Atos 23
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH
1 Yúan‑na te ni̱ ndakoto Pablo nuu̱ junta. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Ñáni̱ jíná'an‑ní. Máá‑ná chi̱ a jiní va̱'a ini̱‑ná ja̱ ní jandatu̱ va̱'a‑ná nuu̱ Dios onde̱ vina. Achí‑de.
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Yúan‑na te máá sutú ñá'nu‑ga̱ nání Ananías, ni̱ tá'ú tíñu nuu̱ cháa ká'i̱in yani nuu̱‑dé‑ún ja̱ ná kuá'a‑ún ɨɨn ji̱kí máá yú'u‑dé.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Te ni̱ ka'a̱n Pablo jíín sutú ñá'nu‑ún: Xáán ndoo ka'a̱n‑ro̱. Dios stují‑yá róó. Chi̱ kánchaa̱‑ro̱ já sándaa̱‑ro̱ tíñu‑ri̱ nátu̱'un ká'a̱n ley. Chi va̱sa tú íó ley te tá'ú‑ró tíñu ja̱ stují‑dé ruu̱ náún. Achí‑de.
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Te ni̱ kaka'a̱n cha̱a ká'i̱in nuu̱‑dé‑ún: Naja̱ ká'a̱n ndɨva̱'a‑ró jíín sutú ñá'nu Dios, áchí jíín‑de.
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Te ni̱ ka'a̱n Pablo: Tú ní jiní‑ná ja̱ sutú ñá'nu kúu‑de ñáni̱, chi̱ yóso núu̱ tutú: Ma̱ ká'a̱n ndɨva̱'a‑ró sɨkɨ́ cháa kúñá'nu ini̱ ñuu̱‑ro̱. Achí.
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Ko nuu̱ ní jini̱ Pablo ja̱ sáva‑de kákuu‑de saduceo te sava‑ga̱‑de kákuu‑de fariseo, te ni̱ ka'a̱n jaa‑de nuu̱ junta: Ñáni̱ jíná'an‑ní, máá‑ná kúu cha̱a fariseo, se̱'e fariseo. Chi̱ ñúkuu ini̱‑ná ja̱ náchaku̱ ta̱ká ndɨ̱yi, te ja̱ yúán xndichí‑ní náá. Achí‑de.
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Te ja̱ súan ni̱ ka'a̱n‑de, te ni̱ ka̱kana̱á cha̱a fariseo jíín cháa saduceo. Te cha̱a junta, sɨ́ɨn sɨ́ɨn tu̱'un ni̱ kaka'a̱n‑de.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Chi̱ káka'a̱n cha̱a saduceo ja̱ má náchaku̱ ndɨ̱yi, ni tú ká'i̱o ndajá'a̱‑yá, ni tachi̱. Ko cha̱a fariseo, kájatú'ún‑de ndenúní tu̱'un‑ún.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Te xaa̱n ní kuvaa̱. Te sava cha̱a káchaa tutu̱ ja̱ kákuu tá'an cha̱a fariseo, ni̱ ka̱ndukuiñi̱. Te ni̱ kaka'a̱n ni̱'in: Tú ni ɨɨn kua̱chi káni'i̱n‑rí sɨkɨ̱ cháa yá'a. Sanaa te ni̱ ka'a̱n ndija ɨɨn añú xí ɨ́ɨn ndajá'a̱‑yá jíín‑de. Ma̱ sáni̱'in ini̱‑yo̱ núu̱ Dios núsáá. Achí.
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Te xaa̱n ní ka̱kana̱á‑i. Te general, yú'ú‑de ja̱ ndátá ñáa̱‑i Pablo. Te ni̱ tá'ú‑de tiñu ja̱ ná kɨ́vɨ soldado te kañaa ni̱nu Pablo sava ma̱'ñú‑i, te ná kɨ́vɨ‑de ini̱ cuartel.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Te akuáa‑ún ni̱ chaa̱‑ni máá Jíto'o̱‑yo̱ núu̱‑dé te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Pablo, ma̱ ndúkuí'a̱ ini̱‑ro̱, chi̱ nátu̱'un ni̱ jani ndaa̱‑ro̱ tú'un‑ri̱ ini̱ ñuu̱ Jerusalén, suni súan kánúú kíka̱ni‑ró tú'un‑ri̱ onde̱ ini̱ ñuu̱ Roma, áchí‑ya̱.
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Te nuu̱ ní kundiji̱n, ni̱ ka̱kutútú sáva ña̱yɨvɨ judío. Te ni̱ ka̱natɨɨn tu̱'un tá'an‑i. Te ni̱ kaka'a̱n téyíí‑i ja̱ má kée kútɨ‑í staa̱ ni ma̱ kó'o kutɨ‑í nducha onde̱ nú tú ka'ni‑í Pablo.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Te ví'í‑gá uu̱ xiko judío ni̱ kaka'a̱n téyíí‑i tu̱'un yá'a.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Te ni̱ kaja'a̱n‑i nuu̱ sutú ñá'nu jíín núu̱ cháa kákuu nuu̱, te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín cháa‑ún: Máá‑ná, ni̱ kaka'a̱n téyíí‑ná ja̱ má kée kútɨ‑ná onde̱ nú tú ka'ni‑ná Pablo.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Núsáá te máá‑ní jíná'an‑ní jíín táká junta, kuáka'a̱n‑ní jíín general ná kíñi'in‑de Pablo chaa̱‑de nuu̱‑ní yá'a, chi̱ kákuni̱‑ní xndichí va̱'a‑ga̱‑ní‑de, achi‑ní. Te ná kótu̱'a máá‑ná ka'ni‑ná‑de onde̱ té chaa̱‑ga̱‑de yá'a. Achí‑i.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Ko ɨɨn se̱'e yíí kua̱'a Pablo, ni̱ jini so̱'o‑i ja̱ súan ni̱ ka̱natɨɨn tu̱'un tá'an. Te ni̱ ja'a̱n‑i ni̱ kɨ̱vɨ‑i ini̱ cuartel. Te ni̱ kastu̱'ún‑i nuu̱ Pablo.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Te ni̱ kana Pablo xini̱ ɨ́ɨn cha̱a kúu capitán. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Kunchaka su̱chí yá'a ki'i̱n‑ro̱ jíín‑i nuu̱ general, chi̱ íó ɨɨn tu̱'un kastu̱'ún‑i nuu̱‑dé, áchí‑de.
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Te capitán, ni̱ jaka‑de‑i kua'a̱n‑de jíín‑i nuu̱ general. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Pablo cha̱a yíndi'u̱ veka̱a, ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑ná ja̱ kínchaka‑ná su̱chí yá'a nuu̱‑ní, chi̱ íó ɨɨn tu̱'un ka'a̱n‑i jíín‑ní, áchí‑de.
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Te ni̱ tɨɨn general nda'a‑í. Te ni̱ kuxio‑de jíín‑i. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún sá'í‑de‑i: Na̱ún tu̱'un ka'a̱n‑ro̱ jíín‑rí kuní‑ro̱, áchí‑de.
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Te ni̱ ka'a̱n‑i: Cha̱a judío ni̱ ka̱skétá'an‑de tu̱'un ja̱ yúchaa̱n ka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑ní kiñi'in‑ní Pablo nuu̱ táká cha̱a junta, chi̱ xndichí va̱'a‑de Pablo sɨkɨ̱ tíñu kákuni̱‑de, achi̱‑de.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Ko ma̱ kándíja‑ní, chi̱ ví'í‑gá uu̱ xiko‑de káindatu̱ sa̱'í‑de. Te káka'a̱n téyíí‑de ja̱ má kée‑dé staa̱ ni ma̱ kó'o‑de nducha onde̱ nú tú ka'ni‑dé Pablo, áchí‑de. Te vina a káinda̱tu tu̱'a‑de onde̱ ná kuátu̱'un‑ní. Achí‑i.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Te ni̱ tá'ú tíñu general nuu̱‑í, ja̱ tú ni ɨɨn nuu̱ kachí‑i ja̱ súan ni̱ kastu̱'ún‑i nuu̱‑dé. Te ni̱ tájí‑de‑i kua̱no'on‑í.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Yúan‑na te ni̱ kana‑de xini̱ úu̱ capitán. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Sátu̱'a‑ró úu̱ ciento soldado, jíín uní xiko uxi̱ soldado koso caballo, jíín úu̱ ciento soldado kátɨ̱ɨn lanza, náva̱'a ki̱ngoyo‑ró jíín‑de onde̱ ñuu̱ Cesarea ka̱'ɨɨ̱n akuáa vína.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Te suni ná sátu̱'a‑de caballo koso Pablo. Te koto va̱'a‑de Pablo ki̱ngoyo‑de onde̱ nuu̱ Félix cha̱a kúu gobernador, áchí‑de.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Te ni̱ chaa‑de ɨɨn carta ja̱ ní ka'a̱n tu̱'un yá'a:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Máá‑ná kúu Claudio Lisias. Te cháa‑ná carta yá'a nuu̱ níí Félix, gobernador ñá'nu. Ta̱ ni táa̱.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Ña̱yɨvɨ judío, ni̱ ka̱tɨɨn‑i ɨɨn cha̱a yá'a. Te a yani ka'ni‑í‑de núú, ko ni̱ nama‑ná‑de jíín soldado chi ni̱ jini̱‑ná ja̱ cháa ñuu̱ Roma kúu‑de.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Te kuní‑ná kundaa̱ ini̱‑ná naja̱ kájika̱n‑i kua̱chi sɨkɨ̱‑dé. Te ni̱ jani‑ná‑de nuu̱ junta máá‑i jíná'an‑i.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Te ni̱ jini̱‑ná ja̱ sɨkɨ́ ley máá‑i kájika̱n‑i kua̱chi sɨkɨ̱‑dé. Ko tú ní'i̱n‑ná ni ɨɨn kua̱chi sɨkɨ̱‑dé ja̱ kúu̱‑de xí já kúndee‑de veka̱a.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Ko ni̱ ni'i̱n‑ná tu̱'un ja̱ ní ka̱natɨɨn tu̱'un tá'an ña̱yɨvɨ judío sɨkɨ̱‑dé. Te ja̱ yúán tájí‑ná‑de kujaa̱ yachi̱‑de nuu̱‑ní. Te tá'ú‑ná tiñu nuu̱ ñáyɨvɨ kájika̱n‑i kua̱chi sɨkɨ̱‑dé ja̱ súni ná jákoyo‑i nuu̱‑ní. Te yúan ka'a̱n‑i jíín‑ní nú naja̱ kájika̱n‑i kua̱chi sɨkɨ̱‑dé. A ni̱ kuu ni̱ ka'a̱n‑yo̱ táa̱. Achí.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Te soldado, ni̱ ka̱jaka ñúú‑ni Pablo kua'a̱n jíín‑de onde̱ ñuu̱ Antípatris nátu̱'un ni̱ ta'u̱ tíñu nuu̱.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ ní ka̱naxíó káva‑ni soldado káno'o̱n onde̱ cuartel, te ni̱ ka̱xndóo Pablo nuu̱ soldado káyo̱so caballo ná kí'i̱n‑ún jíín‑de.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Te ni̱ ja̱koyo‑ún ñuu̱ Cesarea. Te ni̱ kaja̱'a carta nuu̱ gobernador yúan. Te suni ni̱ jani ndii̱ Pablo nuu̱‑dé.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Te ni̱ ka'u gobernador carta‑ún. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de ndé estado kúu Pablo. Te ni̱ jini̱‑de ja̱ cháa ñuu̱ Cilicia kúu Pablo.
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Te ni̱ ka'a̱n‑de: Ná cháa̱ cha̱a kájika̱n kua̱chi sɨkɨ̱‑ro̱. Yúan‑na te kuni ná'ín‑rí tu̱'un ka'a̱n‑ro̱, áchí‑de. Te ni̱ tá'ú‑de tiñu ni̱ ja̱kuva̱'a Pablo ini̱ palacio Herodes.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.