Atos 1

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Teófilo, táta̱ máni̱. Nuu̱ tutú ja̱ ní chaa núú‑ná ni̱ kastu̱'ún‑ná ta̱ká tiñu ni̱ sá'a Jesús, jíín táká tu̱'un ni̱ stá'a̱n‑ya̱ ondé kɨvɨ̱ ní kejá'á‑yá,
1 Em meu livro anterior, Teófilo, escrevi a respeito de tudo o que Jesus começou a fazer e a ensinar,
2 te onde̱ kɨvɨ̱ ní tá'ú‑yá tiñu jíín Espíritu Santo nuu̱ táká apóstol, cha̱a ni̱ ka̱ji‑ya̱. Te suni kɨvɨ̱‑ún ni̱ ndaa‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ándɨ́vɨ́.
2 até o dia em que foi elevado ao céu, depois de ter dado instruções por meio do Espírito Santo aos apóstolos que havia escolhido.
3 Te nuu̱ ní ji̱nu ni̱ ndo'o‑ya̱, te jíín kuá'a̱ tuní íó ndaa̱ ni̱ ndenda‑ya̱ chakú‑ya̱ núu̱ cháa‑ún jíná'an‑de. Te uu̱ xiko kɨvɨ̱ ní stá'a̱n‑ya̱ máá‑yá nuu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de tu̱'un ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
3 Depois do seu sofrimento, Jesus apresentou-se a eles e deu-lhes muitas provas indiscutíveis de que estava vivo. Apareceu-lhes por um período de quarenta dias falando-lhes acerca do Reino de Deus.
4 Ká'i̱in tútú‑de. Te ni̱ tá'ú‑yá tiñu nuu̱‑dé ja̱ má kúxio‑de ini̱ ñuu̱ Jerusalén, chi ná kúndatu‑de chaa̱ I'a̱ ni̱ keyu'u máá Táa̱‑yo̱ Dios. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: A ni̱ ka̱jini so̱'o‑ró já súan ni̱ ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró.
4 Certa ocasião, enquanto comia com eles, deu-lhes esta ordem: "Não saiam de Jerusalém, mas esperem pela promessa de meu Pai, da qual lhes falei.
5 Chi̱ Juan, ja̱ndáa̱ ja̱ jíín ndúcha ní skuánducha‑dé‑i. Ko róó jíná'an‑ró, yaku̱‑na̱ kɨvɨ̱ te kuanducha‑ro jíín Espíritu Santo, áchí‑ya̱.
5 Pois João batizou com água, mas dentro de poucos dias vocês serão batizados com o Espírito Santo".
6 Te cha̱a ni̱ ka̱kutútú núu̱‑yá, ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Táta̱, te vina natá'ú tíñu cha̱a Israel ini̱ ñuu̱ máá‑de sá'a‑ní xí túu, áchí‑de.
6 Então os que estavam reunidos lhe perguntaram: "Senhor, é neste tempo que vais restaurar o reino a Israel? "
7 Te ni̱ kachi̱‑ya̱: Ma̱ kúu kuni̱‑ro̱ kɨvɨ́ xí kuiá ja̱ ní teta'a̱n máá Táa̱‑yo̱ jíín tú'un ndíso‑ya̱ tíñu.
7 Ele lhes respondeu: "Não lhes compete saber os tempos ou as datas que o Pai estabeleceu pela sua própria autoridade.
8 Ko nú a ni̱ chaa̱ Espíritu Santo sɨkɨ̱‑ro̱, yúan‑na te ni'i̱n‑ro̱ fuerza‑ya̱, te kani ndaa̱‑ro̱ tú'un‑ri̱ nɨ́ɨ́ iní ñuu̱ Jerusalén, nɨ́ɨ́ iní ñuu̱ Judea, jíín ñúu̱ Samaria, jíín ondé nuu̱ ndɨ́'ɨ ñu̱yɨ́vɨ. Achí‑ya̱ jíín‑de.
8 Mas receberão poder quando o Espírito Santo descer sobre vocês, e serão minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judéia e Samaria, e até os confins da terra".
9 Te ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ ka'a̱n‑ya̱ táká tu̱'un yá'a. Te nini kánde̱'é‑de, te ni̱ ndaa‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱. Te ni̱ chaa̱ ɨɨn viko̱ nu̱'ún ní jasu̱ nuu̱‑yá.
9 Tendo dito isso, foi elevado às alturas enquanto eles olhavam, e uma nuvem o encobriu da vista deles.
10 Te nini ká'i̱in‑de kándakoto‑de ichi ándɨ́vɨ́ núu̱ ndáa‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱, te ni̱ chaa̱‑ni uu̱ tá'a̱n cha̱a káñu̱'un sa'ma kuíjín, ni̱ ka̱jukuiñi̱ xiin‑dé.
10 E eles ficaram com os olhos fixos no céu enquanto ele subia. De repente surgiram diante deles dois homens vestidos de branco,
11 Te ni̱ kaka'a̱n cha̱a‑ún jíín‑de: Róó cha̱a ñuu̱ Galilea, naja̱ kándakoto‑ró íchi ándɨ́vɨ́. Jesús yá'a, ja̱ ní xndóo‑ya̱ róó te kua'a̱n‑ya̱ íchi ándɨ́vɨ́, suni súan ndii‑ya̱ nátu̱'un ni̱ kajini̱‑ro̱ kuáno'on‑yá andɨ́vɨ́. Achí‑de.
11 que lhes disseram: "Galileus, por que vocês estão olhando para o céu? Este mesmo Jesus, que dentre vocês foi elevado ao céu, voltará da mesma forma como o viram subir".
12 Yúan‑na te ni̱ ka̱nuu‑de yuku Olivar káno'o̱n‑de ñuu̱ Jerusalén. Te onde̱ yuku‑ún, te onde̱ ñuu̱, jíká nátu̱'un kájika cha̱a judío ɨɨn kɨvɨ̱ ndéta̱tú.
12 Então eles voltaram para Jerusalém, vindo do monte chamado das Oliveiras, que fica perto da cidade, cerca de um quilômetro.
13 Te ni̱ najaa̱ koyo‑de ini̱ ñuu̱. Te ni̱ ka̱kaa‑de xini̱ ɨ́ɨn ve'e nuu̱ káxiu̱kú Pedro, Juan, Jacobo, Andrés, Felipe, Tomás, Bartolomé, Mateo, Jacobo se̱'e Alfeo, Simón Zelote jíín Judas ñani̱ Jacobo.
13 Quando chegaram, subiram ao aposento onde estavam hospedados. Achavam-se presentes Pedro, João, Tiago e André; Filipe, Tomé, Bartolomeu e Mateus; Tiago, filho de Alfeu, Simão, o zelote, e Judas, filho de Tiago.
14 Ta̱ká cha̱a yá'a, ɨɨn núú‑ni ká'i̱in‑de kájika̱n ta'u̱‑dé, jíín sáva ñasɨ́'ɨ́, jíín María náa̱ Jesús, jíín táká ñani̱‑ya̱.
14 Todos eles se reuniam sempre em oração, com as mulheres, inclusive Maria, a mãe de Jesus, e com os irmãos de Jesus.
15 Te ɨɨn kɨvɨ̱ ní jukuiñi̱ Pedro nuu̱ táká ñani̱‑ún. Te ká'i̱in nátu̱'un ciento oko̱ ña̱yɨvɨ. Te ni̱ ka'a̱n‑de:
15 Naqueles dias Pedro levantou-se entre os irmãos, um grupo de cerca de cento e vinte pessoas,
16 Ñáni̱ jíná'an‑ró, ni̱ skíkuu nɨ́nɨ tú'un ká'a̱n tutu̱ ii̱ já ní ka'a̱n Espíritu Santo onde̱ sáá jíín yú'u David tu̱'un Judas, cha̱a ni̱ yoxnúú núu̱ já ní ka̱katɨɨn Jesús.
16 e disse: "Irmãos, era necessário que se cumprisse a Escritura que o Espírito Santo predisse por boca de Davi, a respeito de Judas, que serviu de guia aos que prenderam Jesus.
17 Te suu cha̱a‑ún, ni̱ yoso̱‑dé jíín‑yó. Te ni̱ chindéé tá'an‑de jíín‑yó sɨkɨ́ tú'un yá'a.
17 Ele foi contado como um dos nossos e teve participação neste ministério".
18 Cha̱a yúan, ni̱ jaan‑de ɨɨn ñu'un jíín xú'ún ní ni'i̱n‑dé sɨkɨ̱ tíñu ñáá ni̱ sá'a‑de. Te onde̱ súkún te ni̱ kanangava‑de, te ni̱ ndata̱ sáva chi̱i‑de. Te ni̱ ndɨ'ɨ jitɨ‑de ni̱ jicha̱.
18 ( Com a recompensa que recebeu pelo seu pecado, Judas comprou um campo. Ali caiu de cabeça, seu corpo partiu-se ao meio, e as suas vísceras se derramaram.
19 Te ni̱ jicha̱ tu̱'un yá'a nuu̱ táká ña̱yɨvɨ káxiu̱kú ñúu̱ Jerusalén. Te yu̱án ní ka̱skúnání‑i ñu'un‑ún nuu̱ yú'u máá‑i Acéldama, ja̱ kuní ka'a̱n: Ñu'un nɨñí.
19 Todos em Jerusalém ficaram sabendo disso, de modo que, na língua deles, esse campo passou a chamar-se Aceldama, isto é, campo de Sangue. )
20 Chi̱ súan yóso núu̱ tutú Salmo: Ve'e‑de, ná kúu ɨɨn ve'e sáni. Te ma̱ kúnchaa̱ ni ɨɨn‑i ini̱ ve̱'e‑ún. Te suni ká'a̱n: Tiñu ndíso‑de, ná kúndiso ɨnga̱ cha̱a. Achí.
20 "Porque", prosseguiu Pedro, "está escrito no Livro de Salmos: ‘Fique deserto o seu lugar, e não haja ninguém que nele habite’; e ainda: ‘Que outro ocupe o seu lugar’.
21 Núsáá te jínu ñú'ún já káji‑yó ɨ́ɨn cha̱a ma̱'ñú táká cha̱a ja̱ á ká'i̱in jíín‑yó táká kɨvɨ̱ ní jika máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús jíín‑yó,
21 Portanto, é necessário que escolhamos um dos homens que estiveram conosco durante todo o tempo em que o Senhor Jesus viveu entre nós,
22 te onde̱ kɨvɨ̱ ní skuánducha Juan, te onde̱ kɨvɨ̱ ní xndóo‑ya̱ yóó te ni̱ ndaa‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ándɨ́vɨ́. Te cha̱a ka̱ji‑yó, ná kúu‑de testigo jíín‑yó já á ni̱ nachaku̱‑ya̱. Achí‑de.
22 desde o batismo de João até o dia em que Jesus foi elevado dentre nós às alturas. É preciso que um deles seja conosco testemunha de sua ressurreição".
23 Te ni̱ ka̱jani‑de uu̱ tá'a̱n cha̱a: José, ja̱ nání‑de Barsabás te Justo kúu ɨnga̱ sɨ́'vɨ́‑de, jíín Matías.
23 Então indicaram dois nomes: José, chamado Barsabás, também conhecido como Justo, e Matias.
24 Te ni̱ kajika̱n ta'u̱‑dé: Táta̱, máá‑ní chi̱ jiní‑ní ndasa káa ini̱ añú ta̱ká ña̱yɨvɨ. Núsáá te ja̱ úu̱ tá'a̱n cha̱a yá'a, stá'a̱n‑ní ndé ɨɨn‑de ni̱ ka̱ji‑ní,
24 Depois oraram: "Senhor, tu conheces o coração de todos. Mostra-nos qual destes dois tens escolhido
25 náva̱'a kundiso‑de tiñu apóstol. Chi̱ Judas, ni̱ sá'a‑de kua̱chi, te ni̱ kenda‑de kua'a̱n‑de lugar máá‑de. Achí‑de.
25 para assumir este ministério apostólico que Judas abandonou, indo para o lugar que lhe era devido".
26 Yúan‑na te ni̱ ka̱sá'a‑de sortear. Te ni̱ jungava‑ni sɨkɨ̱ Matías. Te ni̱ nukoso̱‑dé jíín uxí ɨɨn‑ga̱ apóstol.
26 Então tiraram sortes, e a sorte caiu sobre Matias; assim, ele foi acrescentado aos onze apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.