Atos 23
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARC
1 Yúan‑na te ni̱ ndakoto Pablo nuu̱ junta. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Ñáni̱ jíná'an‑ní. Máá‑ná chi̱ a jiní va̱'a ini̱‑ná ja̱ ní jandatu̱ va̱'a‑ná nuu̱ Dios onde̱ vina. Achí‑de.
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Yúan‑na te máá sutú ñá'nu‑ga̱ nání Ananías, ni̱ tá'ú tíñu nuu̱ cháa ká'i̱in yani nuu̱‑dé‑ún ja̱ ná kuá'a‑ún ɨɨn ji̱kí máá yú'u‑dé.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Te ni̱ ka'a̱n Pablo jíín sutú ñá'nu‑ún: Xáán ndoo ka'a̱n‑ro̱. Dios stují‑yá róó. Chi̱ kánchaa̱‑ro̱ já sándaa̱‑ro̱ tíñu‑ri̱ nátu̱'un ká'a̱n ley. Chi va̱sa tú íó ley te tá'ú‑ró tíñu ja̱ stují‑dé ruu̱ náún. Achí‑de.
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 Te ni̱ kaka'a̱n cha̱a ká'i̱in nuu̱‑dé‑ún: Naja̱ ká'a̱n ndɨva̱'a‑ró jíín sutú ñá'nu Dios, áchí jíín‑de.
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Te ni̱ ka'a̱n Pablo: Tú ní jiní‑ná ja̱ sutú ñá'nu kúu‑de ñáni̱, chi̱ yóso núu̱ tutú: Ma̱ ká'a̱n ndɨva̱'a‑ró sɨkɨ́ cháa kúñá'nu ini̱ ñuu̱‑ro̱. Achí.
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Ko nuu̱ ní jini̱ Pablo ja̱ sáva‑de kákuu‑de saduceo te sava‑ga̱‑de kákuu‑de fariseo, te ni̱ ka'a̱n jaa‑de nuu̱ junta: Ñáni̱ jíná'an‑ní, máá‑ná kúu cha̱a fariseo, se̱'e fariseo. Chi̱ ñúkuu ini̱‑ná ja̱ náchaku̱ ta̱ká ndɨ̱yi, te ja̱ yúán xndichí‑ní náá. Achí‑de.
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Te ja̱ súan ni̱ ka'a̱n‑de, te ni̱ ka̱kana̱á cha̱a fariseo jíín cháa saduceo. Te cha̱a junta, sɨ́ɨn sɨ́ɨn tu̱'un ni̱ kaka'a̱n‑de.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Chi̱ káka'a̱n cha̱a saduceo ja̱ má náchaku̱ ndɨ̱yi, ni tú ká'i̱o ndajá'a̱‑yá, ni tachi̱. Ko cha̱a fariseo, kájatú'ún‑de ndenúní tu̱'un‑ún.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Te xaa̱n ní kuvaa̱. Te sava cha̱a káchaa tutu̱ ja̱ kákuu tá'an cha̱a fariseo, ni̱ ka̱ndukuiñi̱. Te ni̱ kaka'a̱n ni̱'in: Tú ni ɨɨn kua̱chi káni'i̱n‑rí sɨkɨ̱ cháa yá'a. Sanaa te ni̱ ka'a̱n ndija ɨɨn añú xí ɨ́ɨn ndajá'a̱‑yá jíín‑de. Ma̱ sáni̱'in ini̱‑yo̱ núu̱ Dios núsáá. Achí.
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Te xaa̱n ní ka̱kana̱á‑i. Te general, yú'ú‑de ja̱ ndátá ñáa̱‑i Pablo. Te ni̱ tá'ú‑de tiñu ja̱ ná kɨ́vɨ soldado te kañaa ni̱nu Pablo sava ma̱'ñú‑i, te ná kɨ́vɨ‑de ini̱ cuartel.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Te akuáa‑ún ni̱ chaa̱‑ni máá Jíto'o̱‑yo̱ núu̱‑dé te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Pablo, ma̱ ndúkuí'a̱ ini̱‑ro̱, chi̱ nátu̱'un ni̱ jani ndaa̱‑ro̱ tú'un‑ri̱ ini̱ ñuu̱ Jerusalén, suni súan kánúú kíka̱ni‑ró tú'un‑ri̱ onde̱ ini̱ ñuu̱ Roma, áchí‑ya̱.
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Te nuu̱ ní kundiji̱n, ni̱ ka̱kutútú sáva ña̱yɨvɨ judío. Te ni̱ ka̱natɨɨn tu̱'un tá'an‑i. Te ni̱ kaka'a̱n téyíí‑i ja̱ má kée kútɨ‑í staa̱ ni ma̱ kó'o kutɨ‑í nducha onde̱ nú tú ka'ni‑í Pablo.
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Te ví'í‑gá uu̱ xiko judío ni̱ kaka'a̱n téyíí‑i tu̱'un yá'a.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Te ni̱ kaja'a̱n‑i nuu̱ sutú ñá'nu jíín núu̱ cháa kákuu nuu̱, te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín cháa‑ún: Máá‑ná, ni̱ kaka'a̱n téyíí‑ná ja̱ má kée kútɨ‑ná onde̱ nú tú ka'ni‑ná Pablo.
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Núsáá te máá‑ní jíná'an‑ní jíín táká junta, kuáka'a̱n‑ní jíín general ná kíñi'in‑de Pablo chaa̱‑de nuu̱‑ní yá'a, chi̱ kákuni̱‑ní xndichí va̱'a‑ga̱‑ní‑de, achi‑ní. Te ná kótu̱'a máá‑ná ka'ni‑ná‑de onde̱ té chaa̱‑ga̱‑de yá'a. Achí‑i.
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Ko ɨɨn se̱'e yíí kua̱'a Pablo, ni̱ jini so̱'o‑i ja̱ súan ni̱ ka̱natɨɨn tu̱'un tá'an. Te ni̱ ja'a̱n‑i ni̱ kɨ̱vɨ‑i ini̱ cuartel. Te ni̱ kastu̱'ún‑i nuu̱ Pablo.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Te ni̱ kana Pablo xini̱ ɨ́ɨn cha̱a kúu capitán. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Kunchaka su̱chí yá'a ki'i̱n‑ro̱ jíín‑i nuu̱ general, chi̱ íó ɨɨn tu̱'un kastu̱'ún‑i nuu̱‑dé, áchí‑de.
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Te capitán, ni̱ jaka‑de‑i kua'a̱n‑de jíín‑i nuu̱ general. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Pablo cha̱a yíndi'u̱ veka̱a, ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑ná ja̱ kínchaka‑ná su̱chí yá'a nuu̱‑ní, chi̱ íó ɨɨn tu̱'un ka'a̱n‑i jíín‑ní, áchí‑de.
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 Te ni̱ tɨɨn general nda'a‑í. Te ni̱ kuxio‑de jíín‑i. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún sá'í‑de‑i: Na̱ún tu̱'un ka'a̱n‑ro̱ jíín‑rí kuní‑ro̱, áchí‑de.
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Te ni̱ ka'a̱n‑i: Cha̱a judío ni̱ ka̱skétá'an‑de tu̱'un ja̱ yúchaa̱n ka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑ní kiñi'in‑ní Pablo nuu̱ táká cha̱a junta, chi̱ xndichí va̱'a‑de Pablo sɨkɨ̱ tíñu kákuni̱‑de, achi̱‑de.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Ko ma̱ kándíja‑ní, chi̱ ví'í‑gá uu̱ xiko‑de káindatu̱ sa̱'í‑de. Te káka'a̱n téyíí‑de ja̱ má kée‑dé staa̱ ni ma̱ kó'o‑de nducha onde̱ nú tú ka'ni‑dé Pablo, áchí‑de. Te vina a káinda̱tu tu̱'a‑de onde̱ ná kuátu̱'un‑ní. Achí‑i.
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Te ni̱ tá'ú tíñu general nuu̱‑í, ja̱ tú ni ɨɨn nuu̱ kachí‑i ja̱ súan ni̱ kastu̱'ún‑i nuu̱‑dé. Te ni̱ tájí‑de‑i kua̱no'on‑í.
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Yúan‑na te ni̱ kana‑de xini̱ úu̱ capitán. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Sátu̱'a‑ró úu̱ ciento soldado, jíín uní xiko uxi̱ soldado koso caballo, jíín úu̱ ciento soldado kátɨ̱ɨn lanza, náva̱'a ki̱ngoyo‑ró jíín‑de onde̱ ñuu̱ Cesarea ka̱'ɨɨ̱n akuáa vína.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Te suni ná sátu̱'a‑de caballo koso Pablo. Te koto va̱'a‑de Pablo ki̱ngoyo‑de onde̱ nuu̱ Félix cha̱a kúu gobernador, áchí‑de.
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Te ni̱ chaa‑de ɨɨn carta ja̱ ní ka'a̱n tu̱'un yá'a:
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 Máá‑ná kúu Claudio Lisias. Te cháa‑ná carta yá'a nuu̱ níí Félix, gobernador ñá'nu. Ta̱ ni táa̱.
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 Ña̱yɨvɨ judío, ni̱ ka̱tɨɨn‑i ɨɨn cha̱a yá'a. Te a yani ka'ni‑í‑de núú, ko ni̱ nama‑ná‑de jíín soldado chi ni̱ jini̱‑ná ja̱ cháa ñuu̱ Roma kúu‑de.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Te kuní‑ná kundaa̱ ini̱‑ná naja̱ kájika̱n‑i kua̱chi sɨkɨ̱‑dé. Te ni̱ jani‑ná‑de nuu̱ junta máá‑i jíná'an‑i.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Te ni̱ jini̱‑ná ja̱ sɨkɨ́ ley máá‑i kájika̱n‑i kua̱chi sɨkɨ̱‑dé. Ko tú ní'i̱n‑ná ni ɨɨn kua̱chi sɨkɨ̱‑dé ja̱ kúu̱‑de xí já kúndee‑de veka̱a.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Ko ni̱ ni'i̱n‑ná tu̱'un ja̱ ní ka̱natɨɨn tu̱'un tá'an ña̱yɨvɨ judío sɨkɨ̱‑dé. Te ja̱ yúán tájí‑ná‑de kujaa̱ yachi̱‑de nuu̱‑ní. Te tá'ú‑ná tiñu nuu̱ ñáyɨvɨ kájika̱n‑i kua̱chi sɨkɨ̱‑dé ja̱ súni ná jákoyo‑i nuu̱‑ní. Te yúan ka'a̱n‑i jíín‑ní nú naja̱ kájika̱n‑i kua̱chi sɨkɨ̱‑dé. A ni̱ kuu ni̱ ka'a̱n‑yo̱ táa̱. Achí.
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Te soldado, ni̱ ka̱jaka ñúú‑ni Pablo kua'a̱n jíín‑de onde̱ ñuu̱ Antípatris nátu̱'un ni̱ ta'u̱ tíñu nuu̱.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ ní ka̱naxíó káva‑ni soldado káno'o̱n onde̱ cuartel, te ni̱ ka̱xndóo Pablo nuu̱ soldado káyo̱so caballo ná kí'i̱n‑ún jíín‑de.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 Te ni̱ ja̱koyo‑ún ñuu̱ Cesarea. Te ni̱ kaja̱'a carta nuu̱ gobernador yúan. Te suni ni̱ jani ndii̱ Pablo nuu̱‑dé.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 Te ni̱ ka'u gobernador carta‑ún. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de ndé estado kúu Pablo. Te ni̱ jini̱‑de ja̱ cháa ñuu̱ Cilicia kúu Pablo.
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 Te ni̱ ka'a̱n‑de: Ná cháa̱ cha̱a kájika̱n kua̱chi sɨkɨ̱‑ro̱. Yúan‑na te kuni ná'ín‑rí tu̱'un ka'a̱n‑ro̱, áchí‑de. Te ni̱ tá'ú‑de tiñu ni̱ ja̱kuva̱'a Pablo ini̱ palacio Herodes.
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.