Atos 25
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA
1 Te uni̱‑ni kɨvɨ̱ já ní kɨ̱vɨ Festo kúu‑de gobernador ini̱ ñuu̱‑ún, te ni̱ kenda‑de ini̱ ñuu̱ Cesarea kua'a̱n‑de onde̱ ñuu̱ Jerusalén.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Te ta̱ká sutu̱ ñá'nu jíín táká cha̱a kákuñá'nu nuu̱ ñáyɨvɨ judío, ni̱ ja̱koyo nuu̱ Festo. Te ni̱ ka̱jani tu̱'un nuu̱‑dé sɨkɨ̱ Pablo. Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú jíín Festo,
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 ja̱ nú va̱'a‑de te ná tájí‑de Pablo no'o̱n ñuu̱ Jerusalén. Chi ni̱ ka̱natɨɨn tu̱'un tá'an ja̱ ká'ni Pablo ini̱ ichi.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Ko ni̱ kachi̱ Festo ja̱ á yíndi'u̱ va̱'a Pablo onde̱ ñuu̱ Cesarea, te suni naki'in yachi̱ máá‑de ichi nó'o̱n‑de.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Te ni̱ ka'a̱n‑ga̱ Festo: Ndé róó kánu̱ña‑ró kí'i̱n‑ro̱, ná kúun‑ró kíngoyo tútú‑ró jíín‑rí. Te yúan ka'a̱n‑ro̱ te nú íó kua̱chi‑de. Achí‑de.
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Te ni̱ kendo̱o‑de jíín cháa‑ún nátu̱'un una̱ xí uxí kɨvɨ̱. Te ni̱ nchaa̱‑de ñuu̱ Cesarea. Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ ní nungo̱o‑de ini̱ municipio. Te ni̱ tá'ú‑de tiñu ni̱ chaa̱ Pablo nuu̱‑dé.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Te a ká'i̱in cha̱a judío ja̱ ní kikoyo ichi ñúu̱ Jerusalén. Te ni̱ chaa̱ Pablo te ni̱ ka̱jíkó ndúu̱‑ún‑de. Te ni̱ ka̱ndonda ni̱ ka̱sátú'ún téyíí sɨkɨ́‑dé. Ko tú ní kákundéé jíín tú'un tú'ún.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Te ni̱ ka'a̱n Pablo ja'a̱ máá‑de: Tú ní sá'a‑ná ni ɨɨn kua̱chi sɨkɨ̱ ley judío, ni sɨkɨ̱ vé'e ii̱, ni sɨkɨ̱ César, áchí‑de.
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Ko Festo, chi̱ ná kúsɨɨ̱ iní cha̱a judío kuní‑de, te ni̱ ka'a̱n‑de jíín Pablo: Á tú kuní‑ro̱ kí'i̱n‑ro̱ ondé ñuu̱ Jerusalén te yúan sándaa̱‑ri̱ ta̱ká tu̱'un yá'a, áchí‑de.
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Te ni̱ ka'a̱n Pablo: A kándii̱‑ná ini̱ municipio César vina, te yá'a nɨ́nɨ kúndaa̱ tiñu‑ná. Máá‑ní, a jiní va̱'a‑ní ja̱ tú ní sá'a‑ná ni ɨɨn kua̱chi sɨkɨ̱ cháa judío.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Chi̱ nú íó kua̱chi‑ná, nú ni̱ sá'a‑ná ɨɨn kua̱chi xaa̱n já ká'ni‑ní náá te va̱tu‑ni kuu̱‑ná núsáá. Ko nú tú íó ndaa̱ tu̱'un kásátú'ún cháa yá'a sɨkɨ̱‑ná, te ni ɨɨn cha̱a ma̱ kúu kua̱'a‑de náá nuu̱ cháa yá'a jíná'an‑de. Núsáá te ki'i̱n‑ná nuu̱ César kuní‑ná. Achí‑de.
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Te Festo, ni̱ kanda̱tu̱'ún‑de jíín junta, te ni̱ kachi̱‑de jíín Pablo: A ni̱ ka'a̱n‑ro̱ já kí'i̱n‑ro̱ núu̱ César kuní‑ro̱. Vina te ki'i̱n‑ro̱ núu̱‑dé núsáá. Achí‑de.
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Te ni̱ kuu yaku̱ kɨvɨ̱. Te ni̱ jaa̱ rey Agripa jíín Berenice onde̱ ñuu̱ Cesarea káka'a̱n‑de jíín Festo.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Te kua'a̱ kɨvɨ́ ní kaxiu̱kú‑de yúan. Te ni̱ jani Festo tu̱'un Pablo nuu̱ rey‑ún: Ió ɨɨn cha̱a yá'a ni̱ skéndo̱o Félix kándee veka̱a.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Te ná ni̱ ja'a̱n‑ná ñuu̱ Jerusalén, te sutu̱ ñá'nu jíín ñáyɨvɨ kákuu nuu̱ judío, ni̱ ja̱koyo‑i nuu̱‑ná kájika̱n‑i kua̱chi sɨkɨ̱ cháa yá'a.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Te ni̱ kachi̱‑ná jíín‑i ja̱ tú íó costumbre cha̱a ñuu̱ Roma ja̱ ká'ni‑dé ɨɨn cha̱a nú tú xna'a̱n‑ga̱ kuiñi ña̱yɨvɨ kájika̱n kua̱chi sɨkɨ̱‑dé nuu̱‑dé. Yúan‑na te kuu ka'a̱n‑de ja'a̱ máá‑de nuu̱ kuáchi‑ún.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Yúan‑na te ni̱ cha̱koyo tútú‑i yá'a. Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ tú ní kúkuéé‑ná ni̱ nungo̱o‑ná mesa sándaa̱‑ná kua̱chi. Te ni̱ tá'ú‑ná tiñu ni̱ kii cha̱a yá'a.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Te ká'i̱in ña̱yɨvɨ kájika̱n kua̱chi sɨkɨ̱‑dé. Ko tú ni ɨɨn kua̱chi xaa̱n ní káni'i̱n‑í sɨkɨ̱‑dé nátu̱'un jáni ini̱‑ná núú.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Chi̱ máni sɨkɨ̱ já kákandíja máá‑i ni̱ kuu tu̱'un‑ún, jíín sɨkɨ́ ɨ́ɨn cha̱a nání Jesús ja̱ á ni̱ ji'i̱‑de. Ko Pablo, áchí‑de ja̱ chakú ndija cha̱a‑ún.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Te máá‑ná, tú ní kútuní kutɨ iní‑ná ndasa kundaa̱ tu̱'un‑ún. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑ná‑de, sánaa kuní‑de ki'i̱n‑de ñuu̱ Jerusalén te yúan kundaa̱ kua̱chi‑de.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Ko máá Pablo, ni̱ kachi̱‑de ja̱ kí'i̱n‑de nuu̱ Augusto te kundaa̱ kua̱chi‑de yúan kuní‑de. Te ni̱ tá'ú‑ná tiñu ná kúndee‑de veka̱a onde̱ tájí‑ná‑de ki'i̱n‑de nuu̱ César. Achí‑de.
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Yúan‑na te ni̱ kachi̱ Agripa jíín Festo: Máá‑ná, suni kuni so̱'o‑ná tu̱'un ká'a̱n cha̱a jia̱n kuní‑ná, áchí‑de. Te ni̱ kachi̱ Festo: Yuchaa̱n te kuni so̱'o‑ní tu̱'un ká'a̱n‑de, áchí‑de.
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Te kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, ni̱ cha̱koyo Agripa jíín Berenice ká'i̱o tu̱'a‑de. Te ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑de ini̱ municipio jíín sáva general jíín cháa kákuñá'nu ini̱ ñuu̱‑ún. Te ni̱ tá'ú tíñu Festo ni̱ chaa̱ Pablo.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Te ni̱ ka'a̱n Festo: Táta̱ rey Agripa jíín táká níí cha̱a káxiu̱kú jíín‑ná yá'a. Vina te nde̱'é‑ní nuu̱ cháa yá'a, chi̱ sɨkɨ̱‑dé ni̱ ka̱ndonda ta̱ká ña̱yɨvɨ judío ñuu̱ Jerusalén jíín ñáyɨvɨ judío ñuu̱ yá'a kájika̱n‑i cha̱a yá'a nuu̱‑ná te káka'a̱n‑i ja̱ tú íó va̱'a kuchaku̱‑ga̱ cha̱a yá'a.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Ko tú ní'i̱n‑ná ni ɨɨn kua̱chi sɨkɨ̱‑dé ja̱ kúu̱‑de. Ko ni̱ ka'a̱n‑de ja̱ kí'i̱n‑de nuu̱ Augusto kuní‑de. Te ja̱ yúán ní ka'a̱n‑ná ja̱ tájí‑ná‑de ki'i̱n‑de.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Te sɨkɨ̱ cháa yá'a tú kútuní ini̱‑ná na̱ún tu̱'un chaa‑ná nuu̱ jíto'o̱‑ná. Ja̱ yúán ní kiñi'in‑ná‑de nuu̱‑ní jíná'an‑ní, te kánúú‑gá nuu̱ máá‑ní, táta̱ rey Agripa. Te xndichí‑ní‑de náva̱'a ná ní'i̱n‑ná tu̱'un chaa‑ná carta ki'i̱n.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Chi̱ kúka nuu̱‑ná tájí‑ná ɨɨn preso ki'i̱n, te nú tú kastu̱'ún‑ná na̱ún kua̱chi kájika̱n‑i sɨkɨ̱‑dé. Achí‑de.
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.