Atos 25
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH
1 Te uni̱‑ni kɨvɨ̱ já ní kɨ̱vɨ Festo kúu‑de gobernador ini̱ ñuu̱‑ún, te ni̱ kenda‑de ini̱ ñuu̱ Cesarea kua'a̱n‑de onde̱ ñuu̱ Jerusalén.
1 Três dias depois de chegar àquela província , Festo saiu da cidade de Cesareia e foi até Jerusalém.
2 Te ta̱ká sutu̱ ñá'nu jíín táká cha̱a kákuñá'nu nuu̱ ñáyɨvɨ judío, ni̱ ja̱koyo nuu̱ Festo. Te ni̱ ka̱jani tu̱'un nuu̱‑dé sɨkɨ̱ Pablo. Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú jíín Festo,
2 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus apresentaram lá as suas acusações contra Paulo e pediram a Festo
3 ja̱ nú va̱'a‑de te ná tájí‑de Pablo no'o̱n ñuu̱ Jerusalén. Chi ni̱ ka̱natɨɨn tu̱'un tá'an ja̱ ká'ni Pablo ini̱ ichi.
3 o favor de mandar trazer Paulo para Jerusalém. É que eles tinham combinado matar Paulo no caminho.
4 Ko ni̱ kachi̱ Festo ja̱ á yíndi'u̱ va̱'a Pablo onde̱ ñuu̱ Cesarea, te suni naki'in yachi̱ máá‑de ichi nó'o̱n‑de.
4 Mas Festo respondeu: — Paulo está preso em Cesareia, e eu logo voltarei para lá.
5 Te ni̱ ka'a̱n‑ga̱ Festo: Ndé róó kánu̱ña‑ró kí'i̱n‑ro̱, ná kúun‑ró kíngoyo tútú‑ró jíín‑rí. Te yúan ka'a̱n‑ro̱ te nú íó kua̱chi‑de. Achí‑de.
5 Que os líderes de vocês me acompanhem até lá e o acusem, se é que ele fez algum mal.
6 Te ni̱ kendo̱o‑de jíín cháa‑ún nátu̱'un una̱ xí uxí kɨvɨ̱. Te ni̱ nchaa̱‑de ñuu̱ Cesarea. Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ ní nungo̱o‑de ini̱ municipio. Te ni̱ tá'ú‑de tiñu ni̱ chaa̱ Pablo nuu̱‑dé.
6 Festo passou oito ou dez dias entre eles e depois voltou para Cesareia. No dia seguinte sentou-se no tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Te a ká'i̱in cha̱a judío ja̱ ní kikoyo ichi ñúu̱ Jerusalén. Te ni̱ chaa̱ Pablo te ni̱ ka̱jíkó ndúu̱‑ún‑de. Te ni̱ ka̱ndonda ni̱ ka̱sátú'ún téyíí sɨkɨ́‑dé. Ko tú ní kákundéé jíín tú'un tú'ún.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele e começaram a fazer muitas acusações graves, mas não conseguiram provar nada.
8 Te ni̱ ka'a̱n Pablo ja'a̱ máá‑de: Tú ní sá'a‑ná ni ɨɨn kua̱chi sɨkɨ̱ ley judío, ni sɨkɨ̱ vé'e ii̱, ni sɨkɨ̱ César, áchí‑de.
8 Então Paulo se defendeu, dizendo: — Eu não fiz nada contra a
9 Ko Festo, chi̱ ná kúsɨɨ̱ iní cha̱a judío kuní‑de, te ni̱ ka'a̱n‑de jíín Pablo: Á tú kuní‑ro̱ kí'i̱n‑ro̱ ondé ñuu̱ Jerusalén te yúan sándaa̱‑ri̱ ta̱ká tu̱'un yá'a, áchí‑de.
9 Festo, querendo agradar os judeus, perguntou a Paulo: — Você não quer ir a Jerusalém e ser julgado lá por mim a respeito destas coisas?
10 Te ni̱ ka'a̱n Pablo: A kándii̱‑ná ini̱ municipio César vina, te yá'a nɨ́nɨ kúndaa̱ tiñu‑ná. Máá‑ní, a jiní va̱'a‑ní ja̱ tú ní sá'a‑ná ni ɨɨn kua̱chi sɨkɨ̱ cháa judío.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal do Imperador romano, e é aqui que devo ser julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Chi̱ nú íó kua̱chi‑ná, nú ni̱ sá'a‑ná ɨɨn kua̱chi xaa̱n já ká'ni‑ní náá te va̱tu‑ni kuu̱‑ná núsáá. Ko nú tú íó ndaa̱ tu̱'un kásátú'ún cháa yá'a sɨkɨ̱‑ná, te ni ɨɨn cha̱a ma̱ kúu kua̱'a‑de náá nuu̱ cháa yá'a jíná'an‑de. Núsáá te ki'i̱n‑ná nuu̱ César kuní‑ná. Achí‑de.
11 Se não respeitei a lei ou se fiz alguma coisa que mereça a pena de morte, estou pronto para morrer. Mas, se o que dizem contra mim não é verdade, ninguém pode me entregar a eles. Portanto, apelo para o Imperador.
12 Te Festo, ni̱ kanda̱tu̱'ún‑de jíín junta, te ni̱ kachi̱‑de jíín Pablo: A ni̱ ka'a̱n‑ro̱ já kí'i̱n‑ro̱ núu̱ César kuní‑ro̱. Vina te ki'i̱n‑ro̱ núu̱‑dé núsáá. Achí‑de.
12 Então Festo, depois de conversar com os seus conselheiros, disse: — Já que você apelou para o Imperador, então irá para o Imperador.
13 Te ni̱ kuu yaku̱ kɨvɨ̱. Te ni̱ jaa̱ rey Agripa jíín Berenice onde̱ ñuu̱ Cesarea káka'a̱n‑de jíín Festo.
13 Alguns dias depois o rei Agripa e Berenice, sua irmã, chegaram a Cesareia para cumprimentar Festo.
14 Te kua'a̱ kɨvɨ́ ní kaxiu̱kú‑de yúan. Te ni̱ jani Festo tu̱'un Pablo nuu̱ rey‑ún: Ió ɨɨn cha̱a yá'a ni̱ skéndo̱o Félix kándee veka̱a.
14 Quando já fazia alguns dias que eles estavam lá, Festo contou ao rei o caso de Paulo. Ele disse: — Está aqui um homem que Félix deixou como prisioneiro.
15 Te ná ni̱ ja'a̱n‑ná ñuu̱ Jerusalén, te sutu̱ ñá'nu jíín ñáyɨvɨ kákuu nuu̱ judío, ni̱ ja̱koyo‑i nuu̱‑ná kájika̱n‑i kua̱chi sɨkɨ̱ cháa yá'a.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele e me pediram que o condenasse.
16 Te ni̱ kachi̱‑ná jíín‑i ja̱ tú íó costumbre cha̱a ñuu̱ Roma ja̱ ká'ni‑dé ɨɨn cha̱a nú tú xna'a̱n‑ga̱ kuiñi ña̱yɨvɨ kájika̱n kua̱chi sɨkɨ̱‑dé nuu̱‑dé. Yúan‑na te kuu ka'a̱n‑de ja'a̱ máá‑de nuu̱ kuáchi‑ún.
16 Mas eu lhes disse que os romanos não costumam condenar ninguém sem primeiro colocar os acusadores diante do acusado, dando a este a oportunidade de se defender.
17 Yúan‑na te ni̱ cha̱koyo tútú‑i yá'a. Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ tú ní kúkuéé‑ná ni̱ nungo̱o‑ná mesa sándaa̱‑ná kua̱chi. Te ni̱ tá'ú‑ná tiñu ni̱ kii cha̱a yá'a.
17 Por isso, quando eles vieram até aqui, não perdi tempo, e, logo no dia seguinte, sentei no tribunal, e mandei que trouxessem o homem.
18 Te ká'i̱in ña̱yɨvɨ kájika̱n kua̱chi sɨkɨ̱‑dé. Ko tú ni ɨɨn kua̱chi xaa̱n ní káni'i̱n‑í sɨkɨ̱‑dé nátu̱'un jáni ini̱‑ná núú.
18 Os seus inimigos chegaram, mas não o acusaram de nenhum crime grave como pensei que iam fazer.
19 Chi̱ máni sɨkɨ̱ já kákandíja máá‑i ni̱ kuu tu̱'un‑ún, jíín sɨkɨ́ ɨ́ɨn cha̱a nání Jesús ja̱ á ni̱ ji'i̱‑de. Ko Pablo, áchí‑de ja̱ chakú ndija cha̱a‑ún.
19 A única acusação que tinham contra ele era a respeito da própria religião deles e também sobre um homem que já morreu, chamado Jesus. Paulo afirma que esse homem está vivo.
20 Te máá‑ná, tú ní kútuní kutɨ iní‑ná ndasa kundaa̱ tu̱'un‑ún. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑ná‑de, sánaa kuní‑de ki'i̱n‑de ñuu̱ Jerusalén te yúan kundaa̱ kua̱chi‑de.
20 Eu não sabia como conseguir informações sobre esse assunto. Por isso perguntei a Paulo se queria ir a Jerusalém para ser julgado lá a respeito dessas acusações.
21 Ko máá Pablo, ni̱ kachi̱‑de ja̱ kí'i̱n‑de nuu̱ Augusto te kundaa̱ kua̱chi‑de yúan kuní‑de. Te ni̱ tá'ú‑ná tiñu ná kúndee‑de veka̱a onde̱ tájí‑ná‑de ki'i̱n‑de nuu̱ César. Achí‑de.
21 Mas Paulo apelou para o Imperador e pediu para ficar preso até que o Imperador resolvesse o seu caso. Então mandei os guardas tomarem conta dele até que eu pudesse mandá-lo para o Imperador.
22 Yúan‑na te ni̱ kachi̱ Agripa jíín Festo: Máá‑ná, suni kuni so̱'o‑ná tu̱'un ká'a̱n cha̱a jia̱n kuní‑ná, áchí‑de. Te ni̱ kachi̱ Festo: Yuchaa̱n te kuni so̱'o‑ní tu̱'un ká'a̱n‑de, áchí‑de.
22 Aí Agripa disse a Festo: — Eu gostaria de ouvir esse homem. — Amanhã o senhor vai ouvi-lo! — respondeu Festo.
23 Te kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, ni̱ cha̱koyo Agripa jíín Berenice ká'i̱o tu̱'a‑de. Te ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑de ini̱ municipio jíín sáva general jíín cháa kákuñá'nu ini̱ ñuu̱‑ún. Te ni̱ tá'ú tíñu Festo ni̱ chaa̱ Pablo.
23 No dia seguinte Agripa e Berenice chegaram com grande cerimônia e pompa. Entraram na sala de audiências com os chefes militares e os homens mais importantes da cidade. Festo mandou que trouxessem Paulo
24 Te ni̱ ka'a̱n Festo: Táta̱ rey Agripa jíín táká níí cha̱a káxiu̱kú jíín‑ná yá'a. Vina te nde̱'é‑ní nuu̱ cháa yá'a, chi̱ sɨkɨ̱‑dé ni̱ ka̱ndonda ta̱ká ña̱yɨvɨ judío ñuu̱ Jerusalén jíín ñáyɨvɨ judío ñuu̱ yá'a kájika̱n‑i cha̱a yá'a nuu̱‑ná te káka'a̱n‑i ja̱ tú íó va̱'a kuchaku̱‑ga̱ cha̱a yá'a.
24 e disse: — Rei Agripa e todos os que estão aqui, vejam este homem! É contra ele que todos os judeus, tanto daqui como de Jerusalém, estão fazendo acusações diante de mim. Eles insistem em dizer que este homem deve morrer,
25 Ko tú ní'i̱n‑ná ni ɨɨn kua̱chi sɨkɨ̱‑dé ja̱ kúu̱‑de. Ko ni̱ ka'a̱n‑de ja̱ kí'i̱n‑de nuu̱ Augusto kuní‑de. Te ja̱ yúán ní ka'a̱n‑ná ja̱ tájí‑ná‑de ki'i̱n‑de.
25 mas eu acho que ele não fez nada para ser condenado à morte. Como ele mesmo pediu para ser julgado pelo Imperador, resolvi atendê-lo.
26 Te sɨkɨ̱ cháa yá'a tú kútuní ini̱‑ná na̱ún tu̱'un chaa‑ná nuu̱ jíto'o̱‑ná. Ja̱ yúán ní kiñi'in‑ná‑de nuu̱‑ní jíná'an‑ní, te kánúú‑gá nuu̱ máá‑ní, táta̱ rey Agripa. Te xndichí‑ní‑de náva̱'a ná ní'i̱n‑ná tu̱'un chaa‑ná carta ki'i̱n.
26 Porém até agora não sei bem o que escrever a respeito dele ao Imperador. Então eu o trouxe aqui, diante dos senhores — e especialmente do senhor, rei Agripa — a fim de lhe fazer perguntas. Assim terei alguma coisa para escrever.
27 Chi̱ kúka nuu̱‑ná tájí‑ná ɨɨn preso ki'i̱n, te nú tú kastu̱'ún‑ná na̱ún kua̱chi kájika̱n‑i sɨkɨ̱‑dé. Achí‑de.
27 Pois acho absurdo mandar um prisioneiro sem explicar claramente as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.