Atos 26
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ACF
1 Te ni̱ kachi̱ Agripa jíín Pablo: Já'a‑ri̱ tu̱'un ka'a̱n‑ro̱ já'a̱ máá‑ró, áchí‑de. Te ni̱ skáa̱ Pablo nda'a‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑de ja'a̱ máá‑de:
1 Depois Agripa disse a Paulo: É permitido que te defendas. Então Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 Kúsɨɨ̱ iní‑ná vina, chi̱ kuu ka'a̱n‑ná ja'a̱ máá‑ná nuu̱‑ní, táta̱ rey Agripa. Chi ña̱yɨvɨ judío, kásátú'ún‑i sɨkɨ̱‑ná.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, de que perante ti me haja hoje de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Chi̱ a jiní va̱'a máá‑ní ta̱ká tani̱nu jíín táká tu̱'un ña̱yɨvɨ judío jíná'an‑i. Ja̱ yúán ká'a̱n nda̱'ú‑ná jíín‑ní ja̱ jíín paciencia kuni so̱'o‑ní tu̱'un kani‑ná nuu̱‑ní.
3 Mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso te rogo que me ouças com paciência.
4 A kájini̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ judío ndasa ni̱ sá'a‑ná onde̱ lúlí‑ná, chi̱ onde̱ ná lúlí‑ná ni̱ ncha̱a‑ná jíín ñáyɨvɨ ñúu̱‑ná jíín iní ñuu̱ Jerusalén.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre os da minha nação, em Jerusalém, todos os judeus a conhecem,
5 Te máá‑de, nú kákuni̱‑de kachi̱ ndaa̱‑de, te a kájini̱‑de náá ja̱ ondé xnáñúú ní kuu‑ná ɨɨn fariseo. Te sa'a̱n fariseo, yíí‑ga̱ káa vásá táká‑ga̱ sa'a̱n‑yo̱.
5 Sabendo de mim desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Te vina, chi̱ sɨkɨ̱ já ñúkuu ini̱‑ná tu̱'un ni̱ keyu'u Dios nuu̱ ndɨ́yi táa̱‑yo̱, yu̱án ní ka̱kana‑de náá vina kúndaa̱ kua̱chi‑ná yá'a.
6 E agora pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais estou aqui e sou julgado.
7 Chi̱ ndɨ́'uxí uu̱ tata̱ Israel, ndúú ñúú kájatíñu va̱'a‑i nuu̱‑yá sanaa te kuni̱ máá‑i tu̱'un ni̱ keyu'u‑yá. Sɨkɨ̱ tú'un yá'a ni̱ ka̱sátú'ún cháa judío sɨkɨ̱‑ná, táta̱ rey Agripa.
7 À qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 Te naja̱ kájani ini̱‑ní ja̱ má kúu naschakú Dios ta̱ká ndɨ̱yi.
8 Pois quê? julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Te máá‑ná, ni̱ jani ini̱‑ná ndíso‑ná tiñu ndonda téyíí‑ná sɨkɨ̱ sɨ́'vɨ́ Jesús ñuu̱ Nazaret núú.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus Nazareno devia eu praticar muitos atos;
10 Te tiñu‑ún, suni súan ni̱ sá'a‑ná ini̱ ñuu̱ Jerusalén. Chi ni̱ ni'i̱n‑ná orden nuu̱ táká sutu̱ ñá'nu. Te xaa̱n ní taan‑ná ña̱yɨvɨ ndóo ini̱ veka̱a. Te suni ni̱ chu'un‑ná voto ja̱ ná kúu̱‑i, te ni̱ kaji'i̱‑i.
10 O que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido autorização dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e quando os matavam eu dava o meu voto contra eles.
11 Te tɨnɨ̱ jínu ni̱ xndó'o‑ná‑i ini̱ ta̱ká ve'e sinagoga. Te fuerza stétuu‑ná ka'a̱n ndɨva̱'a‑i núú, chi̱ téyíí xáa̱n ní kiti̱ ini̱‑ná nuu̱‑í. Te ni̱ chindiki̱n‑ná‑i jínu‑ná jíín‑i onde̱ ñuu̱ jíká.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 Te jíku‑ná jíín tíñu‑ún. Te ni̱ ja'a̱n‑ná ñuu̱ Damasco ndíso‑ná tiñu sutu̱ ñá'nu.
12 Sobre o que, indo então a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 Te máá ká'uxi̱ uu̱ kúu, táta̱ rey, kua'a̱n‑ná ichi‑ún. Te ni̱ jini̱‑ná ɨɨn ndua ndíi ní kii ichi ándɨ́vɨ́, ví'í‑gá vásá ndíka̱ndii káa. Te ni̱ ndii ncháa̱‑ni nɨ́ɨ́ núu̱‑ná jíín núu̱ cháa kua̱ngoyo jíín‑ná.
13 Ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Te ni̱ kandua̱ ndɨ'ɨ‑ná nuu̱ ñú'un. Te ni̱ jini so̱'o‑ná tu̱'un ni̱ ka'a̱n jíín‑ná jíín yú'u hebreo: Saulo, Saulo, naja̱ chíndiki̱n‑ro̱ rúu̱. Xaa̱n yíí kúu ja̱ kuañú yatá‑ró punta garrocha. Achí.
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava, e em língua hebraica dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ná: Ndé cha̱a kúu‑ní vii, Táta̱, áchí‑ná. Te máá Jíto'o̱‑ná ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑ná: Máá‑rí kúu Jesús ja̱ chíndiki̱n‑ro̱ rúu̱.
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Nduko̱o te kundii̱‑ro̱, chi ni̱ kenda‑ri̱ nuu̱‑ro̱ náva̱'a kani‑ri̱ róó kuatíñu‑ró núu̱‑rí, te kani ndaa̱‑ro̱ tú'un na̱ún ní jini̱‑ro̱ jíín sáva‑ga̱ tu̱'un ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, chi̱ ndenda‑ga̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱.
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das coisas que tens visto como daquelas pelas quais te aparecerei ainda;
17 Te nama‑ri̱ róó nuu̱ táká ña̱yɨvɨ ñúu̱‑ro̱ jíín núu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación. Chi̱ nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún tájí‑rí róó ki'i̱n‑ro̱ vína.
17 Livrando-te deste povo, e dos gentios, a quem agora te envio,
18 Náva̱'a kuña‑ró ndúchi‑í. Te ná kénda‑i chi̱i ñu̱ñáa nuu̱ tá'ú Satanás tiñu nuu̱‑í, te no'o̱n‑i nuu̱ Dios nuu̱ íó ndiji̱n, náva̱'a kandíja‑i nuu̱‑rí te sá'a‑ri̱ tu̱ká'nu ini̱‑ri̱ nuu̱‑í. Yúan‑na te ni'i̱n‑í ta'u̱ jíín ñáyɨvɨ ní sásɨ́ɨn‑ri̱. Achí‑ya̱ jíín‑ná.
18 Para lhes abrires os olhos, e das trevas os converteres à luz, e do poder de Satanás a Deus; a fim de que recebam a remissão de pecados, e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 Tata̱ rey Agripa, ja̱ yúán tú ní sáni̱'in ini̱‑ná nuu̱ tú'un ni̱ jini so̱'o‑ná onde̱ andɨ́vɨ́.
19 Por isso, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 Chi̱ xna'a̱n‑ga̱ ni̱ jani‑ná tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ káxiu̱kú ñúu̱ Damasco, jíín iní ñuu̱ Jerusalén, jíín nɨ́ɨ́ ñúu̱ Judea, jíín núu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación. Ni̱ jani‑ná tu̱'un nuu̱‑í ja̱ ná nákani ini̱‑i, te ná náxíó káva ini̱‑i ichi núu̱ Dios, te ná sá'a‑i tiñu va̱'a ja̱ kánúú sá'a‑i te nú a ni̱ nakani ini̱‑i.
20 Antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 Ja̱ sɨkɨ́ yá'á te ni̱ ka̱katɨɨn ña̱yɨvɨ judío náá ini̱ ve̱'e ii̱. Te ka'ni‑í náá kákuni̱‑i núú.
21 Por causa disto os judeus lançaram mão de mim no templo, e procuraram matar-me.
22 Ko ni̱ chindéé ní chituu Dios náá, te kándii̱ ni̱'in‑ná onde̱ vina, jáni ndaa̱‑ná tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ lúlí jíín núu̱ ñáyɨvɨ ñá'nu. Chi̱ Moisés jíín cháa ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios onde̱ sáá, súan ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un ná ta̱ká tiñu chaa̱. Te suni máá yúan‑ni ká'a̱n tuku máá‑ná.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 Chi ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un ja̱ kánúú ndó'o Cristo, te xna'a̱n‑ga̱ máá‑yá nachaku̱ vásá táká‑ga̱ ndɨ̱yi, náva̱'a kani‑ya̱ tú'un ja̱ ní ndundiji̱n nuu̱ ñáyɨvɨ ñúu̱‑yo̱ jíín núu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación. Achí‑de.
23 Isto é, que o Cristo devia padecer, e sendo o primeiro da ressurreição dentre os mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 Te súan ni̱ ka'a̱n Pablo ja'a̱ máá‑de, te ni̱ ka'a̱n jaa Festo: Kátachi̱‑ro̱, Pablo. Ja̱ ní skuá'a xaa̱n‑ro̱ te ndúkú kútachi̱‑ro̱. Achí.
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Ko ni̱ ka'a̱n Pablo: Tú kátachi̱‑ná, táta̱ Festo, chi̱ íó kájí iní‑ná ká'a̱n ndaa̱‑ná tu̱'un yá'a.
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo; antes digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 Chi̱ máá rey, a jiní va̱'a‑de ta̱ká tu̱'un yá'a. Te tú yú'ú‑ná ka'a̱n‑ná tu̱'un yá'a jíín‑de. Chi̱ a jiní‑ná ja̱ tú kúñáá ini̱‑de jíín ní ɨɨn tu̱'un ká'a̱n‑ná, chi̱ tú sa̱'í jíka ta̱ká tiñu yá'a.
26 Porque o rei, diante de quem também falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Táta̱ rey Agripa, á kándíja‑ní ja̱ káka'a̱n cha̱a kájani tu̱'un‑ya̱ ondé sáá. A jiní máá‑ná ja̱ kándíja‑ní, áchí Pablo.
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Agripa jíín Pablo: A yani kandíja‑ri̱ nuu̱ Cristo sá'a‑ró kuní‑ro̱, áchí‑de.
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 Te ni̱ ka'a̱n Pablo: Va̱sa a yani xí túu, ko jikán ta'u̱‑ná nuu̱ Dios ja̱ máá‑ní jíín táká‑ga̱ cha̱a kájini so̱'o tu̱'un ká'a̱n‑ná vina, ná ndúu‑ní nátu̱'un máá‑ná, ko cadena yá'a chi̱ túu, áchí‑de.
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo, se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Te ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ ka'a̱n Pablo ta̱ká tu̱'un yá'a. Te ni̱ ndukuiñi̱ rey jíín gobernador jíín Berenice, jíín táká cha̱a ni̱ kaxiu̱kú jíín‑de.
30 E, dizendo ele isto, levantou-se o rei, o presidente, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 Te ni̱ ka̱kuxio sɨ́ɨn máá‑de. Te ni̱ kanda̱tu̱'ún‑de: Tú ni ɨɨn kua̱chi ní sá'a cha̱a yá'a ja̱ kúu̱‑de xí já kúndee‑ga̱‑de veka̱a, áchí‑de.
31 E, apartando-se dali falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 Te ni̱ kachi̱ Agripa jíín Festo: Kuu sía̱‑ní cha̱a yá'a núú, nú tú ní ká'a̱n‑de ja̱ kí'i̱n‑de onde̱ nuu̱ César kuní máá‑de. Achí‑de.
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.