Atos 1

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Teófilo, táta̱ máni̱. Nuu̱ tutú ja̱ ní chaa núú‑ná ni̱ kastu̱'ún‑ná ta̱ká tiñu ni̱ sá'a Jesús, jíín táká tu̱'un ni̱ stá'a̱n‑ya̱ ondé kɨvɨ̱ ní kejá'á‑yá,
1 Prezado Teófilo, No primeiro livro que escrevi, contei tudo o que Jesus fez e ensinou, desde o começo do seu trabalho
2 te onde̱ kɨvɨ̱ ní tá'ú‑yá tiñu jíín Espíritu Santo nuu̱ táká apóstol, cha̱a ni̱ ka̱ji‑ya̱. Te suni kɨvɨ̱‑ún ni̱ ndaa‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ándɨ́vɨ́.
2 até o dia em que ele foi levado para o céu. Antes de ir para o céu, ele deu ordens, pelo poder do Espírito Santo, aos homens que ele havia escolhido como apóstolos .
3 Te nuu̱ ní ji̱nu ni̱ ndo'o‑ya̱, te jíín kuá'a̱ tuní íó ndaa̱ ni̱ ndenda‑ya̱ chakú‑ya̱ núu̱ cháa‑ún jíná'an‑de. Te uu̱ xiko kɨvɨ̱ ní stá'a̱n‑ya̱ máá‑yá nuu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de tu̱'un ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
3 Depois da sua morte, Jesus apareceu a eles de muitas maneiras, durante quarenta dias, provando, sem deixar dúvida nenhuma, que estava vivo. Os apóstolos viram Jesus, e ele conversava com eles a respeito do Reino de Deus .
4 Ká'i̱in tútú‑de. Te ni̱ tá'ú‑yá tiñu nuu̱‑dé ja̱ má kúxio‑de ini̱ ñuu̱ Jerusalén, chi ná kúndatu‑de chaa̱ I'a̱ ni̱ keyu'u máá Táa̱‑yo̱ Dios. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: A ni̱ ka̱jini so̱'o‑ró já súan ni̱ ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró.
4 Um dia, quando estava com os apóstolos, Jesus deu esta ordem:
5 Chi̱ Juan, ja̱ndáa̱ ja̱ jíín ndúcha ní skuánducha‑dé‑i. Ko róó jíná'an‑ró, yaku̱‑na̱ kɨvɨ̱ te kuanducha‑ro jíín Espíritu Santo, áchí‑ya̱.
5 Pois, de fato, João batizou com água, mas daqui a poucos dias vocês serão batizados com o Espírito Santo.
6 Te cha̱a ni̱ ka̱kutútú núu̱‑yá, ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Táta̱, te vina natá'ú tíñu cha̱a Israel ini̱ ñuu̱ máá‑de sá'a‑ní xí túu, áchí‑de.
6 Certa vez, os apóstolos estavam reunidos com Jesus. Então lhe perguntaram: — É agora que o senhor vai devolver o
7 Te ni̱ kachi̱‑ya̱: Ma̱ kúu kuni̱‑ro̱ kɨvɨ́ xí kuiá ja̱ ní teta'a̱n máá Táa̱‑yo̱ jíín tú'un ndíso‑ya̱ tíñu.
7 Jesus respondeu:
8 Ko nú a ni̱ chaa̱ Espíritu Santo sɨkɨ̱‑ro̱, yúan‑na te ni'i̱n‑ro̱ fuerza‑ya̱, te kani ndaa̱‑ro̱ tú'un‑ri̱ nɨ́ɨ́ iní ñuu̱ Jerusalén, nɨ́ɨ́ iní ñuu̱ Judea, jíín ñúu̱ Samaria, jíín ondé nuu̱ ndɨ́'ɨ ñu̱yɨ́vɨ. Achí‑ya̱ jíín‑de.
8 Porém, quando o Espírito Santo descer sobre vocês, vocês receberão poder e serão minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judeia e Samaria e até nos lugares mais distantes da terra.
9 Te ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ ka'a̱n‑ya̱ táká tu̱'un yá'a. Te nini kánde̱'é‑de, te ni̱ ndaa‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱. Te ni̱ chaa̱ ɨɨn viko̱ nu̱'ún ní jasu̱ nuu̱‑yá.
9 Depois de ter dito isso, Jesus foi levado para o céu diante deles. Então uma nuvem o cobriu, e eles não puderam vê-lo mais.
10 Te nini ká'i̱in‑de kándakoto‑de ichi ándɨ́vɨ́ núu̱ ndáa‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱, te ni̱ chaa̱‑ni uu̱ tá'a̱n cha̱a káñu̱'un sa'ma kuíjín, ni̱ ka̱jukuiñi̱ xiin‑dé.
10 Eles ainda estavam olhando firme para o céu enquanto Jesus subia, quando dois homens vestidos de branco apareceram perto deles
11 Te ni̱ kaka'a̱n cha̱a‑ún jíín‑de: Róó cha̱a ñuu̱ Galilea, naja̱ kándakoto‑ró íchi ándɨ́vɨ́. Jesús yá'a, ja̱ ní xndóo‑ya̱ róó te kua'a̱n‑ya̱ íchi ándɨ́vɨ́, suni súan ndii‑ya̱ nátu̱'un ni̱ kajini̱‑ro̱ kuáno'on‑yá andɨ́vɨ́. Achí‑de.
11 e disseram: — Homens da Galileia, por que vocês estão aí olhando para o céu? Esse Jesus que estava com vocês e que foi levado para o céu voltará do mesmo modo que vocês o viram subir.
12 Yúan‑na te ni̱ ka̱nuu‑de yuku Olivar káno'o̱n‑de ñuu̱ Jerusalén. Te onde̱ yuku‑ún, te onde̱ ñuu̱, jíká nátu̱'un kájika cha̱a judío ɨɨn kɨvɨ̱ ndéta̱tú.
12 Então os apóstolos desceram o monte das Oliveiras e voltaram para Jerusalém (o monte fica mais ou menos a um quilômetro da cidade).
13 Te ni̱ najaa̱ koyo‑de ini̱ ñuu̱. Te ni̱ ka̱kaa‑de xini̱ ɨ́ɨn ve'e nuu̱ káxiu̱kú Pedro, Juan, Jacobo, Andrés, Felipe, Tomás, Bartolomé, Mateo, Jacobo se̱'e Alfeo, Simón Zelote jíín Judas ñani̱ Jacobo.
13 Quando chegaram à cidade, eles foram até a sala onde estavam hospedados, a qual ficava no andar de cima da casa. Os apóstolos eram estes: Pedro, João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o nacionalista, e Judas, filho de Tiago.
14 Ta̱ká cha̱a yá'a, ɨɨn núú‑ni ká'i̱in‑de kájika̱n ta'u̱‑dé, jíín sáva ñasɨ́'ɨ́, jíín María náa̱ Jesús, jíín táká ñani̱‑ya̱.
14 Eles sempre se reuniam todos juntos para orar com as mulheres, a mãe de Jesus e os irmãos dele.
15 Te ɨɨn kɨvɨ̱ ní jukuiñi̱ Pedro nuu̱ táká ñani̱‑ún. Te ká'i̱in nátu̱'un ciento oko̱ ña̱yɨvɨ. Te ni̱ ka'a̱n‑de:
15 Num desses dias de reunião, estavam presentes mais ou menos cento e vinte seguidores de Jesus. Nessa reunião Pedro se levantou e disse:
16 Ñáni̱ jíná'an‑ró, ni̱ skíkuu nɨ́nɨ tú'un ká'a̱n tutu̱ ii̱ já ní ka'a̱n Espíritu Santo onde̱ sáá jíín yú'u David tu̱'un Judas, cha̱a ni̱ yoxnúú núu̱ já ní ka̱katɨɨn Jesús.
16 — Meus irmãos, tinha de acontecer aquilo que o Espírito Santo, por meio de Davi, disse nas Escrituras Sagradas a respeito de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus.
17 Te suu cha̱a‑ún, ni̱ yoso̱‑dé jíín‑yó. Te ni̱ chindéé tá'an‑de jíín‑yó sɨkɨ́ tú'un yá'a.
17 Judas era do nosso grupo e foi escolhido para tomar parte no nosso trabalho.
18 Cha̱a yúan, ni̱ jaan‑de ɨɨn ñu'un jíín xú'ún ní ni'i̱n‑dé sɨkɨ̱ tíñu ñáá ni̱ sá'a‑de. Te onde̱ súkún te ni̱ kanangava‑de, te ni̱ ndata̱ sáva chi̱i‑de. Te ni̱ ndɨ'ɨ jitɨ‑de ni̱ jicha̱.
18 (Com o dinheiro que tinha recebido pelo seu crime, Judas comprou um terreno. Nesse terreno ele caiu e se arrebentou, e os seus intestinos se esparramaram.
19 Te ni̱ jicha̱ tu̱'un yá'a nuu̱ táká ña̱yɨvɨ káxiu̱kú ñúu̱ Jerusalén. Te yu̱án ní ka̱skúnání‑i ñu'un‑ún nuu̱ yú'u máá‑i Acéldama, ja̱ kuní ka'a̱n: Ñu'un nɨñí.
19 Todos os moradores de Jerusalém ficaram sabendo disso. Por isso deram àquele terreno o nome de “Aceldama”, que na língua deles quer dizer “Campo de Sangue.”)
20 Chi̱ súan yóso núu̱ tutú Salmo: Ve'e‑de, ná kúu ɨɨn ve'e sáni. Te ma̱ kúnchaa̱ ni ɨɨn‑i ini̱ ve̱'e‑ún. Te suni ká'a̱n: Tiñu ndíso‑de, ná kúndiso ɨnga̱ cha̱a. Achí.
20 E Pedro continuou: — Isto é o que está escrito no Livro dos Salmos: “Que a casa dele fique abandonada, e ninguém mais more nela!” — E também diz: “Que outra pessoa faça o trabalho que ele fazia!”
21 Núsáá te jínu ñú'ún já káji‑yó ɨ́ɨn cha̱a ma̱'ñú táká cha̱a ja̱ á ká'i̱in jíín‑yó táká kɨvɨ̱ ní jika máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús jíín‑yó,
21 — ausente —
22 te onde̱ kɨvɨ̱ ní skuánducha Juan, te onde̱ kɨvɨ̱ ní xndóo‑ya̱ yóó te ni̱ ndaa‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ándɨ́vɨ́. Te cha̱a ka̱ji‑yó, ná kúu‑de testigo jíín‑yó já á ni̱ nachaku̱‑ya̱. Achí‑de.
22 — ausente —
23 Te ni̱ ka̱jani‑de uu̱ tá'a̱n cha̱a: José, ja̱ nání‑de Barsabás te Justo kúu ɨnga̱ sɨ́'vɨ́‑de, jíín Matías.
23 E foram apresentados dois homens: José, chamado Barsabás, que tinha o apelido de Justo, e Matias.
24 Te ni̱ kajika̱n ta'u̱‑dé: Táta̱, máá‑ní chi̱ jiní‑ní ndasa káa ini̱ añú ta̱ká ña̱yɨvɨ. Núsáá te ja̱ úu̱ tá'a̱n cha̱a yá'a, stá'a̱n‑ní ndé ɨɨn‑de ni̱ ka̱ji‑ní,
24 Em seguida oraram, dizendo: — Senhor, tu conheces o coração de todos. Mostra agora qual dos dois escolheste
25 náva̱'a kundiso‑de tiñu apóstol. Chi̱ Judas, ni̱ sá'a‑de kua̱chi, te ni̱ kenda‑de kua'a̱n‑de lugar máá‑de. Achí‑de.
25 para trabalhar conosco como apóstolo, pois Judas abandonou este trabalho e foi para o lugar que ele merecia.
26 Yúan‑na te ni̱ ka̱sá'a‑de sortear. Te ni̱ jungava‑ni sɨkɨ̱ Matías. Te ni̱ nukoso̱‑dé jíín uxí ɨɨn‑ga̱ apóstol.
26 Depois fizeram um sorteio para escolher um dos dois. O nome sorteado foi o de Matias, que se juntou ao grupo dos onze apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.