Atos 22

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ñáni̱ jíná'an‑ní, jíín táká níí cha̱a kákuu táa̱, kuni so̱'o‑ní tu̱'un ká'a̱n‑ná ja'a̱ máá‑ná jíín‑ní vina, áchí‑de.
1 Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós
2 Te ni̱ ka̱jini so̱'o‑i ja̱ ká'a̱n Pablo tu̱'un jíín yú'u hebreo, te ví'í‑gá ni̱ ka̱kuná'ín‑i. Te ni̱ ka'a̱n Pablo:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:
3 Máá‑ná kúu cha̱a judío, ni̱ kaku ndija‑ná ini̱ ñuu̱ Tarso ndañúu̱ Cilicia. Ko ni̱ ja'nu‑ná ini̱ ñuu̱ yá'a. Te escuela Gamaliel ni̱ kutu̱'a va̱'a‑ná ni̱ stá'a̱n‑de tu̱'un ni̱'in ley ñuu̱‑yo̱ núu̱‑ná. Te káchiñú'ún vá'a‑ná nuu̱ Dios nátu̱'un kásá'a máá‑ní vina.
3 Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.
4 Te ni̱ chindiki̱n‑ná ña̱yɨvɨ kákandíja tu̱'un yá'a onde̱ ná ndɨ'ɨ‑i kuu̱. Te kúu cha̱a kúu ña'an, ni̱ ka̱tɨɨn‑ná‑i ni̱ chindee‑ná‑i veka̱a.
4 E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Te sutu̱ ñá'nu jíín táká cha̱a kákuu nuu̱, ni̱ kajini̱‑de ja̱ súan ni̱ sá'a‑ná. Te suni cha̱a‑ún, ni̱ ka̱chaa‑de tutu̱ nuu̱ táká ñani̱. Te ni̱ kaja̱'a‑de tutu̱‑ún nuu̱‑ná ni̱ ja'a̱n‑ná onde̱ ñuu̱ Damasco ja̱ kuáku'ni̱‑ná ña̱yɨvɨ káxiu̱kú yúan. Te kinanchaka‑ná‑i onde̱ ñuu̱ Jerusalén te ndo'o‑i yá'a núú.
5 Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 Te ni̱ ki'in‑ná ichi kua'a̱n‑ná. Te ni̱ kuyani‑ná yuñúu̱ Damasco nátu̱'un ka̱xiuu̱ kúu. Te ni̱ ndii ncháa̱‑ni nuu̱‑ná ni̱ jinu̱ ɨɨn ndua ndíi ní kii ichi ándɨ́vɨ.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Te ni̱ ndua̱‑ni‑ná nuu̱ ñú'un. Te ni̱ jini so̱'o‑ná ká'a̱n ɨɨn tu̱'un jíín‑ná: Saulo, Saulo, naja̱ chíndiki̱n‑ro̱ rúu̱, áchí.
7 E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ná: Ndé cha̱a kúu‑ní vii, Táta̱, áchí‑ná. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ná: Máá‑rí kúu Jesús ñuu̱ Nazaret ja̱ chíndiki̱n‑ro̱ rúu̱, áchí‑ya̱.
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.
9 Te cha̱a kája'a̱n jíín‑ná, ni̱ kajini̱ ndija‑de ndua ndíi‑ún, te ni̱ kayu̱'ú‑de, ko tú ní kájini so̱'o‑de tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ná.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ná: Táta̱, te na̱ún sá'a‑ná, áchí‑ná. Te ni̱ kachi̱ máá Jíto'o̱‑ná jíín‑ná: Nduko̱o te ki'i̱n‑ro̱ ñúu̱ Damasco. Te yúan ta'u̱ tíñu nuu̱‑ro̱ ndasa sá'a‑ró, áchí‑ya̱.
10 Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Te tú ní jiní‑ná nuu̱ ní ɨɨn, chi̱ ndíi ncháa̱ ndua ndíi‑ún. Te cha̱a kája'a̱n jíín‑ná, kátɨ̱ɨn‑na̱‑de nda'a‑ná kua'a̱n‑ná jíín‑de onde̱ ñuu̱ Damasco.
11 E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.
12 Te yúan kánchaa̱ ɨɨn cha̱a nání Ananías. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ judío yúan káka'a̱n ja̱ cháa va̱'a kúu Ananías, chi va̱'a jándatu̱‑de nuu̱ ley.
12 E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Te ni̱ jaa̱ cha̱a‑ún te ni̱ kandita‑de nuu̱‑ná. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑ná: Ñáni̱ Saulo, ná ndúndiji̱n nuu̱‑ro̱, áchí‑de. Te ni̱ jini̱‑ni‑ná nuu̱‑dé.
13 Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Te ni̱ kachi̱‑de: Máá Dios ndɨ̱yi táa̱‑yo̱, ni̱ jani‑ya̱ róó vina ja̱ ná júku̱'un ini̱‑ro̱ tú'un kuní‑ya̱. Te kuni̱‑ro̱ núu̱ máá I'a̱ ndaa̱, te kuni so̱'o‑ró tú'un ka'a̱n‑ya̱.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.
15 Te kuu‑ró testigo máá‑yá nuu̱ ndívii ñáyɨvɨ táká ja̱ ní jini̱‑ro̱ jíín já ní jini so̱'o‑ró.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ma̱ kúu uun ini̱‑ro̱ vína núsáá. Ndukuiñi̱ te kuanducha‑ro. Te kaka̱n ta'u̱‑ro̱ núu̱‑yá. Achí‑de jíín‑ná.
16 E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 Te ni̱ naxíó káva‑ná ni̱ nchaa̱‑ná ñuu̱ Jerusalén. Te jikán ta'u̱‑ná ini̱ ve̱'e ii̱, te ni̱ skóto‑ya̱ náá.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Te ni̱ jini̱‑ná nuu̱‑yá ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ná: Ndúkú ndéé‑ró te kenda yachi̱‑ro̱ iní ñuu̱ Jerusalén yá'a, chi ma̱ kuátú'ún‑i tu̱'un‑ri̱ jáni ndaa̱‑ro̱ núu̱‑í, áchí‑ya̱.
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Te ni̱ ka'a̱n‑ná jíín‑yá: Táta̱, a kájini̱‑i ja̱ ní kɨ̱vɨ‑ná ndɨ́ta'a̱n ve'e sinagoga ni̱ jatɨ̱ɨn‑ná ta̱ká ña̱yɨvɨ kákandíja nuu̱‑ní. Te ni̱ stují‑ná‑i ni̱ taan‑ná‑i veka̱a.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Te kɨvɨ̱ ní jicha̱ nɨñi̱ Esteban, cha̱a ni̱ jani ndaa̱ tu̱'un‑ní, suni kándii̱‑ná yúan sáá. Te ni̱ jatú'ún‑ná ja̱ ní ji'i̱‑de. Te ni̱ ndi̱to‑ná sa'ma cháa ni̱ ka̱ja'ni Esteban. Achí‑ná jíín‑yá.
20 E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.
21 Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑ná: Kuá'án, chi̱ tájí máá‑rí róó ki'i̱n jíká‑ró ondé nuu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación, áchí‑ya̱ jíín‑ná. Achí Pablo.
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Te a ni̱ ka̱jini ná'ín‑i onde̱ ni̱ ka'a̱n‑de tu̱'un yá'a. Yúan‑na te ni̱ ka̱kuvaa̱‑i. Te ni̱ kaka'a̱n jaa‑i: Ná kúxio cha̱a jia̱n ná kúu̱‑de. Tú va̱'a cha̱a kúu‑de ja̱ kúchaku̱‑ga̱‑de ñu̱yɨ́vɨ yá'a. Achí‑i.
22 E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.
23 Te súan kákana kó'ó‑i. Te ni̱ ka̱skée‑i tɨka̱chí‑i kája'a̱n. Te ni̱ ka̱skánda‑i tɨkacha̱ ñú'un.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Te ni̱ tá'ú tíñu general ná kɨ́vɨ Pablo ini̱ cuartel. Te ni̱ ka'a̱n‑de ja̱ ná xndichí soldado Pablo onde̱ jíín cuarta náva̱'a kutuní ini̱ general na̱ sɨkɨ̱ ní ka̱ndonda ña̱yɨvɨ‑ún sɨkɨ̱ Pablo.
24 O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Te ni̱ kaju'ni̱‑de Pablo jíín yó'o ñíi. Te ni̱ ka'a̱n Pablo jíín cháa kúu capitán ja̱ kándii̱‑de yúan: Á íó ley kua̱'a‑ní cuarta ɨɨn cha̱a ñuu̱ Roma ja̱ té chá'a̱n‑ga̱ ndúkú víi‑ní kua̱chi‑de, áchí‑de.
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Te ni̱ jini so̱'o capitán tu̱'un yá'a, te ni̱ kee kua'a̱n. Te ni̱ ka'a̱n jíín general: Ndasa sá'a‑ní, chi cha̱a ñuu̱ Roma kúu cha̱a yá'a, áchí.
26 E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Yúan‑na te ni̱ jaa̱ general nuu̱ Pablo. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de: Kachi̱ nú suu cha̱a ñuu̱ Roma kúu‑ró, áchí. Te ni̱ ka'a̱n Pablo: Jaa̱n, suu máá‑ná kúu, áchí‑de.
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Te ni̱ ka'a̱n general: Ruu̱, chi ni̱ ja̱'a‑ri̱ kua'a̱ xú'ún, te ni̱ kaja̱'a‑de tu̱'un kuu‑ri̱ ɨɨn cha̱a ñuu̱ yúan, áchí. Te ni̱ ka'a̱n Pablo: Ko náá, chi̱ túu. Chi̱ ini̱ ñuu̱‑ún ni̱ kaku‑ná, áchí‑de.
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Yúan‑na te ja̱ kákuni̱ xndó'o‑de, ni̱ ka̱kuxio‑ni kája'a̱n. Te suni onde̱ general ni̱ yu̱'ú, chi ni̱ juku̱'un ini̱‑de ja̱ ní ju'ni̱‑de Pablo. Te ɨɨn cha̱a ñuu̱ Roma kúu Pablo.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, kuní‑de kundaa̱ va̱'a ini̱‑de na̱ sɨkɨ̱ kúu ja̱ ní ka̱ndonda cha̱a judío sɨkɨ̱ Pablo. Te ni̱ ndájí‑de cadena nú'ni̱ Pablo. Te ni̱ tá'ú‑de tiñu ni̱ taka̱ ta̱ká sutu̱ ñá'nu jíín táká cha̱a junta. Te ni̱ kiñi'in‑de Pablo. Te ni̱ jani‑de nuu̱ cháa ni̱ ka̱ndutútú.
30 E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.