̱ vína.
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 Náva̱'a kuña‑ró ndúchi‑í. Te ná kénda‑i chi̱i ñu̱ñáa nuu̱ tá'ú Satanás tiñu nuu̱‑í, te no'o̱n‑i nuu̱ Dios nuu̱ íó ndiji̱n, náva̱'a kandíja‑i nuu̱‑rí te sá'a‑ri̱ tu̱ká'nu ini̱‑ri̱ nuu̱‑í. Yúan‑na te ni'i̱n‑í ta'u̱ jíín ñáyɨvɨ ní sásɨ́ɨn‑ri̱. Achí‑ya̱ jíín‑ná.
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 Tata̱ rey Agripa, ja̱ yúán tú ní sáni̱'in ini̱‑ná nuu̱ tú'un ni̱ jini so̱'o‑ná onde̱ andɨ́vɨ́.
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 Chi̱ xna'a̱n‑ga̱ ni̱ jani‑ná tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ káxiu̱kú ñúu̱ Damasco, jíín iní ñuu̱ Jerusalén, jíín nɨ́ɨ́ ñúu̱ Judea, jíín núu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación. Ni̱ jani‑ná tu̱'un nuu̱‑í ja̱ ná nákani ini̱‑i, te ná náxíó káva ini̱‑i ichi núu̱ Dios, te ná sá'a‑i tiñu va̱'a ja̱ kánúú sá'a‑i te nú a ni̱ nakani ini̱‑i.
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 Ja̱ sɨkɨ́ yá'á te ni̱ ka̱katɨɨn ña̱yɨvɨ judío náá ini̱ ve̱'e ii̱. Te ka'ni‑í náá kákuni̱‑i núú.
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 Ko ni̱ chindéé ní chituu Dios náá, te kándii̱ ni̱'in‑ná onde̱ vina, jáni ndaa̱‑ná tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ lúlí jíín núu̱ ñáyɨvɨ ñá'nu. Chi̱ Moisés jíín cháa ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios onde̱ sáá, súan ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un ná ta̱ká tiñu chaa̱. Te suni máá yúan‑ni ká'a̱n tuku máá‑ná.
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 Chi ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un ja̱ kánúú ndó'o Cristo, te xna'a̱n‑ga̱ máá‑yá nachaku̱ vásá táká‑ga̱ ndɨ̱yi, náva̱'a kani‑ya̱ tú'un ja̱ ní ndundiji̱n nuu̱ ñáyɨvɨ ñúu̱‑yo̱ jíín núu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación. Achí‑de.
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 Te súan ni̱ ka'a̱n Pablo ja'a̱ máá‑de, te ni̱ ka'a̱n jaa Festo: Kátachi̱‑ro̱, Pablo. Ja̱ ní skuá'a xaa̱n‑ro̱ te ndúkú kútachi̱‑ro̱. Achí.
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 Ko ni̱ ka'a̱n Pablo: Tú kátachi̱‑ná, táta̱ Festo, chi̱ íó kájí iní‑ná ká'a̱n ndaa̱‑ná tu̱'un yá'a.
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 Chi̱ máá rey, a jiní va̱'a‑de ta̱ká tu̱'un yá'a. Te tú yú'ú‑ná ka'a̱n‑ná tu̱'un yá'a jíín‑de. Chi̱ a jiní‑ná ja̱ tú kúñáá ini̱‑de jíín ní ɨɨn tu̱'un ká'a̱n‑ná, chi̱ tú sa̱'í jíka ta̱ká tiñu yá'a.
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 Táta̱ rey Agripa, á kándíja‑ní ja̱ káka'a̱n cha̱a kájani tu̱'un‑ya̱ ondé sáá. A jiní máá‑ná ja̱ kándíja‑ní, áchí Pablo.
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Agripa jíín Pablo: A yani kandíja‑ri̱ nuu̱ Cristo sá'a‑ró kuní‑ro̱, áchí‑de.
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 Te ni̱ ka'a̱n Pablo: Va̱sa a yani xí túu, ko jikán ta'u̱‑ná nuu̱ Dios ja̱ máá‑ní jíín táká‑ga̱ cha̱a kájini so̱'o tu̱'un ká'a̱n‑ná vina, ná ndúu‑ní nátu̱'un máá‑ná, ko cadena yá'a chi̱ túu, áchí‑de.
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 Te ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ ka'a̱n Pablo ta̱ká tu̱'un yá'a. Te ni̱ ndukuiñi̱ rey jíín gobernador jíín Berenice, jíín táká cha̱a ni̱ kaxiu̱kú jíín‑de.
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 Te ni̱ ka̱kuxio sɨ́ɨn máá‑de. Te ni̱ kanda̱tu̱'ún‑de: Tú ni ɨɨn kua̱chi ní sá'a cha̱a yá'a ja̱ kúu̱‑de xí já kúndee‑ga̱‑de veka̱a, áchí‑de.
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 Te ni̱ kachi̱ Agripa jíín Festo: Kuu sía̱‑ní cha̱a yá'a núú, nú tú ní ká'a̱n‑de ja̱ kí'i̱n‑de onde̱ nuu̱ César kuní máá‑de. Achí‑de.
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.