Atos 21
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI
1 Yúan‑na te ni̱ ka̱kusɨ́ɨn‑ri̱ jíín‑de. Te ni̱ ka̱ki'in ndóó‑ni‑ri̱ ichi jíín barco onde̱ ni̱ chaa̱‑ri̱ ñuu̱ Cos. Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ ní ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Rodas. Te yúan ni̱ kenda‑ri̱ te ni̱ ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Pátara.
1 Depois de nos separarmos deles, embarcamos e navegamos diretamente para Cós. No dia seguinte fomos para Rodes, e dali até Pátara.
2 Te ni̱ kani'i̱n‑rí ɨɨn barco ja̱ kí'i̱n ñuu̱ Fenicia. Te ni̱ ka̱kaa‑ri̱ nuu̱ te kája'a̱n‑ri̱.
2 Encontrando um navio que ia fazer a travessia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Te nuu̱ ní kajini̱‑ri̱ nuu̱ ñúu̱ Chipre, te ni̱ ka̱skéndo̱o‑ri̱ ñuu̱‑ún ichi ndávésé‑rí. Te ni̱ ka̱jika‑ri̱ kája'a̱n‑ri̱ jíín barco onde̱ ñuu̱ Siria. Te ni̱ ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Tiro, chi̱ yúan skéndo̱o barco‑ún carga.
3 Depois de avistarmos Chipre e seguirmos rumo sul, navegamos para a Síria. Desembarcamos em Tiro, onde o nosso navio deveria deixar sua carga.
4 Te ni̱ ka̱kendo̱o‑ri̱ yúan ɨɨn semana, chi ni̱ kani'i̱n tá'an‑ri̱ jíín ñáyɨvɨ káskuá'a. Te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín Pablo ni̱ sá'a Espíritu ja̱ má kí'i̱n‑de ñuu̱ Jerusalén.
4 Encontrando os discípulos dali, ficamos com eles sete dias. Eles, pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Ko nuu̱ ní ja̱'a kɨvɨ̱‑ún, te ni̱ kenda koyo‑ri̱. Te ta̱ká‑i jíín ñásɨ́'ɨ́‑i jíín sé'e‑i, ni̱ kaja̱chu'un íchí‑i ruu̱ onde̱ yata̱ ñúu̱‑ún. Te ni̱ ka̱jukuiñi̱ jítɨ́‑rí jíín‑i yu'u mar. Te ni̱ kajika̱n ta'u̱‑rí.
5 Mas quando terminou o nosso tempo ali, partimos e continuamos nossa viagem. Todos os discípulos, com suas mulheres e filhos, nos acompanharam até fora da cidade, e ali na praia nos ajoelhamos e oramos.
6 Te ni̱ ka̱nanuu tá'an‑ri̱ yúan. Te ni̱ ka̱kaa‑ri̱ nuu̱ barco kája'a̱n‑ri̱. Te ni̱ ka̱naxíó káva‑i káno'o̱n‑i ve'e‑i.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Te ruu̱ jíná'an‑ri̱, ni̱ kenda koyo‑ri̱ ñuu̱ Tiro ni̱ ka̱jika‑ri̱ jíín barco. Te ni̱ ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Tolemaida. Te yúan ni̱ kaka'a̱n‑ri̱ jíín táká ñani̱. Te ni̱ ka̱kendo̱o‑ri̱ jíín‑de ɨɨn kɨvɨ̱.
7 Demos prosseguimento à nossa viagem partindo de Tiro, e aportamos em Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱‑ún ni̱ kenda Pablo jíín táká‑ga̱‑ri̱ ja̱ ká'i̱in‑ri̱ jíín‑de. Te ni̱ cha̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Cesarea. Te ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑ri̱ ini̱ ve̱'e ɨɨn cha̱a jáni tu̱'un nání‑de Felipe. Cha̱a‑ún kúu ɨɨn cha̱a ndɨ́'usiá. Te ni̱ ka̱kendo̱o‑ri̱ jíín‑de.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e ficamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete.
9 Te cha̱a‑ún, íó kuu̱n sésɨ́'ɨ́ súchí‑de kájani‑i tu̱'un Dios.
9 Ele tinha quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Te ni̱ kaxiu̱kú‑rí yúan kua'a̱ kɨvɨ́. Te ichi ñúu̱ Judea ni̱ kii ɨɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios, nání‑de Ágabo.
10 Depois de passarmos ali vários dias, desceu da Judéia um profeta chamado Ágabo.
11 Te ni̱ chaa̱‑de nuu̱‑rí. Te ni̱ ki'in‑de sánchi̱i Pablo. Te ni̱ ju'ni̱‑de nda'a jíín sɨ́'ɨn Pablo. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Súan ká'a̱n Espíritu Santo: Ña̱yɨvɨ judío, súan ku'ni̱‑i cha̱a xíin sánchi̱i yá'a, te nú ná jáa̱‑de ñuu̱ Jerusalén. Te nastúu‑i‑de nuu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación. Achí‑de.
11 Vindo ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e, amarrando as suas próprias mãos e pés, disse: "Assim diz o Espírito Santo: ‘Desta maneira os judeus amarrarão o dono deste cinto em Jerusalém e o entregarão aos gentios’ ".
12 Tu̱'un‑ún ni̱ ka̱jini so̱'o‑ri̱. Te ruu̱ jíín cháa ká'i̱in yúan, ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín Pablo ja̱ má káa‑de ki'i̱n‑de ñuu̱ Jerusalén.
12 Quando ouvimos isso, nós e o povo dali rogamos a Paulo que não subisse para Jerusalém.
13 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Pablo: Naja̱ kánda'i̱‑ro̱ te ndúkuí'a̱ ini̱ añú‑ri̱ kásá'a‑ró. Chi̱ ruu̱, a íó tu̱'a‑ri̱ ja̱ násu̱ máá ɨ́ɨn ja̱ kúnu'ni̱‑ri̱ ini̱ ñuu̱ Jerusalén, chi̱ suni ja̱ kúu̱‑ri̱ yúan ja̱ sɨkɨ́ sɨ́'vɨ́ máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús, áchí‑de.
13 Então Paulo respondeu: "Por que vocês estão chorando e partindo o meu coração? Estou pronto não apenas para ser amarrado, mas também para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus".
14 Te tú ní kúu ská'a̱n‑ri̱‑de. Te ni̱ ka̱sía̱‑ni‑ri̱‑de. Te ni̱ kaka'a̱n‑ri̱: Ná kóo ndasa játa'a̱n ini̱ máá Jíto'o̱‑yo̱, áchí‑ri̱.
14 Como não pudemos dissuadi-lo, desistimos e dissemos: "Seja feita a vontade do Senhor".
15 Yúan‑na te vásá ní ka̱sátu̱'a‑ri̱ ta̱ká ndatíñu‑ri̱. Te ni̱ ka̱kaa‑ri̱ ñuu̱ Jerusalén kája'a̱n‑ri̱.
15 Depois disso, preparamo-nos e subimos para Jerusalém.
16 Te suni kája'a̱n yaku̱ cha̱a káskuá'a ini̱ ñuu̱ Cesarea jíín‑rí, ncháka‑de ɨɨn cha̱a ñuu̱ Chipre nání‑de Mnasón. Cha̱a ni̱ skuá'a aná'án kúu‑de. Te ni̱ ka̱kendo̱o‑ri̱ ve'e cha̱a‑ún.
16 Alguns dos discípulos de Cesaréia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, onde devíamos ficar. Ele era natural de Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Te nuu̱ ní ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Jerusalén, te ñani̱‑yo̱‑ún, ni̱ ka̱kusɨɨ̱ xáa̱n iní‑de ni̱ ka̱jatá'ú‑de ruu̱.
17 Quando chegamos em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ xía̱n‑ún ni̱ kɨ̱vɨ Pablo jíín‑rí jíná'an‑ri̱ ini̱ ve̱'e Jacobo. Te yúan ni̱ ka̱kutútú táká cha̱a kákuu nuu̱.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros estavam presentes.
19 Te Pablo ni̱ sá'a‑de saludar cha̱a‑ún. Yúan‑na te ni̱ jani‑de tu̱'un ta̱ká tiñu ni̱ sá'a Dios jíín ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación nini játíñu‑de nuu̱‑yá.
19 Paulo os saudou e relatou minuciosamente o que Deus havia feito entre os gentios por meio do seu ministério.
20 Te ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yá'a. Te ni̱ ka̱nakana jaa‑de Dios. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín Pablo: Ñáni̱, vina te ni̱ jini̱‑ro̱ ná kua'a̱ mil ña̱yɨvɨ judío ni̱ ka̱kandíja‑i. Te nene̱ kájandatu̱ ni̱'in‑i nuu̱ ley.
20 Ouvindo isso, eles louvaram a Deus e disseram a Paulo: "Veja, irmão, quantos milhares de judeus creram, e todos eles são zelosos da lei.
21 Ko ni̱ ka̱jini tu̱'un‑de ja̱ stá'a̱n‑ro̱ núu̱ táká cha̱a judío káxiu̱kú iní ñuu̱ ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn nación ja̱ má kuándatu̱‑ga̱‑de nuu̱ Moisés, ni ma̱ xɨtɨ́ ndúu̱‑ga̱ se̱'e‑de, ni ma̱ kuándatu̱‑de tani̱nu aná'án.
21 Eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a se afastarem de Moisés, dizendo-lhes que não circuncidem seus filhos nem vivam de acordo com os nossos costumes.
22 Ndasa kuu núsáá, chi̱ kuni tu̱'un ña̱yɨvɨ já ní chaa̱‑ro̱, te taka̱ kua'a̱ ndíja‑i.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou;
23 Sá'a ja̱ káka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró yá'a núsáá: A ká'i̱o kuu̱n cháa yá'a ja̱ á ni̱ ka̱keyu'u‑dé.
23 portanto, faça o que lhe dizemos. Estão conosco quatro homens que fizeram um voto.
24 Kuaka cha̱a yá'a ná kí'i̱n‑de jíín‑ró. Te nasándoo‑ró máá‑ró jíín‑de. Te kua̱'a‑ró xú'ún núu̱‑dé náva̱'a ná sété‑de xini̱‑dé. Yúan‑na te juku̱'un ini̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ‑ún ja̱ tú kutɨ‑gá na̱ún íó ja̱ ní kanda̱tu̱'ún‑i sɨkɨ̱‑ro̱, chi̱ kundaa̱ ini̱‑i ja̱ súni jándatu̱ máá‑ró núu̱ ley.
24 Participe com esses homens dos rituais de purificação e pague as despesas deles, para que rapem a cabeça. Então todos saberão que não é verdade o que falam de você, mas que você continua vivendo em obediência à lei.
25 Ko ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn nación ja̱ kákandíja‑ún, a ni̱ ka̱chaa‑ri̱ carta kua'a̱n nuu̱‑í ja̱ má kuándatu̱‑i ni ɨɨn tu̱'un yúan. Te ma̱ kée‑í ku̱ñu ja̱ ní soko̱ núu̱ ndosó, ni nɨñi̱, ni kɨtɨ kuá'ñá. Te ma̱ káka téné‑i. Achí‑de.
25 Quanto aos gentios convertidos, já lhes escrevemos a nossa decisão de que eles devem abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual".
26 Yúan‑na te Pablo, ni̱ jaka‑de cha̱a‑ún. Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, ni̱ nasándoo‑de máá‑de jíín‑de. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑de ini̱ ve̱'e ii̱ ja̱ kástu̱'ún‑de nuu̱‑í na̱ kɨvɨ̱ jínu kándundoo‑de te soko̱‑dé kɨtɨ núu̱‑yá sɨkɨ̱ ɨ́ɨn ɨɨn‑de núú.
26 No dia seguinte Paulo tomou aqueles homens e purificou-se juntamente com eles. Depois foi ao templo para declarar o prazo do cumprimento dos dias da purificação e da oferta que seria feita individualmente em favor deles.
27 Te kákuu‑de ja̱ síjínu‑de ndɨ́'usiá kɨvɨ̱‑ún núú. Ko sava judío ñuu̱ Asia, ni̱ kajini̱ nuu̱ Pablo kándee‑de ini̱ ve̱'e ii̱. Te ni̱ ka̱ská'a̱n ndɨ'ɨ ña̱yɨvɨ yúan. Te ni̱ ka̱katɨɨn Pablo.
27 Quando já estavam para terminar os sete dias, alguns judeus da Província da Ásia, vendo Paulo no templo, agitaram toda a multidão e o agarraram,
28 Te ni̱ ka̱kana jaa: Cha̱a Israel, kua̱'a núu nda'a jíná'an‑ró, chi cha̱a yá'a jíka kuu‑de ta̱ká ñuu̱, stá'a̱n‑de nuu̱ táká cha̱a te ká'a̱n‑de sɨkɨ̱ ñáyɨvɨ‑yo, jíín sɨkɨ́ ley, jíín sɨkɨ́ lugar yá'a. Te suni a ni̱ skɨ́vɨ‑de sava cha̱a sɨ́ɨn nación ini̱ ve̱'e ii̱ yá'a te ni̱ sáchá'án‑de ve'e ii̱. Achí.
28 gritando: "Israelitas, ajudem-nos! Este é o homem que ensina a todos em toda parte contra o nosso povo, contra a nossa lei e contra este lugar. Além disso, ele fez entrar gregos no templo e profanou este santo lugar".
29 Chi̱ onde̱ ná kándee Pablo iní ñuu̱‑ún ni̱ kajini̱ judío ja̱ kándee‑de jíín Trófimo, cha̱a ñuu̱ Éfeso. Te ni̱ ka̱jani ini̱ ja̱ ní skɨ́vɨ Pablo cha̱a‑ún ini̱ ve̱'e ii̱.
29 Anteriormente eles haviam visto o efésio Trófimo na cidade com Paulo e julgaram que Paulo o tinha introduzido no templo.
30 Te nɨ́ɨ́‑ni ñuu̱‑ún ni̱ ka̱ndonda‑i. Te ni̱ kataka̱‑i. Te ni̱ ka̱katɨɨn‑i Pablo. Te ni̱ ka̱stáa‑i‑de ni̱ kenda‑de yata̱ vé'e ii̱‑ún. Te ni̱ ka̱nakasu̱‑ni‑i yuxé'é.
30 Toda a cidade ficou alvoroçada, e juntou-se uma multidão. Agarrando Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Te kája'ni‑í Pablo núú. Ko ni̱ ja'a̱n tu̱'un yá'a nuu̱ general cha̱a tɨ́ɨn soldado ja̱ nɨ́ɨ́ ñúu̱ Jerusalén ni̱ ka̱ndonda‑i kákuvaa̱‑i.
31 Tentando eles matá-lo, chegaram notícias ao comandante das tropas romanas de que toda a cidade de Jerusalém estava em tumulto.
32 Te cha̱a general, ni̱ jaka‑de soldado jíín capitán. Te kájinu‑de kája'a̱n‑de onde̱ nuu̱ ká'i̱in ña̱yɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te ni̱ kajini̱ ña̱yɨvɨ já ní ja̱koyo general jíín soldado, te ni̱ ka̱jukuiñi̱‑i ja̱ kája̱'a‑i Pablo.
32 Ele reuniu imediatamente alguns oficiais e soldados, e com eles correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os seus soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Yúan‑na te ni̱ jaa̱ general te ni̱ tɨɨn‑de Pablo. Te ni̱ tá'ú‑de tiñu ni̱ ja̱kunu'ni̱ Pablo jíín úu̱ cadena. Yúan‑na te ni̱ jika̱ tu̱'ún ndé cha̱a kúu‑de te na̱ún ní sá'a‑de.
33 O comandante chegou, prendeu-o e ordenou que ele fosse amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era ele e o que tinha feito.
34 Te ña̱yɨvɨ kuá'a̱‑ún, sava‑i ni̱ ka̱kana‑i ɨɨn tu̱'un te sava‑ga̱‑i ɨnga̱. Te tú ní kúndaa̱ ini̱‑de na̱ún sɨkɨ̱ kúu ja̱ súan kákuvaa̱‑i. Te ni̱ tá'ú‑de tiñu kua'a̱n Pablo cuartel.
34 Alguns da multidão gritavam uma coisa, outros gritavam outra; não conseguindo saber ao certo o que havia acontecido, por causa do tumulto, o comandante ordenou que Paulo fosse levado para a fortaleza.
35 Te nuu̱ ní jaa̱ Pablo escalera ve'e‑ún, te soldado ni̱ kandi̱so Pablo, chi̱ xaa̱n ní ka̱ndonda ña̱yɨvɨ kuá'a̱.
35 Quando chegou às escadas, a violência do povo era tão grande que ele precisou ser carregado pelos soldados.
36 Chi̱ kua'a̱ ñáyɨvɨ vái koyo‑i ichi yatá soldado, te kákana jaa‑i: Ka'ni‑ní cha̱a jia̱n, áchí‑i.
36 A multidão que o seguia continuava gritando: "Acaba com ele! "
37 Te káskɨ́vɨ‑de Pablo ini̱ veka̱a, te ni̱ ka'a̱n Pablo jíín general: Á kuu ka'a̱n‑ná ɨɨn tu̱'un jíín‑ní, áchí‑de. Te ni̱ kachi̱ general jíín‑de: Jiní‑ro̱ ká'a̱n‑ro̱ yú'u ñúu̱ Grecia náún.
37 Quando os soldados estavam para introduzir Paulo na fortaleza, ele perguntou ao comandante: "Posso dizer-te algo? " "Você fala grego? ", perguntou ele.
38 Nasu̱ róó kúu máá cháa ñuu̱ Egipto ja̱ íku ñuu̱ ni̱ xndónda‑ró‑i ni̱ ka̱nakua̱tá'an máá‑i, te suni ni̱ kiñi'in‑ró kúu̱n mil cha̱a kuí'ná kája'a̱n‑de jíín‑ró ondé nuu̱ ñú'un té'é náún. Achí.
38 "Não é você o egípcio que iniciou uma revolta e há algum tempo levou quatro mil assassinos para o deserto? "
39 Yúan‑na te ni̱ kachi̱ Pablo: Máá‑ná kúu ndija cha̱a judío, te ɨɨn se̱'e ñuu̱ Tarso, ɨɨn ñuu̱ ká'nu ndañúu̱ Cilicia. Te ká'a̱n nda̱'ú‑ná jíín‑ní kua̱'a‑ní tu̱'un ná ká'a̱n‑ná jíín ñáyɨvɨ yá'a. Achí‑de.
39 Paulo respondeu: "Sou judeu, cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Permite-me falar ao povo".
40 Te general, ni̱ ja̱'a‑de tu̱'un. Te ni̱ jukuiñi̱ Pablo nuu̱ escalera. Te ni̱ sá'a‑de señal jíín ndá'a‑dé nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún. Te ná'ín yúú‑ni ni̱ ka̱kuu‑i. Yúan‑na te jíín yú'u hebreo ni̱ ka'a̱n‑de:
40 Tendo recebido permissão do comandante, Paulo levantou-se na escadaria e fez sinal à multidão. Quando todos fizeram silêncio, dirigiu-se a eles em aramaico:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.