Atos 19

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te nini kándee Apolos ini̱ ñuu̱ Corinto, te ni̱ ja̱'a Pablo va̱i‑de ñuu̱ ichi nínu‑ga̱, te ni̱ nchaa̱‑de ñuu̱ Éfeso. Te yúan ni̱ jini̱‑de nuu̱ sáva ña̱yɨvɨ káskuá'a.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo atravessou as províncias superiores e chegou a Éfeso, onde achou alguns discípulos e indagou deles:
2 Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑i: A ni̱ kani'i̱n‑ro̱ Espíritu Santo ja̱ ní ka̱kandíja‑ró xí té chá'a̱n‑ga̱, áchí‑de. Te máá‑i, ni̱ kaka'a̱n‑i jíín Pablo: Té kuni tu̱'un‑ga̱‑ná ja̱ íó Espíritu Santo, áchí‑i.
2 Recebestes o Espírito Santo, quando abraçastes a fé? Responderam-lhe: Não, nem sequer ouvimos dizer que há um Espírito Santo!
3 Yúan‑na te ni̱ kachi̱ Pablo: Na̱ sɨkɨ̱ ní ka̱janducha‑ro núsáá, áchí‑de. Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Sɨkɨ̱ tú'un ni̱ skuánducha Juan, áchí‑i.
3 Então em que batismo fostes batizados?, perguntou Paulo. Disseram: No batismo de João.
4 Te ni̱ ka'a̱n Pablo: Ni̱ skuánducha Juan jíín tú'un ja̱ ná nákani ini̱‑i, te áchí‑de jíín ñáyɨvɨ já ná kándíja‑i nuu̱ I'a̱ va̱i ichi yatá‑dé, kúu Cristo Jesús. Achí‑de.
4 Paulo então replicou: João só dava um batismo de penitência, dizendo ao povo que cresse naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Te nuu̱ ní ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un yá'a, te ni̱ ka̱janducha‑ní‑i jíín sɨ́'vɨ́ máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús.
5 Ouvindo isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Te Pablo, ni̱ chaa‑de nda'a‑dé sɨkɨ̱‑í. Te ni̱ chaa̱‑ni Espíritu Santo sɨkɨ̱‑í jíná'an‑i. Te ni̱ kaka'a̱n‑i sɨ́ɨn sɨ́ɨn yu'u. Te ni̱ ka̱jani‑i tu̱'un‑ya̱.
6 E quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo desceu sobre eles, e falavam em línguas estranhas e profetizavam.
7 Te ni̱ i̱o nátu̱'un uxi̱ uu̱ tá'a̱n‑i.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Te ni̱ kɨ̱vɨ Pablo ini̱ ve̱'e sinagoga. Te ni̱ chundéé iní‑de, ni̱ ka'a̱n vatu̱ máá‑de nuu̱ uní yoo̱, ndátu̱'ún‑de te skándíja‑de ña̱yɨvɨ sɨkɨ́ ñúu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
8 Paulo entrou na sinagoga e falou com desassombro por três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Yúan‑na te sava‑i, ni̱ ka̱kujá'a̱ ini̱‑i te tú ní kákandíja‑i. Te ni kaka'a̱n ndɨva̱'a‑i sɨkɨ̱ íchi Dios nuu̱ táká ña̱yɨvɨ kánataka̱. Te ni̱ kuxio‑ni Pablo núu̱ ñáyɨvɨ‑ún. Te kája'a̱n cha̱a káskuá'a‑ún jíín‑de. Te ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ ní ndatu̱'ún‑de jíín cháa‑ún ini̱ escuela ɨɨn cha̱a nání Tiranno.
9 Mas, como alguns se endurecessem e não cressem, desacreditando a sua doutrina diante da multidão, apartou-se deles e reuniu à parte os discípulos, onde os ensinava diariamente na escola de um certo Tirano.
10 Te uu̱ kuia̱ ni̱ sá'a‑de súan. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ káxiu̱kú ñúu̱ Asia, kúu ña̱yɨvɨ judío te kúu ña̱yɨvɨ ñuu̱ Grecia, ni̱ ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús.
10 Isto durou dois anos, de tal maneira que todos os habitantes da Ásia, judeus e gentios, puderam ouvir a palavra do Senhor.
11 Te ni̱ sá'a Dios tɨnɨ̱ tiñu ñá'nu xaa̱n jíín ndá'a Pablo.
11 Deus fazia milagres extraordinários por intermédio de Paulo, de modo que lenços e outros panos que tinham tocado o seu corpo eram levados aos enfermos;
12 Te ni̱ ka̱kinchaka pañito‑de xí sá'ma‑dé nuu̱ ñáyɨvɨ káku'u̱. Te ni̱ ka̱xndée sɨkɨ̱‑í. Te ni̱ kandu̱va̱'a‑ni‑i kue'e̱ káta'a̱n‑i. Te tachi̱ kíni, ni̱ ka̱kenda ini̱‑i kája'a̱n.
12 e afastavam-se deles as doenças e retiravam-se os espíritos malignos.
13 Te sava cha̱a judio, ni̱ ka̱jika kuu‑de káskúnu‑de tachi̱ kíni. Te kákuni̱‑de kuatíñu‑de sɨ́'vɨ́ máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús ja̱ kíñi'in‑de tachi̱ kíni iní ña̱yɨvɨ. Te súan ni̱ kaka'a̱n‑de: Ká'a̱n ni̱'in‑ri̱ jíín‑ró jíín sɨ́'vɨ́ Jesús ja̱ jáni Pablo tu̱'un‑ya̱, áchí‑de.
13 Alguns judeus exorcistas que percorriam vários lugares inventaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que se achavam possessos dos espíritos malignos, com as palavras: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Te ɨɨn cha̱a judío nání‑de Esceva, kúu‑de sutu̱ ñá'nu, te ni̱ i̱o usia̱ se̱'e yíí‑de ja̱ kásá'a tiñu yá'a.
14 Assim procediam os sete filhos de um judeu chamado Cevas, sumo sacerdote.
15 Ko ni̱ ka'a̱n‑ni tachi̱ kíni‑ún: A jiní‑ri̱ máá Jesús. Te suni a jiní‑ri̱ Pablo. Ko róó, ndé cha̱a kákuu‑ró. Achí jíín‑de.
15 Mas o espírito maligno replicou-lhes: Conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vós, quem sois?
16 Te cha̱a tá'a̱n tachi̱ kíni‑ún, ni̱ kundéé‑de, ni̱ ke̱ndava‑de sɨkɨ̱ usiá cha̱a‑ún. Te ni̱ ka̱jinu víchí lɨ́ɨ‑dé ni̱ kenda koyo‑de ini̱ ve̱'e‑ún chi ni̱ katuji̱‑dé.
16 Nisto o homem possuído do espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois deles e subjugou-os de tal maneira, que tiveram que fugir daquela casa feridos e com as roupas estraçalhadas.
17 Te tu̱'un yá'a ni̱ jicha̱ kua'a̱n nɨ́ɨ́ núu̱ ñáyɨvɨ káxiu̱kú iní ñuu̱ Éfeso, kúu ña̱yɨvɨ judío jíín ñáyɨvɨ ñúu̱ Grecia, ni̱ ka̱jini tu̱'un‑i. Te ni̱ kayu̱'ú xaa̱n‑í. Te ni̱ ka̱nakana jaa‑i máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús jíín sɨ́'vɨ́‑yá.
17 Este caso tornou-se {em breve} conhecido de todos os judeus e gregos de Éfeso, e encheu-os de temor e engrandeceram o nome do Senhor Jesus.
18 Te kua'a̱ ñáyɨvɨ já ní ka̱kandíja, ni̱ ja̱koyo‑i nuu̱ Pablo, ni̱ ka̱nakani ndaa̱‑i kua̱chi‑i jíín tíñu ñáá ni̱ ka̱sá'a‑i.
18 Muitos dos que haviam acreditado vinham confessar e declarar as suas obras.
19 Te kua'a̱ cháa ja̱ ní ka̱sá'a tiñu ña̱vá'a, ni̱ ja̱koyo‑de kándá'á‑de tutu̱‑de. Te ni̱ ka̱ja'mu‑de tutu̱‑ún jíto nuu̱ táká ña̱yɨvɨ. Te ni̱ ka̱tava‑dé cuenta na̱saa ncháá tutu̱ ni̱ kayu̱‑ún. Te ni̱ kajini̱‑de ja̱ úu̱ xiko uxi̱ mil peso kúu.
19 Muitos também, que tinham exercido artes mágicas, ajuntaram os seus livros e queimaram-nos diante de todos. Calculou-se o seu valor, e achou-se que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Súan ni̱ ndea̱ téyíí tú'un máá Jíto'o̱‑yo̱. Te ni̱ jicha̱ nu̱u kua'a̱n.
20 Foi assim que o poder do Senhor fez crescer a palavra e a tornou sempre mais eficaz.
21 Te nuu̱ ní ndɨ'ɨ ta̱ká tiñu yá'a, te ni̱ chaa ini̱ Pablo ja̱ kí'i̱n‑de ñuu̱ Macedonia jíín ñúu̱ Acaya te vásá nájaa̱‑de ñuu̱ Jerusalén. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Nú ni̱ ja'a̱n‑ri̱ yúan, yúan‑na te kánúú kí'i̱n‑ri̱ ñuu̱ Roma, áchí‑de.
21 Concluídas essas coisas, Paulo resolveu ir a Jerusalém, depois de atravessar a Macedônia e a Acaia. Depois de eu ter estado lá, disse ele, é necessário que veja também Roma.
22 Te ni̱ tájí‑de uu̱ cha̱a káchindéé tá'an jíín‑de kája'a̱n ñuu̱ Macedonia, kákuu Timoteo jíín Erasto. Te ni̱ kanchaa̱ máá‑de ñuu̱ Asia yaku̱‑ga̱ kɨvɨ̱.
22 Enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, mas ele mesmo se demorou ainda por algum tempo na Ásia.
23 Te suu kɨvɨ̱‑ún ni̱ ka̱ndonda xaa̱n ñáyɨvɨ sɨkɨ́ íchi‑yá.
23 Por esse tempo, ocorreu um grande alvoroço a respeito do Evangelho.
24 Chi ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a platero nání Demetrio. Te máá‑de jíín cháa kásátiñu ta'a̱n jíín‑de, xaa̱n ní kani'i̱n‑dé xu̱'ún, chi̱ jíín plata kásá'a‑de ve'e lúlí i'a̱ Diana.
24 Um ourives, chamado Demétrio, que fazia de prata templozinhos de Ártemis, dava muito a ganhar aos artífices.
25 Te cha̱a‑ún, ni̱ ka̱stútú‑de tá'an‑de ja̱ kásá'a suni tiñu‑ún jíín‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑de: A kájini̱‑ro̱ já sɨkɨ́ tíñu kásá'a‑yó yá'a káni'i̱n téyíí‑ró xú'ún.
25 Convocou-os, juntamente com os demais operários do mesmo ramo, e disse: Conheceis o lucro que nos resulta desta indústria.
26 Te kájini̱‑ro̱ te suni kájini tu̱'un‑ró já cháa Pablo yúan, nasu̱ máá ɨ́ɨn ñuu̱ Éfeso chi̱ nɨ́ɨ́‑ni ñuu̱ Asia sásɨ́ɨn‑de ña̱yɨvɨ jíín tú'un ská'a̱n‑de‑i. Chi̱ ká'a̱n‑de ja̱ násu̱ Dios kákuu i'a̱ kásá'a nda'a.
26 Ora, estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas quase em toda a Ásia, esse Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, dizendo que não são deuses os ídolos que são feitos por mãos de homens.
27 Te yú'ú‑ri̱ ja̱ káni ini̱ ña̱yɨvɨ já tíñu sáni kúu tiñu kásá'a‑yó. Te sanaa te ji̱ta viñu̱'un i'a̱ ñá'nu Diana, te suni sájá'a̱ ini̱‑i nuu̱ Diana luu va̱sa ndivii ñáyɨvɨ ñúu̱ Asia jíín nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ káchiñú'ún‑i nuu̱‑yá vina. Achí‑de.
27 Daí não somente há perigo de que essa nossa corporação caia em descrédito, como também que o templo da grande Ártemis seja desconsiderado, e até mesmo seja despojada de sua majestade aquela que toda a Ásia e o mundo inteiro adoram.
28 Súan ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yá'a, te ni̱ kakiti̱ xaa̱n iní‑de. Te ni̱ ka̱kana jíín‑de: Kúñá'nu téyíí Diana i'a̱ ñuu̱ Éfeso, áchí‑de.
28 Estas palavras encheram-nos de ira e puseram-se a gritar: Viva a Ártemis dos efésios!
29 Te ña̱yɨvɨ ñúu̱‑ún, ni̱ ka̱kuvaa̱‑i. Te ɨɨn ká'nu‑ni ni̱ ka̱ndonda‑i kája'a̱n‑i onde̱ ini̱ teatro káñu'un‑i Gayo jíín Aristarco, cha̱a ñuu̱ Macedonia ja̱ kájika ta'a̱n‑de jíín Pablo.
29 A cidade alvoroçou-se e todos correram ao teatro levando consigo Caio e Aristarco, macedônios e companheiros de Paulo.
30 Te kuní Pablo kɨ̱vɨ‑de nuu̱ ká'i̱in tútú ñáyɨvɨ‑ún. Ko ña̱yɨvɨ káskuá'a‑ún, tú ní kája̱'a‑i tu̱'un ki'i̱n‑de.
30 Paulo queria apresentar-se ao povo, mas os discípulos não o deixaram.
31 Te suni sava cha̱a kákuñá'nu ini̱ ñuu̱ Asia, ja̱ kákuu amigo‑de, ni̱ ka̱tájí tú'un kua'a̱n nuu̱‑dé káka'a̱n nda̱'ú jíín‑de ja̱ má kí'i̱n‑de ini̱ teatro.
31 Até alguns dos asiarcas, que eram seus amigos, enviaram-lhe recado, pedindo que não se aventurasse a ir ao teatro.
32 Te sava ña̱yɨvɨ, ni̱ ka̱kana jaa‑i ɨɨn tu̱'un, te sava‑ga̱‑i ɨnga̱ tu̱'un, chi̱ junta‑ún, ni̱ kasaka̱ nu̱u‑i. Te kua'a̱‑gá‑i, tú kájini̱ kutɨ‑í na̱ sɨkɨ̱ kúu ja̱ ní kataka̱‑i.
32 Todos gritavam ao mesmo tempo. A assembléia era uma grande confusão e a maioria nem sabia por que se achavam ali reunidos.
33 Te sava cha̱a judío, ni̱ ka̱chundá'á‑de Alejandro, ni̱ ka̱kiñi'in‑de cha̱a ma̱'ñú ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún. Yúan‑na te Alejandro, sá'a‑de seña jíín ndá'a‑dé ja̱ ná kúná'ín‑i, chi̱ ka'a̱n‑de ja'a̱ judío jíín ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún kuní‑de.
33 Então fizeram sair do meio da turba Alexandre, que os judeus empurravam para a frente. Alexandre, fazendo sinal com a mão, queria dar satisfação ao povo.
34 Ko ni̱ ka̱nakuni̱‑i‑de ja̱ cháa judío kúu‑de, te yu̱án ní ka̱kana kó'ó‑i nátu̱'un uu̱ hora: Kúñá'nu téyíí Diana i'a̱ ñuu̱ Éfeso, áchí‑i.
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram pelo espaço de quase duas horas: Viva a Ártemis dos efésios!
35 Yúan‑na te ni̱ ka̱kuná'ín ñáyɨvɨ ní sá'a cha̱a kúu secretario ñuu̱‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Róó ña̱yɨvɨ ñúu̱ Éfeso, a kájini̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ já ñúu̱ Éfeso xaa̱n káchiñú'ún‑i i'a̱ Diana jíín ndosó ja̱ ní tájí Júpiter, ni̱ kuun va̱i.
35 Então o escrivão da cidade {veio} para apaziguar a multidão e disse: Efésios, que homem há que não saiba que a cidade de Éfeso cultua a grande Ártemis, e que a sua estátua caiu dos céus?
36 Te tu̱'un yá'a, ta̱ká kájatú'ún‑i. Núsáá te va̱'a‑ga̱ ná kasú‑ro̱ yú'u‑ro te ma̱ sá'a yachi̱‑ro̱ ní ɨɨn tiñu ja̱ tú ní kátava‑ro cuenta.
36 Se isso é incontestável, convém que vos sossegueis e nada façais inconsideradamente.
37 Chi ni̱ ka̱kinchaka‑ró cháa yá'a onde̱ yá'a va̱sa tú ní kásá'a‑de ni ɨɨn kua̱chi ni tú ní káka'a̱n ndɨva̱'a‑de ni ɨɨn tu̱'un sɨkɨ̱ í'a̱ máá‑yó.
37 Estes homens, que aqui trouxestes, não são sacrílegos nem blasfemadores da vossa deusa.
38 Te Demetrio jíín táká cha̱a kásátiñu ta'a̱n jíín‑de, nú kájaki̱n‑de kua̱chi sɨkɨ̱ ɨ́ɨn cha̱a, íó juzgado ná kí'i̱n‑de. Te íó gobernador, yúan ná kakán‑de kua̱chi sɨkɨ̱ tá'an‑de.
38 Mas, se Demétrio e os outros artífices têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e aí estão os magistrados: institua-se um processo contra eles.
39 Te nú íó ɨnga̱ tu̱'un kákuni̱‑ro̱, te kuu sándaa̱‑ro̱ ondé nuu̱ ɨ́ɨn junta legal.
39 Se tendes reclamação a fazer, a assembléia legal decidirá.
40 Chi̱ yú'ú‑ri̱ ja̱ cháa‑de kua̱chi sɨkɨ̱‑yo̱, kachi̱‑de ja̱ kánakua̱tá'an máá‑yó, chi ma̱ ní'i̱n‑yo̱ tú'un ka'a̱n‑yo̱ naja̱ ní ka̱nataka̱‑yo̱ vína. Achí‑de. Te ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ ka'a̱n secretario tu̱'un yá'a.
40 Do que se deu hoje, até corremos risco de sermos acusados de rebelião, porque não há motivo algum que nos permita justificar este concurso.
41 Te ni̱ jacha̱‑de ña̱yɨvɨ‑ún kája'a̱n‑i.
41 A estas palavras, dissolveu-se a aglomeração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.