Atos 22
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI
1 Ñáni̱ jíná'an‑ní, jíín táká níí cha̱a kákuu táa̱, kuni so̱'o‑ní tu̱'un ká'a̱n‑ná ja'a̱ máá‑ná jíín‑ní vina, áchí‑de.
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Te ni̱ ka̱jini so̱'o‑i ja̱ ká'a̱n Pablo tu̱'un jíín yú'u hebreo, te ví'í‑gá ni̱ ka̱kuná'ín‑i. Te ni̱ ka'a̱n Pablo:
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 Máá‑ná kúu cha̱a judío, ni̱ kaku ndija‑ná ini̱ ñuu̱ Tarso ndañúu̱ Cilicia. Ko ni̱ ja'nu‑ná ini̱ ñuu̱ yá'a. Te escuela Gamaliel ni̱ kutu̱'a va̱'a‑ná ni̱ stá'a̱n‑de tu̱'un ni̱'in ley ñuu̱‑yo̱ núu̱‑ná. Te káchiñú'ún vá'a‑ná nuu̱ Dios nátu̱'un kásá'a máá‑ní vina.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 Te ni̱ chindiki̱n‑ná ña̱yɨvɨ kákandíja tu̱'un yá'a onde̱ ná ndɨ'ɨ‑i kuu̱. Te kúu cha̱a kúu ña'an, ni̱ ka̱tɨɨn‑ná‑i ni̱ chindee‑ná‑i veka̱a.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Te sutu̱ ñá'nu jíín táká cha̱a kákuu nuu̱, ni̱ kajini̱‑de ja̱ súan ni̱ sá'a‑ná. Te suni cha̱a‑ún, ni̱ ka̱chaa‑de tutu̱ nuu̱ táká ñani̱. Te ni̱ kaja̱'a‑de tutu̱‑ún nuu̱‑ná ni̱ ja'a̱n‑ná onde̱ ñuu̱ Damasco ja̱ kuáku'ni̱‑ná ña̱yɨvɨ káxiu̱kú yúan. Te kinanchaka‑ná‑i onde̱ ñuu̱ Jerusalén te ndo'o‑i yá'a núú.
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 Te ni̱ ki'in‑ná ichi kua'a̱n‑ná. Te ni̱ kuyani‑ná yuñúu̱ Damasco nátu̱'un ka̱xiuu̱ kúu. Te ni̱ ndii ncháa̱‑ni nuu̱‑ná ni̱ jinu̱ ɨɨn ndua ndíi ní kii ichi ándɨ́vɨ.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Te ni̱ ndua̱‑ni‑ná nuu̱ ñú'un. Te ni̱ jini so̱'o‑ná ká'a̱n ɨɨn tu̱'un jíín‑ná: Saulo, Saulo, naja̱ chíndiki̱n‑ro̱ rúu̱, áchí.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ná: Ndé cha̱a kúu‑ní vii, Táta̱, áchí‑ná. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ná: Máá‑rí kúu Jesús ñuu̱ Nazaret ja̱ chíndiki̱n‑ro̱ rúu̱, áchí‑ya̱.
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Te cha̱a kája'a̱n jíín‑ná, ni̱ kajini̱ ndija‑de ndua ndíi‑ún, te ni̱ kayu̱'ú‑de, ko tú ní kájini so̱'o‑de tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ná.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ná: Táta̱, te na̱ún sá'a‑ná, áchí‑ná. Te ni̱ kachi̱ máá Jíto'o̱‑ná jíín‑ná: Nduko̱o te ki'i̱n‑ro̱ ñúu̱ Damasco. Te yúan ta'u̱ tíñu nuu̱‑ro̱ ndasa sá'a‑ró, áchí‑ya̱.
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Te tú ní jiní‑ná nuu̱ ní ɨɨn, chi̱ ndíi ncháa̱ ndua ndíi‑ún. Te cha̱a kája'a̱n jíín‑ná, kátɨ̱ɨn‑na̱‑de nda'a‑ná kua'a̱n‑ná jíín‑de onde̱ ñuu̱ Damasco.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 Te yúan kánchaa̱ ɨɨn cha̱a nání Ananías. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ judío yúan káka'a̱n ja̱ cháa va̱'a kúu Ananías, chi va̱'a jándatu̱‑de nuu̱ ley.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 Te ni̱ jaa̱ cha̱a‑ún te ni̱ kandita‑de nuu̱‑ná. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑ná: Ñáni̱ Saulo, ná ndúndiji̱n nuu̱‑ro̱, áchí‑de. Te ni̱ jini̱‑ni‑ná nuu̱‑dé.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 Te ni̱ kachi̱‑de: Máá Dios ndɨ̱yi táa̱‑yo̱, ni̱ jani‑ya̱ róó vina ja̱ ná júku̱'un ini̱‑ro̱ tú'un kuní‑ya̱. Te kuni̱‑ro̱ núu̱ máá I'a̱ ndaa̱, te kuni so̱'o‑ró tú'un ka'a̱n‑ya̱.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Te kuu‑ró testigo máá‑yá nuu̱ ndívii ñáyɨvɨ táká ja̱ ní jini̱‑ro̱ jíín já ní jini so̱'o‑ró.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 Ma̱ kúu uun ini̱‑ro̱ vína núsáá. Ndukuiñi̱ te kuanducha‑ro. Te kaka̱n ta'u̱‑ro̱ núu̱‑yá. Achí‑de jíín‑ná.
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 Te ni̱ naxíó káva‑ná ni̱ nchaa̱‑ná ñuu̱ Jerusalén. Te jikán ta'u̱‑ná ini̱ ve̱'e ii̱, te ni̱ skóto‑ya̱ náá.
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 Te ni̱ jini̱‑ná nuu̱‑yá ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ná: Ndúkú ndéé‑ró te kenda yachi̱‑ro̱ iní ñuu̱ Jerusalén yá'a, chi ma̱ kuátú'ún‑i tu̱'un‑ri̱ jáni ndaa̱‑ro̱ núu̱‑í, áchí‑ya̱.
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 Te ni̱ ka'a̱n‑ná jíín‑yá: Táta̱, a kájini̱‑i ja̱ ní kɨ̱vɨ‑ná ndɨ́ta'a̱n ve'e sinagoga ni̱ jatɨ̱ɨn‑ná ta̱ká ña̱yɨvɨ kákandíja nuu̱‑ní. Te ni̱ stují‑ná‑i ni̱ taan‑ná‑i veka̱a.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 Te kɨvɨ̱ ní jicha̱ nɨñi̱ Esteban, cha̱a ni̱ jani ndaa̱ tu̱'un‑ní, suni kándii̱‑ná yúan sáá. Te ni̱ jatú'ún‑ná ja̱ ní ji'i̱‑de. Te ni̱ ndi̱to‑ná sa'ma cháa ni̱ ka̱ja'ni Esteban. Achí‑ná jíín‑yá.
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑ná: Kuá'án, chi̱ tájí máá‑rí róó ki'i̱n jíká‑ró ondé nuu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación, áchí‑ya̱ jíín‑ná. Achí Pablo.
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Te a ni̱ ka̱jini ná'ín‑i onde̱ ni̱ ka'a̱n‑de tu̱'un yá'a. Yúan‑na te ni̱ ka̱kuvaa̱‑i. Te ni̱ kaka'a̱n jaa‑i: Ná kúxio cha̱a jia̱n ná kúu̱‑de. Tú va̱'a cha̱a kúu‑de ja̱ kúchaku̱‑ga̱‑de ñu̱yɨ́vɨ yá'a. Achí‑i.
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 Te súan kákana kó'ó‑i. Te ni̱ ka̱skée‑i tɨka̱chí‑i kája'a̱n. Te ni̱ ka̱skánda‑i tɨkacha̱ ñú'un.
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 Te ni̱ tá'ú tíñu general ná kɨ́vɨ Pablo ini̱ cuartel. Te ni̱ ka'a̱n‑de ja̱ ná xndichí soldado Pablo onde̱ jíín cuarta náva̱'a kutuní ini̱ general na̱ sɨkɨ̱ ní ka̱ndonda ña̱yɨvɨ‑ún sɨkɨ̱ Pablo.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Te ni̱ kaju'ni̱‑de Pablo jíín yó'o ñíi. Te ni̱ ka'a̱n Pablo jíín cháa kúu capitán ja̱ kándii̱‑de yúan: Á íó ley kua̱'a‑ní cuarta ɨɨn cha̱a ñuu̱ Roma ja̱ té chá'a̱n‑ga̱ ndúkú víi‑ní kua̱chi‑de, áchí‑de.
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Te ni̱ jini so̱'o capitán tu̱'un yá'a, te ni̱ kee kua'a̱n. Te ni̱ ka'a̱n jíín general: Ndasa sá'a‑ní, chi cha̱a ñuu̱ Roma kúu cha̱a yá'a, áchí.
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 Yúan‑na te ni̱ jaa̱ general nuu̱ Pablo. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de: Kachi̱ nú suu cha̱a ñuu̱ Roma kúu‑ró, áchí. Te ni̱ ka'a̱n Pablo: Jaa̱n, suu máá‑ná kúu, áchí‑de.
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Te ni̱ ka'a̱n general: Ruu̱, chi ni̱ ja̱'a‑ri̱ kua'a̱ xú'ún, te ni̱ kaja̱'a‑de tu̱'un kuu‑ri̱ ɨɨn cha̱a ñuu̱ yúan, áchí. Te ni̱ ka'a̱n Pablo: Ko náá, chi̱ túu. Chi̱ ini̱ ñuu̱‑ún ni̱ kaku‑ná, áchí‑de.
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Yúan‑na te ja̱ kákuni̱ xndó'o‑de, ni̱ ka̱kuxio‑ni kája'a̱n. Te suni onde̱ general ni̱ yu̱'ú, chi ni̱ juku̱'un ini̱‑de ja̱ ní ju'ni̱‑de Pablo. Te ɨɨn cha̱a ñuu̱ Roma kúu Pablo.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, kuní‑de kundaa̱ va̱'a ini̱‑de na̱ sɨkɨ̱ kúu ja̱ ní ka̱ndonda cha̱a judío sɨkɨ̱ Pablo. Te ni̱ ndájí‑de cadena nú'ni̱ Pablo. Te ni̱ tá'ú‑de tiñu ni̱ taka̱ ta̱ká sutu̱ ñá'nu jíín táká cha̱a junta. Te ni̱ kiñi'in‑de Pablo. Te ni̱ jani‑de nuu̱ cháa ni̱ ka̱ndutútú.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.