Atos 23
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT
1 Yúan‑na te ni̱ ndakoto Pablo nuu̱ junta. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Ñáni̱ jíná'an‑ní. Máá‑ná chi̱ a jiní va̱'a ini̱‑ná ja̱ ní jandatu̱ va̱'a‑ná nuu̱ Dios onde̱ vina. Achí‑de.
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Yúan‑na te máá sutú ñá'nu‑ga̱ nání Ananías, ni̱ tá'ú tíñu nuu̱ cháa ká'i̱in yani nuu̱‑dé‑ún ja̱ ná kuá'a‑ún ɨɨn ji̱kí máá yú'u‑dé.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Te ni̱ ka'a̱n Pablo jíín sutú ñá'nu‑ún: Xáán ndoo ka'a̱n‑ro̱. Dios stují‑yá róó. Chi̱ kánchaa̱‑ro̱ já sándaa̱‑ro̱ tíñu‑ri̱ nátu̱'un ká'a̱n ley. Chi va̱sa tú íó ley te tá'ú‑ró tíñu ja̱ stují‑dé ruu̱ náún. Achí‑de.
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Te ni̱ kaka'a̱n cha̱a ká'i̱in nuu̱‑dé‑ún: Naja̱ ká'a̱n ndɨva̱'a‑ró jíín sutú ñá'nu Dios, áchí jíín‑de.
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Te ni̱ ka'a̱n Pablo: Tú ní jiní‑ná ja̱ sutú ñá'nu kúu‑de ñáni̱, chi̱ yóso núu̱ tutú: Ma̱ ká'a̱n ndɨva̱'a‑ró sɨkɨ́ cháa kúñá'nu ini̱ ñuu̱‑ro̱. Achí.
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Ko nuu̱ ní jini̱ Pablo ja̱ sáva‑de kákuu‑de saduceo te sava‑ga̱‑de kákuu‑de fariseo, te ni̱ ka'a̱n jaa‑de nuu̱ junta: Ñáni̱ jíná'an‑ní, máá‑ná kúu cha̱a fariseo, se̱'e fariseo. Chi̱ ñúkuu ini̱‑ná ja̱ náchaku̱ ta̱ká ndɨ̱yi, te ja̱ yúán xndichí‑ní náá. Achí‑de.
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Te ja̱ súan ni̱ ka'a̱n‑de, te ni̱ ka̱kana̱á cha̱a fariseo jíín cháa saduceo. Te cha̱a junta, sɨ́ɨn sɨ́ɨn tu̱'un ni̱ kaka'a̱n‑de.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Chi̱ káka'a̱n cha̱a saduceo ja̱ má náchaku̱ ndɨ̱yi, ni tú ká'i̱o ndajá'a̱‑yá, ni tachi̱. Ko cha̱a fariseo, kájatú'ún‑de ndenúní tu̱'un‑ún.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Te xaa̱n ní kuvaa̱. Te sava cha̱a káchaa tutu̱ ja̱ kákuu tá'an cha̱a fariseo, ni̱ ka̱ndukuiñi̱. Te ni̱ kaka'a̱n ni̱'in: Tú ni ɨɨn kua̱chi káni'i̱n‑rí sɨkɨ̱ cháa yá'a. Sanaa te ni̱ ka'a̱n ndija ɨɨn añú xí ɨ́ɨn ndajá'a̱‑yá jíín‑de. Ma̱ sáni̱'in ini̱‑yo̱ núu̱ Dios núsáá. Achí.
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Te xaa̱n ní ka̱kana̱á‑i. Te general, yú'ú‑de ja̱ ndátá ñáa̱‑i Pablo. Te ni̱ tá'ú‑de tiñu ja̱ ná kɨ́vɨ soldado te kañaa ni̱nu Pablo sava ma̱'ñú‑i, te ná kɨ́vɨ‑de ini̱ cuartel.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Te akuáa‑ún ni̱ chaa̱‑ni máá Jíto'o̱‑yo̱ núu̱‑dé te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Pablo, ma̱ ndúkuí'a̱ ini̱‑ro̱, chi̱ nátu̱'un ni̱ jani ndaa̱‑ro̱ tú'un‑ri̱ ini̱ ñuu̱ Jerusalén, suni súan kánúú kíka̱ni‑ró tú'un‑ri̱ onde̱ ini̱ ñuu̱ Roma, áchí‑ya̱.
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Te nuu̱ ní kundiji̱n, ni̱ ka̱kutútú sáva ña̱yɨvɨ judío. Te ni̱ ka̱natɨɨn tu̱'un tá'an‑i. Te ni̱ kaka'a̱n téyíí‑i ja̱ má kée kútɨ‑í staa̱ ni ma̱ kó'o kutɨ‑í nducha onde̱ nú tú ka'ni‑í Pablo.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Te ví'í‑gá uu̱ xiko judío ni̱ kaka'a̱n téyíí‑i tu̱'un yá'a.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Te ni̱ kaja'a̱n‑i nuu̱ sutú ñá'nu jíín núu̱ cháa kákuu nuu̱, te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín cháa‑ún: Máá‑ná, ni̱ kaka'a̱n téyíí‑ná ja̱ má kée kútɨ‑ná onde̱ nú tú ka'ni‑ná Pablo.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Núsáá te máá‑ní jíná'an‑ní jíín táká junta, kuáka'a̱n‑ní jíín general ná kíñi'in‑de Pablo chaa̱‑de nuu̱‑ní yá'a, chi̱ kákuni̱‑ní xndichí va̱'a‑ga̱‑ní‑de, achi‑ní. Te ná kótu̱'a máá‑ná ka'ni‑ná‑de onde̱ té chaa̱‑ga̱‑de yá'a. Achí‑i.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Ko ɨɨn se̱'e yíí kua̱'a Pablo, ni̱ jini so̱'o‑i ja̱ súan ni̱ ka̱natɨɨn tu̱'un tá'an. Te ni̱ ja'a̱n‑i ni̱ kɨ̱vɨ‑i ini̱ cuartel. Te ni̱ kastu̱'ún‑i nuu̱ Pablo.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Te ni̱ kana Pablo xini̱ ɨ́ɨn cha̱a kúu capitán. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Kunchaka su̱chí yá'a ki'i̱n‑ro̱ jíín‑i nuu̱ general, chi̱ íó ɨɨn tu̱'un kastu̱'ún‑i nuu̱‑dé, áchí‑de.
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Te capitán, ni̱ jaka‑de‑i kua'a̱n‑de jíín‑i nuu̱ general. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Pablo cha̱a yíndi'u̱ veka̱a, ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑ná ja̱ kínchaka‑ná su̱chí yá'a nuu̱‑ní, chi̱ íó ɨɨn tu̱'un ka'a̱n‑i jíín‑ní, áchí‑de.
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Te ni̱ tɨɨn general nda'a‑í. Te ni̱ kuxio‑de jíín‑i. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún sá'í‑de‑i: Na̱ún tu̱'un ka'a̱n‑ro̱ jíín‑rí kuní‑ro̱, áchí‑de.
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Te ni̱ ka'a̱n‑i: Cha̱a judío ni̱ ka̱skétá'an‑de tu̱'un ja̱ yúchaa̱n ka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑ní kiñi'in‑ní Pablo nuu̱ táká cha̱a junta, chi̱ xndichí va̱'a‑de Pablo sɨkɨ̱ tíñu kákuni̱‑de, achi̱‑de.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Ko ma̱ kándíja‑ní, chi̱ ví'í‑gá uu̱ xiko‑de káindatu̱ sa̱'í‑de. Te káka'a̱n téyíí‑de ja̱ má kée‑dé staa̱ ni ma̱ kó'o‑de nducha onde̱ nú tú ka'ni‑dé Pablo, áchí‑de. Te vina a káinda̱tu tu̱'a‑de onde̱ ná kuátu̱'un‑ní. Achí‑i.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Te ni̱ tá'ú tíñu general nuu̱‑í, ja̱ tú ni ɨɨn nuu̱ kachí‑i ja̱ súan ni̱ kastu̱'ún‑i nuu̱‑dé. Te ni̱ tájí‑de‑i kua̱no'on‑í.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Yúan‑na te ni̱ kana‑de xini̱ úu̱ capitán. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Sátu̱'a‑ró úu̱ ciento soldado, jíín uní xiko uxi̱ soldado koso caballo, jíín úu̱ ciento soldado kátɨ̱ɨn lanza, náva̱'a ki̱ngoyo‑ró jíín‑de onde̱ ñuu̱ Cesarea ka̱'ɨɨ̱n akuáa vína.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Te suni ná sátu̱'a‑de caballo koso Pablo. Te koto va̱'a‑de Pablo ki̱ngoyo‑de onde̱ nuu̱ Félix cha̱a kúu gobernador, áchí‑de.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Te ni̱ chaa‑de ɨɨn carta ja̱ ní ka'a̱n tu̱'un yá'a:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 Máá‑ná kúu Claudio Lisias. Te cháa‑ná carta yá'a nuu̱ níí Félix, gobernador ñá'nu. Ta̱ ni táa̱.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Ña̱yɨvɨ judío, ni̱ ka̱tɨɨn‑i ɨɨn cha̱a yá'a. Te a yani ka'ni‑í‑de núú, ko ni̱ nama‑ná‑de jíín soldado chi ni̱ jini̱‑ná ja̱ cháa ñuu̱ Roma kúu‑de.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Te kuní‑ná kundaa̱ ini̱‑ná naja̱ kájika̱n‑i kua̱chi sɨkɨ̱‑dé. Te ni̱ jani‑ná‑de nuu̱ junta máá‑i jíná'an‑i.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Te ni̱ jini̱‑ná ja̱ sɨkɨ́ ley máá‑i kájika̱n‑i kua̱chi sɨkɨ̱‑dé. Ko tú ní'i̱n‑ná ni ɨɨn kua̱chi sɨkɨ̱‑dé ja̱ kúu̱‑de xí já kúndee‑de veka̱a.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Ko ni̱ ni'i̱n‑ná tu̱'un ja̱ ní ka̱natɨɨn tu̱'un tá'an ña̱yɨvɨ judío sɨkɨ̱‑dé. Te ja̱ yúán tájí‑ná‑de kujaa̱ yachi̱‑de nuu̱‑ní. Te tá'ú‑ná tiñu nuu̱ ñáyɨvɨ kájika̱n‑i kua̱chi sɨkɨ̱‑dé ja̱ súni ná jákoyo‑i nuu̱‑ní. Te yúan ka'a̱n‑i jíín‑ní nú naja̱ kájika̱n‑i kua̱chi sɨkɨ̱‑dé. A ni̱ kuu ni̱ ka'a̱n‑yo̱ táa̱. Achí.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Te soldado, ni̱ ka̱jaka ñúú‑ni Pablo kua'a̱n jíín‑de onde̱ ñuu̱ Antípatris nátu̱'un ni̱ ta'u̱ tíñu nuu̱.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ ní ka̱naxíó káva‑ni soldado káno'o̱n onde̱ cuartel, te ni̱ ka̱xndóo Pablo nuu̱ soldado káyo̱so caballo ná kí'i̱n‑ún jíín‑de.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Te ni̱ ja̱koyo‑ún ñuu̱ Cesarea. Te ni̱ kaja̱'a carta nuu̱ gobernador yúan. Te suni ni̱ jani ndii̱ Pablo nuu̱‑dé.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Te ni̱ ka'u gobernador carta‑ún. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de ndé estado kúu Pablo. Te ni̱ jini̱‑de ja̱ cháa ñuu̱ Cilicia kúu Pablo.
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Te ni̱ ka'a̱n‑de: Ná cháa̱ cha̱a kájika̱n kua̱chi sɨkɨ̱‑ro̱. Yúan‑na te kuni ná'ín‑rí tu̱'un ka'a̱n‑ro̱, áchí‑de. Te ni̱ tá'ú‑de tiñu ni̱ ja̱kuva̱'a Pablo ini̱ palacio Herodes.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.