Atos 19

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te nini kándee Apolos ini̱ ñuu̱ Corinto, te ni̱ ja̱'a Pablo va̱i‑de ñuu̱ ichi nínu‑ga̱, te ni̱ nchaa̱‑de ñuu̱ Éfeso. Te yúan ni̱ jini̱‑de nuu̱ sáva ña̱yɨvɨ káskuá'a.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo viajou pelas regiões do interior até chegar a Éfeso, no litoral, onde encontrou alguns discípulos.
2 Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑i: A ni̱ kani'i̱n‑ro̱ Espíritu Santo ja̱ ní ka̱kandíja‑ró xí té chá'a̱n‑ga̱, áchí‑de. Te máá‑i, ni̱ kaka'a̱n‑i jíín Pablo: Té kuni tu̱'un‑ga̱‑ná ja̱ íó Espíritu Santo, áchí‑i.
2 Ele lhes perguntou: “Vocês receberam o Espírito Santo quando creram?”. “Não”, responderam eles. “Nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo.”
3 Yúan‑na te ni̱ kachi̱ Pablo: Na̱ sɨkɨ̱ ní ka̱janducha‑ro núsáá, áchí‑de. Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Sɨkɨ̱ tú'un ni̱ skuánducha Juan, áchí‑i.
3 “Então que batismo vocês receberam?”, perguntou ele. “O batismo de João”, responderam.
4 Te ni̱ ka'a̱n Pablo: Ni̱ skuánducha Juan jíín tú'un ja̱ ná nákani ini̱‑i, te áchí‑de jíín ñáyɨvɨ já ná kándíja‑i nuu̱ I'a̱ va̱i ichi yatá‑dé, kúu Cristo Jesús. Achí‑de.
4 Paulo disse: “João batizava com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois, isto é, em Jesus”.
5 Te nuu̱ ní ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un yá'a, te ni̱ ka̱janducha‑ní‑i jíín sɨ́'vɨ́ máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús.
5 Assim que ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Te Pablo, ni̱ chaa‑de nda'a‑dé sɨkɨ̱‑í. Te ni̱ chaa̱‑ni Espíritu Santo sɨkɨ̱‑í jíná'an‑i. Te ni̱ kaka'a̱n‑i sɨ́ɨn sɨ́ɨn yu'u. Te ni̱ ka̱jani‑i tu̱'un‑ya̱.
6 Paulo lhes impôs as mãos e o Espírito Santo veio sobre eles, e falaram em línguas e profetizaram.
7 Te ni̱ i̱o nátu̱'un uxi̱ uu̱ tá'a̱n‑i.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Te ni̱ kɨ̱vɨ Pablo ini̱ ve̱'e sinagoga. Te ni̱ chundéé iní‑de, ni̱ ka'a̱n vatu̱ máá‑de nuu̱ uní yoo̱, ndátu̱'ún‑de te skándíja‑de ña̱yɨvɨ sɨkɨ́ ñúu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
8 Em seguida, Paulo foi à sinagoga e ali pregou corajosamente durante três meses, argumentando de modo convincente sobre o reino de Deus.
9 Yúan‑na te sava‑i, ni̱ ka̱kujá'a̱ ini̱‑i te tú ní kákandíja‑i. Te ni kaka'a̱n ndɨva̱'a‑i sɨkɨ̱ íchi Dios nuu̱ táká ña̱yɨvɨ kánataka̱. Te ni̱ kuxio‑ni Pablo núu̱ ñáyɨvɨ‑ún. Te kája'a̱n cha̱a káskuá'a‑ún jíín‑de. Te ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ ní ndatu̱'ún‑de jíín cháa‑ún ini̱ escuela ɨɨn cha̱a nání Tiranno.
9 Mas alguns deles se mostraram endurecidos, rejeitaram a mensagem e falaram publicamente contra o Caminho. Paulo, então, deixou a sinagoga e levou consigo os discípulos, passando a realizar discussões diárias na escola de Tirano.
10 Te uu̱ kuia̱ ni̱ sá'a‑de súan. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ káxiu̱kú ñúu̱ Asia, kúu ña̱yɨvɨ judío te kúu ña̱yɨvɨ ñuu̱ Grecia, ni̱ ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús.
10 Isso continuou durante os dois anos seguintes, e gente de toda a província da Ásia, tanto judeus como gregos, ouviu a palavra do Senhor.
11 Te ni̱ sá'a Dios tɨnɨ̱ tiñu ñá'nu xaa̱n jíín ndá'a Pablo.
11 Deus concedeu a Paulo o poder de realizar milagres extraordinários.
12 Te ni̱ ka̱kinchaka pañito‑de xí sá'ma‑dé nuu̱ ñáyɨvɨ káku'u̱. Te ni̱ ka̱xndée sɨkɨ̱‑í. Te ni̱ kandu̱va̱'a‑ni‑i kue'e̱ káta'a̱n‑i. Te tachi̱ kíni, ni̱ ka̱kenda ini̱‑i kája'a̱n.
12 Quando lenços ou aventais usados por ele eram colocados sobre enfermos, estes eram curados de suas doenças e deles saíam espíritos malignos.
13 Te sava cha̱a judio, ni̱ ka̱jika kuu‑de káskúnu‑de tachi̱ kíni. Te kákuni̱‑de kuatíñu‑de sɨ́'vɨ́ máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús ja̱ kíñi'in‑de tachi̱ kíni iní ña̱yɨvɨ. Te súan ni̱ kaka'a̱n‑de: Ká'a̱n ni̱'in‑ri̱ jíín‑ró jíín sɨ́'vɨ́ Jesús ja̱ jáni Pablo tu̱'un‑ya̱, áchí‑de.
13 Alguns judeus viajavam pelas cidades expulsando espíritos malignos. Tentavam usar o nome do Senhor Jesus, dizendo: “Ordeno que saia em nome de Jesus, a quem Paulo anuncia!”.
14 Te ɨɨn cha̱a judío nání‑de Esceva, kúu‑de sutu̱ ñá'nu, te ni̱ i̱o usia̱ se̱'e yíí‑de ja̱ kásá'a tiñu yá'a.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de Ceva, um dos principais sacerdotes.
15 Ko ni̱ ka'a̱n‑ni tachi̱ kíni‑ún: A jiní‑ri̱ máá Jesús. Te suni a jiní‑ri̱ Pablo. Ko róó, ndé cha̱a kákuu‑ró. Achí jíín‑de.
15 Certa ocasião, o espírito maligno respondeu: “Eu conheço Jesus e conheço Paulo, mas quem são vocês?”.
16 Te cha̱a tá'a̱n tachi̱ kíni‑ún, ni̱ kundéé‑de, ni̱ ke̱ndava‑de sɨkɨ̱ usiá cha̱a‑ún. Te ni̱ ka̱jinu víchí lɨ́ɨ‑dé ni̱ kenda koyo‑de ini̱ ve̱'e‑ún chi ni̱ katuji̱‑dé.
16 O homem possuído pelo espírito maligno saltou em cima deles e os atacou com tanta violência que fugiram da casa, despidos e feridos.
17 Te tu̱'un yá'a ni̱ jicha̱ kua'a̱n nɨ́ɨ́ núu̱ ñáyɨvɨ káxiu̱kú iní ñuu̱ Éfeso, kúu ña̱yɨvɨ judío jíín ñáyɨvɨ ñúu̱ Grecia, ni̱ ka̱jini tu̱'un‑i. Te ni̱ kayu̱'ú xaa̱n‑í. Te ni̱ ka̱nakana jaa‑i máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús jíín sɨ́'vɨ́‑yá.
17 A notícia do ocorrido se espalhou rapidamente por toda a cidade de Éfeso, tanto entre judeus como entre gregos, e sobre eles veio um temor reverente, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Te kua'a̱ ñáyɨvɨ já ní ka̱kandíja, ni̱ ja̱koyo‑i nuu̱ Pablo, ni̱ ka̱nakani ndaa̱‑i kua̱chi‑i jíín tíñu ñáá ni̱ ka̱sá'a‑i.
18 Muitos dos que creram confessaram suas obras pecaminosas.
19 Te kua'a̱ cháa ja̱ ní ka̱sá'a tiñu ña̱vá'a, ni̱ ja̱koyo‑de kándá'á‑de tutu̱‑de. Te ni̱ ka̱ja'mu‑de tutu̱‑ún jíto nuu̱ táká ña̱yɨvɨ. Te ni̱ ka̱tava‑dé cuenta na̱saa ncháá tutu̱ ni̱ kayu̱‑ún. Te ni̱ kajini̱‑de ja̱ úu̱ xiko uxi̱ mil peso kúu.
19 Vários deles, que haviam praticado feitiçaria, trouxeram seus livros de encantamentos e os queimaram publicamente. O valor dos livros totalizou cinquenta mil moedas de prata.
20 Súan ni̱ ndea̱ téyíí tú'un máá Jíto'o̱‑yo̱. Te ni̱ jicha̱ nu̱u kua'a̱n.
20 Assim, a mensagem a respeito do Senhor se espalhou amplamente e teve efeito poderoso.
21 Te nuu̱ ní ndɨ'ɨ ta̱ká tiñu yá'a, te ni̱ chaa ini̱ Pablo ja̱ kí'i̱n‑de ñuu̱ Macedonia jíín ñúu̱ Acaya te vásá nájaa̱‑de ñuu̱ Jerusalén. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Nú ni̱ ja'a̱n‑ri̱ yúan, yúan‑na te kánúú kí'i̱n‑ri̱ ñuu̱ Roma, áchí‑de.
21 Depois disso, Paulo se sentiu impelido pelo Espírito a passar pela Macedônia e a Acaia antes de ir a Jerusalém. “E, de lá, devo prosseguir para Roma!”, disse ele.
22 Te ni̱ tájí‑de uu̱ cha̱a káchindéé tá'an jíín‑de kája'a̱n ñuu̱ Macedonia, kákuu Timoteo jíín Erasto. Te ni̱ kanchaa̱ máá‑de ñuu̱ Asia yaku̱‑ga̱ kɨvɨ̱.
22 Então, enviou adiante dele à Macedônia dois assistentes, Timóteo e Erasto, e permaneceu um pouco mais na província da Ásia.
23 Te suu kɨvɨ̱‑ún ni̱ ka̱ndonda xaa̱n ñáyɨvɨ sɨkɨ́ íchi‑yá.
23 Por essa época, houve enorme tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Chi ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a platero nání Demetrio. Te máá‑de jíín cháa kásátiñu ta'a̱n jíín‑de, xaa̱n ní kani'i̱n‑dé xu̱'ún, chi̱ jíín plata kásá'a‑de ve'e lúlí i'a̱ Diana.
24 Começou com Demétrio, ourives que fabricava modelos de prata do templo da deusa grega Ártemis e que empregava muitos artífices.
25 Te cha̱a‑ún, ni̱ ka̱stútú‑de tá'an‑de ja̱ kásá'a suni tiñu‑ún jíín‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑de: A kájini̱‑ro̱ já sɨkɨ́ tíñu kásá'a‑yó yá'a káni'i̱n téyíí‑ró xú'ún.
25 Ele os reuniu a outros que trabalhavam em ofícios semelhantes e disse: “Senhores, vocês sabem que nossa prosperidade vem deste empreendimento.
26 Te kájini̱‑ro̱ te suni kájini tu̱'un‑ró já cháa Pablo yúan, nasu̱ máá ɨ́ɨn ñuu̱ Éfeso chi̱ nɨ́ɨ́‑ni ñuu̱ Asia sásɨ́ɨn‑de ña̱yɨvɨ jíín tú'un ská'a̱n‑de‑i. Chi̱ ká'a̱n‑de ja̱ násu̱ Dios kákuu i'a̱ kásá'a nda'a.
26 Mas, como vocês viram e ouviram, esse sujeito, Paulo, convenceu muita gente de que deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. Fez isso não apenas aqui em Éfeso, mas em toda a província.
27 Te yú'ú‑ri̱ ja̱ káni ini̱ ña̱yɨvɨ já tíñu sáni kúu tiñu kásá'a‑yó. Te sanaa te ji̱ta viñu̱'un i'a̱ ñá'nu Diana, te suni sájá'a̱ ini̱‑i nuu̱ Diana luu va̱sa ndivii ñáyɨvɨ ñúu̱ Asia jíín nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ káchiñú'ún‑i nuu̱‑yá vina. Achí‑de.
27 Claro que não me refiro apenas à perda do respeito público por nossa atividade. Também me preocupa que o templo da grande deusa Ártemis perca sua influência e que esta deusa magnífica, adorada em toda a província da Ásia e ao redor do mundo, seja destituída de seu grande prestígio!”.
28 Súan ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yá'a, te ni̱ kakiti̱ xaa̱n iní‑de. Te ni̱ ka̱kana jíín‑de: Kúñá'nu téyíí Diana i'a̱ ñuu̱ Éfeso, áchí‑de.
28 Ao ouvir isso, ficaram furiosos e começaram a gritar: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
29 Te ña̱yɨvɨ ñúu̱‑ún, ni̱ ka̱kuvaa̱‑i. Te ɨɨn ká'nu‑ni ni̱ ka̱ndonda‑i kája'a̱n‑i onde̱ ini̱ teatro káñu'un‑i Gayo jíín Aristarco, cha̱a ñuu̱ Macedonia ja̱ kájika ta'a̱n‑de jíín Pablo.
29 Em pouco tempo, a cidade toda estava uma confusão. O povo correu para o anfiteatro, arrastando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de viagem de Paulo.
30 Te kuní Pablo kɨ̱vɨ‑de nuu̱ ká'i̱in tútú ñáyɨvɨ‑ún. Ko ña̱yɨvɨ káskuá'a‑ún, tú ní kája̱'a‑i tu̱'un ki'i̱n‑de.
30 Ele também quis entrar, mas os discípulos não permitiram.
31 Te suni sava cha̱a kákuñá'nu ini̱ ñuu̱ Asia, ja̱ kákuu amigo‑de, ni̱ ka̱tájí tú'un kua'a̱n nuu̱‑dé káka'a̱n nda̱'ú jíín‑de ja̱ má kí'i̱n‑de ini̱ teatro.
31 Alguns amigos de Paulo, oficiais da província, também lhe enviaram um recado no qual suplicaram que não arriscasse a vida entrando no anfiteatro.
32 Te sava ña̱yɨvɨ, ni̱ ka̱kana jaa‑i ɨɨn tu̱'un, te sava‑ga̱‑i ɨnga̱ tu̱'un, chi̱ junta‑ún, ni̱ kasaka̱ nu̱u‑i. Te kua'a̱‑gá‑i, tú kájini̱ kutɨ‑í na̱ sɨkɨ̱ kúu ja̱ ní kataka̱‑i.
32 Lá dentro, em polvorosa, o povo todo gritava, e cada um dizia uma coisa. Na verdade, a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Te sava cha̱a judío, ni̱ ka̱chundá'á‑de Alejandro, ni̱ ka̱kiñi'in‑de cha̱a ma̱'ñú ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún. Yúan‑na te Alejandro, sá'a‑de seña jíín ndá'a‑dé ja̱ ná kúná'ín‑i, chi̱ ka'a̱n‑de ja'a̱ judío jíín ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún kuní‑de.
33 Entre a multidão, os judeus empurraram Alexandre para a frente e ordenaram que explicasse a situação. Ele fez sinal pedindo silêncio e tentou falar.
34 Ko ni̱ ka̱nakuni̱‑i‑de ja̱ cháa judío kúu‑de, te yu̱án ní ka̱kana kó'ó‑i nátu̱'un uu̱ hora: Kúñá'nu téyíí Diana i'a̱ ñuu̱ Éfeso, áchí‑i.
34 No entanto, quando a multidão percebeu que ele era judeu, começou a gritar novamente e continuou por cerca de duas horas: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
35 Yúan‑na te ni̱ ka̱kuná'ín ñáyɨvɨ ní sá'a cha̱a kúu secretario ñuu̱‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Róó ña̱yɨvɨ ñúu̱ Éfeso, a kájini̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ já ñúu̱ Éfeso xaa̱n káchiñú'ún‑i i'a̱ Diana jíín ndosó ja̱ ní tájí Júpiter, ni̱ kuun va̱i.
35 Por fim, o escrivão da cidade conseguiu acalmar a multidão e disse: “Cidadãos de Éfeso, todos sabem que Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis, cuja imagem caiu do céu para nós.
36 Te tu̱'un yá'a, ta̱ká kájatú'ún‑i. Núsáá te va̱'a‑ga̱ ná kasú‑ro̱ yú'u‑ro te ma̱ sá'a yachi̱‑ro̱ ní ɨɨn tiñu ja̱ tú ní kátava‑ro cuenta.
36 Portanto, sendo este um fato inegável, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 Chi ni̱ ka̱kinchaka‑ró cháa yá'a onde̱ yá'a va̱sa tú ní kásá'a‑de ni ɨɨn kua̱chi ni tú ní káka'a̱n ndɨva̱'a‑de ni ɨɨn tu̱'un sɨkɨ̱ í'a̱ máá‑yó.
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, mas eles não roubaram nada do templo nem disseram coisa alguma contra nossa deusa.
38 Te Demetrio jíín táká cha̱a kásátiñu ta'a̱n jíín‑de, nú kájaki̱n‑de kua̱chi sɨkɨ̱ ɨ́ɨn cha̱a, íó juzgado ná kí'i̱n‑de. Te íó gobernador, yúan ná kakán‑de kua̱chi sɨkɨ̱ tá'an‑de.
38 “Se Demétrio e seus artífices têm alguma queixa contra eles, os tribunais estão abertos e há oficiais disponíveis para ouvir o caso. Que façam acusações formais.
39 Te nú íó ɨnga̱ tu̱'un kákuni̱‑ro̱, te kuu sándaa̱‑ro̱ ondé nuu̱ ɨ́ɨn junta legal.
39 E, se há outras queixas que desejam apresentar, elas podem ser resolvidas em assembleia, conforme a lei.
40 Chi̱ yú'ú‑ri̱ ja̱ cháa‑de kua̱chi sɨkɨ̱‑yo̱, kachi̱‑de ja̱ kánakua̱tá'an máá‑yó, chi ma̱ ní'i̱n‑yo̱ tú'un ka'a̱n‑yo̱ naja̱ ní ka̱nataka̱‑yo̱ vína. Achí‑de. Te ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ ka'a̱n secretario tu̱'un yá'a.
40 Corremos o perigo de ser acusados de provocar desordem, pois não há motivo para este tumulto. E, se exigirem de nós uma explicação, não teremos o que dizer”.
41 Te ni̱ jacha̱‑de ña̱yɨvɨ‑ún kája'a̱n‑i.
41 Então os despediu, e a multidão se dispersou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.