Atos 21
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARC
1 Yúan‑na te ni̱ ka̱kusɨ́ɨn‑ri̱ jíín‑de. Te ni̱ ka̱ki'in ndóó‑ni‑ri̱ ichi jíín barco onde̱ ni̱ chaa̱‑ri̱ ñuu̱ Cos. Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ ní ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Rodas. Te yúan ni̱ kenda‑ri̱ te ni̱ ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Pátara.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito e chegamos a Cós e, no dia seguinte, a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Te ni̱ kani'i̱n‑rí ɨɨn barco ja̱ kí'i̱n ñuu̱ Fenicia. Te ni̱ ka̱kaa‑ri̱ nuu̱ te kája'a̱n‑ri̱.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Te nuu̱ ní kajini̱‑ri̱ nuu̱ ñúu̱ Chipre, te ni̱ ka̱skéndo̱o‑ri̱ ñuu̱‑ún ichi ndávésé‑rí. Te ni̱ ka̱jika‑ri̱ kája'a̱n‑ri̱ jíín barco onde̱ ñuu̱ Siria. Te ni̱ ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Tiro, chi̱ yúan skéndo̱o barco‑ún carga.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Te ni̱ ka̱kendo̱o‑ri̱ yúan ɨɨn semana, chi ni̱ kani'i̱n tá'an‑ri̱ jíín ñáyɨvɨ káskuá'a. Te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín Pablo ni̱ sá'a Espíritu ja̱ má kí'i̱n‑de ñuu̱ Jerusalén.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles, pelo Espírito, diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Ko nuu̱ ní ja̱'a kɨvɨ̱‑ún, te ni̱ kenda koyo‑ri̱. Te ta̱ká‑i jíín ñásɨ́'ɨ́‑i jíín sé'e‑i, ni̱ kaja̱chu'un íchí‑i ruu̱ onde̱ yata̱ ñúu̱‑ún. Te ni̱ ka̱jukuiñi̱ jítɨ́‑rí jíín‑i yu'u mar. Te ni̱ kajika̱n ta'u̱‑rí.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, cada um com sua mulher e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Te ni̱ ka̱nanuu tá'an‑ri̱ yúan. Te ni̱ ka̱kaa‑ri̱ nuu̱ barco kája'a̱n‑ri̱. Te ni̱ ka̱naxíó káva‑i káno'o̱n‑i ve'e‑i.
6 E, saudando-nos uns aos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para casa.
7 Te ruu̱ jíná'an‑ri̱, ni̱ kenda koyo‑ri̱ ñuu̱ Tiro ni̱ ka̱jika‑ri̱ jíín barco. Te ni̱ ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Tolemaida. Te yúan ni̱ kaka'a̱n‑ri̱ jíín táká ñani̱. Te ni̱ ka̱kendo̱o‑ri̱ jíín‑de ɨɨn kɨvɨ̱.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱‑ún ni̱ kenda Pablo jíín táká‑ga̱‑ri̱ ja̱ ká'i̱in‑ri̱ jíín‑de. Te ni̱ cha̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Cesarea. Te ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑ri̱ ini̱ ve̱'e ɨɨn cha̱a jáni tu̱'un nání‑de Felipe. Cha̱a‑ún kúu ɨɨn cha̱a ndɨ́'usiá. Te ni̱ ka̱kendo̱o‑ri̱ jíín‑de.
8 No dia seguinte, partindo dali Paulo e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesareia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Te cha̱a‑ún, íó kuu̱n sésɨ́'ɨ́ súchí‑de kájani‑i tu̱'un Dios.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Te ni̱ kaxiu̱kú‑rí yúan kua'a̱ kɨvɨ́. Te ichi ñúu̱ Judea ni̱ kii ɨɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios, nání‑de Ágabo.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judeia um profeta, por nome Ágabo;
11 Te ni̱ chaa̱‑de nuu̱‑rí. Te ni̱ ki'in‑de sánchi̱i Pablo. Te ni̱ ju'ni̱‑de nda'a jíín sɨ́'ɨn Pablo. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Súan ká'a̱n Espíritu Santo: Ña̱yɨvɨ judío, súan ku'ni̱‑i cha̱a xíin sánchi̱i yá'a, te nú ná jáa̱‑de ñuu̱ Jerusalén. Te nastúu‑i‑de nuu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación. Achí‑de.
11 e, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus, em Jerusalém, o varão de quem é esta cinta e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Tu̱'un‑ún ni̱ ka̱jini so̱'o‑ri̱. Te ruu̱ jíín cháa ká'i̱in yúan, ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín Pablo ja̱ má káa‑de ki'i̱n‑de ñuu̱ Jerusalén.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos- lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Pablo: Naja̱ kánda'i̱‑ro̱ te ndúkuí'a̱ ini̱ añú‑ri̱ kásá'a‑ró. Chi̱ ruu̱, a íó tu̱'a‑ri̱ ja̱ násu̱ máá ɨ́ɨn ja̱ kúnu'ni̱‑ri̱ ini̱ ñuu̱ Jerusalén, chi̱ suni ja̱ kúu̱‑ri̱ yúan ja̱ sɨkɨ́ sɨ́'vɨ́ máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús, áchí‑de.
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Te tú ní kúu ská'a̱n‑ri̱‑de. Te ni̱ ka̱sía̱‑ni‑ri̱‑de. Te ni̱ kaka'a̱n‑ri̱: Ná kóo ndasa játa'a̱n ini̱ máá Jíto'o̱‑yo̱, áchí‑ri̱.
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Yúan‑na te vásá ní ka̱sátu̱'a‑ri̱ ta̱ká ndatíñu‑ri̱. Te ni̱ ka̱kaa‑ri̱ ñuu̱ Jerusalén kája'a̱n‑ri̱.
15 Depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Te suni kája'a̱n yaku̱ cha̱a káskuá'a ini̱ ñuu̱ Cesarea jíín‑rí, ncháka‑de ɨɨn cha̱a ñuu̱ Chipre nání‑de Mnasón. Cha̱a ni̱ skuá'a aná'án kúu‑de. Te ni̱ ka̱kendo̱o‑ri̱ ve'e cha̱a‑ún.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesareia, levando consigo um certo Mnasom, natural de Chipre, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Te nuu̱ ní ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Jerusalén, te ñani̱‑yo̱‑ún, ni̱ ka̱kusɨɨ̱ xáa̱n iní‑de ni̱ ka̱jatá'ú‑de ruu̱.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ xía̱n‑ún ni̱ kɨ̱vɨ Pablo jíín‑rí jíná'an‑ri̱ ini̱ ve̱'e Jacobo. Te yúan ni̱ ka̱kutútú táká cha̱a kákuu nuu̱.
18 No dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Te Pablo ni̱ sá'a‑de saludar cha̱a‑ún. Yúan‑na te ni̱ jani‑de tu̱'un ta̱ká tiñu ni̱ sá'a Dios jíín ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación nini játíñu‑de nuu̱‑yá.
19 E, havendo-os saudado, contou- lhes minuciosamente o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Te ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yá'a. Te ni̱ ka̱nakana jaa‑de Dios. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín Pablo: Ñáni̱, vina te ni̱ jini̱‑ro̱ ná kua'a̱ mil ña̱yɨvɨ judío ni̱ ka̱kandíja‑i. Te nene̱ kájandatu̱ ni̱'in‑i nuu̱ ley.
20 E, ouvindo- o eles, glorificaram ao Senhor e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que creem, e todos são zelosos da lei.
21 Ko ni̱ ka̱jini tu̱'un‑de ja̱ stá'a̱n‑ro̱ núu̱ táká cha̱a judío káxiu̱kú iní ñuu̱ ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn nación ja̱ má kuándatu̱‑ga̱‑de nuu̱ Moisés, ni ma̱ xɨtɨ́ ndúu̱‑ga̱ se̱'e‑de, ni ma̱ kuándatu̱‑de tani̱nu aná'án.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Ndasa kuu núsáá, chi̱ kuni tu̱'un ña̱yɨvɨ já ní chaa̱‑ro̱, te taka̱ kua'a̱ ndíja‑i.
22 Que faremos, pois? Em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Sá'a ja̱ káka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró yá'a núsáá: A ká'i̱o kuu̱n cháa yá'a ja̱ á ni̱ ka̱keyu'u‑dé.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: temos quatro varões que fizeram voto.
24 Kuaka cha̱a yá'a ná kí'i̱n‑de jíín‑ró. Te nasándoo‑ró máá‑ró jíín‑de. Te kua̱'a‑ró xú'ún núu̱‑dé náva̱'a ná sété‑de xini̱‑dé. Yúan‑na te juku̱'un ini̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ‑ún ja̱ tú kutɨ‑gá na̱ún íó ja̱ ní kanda̱tu̱'ún‑i sɨkɨ̱‑ro̱, chi̱ kundaa̱ ini̱‑i ja̱ súni jándatu̱ máá‑ró núu̱ ley.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Ko ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn nación ja̱ kákandíja‑ún, a ni̱ ka̱chaa‑ri̱ carta kua'a̱n nuu̱‑í ja̱ má kuándatu̱‑i ni ɨɨn tu̱'un yúan. Te ma̱ kée‑í ku̱ñu ja̱ ní soko̱ núu̱ ndosó, ni nɨñi̱, ni kɨtɨ kuá'ñá. Te ma̱ káka téné‑i. Achí‑de.
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito e achado por bem que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado, e da prostituição.
26 Yúan‑na te Pablo, ni̱ jaka‑de cha̱a‑ún. Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, ni̱ nasándoo‑de máá‑de jíín‑de. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑de ini̱ ve̱'e ii̱ ja̱ kástu̱'ún‑de nuu̱‑í na̱ kɨvɨ̱ jínu kándundoo‑de te soko̱‑dé kɨtɨ núu̱‑yá sɨkɨ̱ ɨ́ɨn ɨɨn‑de núú.
26 Então, Paulo, tomando consigo aqueles varões, entrou, no dia seguinte, no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer em favor de cada um deles a oferta.
27 Te kákuu‑de ja̱ síjínu‑de ndɨ́'usiá kɨvɨ̱‑ún núú. Ko sava judío ñuu̱ Asia, ni̱ kajini̱ nuu̱ Pablo kándee‑de ini̱ ve̱'e ii̱. Te ni̱ ka̱ská'a̱n ndɨ'ɨ ña̱yɨvɨ yúan. Te ni̱ ka̱katɨɨn Pablo.
27 Quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 Te ni̱ ka̱kana jaa: Cha̱a Israel, kua̱'a núu nda'a jíná'an‑ró, chi cha̱a yá'a jíka kuu‑de ta̱ká ñuu̱, stá'a̱n‑de nuu̱ táká cha̱a te ká'a̱n‑de sɨkɨ̱ ñáyɨvɨ‑yo, jíín sɨkɨ́ ley, jíín sɨkɨ́ lugar yá'a. Te suni a ni̱ skɨ́vɨ‑de sava cha̱a sɨ́ɨn nación ini̱ ve̱'e ii̱ yá'a te ni̱ sáchá'án‑de ve'e ii̱. Achí.
28 clamando: Varões israelitas, acudi! Este é o homem que por todas as partes ensina a todos, contra o povo, e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos e profanou este santo lugar.
29 Chi̱ onde̱ ná kándee Pablo iní ñuu̱‑ún ni̱ kajini̱ judío ja̱ kándee‑de jíín Trófimo, cha̱a ñuu̱ Éfeso. Te ni̱ ka̱jani ini̱ ja̱ ní skɨ́vɨ Pablo cha̱a‑ún ini̱ ve̱'e ii̱.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo, de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Te nɨ́ɨ́‑ni ñuu̱‑ún ni̱ ka̱ndonda‑i. Te ni̱ kataka̱‑i. Te ni̱ ka̱katɨɨn‑i Pablo. Te ni̱ ka̱stáa‑i‑de ni̱ kenda‑de yata̱ vé'e ii̱‑ún. Te ni̱ ka̱nakasu̱‑ni‑i yuxé'é.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando de Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Te kája'ni‑í Pablo núú. Ko ni̱ ja'a̱n tu̱'un yá'a nuu̱ general cha̱a tɨ́ɨn soldado ja̱ nɨ́ɨ́ ñúu̱ Jerusalén ni̱ ka̱ndonda‑i kákuvaa̱‑i.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão.
32 Te cha̱a general, ni̱ jaka‑de soldado jíín capitán. Te kájinu‑de kája'a̱n‑de onde̱ nuu̱ ká'i̱in ña̱yɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te ni̱ kajini̱ ña̱yɨvɨ já ní ja̱koyo general jíín soldado, te ni̱ ka̱jukuiñi̱‑i ja̱ kája̱'a‑i Pablo.
32 Este, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Yúan‑na te ni̱ jaa̱ general te ni̱ tɨɨn‑de Pablo. Te ni̱ tá'ú‑de tiñu ni̱ ja̱kunu'ni̱ Pablo jíín úu̱ cadena. Yúan‑na te ni̱ jika̱ tu̱'ún ndé cha̱a kúu‑de te na̱ún ní sá'a‑de.
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu, e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Te ña̱yɨvɨ kuá'a̱‑ún, sava‑i ni̱ ka̱kana‑i ɨɨn tu̱'un te sava‑ga̱‑i ɨnga̱. Te tú ní kúndaa̱ ini̱‑de na̱ún sɨkɨ̱ kúu ja̱ súan kákuvaa̱‑i. Te ni̱ tá'ú‑de tiñu kua'a̱n Pablo cuartel.
34 E, na multidão, uns clamavam de uma maneira; outros, de outra; mas, como nada podia saber ao certo por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Te nuu̱ ní jaa̱ Pablo escalera ve'e‑ún, te soldado ni̱ kandi̱so Pablo, chi̱ xaa̱n ní ka̱ndonda ña̱yɨvɨ kuá'a̱.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão,
36 Chi̱ kua'a̱ ñáyɨvɨ vái koyo‑i ichi yatá soldado, te kákana jaa‑i: Ka'ni‑ní cha̱a jia̱n, áchí‑i.
36 porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Te káskɨ́vɨ‑de Pablo ini̱ veka̱a, te ni̱ ka'a̱n Pablo jíín general: Á kuu ka'a̱n‑ná ɨɨn tu̱'un jíín‑ní, áchí‑de. Te ni̱ kachi̱ general jíín‑de: Jiní‑ro̱ ká'a̱n‑ro̱ yú'u ñúu̱ Grecia náún.
37 E, quando iam introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Nasu̱ róó kúu máá cháa ñuu̱ Egipto ja̱ íku ñuu̱ ni̱ xndónda‑ró‑i ni̱ ka̱nakua̱tá'an máá‑i, te suni ni̱ kiñi'in‑ró kúu̱n mil cha̱a kuí'ná kája'a̱n‑de jíín‑ró ondé nuu̱ ñú'un té'é náún. Achí.
38 Não és tu, porventura, aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Yúan‑na te ni̱ kachi̱ Pablo: Máá‑ná kúu ndija cha̱a judío, te ɨɨn se̱'e ñuu̱ Tarso, ɨɨn ñuu̱ ká'nu ndañúu̱ Cilicia. Te ká'a̱n nda̱'ú‑ná jíín‑ní kua̱'a‑ní tu̱'un ná ká'a̱n‑ná jíín ñáyɨvɨ yá'a. Achí‑de.
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade, eu sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Te general, ni̱ ja̱'a‑de tu̱'un. Te ni̱ jukuiñi̱ Pablo nuu̱ escalera. Te ni̱ sá'a‑de señal jíín ndá'a‑dé nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún. Te ná'ín yúú‑ni ni̱ ka̱kuu‑i. Yúan‑na te jíín yú'u hebreo ni̱ ka'a̱n‑de:
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.