Atos 21
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA
1 Yúan‑na te ni̱ ka̱kusɨ́ɨn‑ri̱ jíín‑de. Te ni̱ ka̱ki'in ndóó‑ni‑ri̱ ichi jíín barco onde̱ ni̱ chaa̱‑ri̱ ñuu̱ Cos. Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ ní ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Rodas. Te yúan ni̱ kenda‑ri̱ te ni̱ ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Pátara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Te ni̱ kani'i̱n‑rí ɨɨn barco ja̱ kí'i̱n ñuu̱ Fenicia. Te ni̱ ka̱kaa‑ri̱ nuu̱ te kája'a̱n‑ri̱.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Te nuu̱ ní kajini̱‑ri̱ nuu̱ ñúu̱ Chipre, te ni̱ ka̱skéndo̱o‑ri̱ ñuu̱‑ún ichi ndávésé‑rí. Te ni̱ ka̱jika‑ri̱ kája'a̱n‑ri̱ jíín barco onde̱ ñuu̱ Siria. Te ni̱ ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Tiro, chi̱ yúan skéndo̱o barco‑ún carga.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Te ni̱ ka̱kendo̱o‑ri̱ yúan ɨɨn semana, chi ni̱ kani'i̱n tá'an‑ri̱ jíín ñáyɨvɨ káskuá'a. Te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín Pablo ni̱ sá'a Espíritu ja̱ má kí'i̱n‑de ñuu̱ Jerusalén.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Ko nuu̱ ní ja̱'a kɨvɨ̱‑ún, te ni̱ kenda koyo‑ri̱. Te ta̱ká‑i jíín ñásɨ́'ɨ́‑i jíín sé'e‑i, ni̱ kaja̱chu'un íchí‑i ruu̱ onde̱ yata̱ ñúu̱‑ún. Te ni̱ ka̱jukuiñi̱ jítɨ́‑rí jíín‑i yu'u mar. Te ni̱ kajika̱n ta'u̱‑rí.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Te ni̱ ka̱nanuu tá'an‑ri̱ yúan. Te ni̱ ka̱kaa‑ri̱ nuu̱ barco kája'a̱n‑ri̱. Te ni̱ ka̱naxíó káva‑i káno'o̱n‑i ve'e‑i.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Te ruu̱ jíná'an‑ri̱, ni̱ kenda koyo‑ri̱ ñuu̱ Tiro ni̱ ka̱jika‑ri̱ jíín barco. Te ni̱ ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Tolemaida. Te yúan ni̱ kaka'a̱n‑ri̱ jíín táká ñani̱. Te ni̱ ka̱kendo̱o‑ri̱ jíín‑de ɨɨn kɨvɨ̱.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱‑ún ni̱ kenda Pablo jíín táká‑ga̱‑ri̱ ja̱ ká'i̱in‑ri̱ jíín‑de. Te ni̱ cha̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Cesarea. Te ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑ri̱ ini̱ ve̱'e ɨɨn cha̱a jáni tu̱'un nání‑de Felipe. Cha̱a‑ún kúu ɨɨn cha̱a ndɨ́'usiá. Te ni̱ ka̱kendo̱o‑ri̱ jíín‑de.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Te cha̱a‑ún, íó kuu̱n sésɨ́'ɨ́ súchí‑de kájani‑i tu̱'un Dios.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Te ni̱ kaxiu̱kú‑rí yúan kua'a̱ kɨvɨ́. Te ichi ñúu̱ Judea ni̱ kii ɨɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios, nání‑de Ágabo.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Te ni̱ chaa̱‑de nuu̱‑rí. Te ni̱ ki'in‑de sánchi̱i Pablo. Te ni̱ ju'ni̱‑de nda'a jíín sɨ́'ɨn Pablo. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Súan ká'a̱n Espíritu Santo: Ña̱yɨvɨ judío, súan ku'ni̱‑i cha̱a xíin sánchi̱i yá'a, te nú ná jáa̱‑de ñuu̱ Jerusalén. Te nastúu‑i‑de nuu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación. Achí‑de.
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Tu̱'un‑ún ni̱ ka̱jini so̱'o‑ri̱. Te ruu̱ jíín cháa ká'i̱in yúan, ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑ri̱ jíín Pablo ja̱ má káa‑de ki'i̱n‑de ñuu̱ Jerusalén.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Pablo: Naja̱ kánda'i̱‑ro̱ te ndúkuí'a̱ ini̱ añú‑ri̱ kásá'a‑ró. Chi̱ ruu̱, a íó tu̱'a‑ri̱ ja̱ násu̱ máá ɨ́ɨn ja̱ kúnu'ni̱‑ri̱ ini̱ ñuu̱ Jerusalén, chi̱ suni ja̱ kúu̱‑ri̱ yúan ja̱ sɨkɨ́ sɨ́'vɨ́ máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús, áchí‑de.
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Te tú ní kúu ská'a̱n‑ri̱‑de. Te ni̱ ka̱sía̱‑ni‑ri̱‑de. Te ni̱ kaka'a̱n‑ri̱: Ná kóo ndasa játa'a̱n ini̱ máá Jíto'o̱‑yo̱, áchí‑ri̱.
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Yúan‑na te vásá ní ka̱sátu̱'a‑ri̱ ta̱ká ndatíñu‑ri̱. Te ni̱ ka̱kaa‑ri̱ ñuu̱ Jerusalén kája'a̱n‑ri̱.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Te suni kája'a̱n yaku̱ cha̱a káskuá'a ini̱ ñuu̱ Cesarea jíín‑rí, ncháka‑de ɨɨn cha̱a ñuu̱ Chipre nání‑de Mnasón. Cha̱a ni̱ skuá'a aná'án kúu‑de. Te ni̱ ka̱kendo̱o‑ri̱ ve'e cha̱a‑ún.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Te nuu̱ ní ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Jerusalén, te ñani̱‑yo̱‑ún, ni̱ ka̱kusɨɨ̱ xáa̱n iní‑de ni̱ ka̱jatá'ú‑de ruu̱.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ xía̱n‑ún ni̱ kɨ̱vɨ Pablo jíín‑rí jíná'an‑ri̱ ini̱ ve̱'e Jacobo. Te yúan ni̱ ka̱kutútú táká cha̱a kákuu nuu̱.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Te Pablo ni̱ sá'a‑de saludar cha̱a‑ún. Yúan‑na te ni̱ jani‑de tu̱'un ta̱ká tiñu ni̱ sá'a Dios jíín ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación nini játíñu‑de nuu̱‑yá.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Te ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yá'a. Te ni̱ ka̱nakana jaa‑de Dios. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín Pablo: Ñáni̱, vina te ni̱ jini̱‑ro̱ ná kua'a̱ mil ña̱yɨvɨ judío ni̱ ka̱kandíja‑i. Te nene̱ kájandatu̱ ni̱'in‑i nuu̱ ley.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Ko ni̱ ka̱jini tu̱'un‑de ja̱ stá'a̱n‑ro̱ núu̱ táká cha̱a judío káxiu̱kú iní ñuu̱ ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn nación ja̱ má kuándatu̱‑ga̱‑de nuu̱ Moisés, ni ma̱ xɨtɨ́ ndúu̱‑ga̱ se̱'e‑de, ni ma̱ kuándatu̱‑de tani̱nu aná'án.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Ndasa kuu núsáá, chi̱ kuni tu̱'un ña̱yɨvɨ já ní chaa̱‑ro̱, te taka̱ kua'a̱ ndíja‑i.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Sá'a ja̱ káka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró yá'a núsáá: A ká'i̱o kuu̱n cháa yá'a ja̱ á ni̱ ka̱keyu'u‑dé.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Kuaka cha̱a yá'a ná kí'i̱n‑de jíín‑ró. Te nasándoo‑ró máá‑ró jíín‑de. Te kua̱'a‑ró xú'ún núu̱‑dé náva̱'a ná sété‑de xini̱‑dé. Yúan‑na te juku̱'un ini̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ‑ún ja̱ tú kutɨ‑gá na̱ún íó ja̱ ní kanda̱tu̱'ún‑i sɨkɨ̱‑ro̱, chi̱ kundaa̱ ini̱‑i ja̱ súni jándatu̱ máá‑ró núu̱ ley.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Ko ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn nación ja̱ kákandíja‑ún, a ni̱ ka̱chaa‑ri̱ carta kua'a̱n nuu̱‑í ja̱ má kuándatu̱‑i ni ɨɨn tu̱'un yúan. Te ma̱ kée‑í ku̱ñu ja̱ ní soko̱ núu̱ ndosó, ni nɨñi̱, ni kɨtɨ kuá'ñá. Te ma̱ káka téné‑i. Achí‑de.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Yúan‑na te Pablo, ni̱ jaka‑de cha̱a‑ún. Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, ni̱ nasándoo‑de máá‑de jíín‑de. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑de ini̱ ve̱'e ii̱ ja̱ kástu̱'ún‑de nuu̱‑í na̱ kɨvɨ̱ jínu kándundoo‑de te soko̱‑dé kɨtɨ núu̱‑yá sɨkɨ̱ ɨ́ɨn ɨɨn‑de núú.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Te kákuu‑de ja̱ síjínu‑de ndɨ́'usiá kɨvɨ̱‑ún núú. Ko sava judío ñuu̱ Asia, ni̱ kajini̱ nuu̱ Pablo kándee‑de ini̱ ve̱'e ii̱. Te ni̱ ka̱ská'a̱n ndɨ'ɨ ña̱yɨvɨ yúan. Te ni̱ ka̱katɨɨn Pablo.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Te ni̱ ka̱kana jaa: Cha̱a Israel, kua̱'a núu nda'a jíná'an‑ró, chi cha̱a yá'a jíka kuu‑de ta̱ká ñuu̱, stá'a̱n‑de nuu̱ táká cha̱a te ká'a̱n‑de sɨkɨ̱ ñáyɨvɨ‑yo, jíín sɨkɨ́ ley, jíín sɨkɨ́ lugar yá'a. Te suni a ni̱ skɨ́vɨ‑de sava cha̱a sɨ́ɨn nación ini̱ ve̱'e ii̱ yá'a te ni̱ sáchá'án‑de ve'e ii̱. Achí.
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Chi̱ onde̱ ná kándee Pablo iní ñuu̱‑ún ni̱ kajini̱ judío ja̱ kándee‑de jíín Trófimo, cha̱a ñuu̱ Éfeso. Te ni̱ ka̱jani ini̱ ja̱ ní skɨ́vɨ Pablo cha̱a‑ún ini̱ ve̱'e ii̱.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Te nɨ́ɨ́‑ni ñuu̱‑ún ni̱ ka̱ndonda‑i. Te ni̱ kataka̱‑i. Te ni̱ ka̱katɨɨn‑i Pablo. Te ni̱ ka̱stáa‑i‑de ni̱ kenda‑de yata̱ vé'e ii̱‑ún. Te ni̱ ka̱nakasu̱‑ni‑i yuxé'é.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Te kája'ni‑í Pablo núú. Ko ni̱ ja'a̱n tu̱'un yá'a nuu̱ general cha̱a tɨ́ɨn soldado ja̱ nɨ́ɨ́ ñúu̱ Jerusalén ni̱ ka̱ndonda‑i kákuvaa̱‑i.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Te cha̱a general, ni̱ jaka‑de soldado jíín capitán. Te kájinu‑de kája'a̱n‑de onde̱ nuu̱ ká'i̱in ña̱yɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te ni̱ kajini̱ ña̱yɨvɨ já ní ja̱koyo general jíín soldado, te ni̱ ka̱jukuiñi̱‑i ja̱ kája̱'a‑i Pablo.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Yúan‑na te ni̱ jaa̱ general te ni̱ tɨɨn‑de Pablo. Te ni̱ tá'ú‑de tiñu ni̱ ja̱kunu'ni̱ Pablo jíín úu̱ cadena. Yúan‑na te ni̱ jika̱ tu̱'ún ndé cha̱a kúu‑de te na̱ún ní sá'a‑de.
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Te ña̱yɨvɨ kuá'a̱‑ún, sava‑i ni̱ ka̱kana‑i ɨɨn tu̱'un te sava‑ga̱‑i ɨnga̱. Te tú ní kúndaa̱ ini̱‑de na̱ún sɨkɨ̱ kúu ja̱ súan kákuvaa̱‑i. Te ni̱ tá'ú‑de tiñu kua'a̱n Pablo cuartel.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Te nuu̱ ní jaa̱ Pablo escalera ve'e‑ún, te soldado ni̱ kandi̱so Pablo, chi̱ xaa̱n ní ka̱ndonda ña̱yɨvɨ kuá'a̱.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Chi̱ kua'a̱ ñáyɨvɨ vái koyo‑i ichi yatá soldado, te kákana jaa‑i: Ka'ni‑ní cha̱a jia̱n, áchí‑i.
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Te káskɨ́vɨ‑de Pablo ini̱ veka̱a, te ni̱ ka'a̱n Pablo jíín general: Á kuu ka'a̱n‑ná ɨɨn tu̱'un jíín‑ní, áchí‑de. Te ni̱ kachi̱ general jíín‑de: Jiní‑ro̱ ká'a̱n‑ro̱ yú'u ñúu̱ Grecia náún.
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Nasu̱ róó kúu máá cháa ñuu̱ Egipto ja̱ íku ñuu̱ ni̱ xndónda‑ró‑i ni̱ ka̱nakua̱tá'an máá‑i, te suni ni̱ kiñi'in‑ró kúu̱n mil cha̱a kuí'ná kája'a̱n‑de jíín‑ró ondé nuu̱ ñú'un té'é náún. Achí.
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Yúan‑na te ni̱ kachi̱ Pablo: Máá‑ná kúu ndija cha̱a judío, te ɨɨn se̱'e ñuu̱ Tarso, ɨɨn ñuu̱ ká'nu ndañúu̱ Cilicia. Te ká'a̱n nda̱'ú‑ná jíín‑ní kua̱'a‑ní tu̱'un ná ká'a̱n‑ná jíín ñáyɨvɨ yá'a. Achí‑de.
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Te general, ni̱ ja̱'a‑de tu̱'un. Te ni̱ jukuiñi̱ Pablo nuu̱ escalera. Te ni̱ sá'a‑de señal jíín ndá'a‑dé nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún. Te ná'ín yúú‑ni ni̱ ka̱kuu‑i. Yúan‑na te jíín yú'u hebreo ni̱ ka'a̱n‑de:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.