Atos 18
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH
1 Yúan‑na te ni̱ kenda Pablo ini̱ ñuu̱ Atenas, te kua'a̱n‑de onde̱ ñuu̱ Corinto.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 Te yúan ni̱ jini̱‑de nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a judío nání Aquila, cha̱a ñuu̱ Ponto kúu‑de, ja̱ sá yakú‑ni kɨvɨ̱ ní chaa̱‑de jíín ñásɨ́'ɨ́‑de Priscila, ja̱ ní kuxio‑de ini̱ ñuu̱ Italia. (Chi̱ Claudio, ni̱ tá'ú‑de tiñu ja̱ ná kénda koyo ta̱ká ña̱yɨvɨ judío ini̱ ñuu̱ Roma.) Te ni̱ jaa̱ Pablo nuu̱ cháa‑ún.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 Te suni tiñu sá'a cha̱a‑ún sá'a Pablo. Te ni̱ kendo̱o‑de yúan. Te ni̱ sátiñu‑de, chi̱ tiñu kásá'a‑de‑ún kúu ja̱ kájani‑de ve'e sa'ma nátu̱'un ñii.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Te ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ ndéta̱tú ni̱ jani‑de tu̱'un ini̱ ve̱'e sinagoga. Te ni̱ ndúkú ndéé‑de ni̱ skándíja‑de ña̱yɨvɨ judío jíín ñáyɨvɨ ñúu̱ Grecia.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Te Silas jíín Timoteo, ni̱ kikoyo‑de ichi ñúu̱ Macedonia. Te Pablo, a jáni téyíí‑de tu̱'un, te jáni ndaa̱‑de tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ judío ja̱ Jesús kúu‑ya̱ Cristo.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Ko ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ kaka'a̱n ndɨva̱'a‑i sɨkɨ̱‑dé. Te máá‑de, ni̱ kaja‑dé sa'ma‑dé. Te ni̱ kachi̱‑de jíín‑i: Kua̱chi máá‑ró kúu núsáá, chi̱ ruu̱, tú kua̱chi‑ri̱. Vina te ki'i̱n‑ri̱ nuu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación. Achí‑de.
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Te ni̱ kenda‑de yúan. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑de ve'e ɨɨn cha̱a nání Justo. Te cha̱a‑ún, chíñú'ún‑de Dios. Te ve'e cha̱a‑ún kándii̱ yani jíín vé'e sinagoga.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Te Crispo, cha̱a kúñá'nu ini̱ ve̱'e sinagoga, ni̱ kandíja‑de nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ ondé jíín nɨ́ɨ́ vé'e‑de. Te kua'a̱ ñáyɨvɨ ñúu̱ Corinto, ni̱ ka̱jini ná'ín‑i. Te ni̱ ka̱kandíja‑i. Te ni̱ ka̱janducha‑í.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 Te máá Jíto'o̱‑yo̱, jíín jáni ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Pablo ɨɨn akuáa: Ma̱ yú'ú‑ro̱ ni ma̱ kasú‑ro̱ yú'u‑ro, chi̱ kukuu‑ró ká'a̱n‑ro̱.
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 Chi̱ jíka‑ri̱ jíín‑ró, te ma̱ sándɨva̱'a ni ɨɨn cha̱a jíín‑ró. Chi̱ ñáva̱'a‑ri̱ kua'a̱ ñáyɨvɨ iní ñuu̱ yá'a, áchí‑ya̱.
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Te ni̱ kendo̱o‑de yúan ɨɨn kuia̱ yósáva, te stá'a̱n‑de tu̱'un Dios nuu̱‑í.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Te Galión kúu gobernador ini̱ ñuu̱ Acaya. Te ña̱yɨvɨ judío, ɨɨn ká'nu‑ni ni̱ ka̱ndonda‑i sɨkɨ̱ Pablo. Te ni̱ ka̱jaka‑i‑de kua'a̱n‑i jíín‑de onde̱ ini̱ municipio.
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Cha̱a yá'a, xaa̱n ská'a̱n‑de ta̱ká ña̱yɨvɨ já ná chíñú'ún‑i Dios te ma̱ kuándatu̱‑ga̱‑i tu̱'un ká'a̱n ley, kuní‑de. Achí‑i.
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 Te kejá'á Pablo ka'a̱n‑de núú, ko ni̱ ka'a̱n‑ni Galión jíín ñáyɨvɨ judío: Ña̱yɨvɨ judío jíná'an‑ró, nú sɨkɨ̱ ɨ́ɨn tu̱'un ni̱'in ini̱ kúu, xí ɨ́ɨn kua̱chi xaa̱n kúu, te va̱tu‑ni ná kúni ná'ín‑rí tu̱'un ka'a̱n‑ro̱.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 Ko nú sɨkɨ̱ tú'un‑ni kúu, xí sɨkɨ́ na̱ni sɨ́'vɨ́, xí sɨkɨ́ ley máá‑ró, yúan‑na te ná sándaa̱ máá‑ró núsáá. Chi̱ ruu̱, tú kuní‑ri̱ skɨ́vɨ nduu̱‑ri̱ ja̱ sándaa̱‑ri̱ tu̱'un súan.
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Te ni̱ skúnu‑de‑i kája'a̱n‑i fuera municipio.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Yúan‑na te ni̱ ka̱katɨɨn‑i Sóstenes, cha̱a kúñá'nu ini̱ ve̱'e sinagoga. Te ni̱ kaja̱'a‑i‑de yuxé'é municipio. Te Galión, tú ní sá'a‑de cuenta.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Ko Pablo, ni̱ kuu kua'a̱ kɨvɨ́ kánchaa̱‑de yúan. Te ni̱ nakuatá'ú‑de nuu̱ táká ñani̱ yúan. Te kua'a̱n‑de jíín barco onde̱ ñuu̱ Siria. Te Priscila jíín Aquila kája'a̱n jíín‑de. Te ni̱ jaa̱‑de ñuu̱ Cencrea. Te ni̱ se̱té‑de xini̱‑dé sɨkɨ̱ ɨ́ɨn tu̱'un ni̱ keyu'u‑dé.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 Te ni̱ jaa̱‑de ñuu̱ Éfeso, te ni̱ skéndo̱o‑de cha̱a‑ún yúan. Ko Pablo, ni̱ kɨ̱vɨ‑ni‑de ini̱ ve̱'e sinagoga kástátá'an‑de jíín ñáyɨvɨ judío.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑i jíín‑de ja̱ ná kéndo̱o‑de yaku̱‑ga̱ kɨvɨ̱ jíín‑i. Ko Pablo, tú ní játu̱'un‑de.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 Chi ni̱ nakuatá'ú‑de nuu̱‑í. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Kánúú já kí'i̱n ná'ín‑rí ñuu̱ Jerusalén, sá'a‑ri̱ kɨvɨ̱ íi̱. Ko nú kuní Dios, te nchaa̱ tuku‑ri̱ nuu̱‑ro̱. Achí‑de. Te ni̱ kenda‑de ñuu̱ Éfeso kua'a̱n‑de.
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Te ni̱ jaa̱‑de jíín barco onde̱ ñuu̱ Cesarea. Te ni̱ kaa‑de ñuu̱ Jerusalén. Te nuu̱ ní ndɨ'ɨ ni̱ ka'a̱n‑de jíín tɨ́ku'ni̱ kándíja yúan, te ni̱ nuu‑de ni̱ najaa̱‑de ñuu̱ Antioquía.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 Te ni̱ kendo̱o‑de yúan yaku̱ kɨvɨ̱. Te vásá ní kenda‑de kua'a̱n‑de, ni̱ jika kuu‑de nɨ́ɨ́ ndáñúu̱ Galacia jíín ndáñúu̱ Frigia. Te ni̱ ka̱yija‑ga̱ ini̱ ña̱yɨvɨ káskuá'a‑ún ni̱ sá'a‑de.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Te ñuu̱ Éfeso ni̱ chaa̱ ɨɨn cha̱a judío nání Apolos, cha̱a ñuu̱ Alejandría kúu‑de. Te va̱'a ká'a̱n‑de chi̱ ndíchí xáa̱n‑dé tutu̱ ii̱.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 Te cha̱a‑ún, a ni̱ kutu̱'a‑de jíín tú'un máá Jíto'o̱‑yo̱. Te jítú iní‑de tú kuítá‑de ká'a̱n‑de ja̱ stá'a̱n‑de tu̱'un máá Jíto'o̱‑yo̱, va̱sa máni tu̱'un ja̱ ní skuánducha Juan jiní‑de ká'a̱n‑de.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Te ni̱ chundéé iní‑de ká'a̱n kájí‑de ini̱ ve̱'e sinagoga. Te ni̱ ka̱jini so̱'o Priscila jíín Aquila tu̱'un ká'a̱n‑de. Te ni̱ ka̱jaka‑de cha̱a kua'a̱n‑de jíín‑de. Te ni̱ ka̱jani kájí‑ga̱‑de tu̱'un Dios nuu̱‑dé.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Te kuní Apolos ja̱ kí'i̱n‑de onde̱ ñuu̱ Acaya. Te ta̱ká ñani̱‑ún, ni̱ kaka'a̱n ndéé jíín‑de. Te ni̱ ka̱chaa tutu̱ kua'a̱n nuu̱ cháa káskuá'a yúan ja̱ ná kuátá'ú‑de cha̱a. Te nuu̱ ní jaa̱‑de yúan, te va̱'a ni̱ chindéé ní chituu‑de ña̱yɨvɨ kákandíja tu̱'un luu máá‑yá.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 Te ma̱'ñú táká ña̱yɨvɨ ní státá'an‑de jíín cháa judío. Te ni̱ stá'a̱n‑de ja̱ Jesús kúu‑ya̱ Cristo, nátu̱'un ká'a̱n tutu̱ ii̱.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.