Atos 18

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yúan‑na te ni̱ kenda Pablo ini̱ ñuu̱ Atenas, te kua'a̱n‑de onde̱ ñuu̱ Corinto.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Te yúan ni̱ jini̱‑de nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a judío nání Aquila, cha̱a ñuu̱ Ponto kúu‑de, ja̱ sá yakú‑ni kɨvɨ̱ ní chaa̱‑de jíín ñásɨ́'ɨ́‑de Priscila, ja̱ ní kuxio‑de ini̱ ñuu̱ Italia. (Chi̱ Claudio, ni̱ tá'ú‑de tiñu ja̱ ná kénda koyo ta̱ká ña̱yɨvɨ judío ini̱ ñuu̱ Roma.) Te ni̱ jaa̱ Pablo nuu̱ cháa‑ún.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Te suni tiñu sá'a cha̱a‑ún sá'a Pablo. Te ni̱ kendo̱o‑de yúan. Te ni̱ sátiñu‑de, chi̱ tiñu kásá'a‑de‑ún kúu ja̱ kájani‑de ve'e sa'ma nátu̱'un ñii.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Te ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ ndéta̱tú ni̱ jani‑de tu̱'un ini̱ ve̱'e sinagoga. Te ni̱ ndúkú ndéé‑de ni̱ skándíja‑de ña̱yɨvɨ judío jíín ñáyɨvɨ ñúu̱ Grecia.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Te Silas jíín Timoteo, ni̱ kikoyo‑de ichi ñúu̱ Macedonia. Te Pablo, a jáni téyíí‑de tu̱'un, te jáni ndaa̱‑de tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ judío ja̱ Jesús kúu‑ya̱ Cristo.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Ko ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ kaka'a̱n ndɨva̱'a‑i sɨkɨ̱‑dé. Te máá‑de, ni̱ kaja‑dé sa'ma‑dé. Te ni̱ kachi̱‑de jíín‑i: Kua̱chi máá‑ró kúu núsáá, chi̱ ruu̱, tú kua̱chi‑ri̱. Vina te ki'i̱n‑ri̱ nuu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación. Achí‑de.
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Te ni̱ kenda‑de yúan. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑de ve'e ɨɨn cha̱a nání Justo. Te cha̱a‑ún, chíñú'ún‑de Dios. Te ve'e cha̱a‑ún kándii̱ yani jíín vé'e sinagoga.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Te Crispo, cha̱a kúñá'nu ini̱ ve̱'e sinagoga, ni̱ kandíja‑de nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ ondé jíín nɨ́ɨ́ vé'e‑de. Te kua'a̱ ñáyɨvɨ ñúu̱ Corinto, ni̱ ka̱jini ná'ín‑i. Te ni̱ ka̱kandíja‑i. Te ni̱ ka̱janducha‑í.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Te máá Jíto'o̱‑yo̱, jíín jáni ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Pablo ɨɨn akuáa: Ma̱ yú'ú‑ro̱ ni ma̱ kasú‑ro̱ yú'u‑ro, chi̱ kukuu‑ró ká'a̱n‑ro̱.
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Chi̱ jíka‑ri̱ jíín‑ró, te ma̱ sándɨva̱'a ni ɨɨn cha̱a jíín‑ró. Chi̱ ñáva̱'a‑ri̱ kua'a̱ ñáyɨvɨ iní ñuu̱ yá'a, áchí‑ya̱.
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Te ni̱ kendo̱o‑de yúan ɨɨn kuia̱ yósáva, te stá'a̱n‑de tu̱'un Dios nuu̱‑í.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Te Galión kúu gobernador ini̱ ñuu̱ Acaya. Te ña̱yɨvɨ judío, ɨɨn ká'nu‑ni ni̱ ka̱ndonda‑i sɨkɨ̱ Pablo. Te ni̱ ka̱jaka‑i‑de kua'a̱n‑i jíín‑de onde̱ ini̱ municipio.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Cha̱a yá'a, xaa̱n ská'a̱n‑de ta̱ká ña̱yɨvɨ já ná chíñú'ún‑i Dios te ma̱ kuándatu̱‑ga̱‑i tu̱'un ká'a̱n ley, kuní‑de. Achí‑i.
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Te kejá'á Pablo ka'a̱n‑de núú, ko ni̱ ka'a̱n‑ni Galión jíín ñáyɨvɨ judío: Ña̱yɨvɨ judío jíná'an‑ró, nú sɨkɨ̱ ɨ́ɨn tu̱'un ni̱'in ini̱ kúu, xí ɨ́ɨn kua̱chi xaa̱n kúu, te va̱tu‑ni ná kúni ná'ín‑rí tu̱'un ka'a̱n‑ro̱.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Ko nú sɨkɨ̱ tú'un‑ni kúu, xí sɨkɨ́ na̱ni sɨ́'vɨ́, xí sɨkɨ́ ley máá‑ró, yúan‑na te ná sándaa̱ máá‑ró núsáá. Chi̱ ruu̱, tú kuní‑ri̱ skɨ́vɨ nduu̱‑ri̱ ja̱ sándaa̱‑ri̱ tu̱'un súan.
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Te ni̱ skúnu‑de‑i kája'a̱n‑i fuera municipio.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Yúan‑na te ni̱ ka̱katɨɨn‑i Sóstenes, cha̱a kúñá'nu ini̱ ve̱'e sinagoga. Te ni̱ kaja̱'a‑i‑de yuxé'é municipio. Te Galión, tú ní sá'a‑de cuenta.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Ko Pablo, ni̱ kuu kua'a̱ kɨvɨ́ kánchaa̱‑de yúan. Te ni̱ nakuatá'ú‑de nuu̱ táká ñani̱ yúan. Te kua'a̱n‑de jíín barco onde̱ ñuu̱ Siria. Te Priscila jíín Aquila kája'a̱n jíín‑de. Te ni̱ jaa̱‑de ñuu̱ Cencrea. Te ni̱ se̱té‑de xini̱‑dé sɨkɨ̱ ɨ́ɨn tu̱'un ni̱ keyu'u‑dé.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Te ni̱ jaa̱‑de ñuu̱ Éfeso, te ni̱ skéndo̱o‑de cha̱a‑ún yúan. Ko Pablo, ni̱ kɨ̱vɨ‑ni‑de ini̱ ve̱'e sinagoga kástátá'an‑de jíín ñáyɨvɨ judío.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑i jíín‑de ja̱ ná kéndo̱o‑de yaku̱‑ga̱ kɨvɨ̱ jíín‑i. Ko Pablo, tú ní játu̱'un‑de.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Chi ni̱ nakuatá'ú‑de nuu̱‑í. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Kánúú já kí'i̱n ná'ín‑rí ñuu̱ Jerusalén, sá'a‑ri̱ kɨvɨ̱ íi̱. Ko nú kuní Dios, te nchaa̱ tuku‑ri̱ nuu̱‑ro̱. Achí‑de. Te ni̱ kenda‑de ñuu̱ Éfeso kua'a̱n‑de.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Te ni̱ jaa̱‑de jíín barco onde̱ ñuu̱ Cesarea. Te ni̱ kaa‑de ñuu̱ Jerusalén. Te nuu̱ ní ndɨ'ɨ ni̱ ka'a̱n‑de jíín tɨ́ku'ni̱ kándíja yúan, te ni̱ nuu‑de ni̱ najaa̱‑de ñuu̱ Antioquía.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Te ni̱ kendo̱o‑de yúan yaku̱ kɨvɨ̱. Te vásá ní kenda‑de kua'a̱n‑de, ni̱ jika kuu‑de nɨ́ɨ́ ndáñúu̱ Galacia jíín ndáñúu̱ Frigia. Te ni̱ ka̱yija‑ga̱ ini̱ ña̱yɨvɨ káskuá'a‑ún ni̱ sá'a‑de.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Te ñuu̱ Éfeso ni̱ chaa̱ ɨɨn cha̱a judío nání Apolos, cha̱a ñuu̱ Alejandría kúu‑de. Te va̱'a ká'a̱n‑de chi̱ ndíchí xáa̱n‑dé tutu̱ ii̱.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Te cha̱a‑ún, a ni̱ kutu̱'a‑de jíín tú'un máá Jíto'o̱‑yo̱. Te jítú iní‑de tú kuítá‑de ká'a̱n‑de ja̱ stá'a̱n‑de tu̱'un máá Jíto'o̱‑yo̱, va̱sa máni tu̱'un ja̱ ní skuánducha Juan jiní‑de ká'a̱n‑de.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Te ni̱ chundéé iní‑de ká'a̱n kájí‑de ini̱ ve̱'e sinagoga. Te ni̱ ka̱jini so̱'o Priscila jíín Aquila tu̱'un ká'a̱n‑de. Te ni̱ ka̱jaka‑de cha̱a kua'a̱n‑de jíín‑de. Te ni̱ ka̱jani kájí‑ga̱‑de tu̱'un Dios nuu̱‑dé.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Te kuní Apolos ja̱ kí'i̱n‑de onde̱ ñuu̱ Acaya. Te ta̱ká ñani̱‑ún, ni̱ kaka'a̱n ndéé jíín‑de. Te ni̱ ka̱chaa tutu̱ kua'a̱n nuu̱ cháa káskuá'a yúan ja̱ ná kuátá'ú‑de cha̱a. Te nuu̱ ní jaa̱‑de yúan, te va̱'a ni̱ chindéé ní chituu‑de ña̱yɨvɨ kákandíja tu̱'un luu máá‑yá.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Te ma̱'ñú táká ña̱yɨvɨ ní státá'an‑de jíín cháa judío. Te ni̱ stá'a̱n‑de ja̱ Jesús kúu‑ya̱ Cristo, nátu̱'un ká'a̱n tutu̱ ii̱.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.