Atos 26

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te ni̱ kachi̱ Agripa jíín Pablo: Já'a‑ri̱ tu̱'un ka'a̱n‑ro̱ já'a̱ máá‑ró, áchí‑de. Te ni̱ skáa̱ Pablo nda'a‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑de ja'a̱ máá‑de:
1 Então Agripa disse a Paulo: “Você pode falar em sua defesa”. Paulo fez um sinal com a mão e começou sua defesa:
2 Kúsɨɨ̱ iní‑ná vina, chi̱ kuu ka'a̱n‑ná ja'a̱ máá‑ná nuu̱‑ní, táta̱ rey Agripa. Chi ña̱yɨvɨ judío, kásátú'ún‑i sɨkɨ̱‑ná.
2 “Rei Agripa, considero-me feliz de ter hoje a oportunidade de lhe apresentar minha defesa contra todas as acusações feitas pelos líderes judeus,
3 Chi̱ a jiní va̱'a máá‑ní ta̱ká tani̱nu jíín táká tu̱'un ña̱yɨvɨ judío jíná'an‑i. Ja̱ yúán ká'a̱n nda̱'ú‑ná jíín‑ní ja̱ jíín paciencia kuni so̱'o‑ní tu̱'un kani‑ná nuu̱‑ní.
3 pois sei que conhece bem todos os costumes e controvérsias dos judeus. Portanto, peço que me ouça com paciência.
4 A kájini̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ judío ndasa ni̱ sá'a‑ná onde̱ lúlí‑ná, chi̱ onde̱ ná lúlí‑ná ni̱ ncha̱a‑ná jíín ñáyɨvɨ ñúu̱‑ná jíín iní ñuu̱ Jerusalén.
4 “Como os líderes judeus sabem muito bem, recebi educação judaica completa desde a infância entre meu povo e depois em Jerusalém.
5 Te máá‑de, nú kákuni̱‑de kachi̱ ndaa̱‑de, te a kájini̱‑de náá ja̱ ondé xnáñúú ní kuu‑ná ɨɨn fariseo. Te sa'a̱n fariseo, yíí‑ga̱ káa vásá táká‑ga̱ sa'a̱n‑yo̱.
5 Também sabem, e talvez estejam dispostos a confirmar, que vivi como fariseu, a seita mais rígida de nossa religião.
6 Te vina, chi̱ sɨkɨ̱ já ñúkuu ini̱‑ná tu̱'un ni̱ keyu'u Dios nuu̱ ndɨ́yi táa̱‑yo̱, yu̱án ní ka̱kana‑de náá vina kúndaa̱ kua̱chi‑ná yá'a.
6 Agora estou sendo julgado por causa de minha esperança no cumprimento da promessa feita por Deus a nossos antepassados.
7 Chi̱ ndɨ́'uxí uu̱ tata̱ Israel, ndúú ñúú kájatíñu va̱'a‑i nuu̱‑yá sanaa te kuni̱ máá‑i tu̱'un ni̱ keyu'u‑yá. Sɨkɨ̱ tú'un yá'a ni̱ ka̱sátú'ún cháa judío sɨkɨ̱‑ná, táta̱ rey Agripa.
7 De fato, é por isso que as doze tribos de Israel adoram a Deus fervorosamente, dia e noite, e compartilham da mesma esperança que eu. E, no entanto, ó rei, acusam-me por causa dessa esperança!
8 Te naja̱ kájani ini̱‑ní ja̱ má kúu naschakú Dios ta̱ká ndɨ̱yi.
8 Por que lhes parece tão incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Te máá‑ná, ni̱ jani ini̱‑ná ndíso‑ná tiñu ndonda téyíí‑ná sɨkɨ̱ sɨ́'vɨ́ Jesús ñuu̱ Nazaret núú.
9 “Eu costumava pensar que era minha obrigação empenhar-me em me opor ao nome de Jesus, o nazareno.
10 Te tiñu‑ún, suni súan ni̱ sá'a‑ná ini̱ ñuu̱ Jerusalén. Chi ni̱ ni'i̱n‑ná orden nuu̱ táká sutu̱ ñá'nu. Te xaa̱n ní taan‑ná ña̱yɨvɨ ndóo ini̱ veka̱a. Te suni ni̱ chu'un‑ná voto ja̱ ná kúu̱‑i, te ni̱ kaji'i̱‑i.
10 Foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Com autorização dos principais sacerdotes, fui responsável pela prisão de muitos dentre o povo santo. E eu votava contra eles quando eram condenados à morte.
11 Te tɨnɨ̱ jínu ni̱ xndó'o‑ná‑i ini̱ ta̱ká ve'e sinagoga. Te fuerza stétuu‑ná ka'a̱n ndɨva̱'a‑i núú, chi̱ téyíí xáa̱n ní kiti̱ ini̱‑ná nuu̱‑í. Te ni̱ chindiki̱n‑ná‑i jínu‑ná jíín‑i onde̱ ñuu̱ jíká.
11 Muitas vezes providenciei que fossem castigados nas sinagogas, a fim de obrigá-los a blasfemar. Eu me opunha a eles com tanta violência que os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 Te jíku‑ná jíín tíñu‑ún. Te ni̱ ja'a̱n‑ná ñuu̱ Damasco ndíso‑ná tiñu sutu̱ ñá'nu.
12 “Certo dia, numa dessas missões, dirigia-me a Damasco, autorizado e incumbido pelos principais sacerdotes.
13 Te máá ká'uxi̱ uu̱ kúu, táta̱ rey, kua'a̱n‑ná ichi‑ún. Te ni̱ jini̱‑ná ɨɨn ndua ndíi ní kii ichi ándɨ́vɨ́, ví'í‑gá vásá ndíka̱ndii káa. Te ni̱ ndii ncháa̱‑ni nɨ́ɨ́ núu̱‑ná jíín núu̱ cháa kua̱ngoyo jíín‑ná.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, ainda a caminho, uma luz do céu, mais intensa que o sol, brilhou sobre mim e meus companheiros.
14 Te ni̱ kandua̱ ndɨ'ɨ‑ná nuu̱ ñú'un. Te ni̱ jini so̱'o‑ná tu̱'un ni̱ ka'a̱n jíín‑ná jíín yú'u hebreo: Saulo, Saulo, naja̱ chíndiki̱n‑ro̱ rúu̱. Xaa̱n yíí kúu ja̱ kuañú yatá‑ró punta garrocha. Achí.
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz que me dizia em aramaico: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue? Não adianta lutar contra minha vontade’.
15 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ná: Ndé cha̱a kúu‑ní vii, Táta̱, áchí‑ná. Te máá Jíto'o̱‑ná ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑ná: Máá‑rí kúu Jesús ja̱ chíndiki̱n‑ro̱ rúu̱.
15 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E o Senhor respondeu: ‘Sou Jesus, a quem você persegue.
16 Nduko̱o te kundii̱‑ro̱, chi ni̱ kenda‑ri̱ nuu̱‑ro̱ náva̱'a kani‑ri̱ róó kuatíñu‑ró núu̱‑rí, te kani ndaa̱‑ro̱ tú'un na̱ún ní jini̱‑ro̱ jíín sáva‑ga̱ tu̱'un ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, chi̱ ndenda‑ga̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱.
16 Agora levante-se, pois eu apareci para nomeá-lo meu servo e minha testemunha. Conte o que viu e o que eu lhe mostrarei no futuro.
17 Te nama‑ri̱ róó nuu̱ táká ña̱yɨvɨ ñúu̱‑ro̱ jíín núu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación. Chi̱ nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún tájí‑rí róó ki'i̱n‑ro̱ vína.
17 E eu o livrarei tanto de seu povo como dos gentios. Sim, eu o envio aos gentios
18 Náva̱'a kuña‑ró ndúchi‑í. Te ná kénda‑i chi̱i ñu̱ñáa nuu̱ tá'ú Satanás tiñu nuu̱‑í, te no'o̱n‑i nuu̱ Dios nuu̱ íó ndiji̱n, náva̱'a kandíja‑i nuu̱‑rí te sá'a‑ri̱ tu̱ká'nu ini̱‑ri̱ nuu̱‑í. Yúan‑na te ni'i̱n‑í ta'u̱ jíín ñáyɨvɨ ní sásɨ́ɨn‑ri̱. Achí‑ya̱ jíín‑ná.
18 para abrir os olhos deles a fim de que se voltem das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus. Então receberão o perdão dos pecados e a herança entre o povo de Deus, separado pela fé em mim’.
19 Tata̱ rey Agripa, ja̱ yúán tú ní sáni̱'in ini̱‑ná nuu̱ tú'un ni̱ jini so̱'o‑ná onde̱ andɨ́vɨ́.
19 “Portanto, rei Agripa, obedeci à visão celestial.
20 Chi̱ xna'a̱n‑ga̱ ni̱ jani‑ná tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ káxiu̱kú ñúu̱ Damasco, jíín iní ñuu̱ Jerusalén, jíín nɨ́ɨ́ ñúu̱ Judea, jíín núu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación. Ni̱ jani‑ná tu̱'un nuu̱‑í ja̱ ná nákani ini̱‑i, te ná náxíó káva ini̱‑i ichi núu̱ Dios, te ná sá'a‑i tiñu va̱'a ja̱ kánúú sá'a‑i te nú a ni̱ nakani ini̱‑i.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco, depois em Jerusalém e em toda a Judeia, e também aos gentios, dizendo que todos devem arrepender-se, voltar-se para Deus e mostrar, por meio de suas boas obras, que mudaram de rumo.
21 Ja̱ sɨkɨ́ yá'á te ni̱ ka̱katɨɨn ña̱yɨvɨ judío náá ini̱ ve̱'e ii̱. Te ka'ni‑í náá kákuni̱‑i núú.
21 Alguns judeus me prenderam no templo por anunciar essa mensagem e tentaram me matar.
22 Ko ni̱ chindéé ní chituu Dios náá, te kándii̱ ni̱'in‑ná onde̱ vina, jáni ndaa̱‑ná tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ lúlí jíín núu̱ ñáyɨvɨ ñá'nu. Chi̱ Moisés jíín cháa ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios onde̱ sáá, súan ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un ná ta̱ká tiñu chaa̱. Te suni máá yúan‑ni ká'a̱n tuku máá‑ná.
22 Mas Deus tem me protegido até este momento, para que eu dê testemunho a todos, dos mais simples até os mais importantes. Não ensino nada além daquilo que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer,
23 Chi ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un ja̱ kánúú ndó'o Cristo, te xna'a̱n‑ga̱ máá‑yá nachaku̱ vásá táká‑ga̱ ndɨ̱yi, náva̱'a kani‑ya̱ tú'un ja̱ ní ndundiji̱n nuu̱ ñáyɨvɨ ñúu̱‑yo̱ jíín núu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación. Achí‑de.
23 que o Cristo sofreria e seria o primeiro a ressuscitar dos mortos e, desse modo, anunciaria a luz de Deus tanto aos judeus como aos gentios”.
24 Te súan ni̱ ka'a̱n Pablo ja'a̱ máá‑de, te ni̱ ka'a̱n jaa Festo: Kátachi̱‑ro̱, Pablo. Ja̱ ní skuá'a xaa̱n‑ro̱ te ndúkú kútachi̱‑ro̱. Achí.
24 De repente, Festo gritou: “Paulo, você está louco! O excesso de estudo o fez perder o juízo!”.
25 Ko ni̱ ka'a̱n Pablo: Tú kátachi̱‑ná, táta̱ Festo, chi̱ íó kájí iní‑ná ká'a̱n ndaa̱‑ná tu̱'un yá'a.
25 Mas Paulo respondeu: “Não estou louco, excelentíssimo Festo. Digo a mais sensata verdade,
26 Chi̱ máá rey, a jiní va̱'a‑de ta̱ká tu̱'un yá'a. Te tú yú'ú‑ná ka'a̱n‑ná tu̱'un yá'a jíín‑de. Chi̱ a jiní‑ná ja̱ tú kúñáá ini̱‑de jíín ní ɨɨn tu̱'un ká'a̱n‑ná, chi̱ tú sa̱'í jíka ta̱ká tiñu yá'a.
26 e o rei Agripa sabe dessas coisas. Expresso-me com ousadia porque tenho certeza de que esses acontecimentos são todos de conhecimento dele, pois não se passaram em algum canto escondido.
27 Táta̱ rey Agripa, á kándíja‑ní ja̱ káka'a̱n cha̱a kájani tu̱'un‑ya̱ ondé sáá. A jiní máá‑ná ja̱ kándíja‑ní, áchí Pablo.
27 Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que sim”.
28 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Agripa jíín Pablo: A yani kandíja‑ri̱ nuu̱ Cristo sá'a‑ró kuní‑ro̱, áchí‑de.
28 Então Agripa o interrompeu: “Você acredita que pode me convencer a tornar-me cristão em tão pouco tempo?”.
29 Te ni̱ ka'a̱n Pablo: Va̱sa a yani xí túu, ko jikán ta'u̱‑ná nuu̱ Dios ja̱ máá‑ní jíín táká‑ga̱ cha̱a kájini so̱'o tu̱'un ká'a̱n‑ná vina, ná ndúu‑ní nátu̱'un máá‑ná, ko cadena yá'a chi̱ túu, áchí‑de.
29 Paulo respondeu: “Em pouco ou em muito tempo, peço a Deus que tanto o senhor como os demais aqui presentes se tornem como eu, exceto por estas correntes”.
30 Te ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ ka'a̱n Pablo ta̱ká tu̱'un yá'a. Te ni̱ ndukuiñi̱ rey jíín gobernador jíín Berenice, jíín táká cha̱a ni̱ kaxiu̱kú jíín‑de.
30 Então o rei, o governador, Berenice e todos os outros se levantaram e se retiraram.
31 Te ni̱ ka̱kuxio sɨ́ɨn máá‑de. Te ni̱ kanda̱tu̱'ún‑de: Tú ni ɨɨn kua̱chi ní sá'a cha̱a yá'a ja̱ kúu̱‑de xí já kúndee‑ga̱‑de veka̱a, áchí‑de.
31 Enquanto saíam, conversavam entre si e concordaram: “Esse homem não fez nada que mereça morte ou prisão”.
32 Te ni̱ kachi̱ Agripa jíín Festo: Kuu sía̱‑ní cha̱a yá'a núú, nú tú ní ká'a̱n‑de ja̱ kí'i̱n‑de onde̱ nuu̱ César kuní máá‑de. Achí‑de.
32 E Agripa disse a Festo: “Ele poderia ser posto em liberdade se não tivesse apelado a César”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.