Atos 1

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Teófilo, táta̱ máni̱. Nuu̱ tutú ja̱ ní chaa núú‑ná ni̱ kastu̱'ún‑ná ta̱ká tiñu ni̱ sá'a Jesús, jíín táká tu̱'un ni̱ stá'a̱n‑ya̱ ondé kɨvɨ̱ ní kejá'á‑yá,
1 Fiz o primeiro tratado, ó Teófilo, acerca de tudo quanto Jesus começou a fazer e ensinar,
2 te onde̱ kɨvɨ̱ ní tá'ú‑yá tiñu jíín Espíritu Santo nuu̱ táká apóstol, cha̱a ni̱ ka̱ji‑ya̱. Te suni kɨvɨ̱‑ún ni̱ ndaa‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ándɨ́vɨ́.
2 até o dia em que foi levado para cima, depois de haver dado mandamento, pelo Espírito Santo, aos apóstolos que escolhera;
3 Te nuu̱ ní ji̱nu ni̱ ndo'o‑ya̱, te jíín kuá'a̱ tuní íó ndaa̱ ni̱ ndenda‑ya̱ chakú‑ya̱ núu̱ cháa‑ún jíná'an‑de. Te uu̱ xiko kɨvɨ̱ ní stá'a̱n‑ya̱ máá‑yá nuu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de tu̱'un ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
3 aos quais também, depois de haver padecido, se apresentou vivo, com muitas provas infalíveis, aparecendo-lhes por espaço de quarenta dias, e lhes falando das coisas concernentes ao reino de Deus.
4 Ká'i̱in tútú‑de. Te ni̱ tá'ú‑yá tiñu nuu̱‑dé ja̱ má kúxio‑de ini̱ ñuu̱ Jerusalén, chi ná kúndatu‑de chaa̱ I'a̱ ni̱ keyu'u máá Táa̱‑yo̱ Dios. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: A ni̱ ka̱jini so̱'o‑ró já súan ni̱ ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró.
4 Estando com eles, ordenou-lhes que não se ausentassem de Jerusalém, mas que esperassem a promessa do Pai, a qual {disse ele} de mim ouvistes.
5 Chi̱ Juan, ja̱ndáa̱ ja̱ jíín ndúcha ní skuánducha‑dé‑i. Ko róó jíná'an‑ró, yaku̱‑na̱ kɨvɨ̱ te kuanducha‑ro jíín Espíritu Santo, áchí‑ya̱.
5 Porque, na verdade, João batizou em água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo, dentro de poucos dias.
6 Te cha̱a ni̱ ka̱kutútú núu̱‑yá, ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Táta̱, te vina natá'ú tíñu cha̱a Israel ini̱ ñuu̱ máá‑de sá'a‑ní xí túu, áchí‑de.
6 Aqueles, pois, que se haviam reunido perguntavam-lhe, dizendo: Senhor, é nesse tempo que restauras o reino a Israel?
7 Te ni̱ kachi̱‑ya̱: Ma̱ kúu kuni̱‑ro̱ kɨvɨ́ xí kuiá ja̱ ní teta'a̱n máá Táa̱‑yo̱ jíín tú'un ndíso‑ya̱ tíñu.
7 Respondeu-lhes: A vós não vos compete saber os tempos ou as épocas, que o Pai reservou à sua própria autoridade.
8 Ko nú a ni̱ chaa̱ Espíritu Santo sɨkɨ̱‑ro̱, yúan‑na te ni'i̱n‑ro̱ fuerza‑ya̱, te kani ndaa̱‑ro̱ tú'un‑ri̱ nɨ́ɨ́ iní ñuu̱ Jerusalén, nɨ́ɨ́ iní ñuu̱ Judea, jíín ñúu̱ Samaria, jíín ondé nuu̱ ndɨ́'ɨ ñu̱yɨ́vɨ. Achí‑ya̱ jíín‑de.
8 Mas recebereis poder, ao descer sobre vós o Espírito Santo, e ser-me-eis testemunhas, tanto em Jerusalém, como em toda a Judéia e Samária, e até os confins da terra.
9 Te ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ ka'a̱n‑ya̱ táká tu̱'un yá'a. Te nini kánde̱'é‑de, te ni̱ ndaa‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱. Te ni̱ chaa̱ ɨɨn viko̱ nu̱'ún ní jasu̱ nuu̱‑yá.
9 Tendo ele dito estas coisas, foi levado para cima, enquanto eles olhavam, e uma nuvem o recebeu, ocultando-o a seus olhos.
10 Te nini ká'i̱in‑de kándakoto‑de ichi ándɨ́vɨ́ núu̱ ndáa‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱, te ni̱ chaa̱‑ni uu̱ tá'a̱n cha̱a káñu̱'un sa'ma kuíjín, ni̱ ka̱jukuiñi̱ xiin‑dé.
10 Estando eles com os olhos fitos no céu, enquanto ele subia, eis que junto deles apareceram dois varões vestidos de branco,
11 Te ni̱ kaka'a̱n cha̱a‑ún jíín‑de: Róó cha̱a ñuu̱ Galilea, naja̱ kándakoto‑ró íchi ándɨ́vɨ́. Jesús yá'a, ja̱ ní xndóo‑ya̱ róó te kua'a̱n‑ya̱ íchi ándɨ́vɨ́, suni súan ndii‑ya̱ nátu̱'un ni̱ kajini̱‑ro̱ kuáno'on‑yá andɨ́vɨ́. Achí‑de.
11 os quais lhes disseram: Varões galileus, por que ficais aí olhando para o céu? Esse Jesus, que dentre vós foi elevado para o céu, há de vir assim como para o céu o vistes ir.
12 Yúan‑na te ni̱ ka̱nuu‑de yuku Olivar káno'o̱n‑de ñuu̱ Jerusalén. Te onde̱ yuku‑ún, te onde̱ ñuu̱, jíká nátu̱'un kájika cha̱a judío ɨɨn kɨvɨ̱ ndéta̱tú.
12 Então voltaram para Jerusalém, do monte chamado das Oliveiras, que está perto de Jerusalém, à distância da jornada de um sábado.
13 Te ni̱ najaa̱ koyo‑de ini̱ ñuu̱. Te ni̱ ka̱kaa‑de xini̱ ɨ́ɨn ve'e nuu̱ káxiu̱kú Pedro, Juan, Jacobo, Andrés, Felipe, Tomás, Bartolomé, Mateo, Jacobo se̱'e Alfeo, Simón Zelote jíín Judas ñani̱ Jacobo.
13 E, entrando, subiram ao cenáculo, onde permaneciam Pedro e João, Tiago e André, Felipe e Tomé, Bartolomeu e Mateus; Tiago, filho de Alfeu, Simão o Zelote, e Judas, filho de Tiago.
14 Ta̱ká cha̱a yá'a, ɨɨn núú‑ni ká'i̱in‑de kájika̱n ta'u̱‑dé, jíín sáva ñasɨ́'ɨ́, jíín María náa̱ Jesús, jíín táká ñani̱‑ya̱.
14 Todos estes perseveravam unanimemente em oração, com as mulheres, e Maria, mãe de Jesus, e com os irmãos dele.
15 Te ɨɨn kɨvɨ̱ ní jukuiñi̱ Pedro nuu̱ táká ñani̱‑ún. Te ká'i̱in nátu̱'un ciento oko̱ ña̱yɨvɨ. Te ni̱ ka'a̱n‑de:
15 Naqueles dias levantou-se Pedro no meio dos irmãos, sendo o número de pessoas ali reunidas cerca de cento e vinte, e disse:
16 Ñáni̱ jíná'an‑ró, ni̱ skíkuu nɨ́nɨ tú'un ká'a̱n tutu̱ ii̱ já ní ka'a̱n Espíritu Santo onde̱ sáá jíín yú'u David tu̱'un Judas, cha̱a ni̱ yoxnúú núu̱ já ní ka̱katɨɨn Jesús.
16 Irmãos, convinha que se cumprisse a escritura que o Espírito Santo predisse pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam a Jesus;
17 Te suu cha̱a‑ún, ni̱ yoso̱‑dé jíín‑yó. Te ni̱ chindéé tá'an‑de jíín‑yó sɨkɨ́ tú'un yá'a.
17 pois ele era contado entre nós e teve parte neste ministério.
18 Cha̱a yúan, ni̱ jaan‑de ɨɨn ñu'un jíín xú'ún ní ni'i̱n‑dé sɨkɨ̱ tíñu ñáá ni̱ sá'a‑de. Te onde̱ súkún te ni̱ kanangava‑de, te ni̱ ndata̱ sáva chi̱i‑de. Te ni̱ ndɨ'ɨ jitɨ‑de ni̱ jicha̱.
18 {Ora, ele adquiriu um campo com o salário da sua iniqüidade; e precipitando-se, caiu prostrado e arrebentou pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 Te ni̱ jicha̱ tu̱'un yá'a nuu̱ táká ña̱yɨvɨ káxiu̱kú ñúu̱ Jerusalén. Te yu̱án ní ka̱skúnání‑i ñu'un‑ún nuu̱ yú'u máá‑i Acéldama, ja̱ kuní ka'a̱n: Ñu'un nɨñí.
19 E tornou-se isto conhecido de todos os habitantes de Jerusalém; de maneira que na própria língua deles esse campo se chama Acéldama, isto é, Campo de Sangue.}
20 Chi̱ súan yóso núu̱ tutú Salmo: Ve'e‑de, ná kúu ɨɨn ve'e sáni. Te ma̱ kúnchaa̱ ni ɨɨn‑i ini̱ ve̱'e‑ún. Te suni ká'a̱n: Tiñu ndíso‑de, ná kúndiso ɨnga̱ cha̱a. Achí.
20 Porquanto no livro dos Salmos está escrito: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e: Tome outro o seu ministério.
21 Núsáá te jínu ñú'ún já káji‑yó ɨ́ɨn cha̱a ma̱'ñú táká cha̱a ja̱ á ká'i̱in jíín‑yó táká kɨvɨ̱ ní jika máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús jíín‑yó,
21 É necessário, pois, que dos varões que conviveram conosco todo o tempo em que o Senhor Jesus andou entre nós,
22 te onde̱ kɨvɨ̱ ní skuánducha Juan, te onde̱ kɨvɨ̱ ní xndóo‑ya̱ yóó te ni̱ ndaa‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ándɨ́vɨ́. Te cha̱a ka̱ji‑yó, ná kúu‑de testigo jíín‑yó já á ni̱ nachaku̱‑ya̱. Achí‑de.
22 começando desde o batismo de João até o dia em que dentre nós foi levado para cima, um deles se torne testemunha conosco da sua ressurreição.
23 Te ni̱ ka̱jani‑de uu̱ tá'a̱n cha̱a: José, ja̱ nání‑de Barsabás te Justo kúu ɨnga̱ sɨ́'vɨ́‑de, jíín Matías.
23 E apresentaram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome o Justo, e Matias.
24 Te ni̱ kajika̱n ta'u̱‑dé: Táta̱, máá‑ní chi̱ jiní‑ní ndasa káa ini̱ añú ta̱ká ña̱yɨvɨ. Núsáá te ja̱ úu̱ tá'a̱n cha̱a yá'a, stá'a̱n‑ní ndé ɨɨn‑de ni̱ ka̱ji‑ní,
24 E orando, disseram: Tu, Senhor, que conheces os corações de todos, mostra qual destes dois tens escolhido
25 náva̱'a kundiso‑de tiñu apóstol. Chi̱ Judas, ni̱ sá'a‑de kua̱chi, te ni̱ kenda‑de kua'a̱n‑de lugar máá‑de. Achí‑de.
25 para tomar o lugar neste ministério e apostolado, do qual Judas se desviou para ir ao seu próprio lugar.
26 Yúan‑na te ni̱ ka̱sá'a‑de sortear. Te ni̱ jungava‑ni sɨkɨ̱ Matías. Te ni̱ nukoso̱‑dé jíín uxí ɨɨn‑ga̱ apóstol.
26 Então deitaram sortes a respeito deles e caiu a sorte sobre Matias, e por voto comum foi ele contado com os onze apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.