Atos 18

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yúan‑na te ni̱ kenda Pablo ini̱ ñuu̱ Atenas, te kua'a̱n‑de onde̱ ñuu̱ Corinto.
1 Depois disso, deixando Atenas, Paulo foi a Corinto.
2 Te yúan ni̱ jini̱‑de nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a judío nání Aquila, cha̱a ñuu̱ Ponto kúu‑de, ja̱ sá yakú‑ni kɨvɨ̱ ní chaa̱‑de jíín ñásɨ́'ɨ́‑de Priscila, ja̱ ní kuxio‑de ini̱ ñuu̱ Italia. (Chi̱ Claudio, ni̱ tá'ú‑de tiñu ja̱ ná kénda koyo ta̱ká ña̱yɨvɨ judío ini̱ ñuu̱ Roma.) Te ni̱ jaa̱ Pablo nuu̱ cháa‑ún.
2 Lá, encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, porque o imperador Cláudio havia decretado que todos os judeus deviam sair de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 Te suni tiñu sá'a cha̱a‑ún sá'a Pablo. Te ni̱ kendo̱o‑de yúan. Te ni̱ sátiñu‑de, chi̱ tiñu kásá'a‑de‑ún kúu ja̱ kájani‑de ve'e sa'ma nátu̱'un ñii.
3 E, como tinham o mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava. O ofício deles era fazer tendas.
4 Te ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ ndéta̱tú ni̱ jani‑de tu̱'un ini̱ ve̱'e sinagoga. Te ni̱ ndúkú ndéé‑de ni̱ skándíja‑de ña̱yɨvɨ judío jíín ñáyɨvɨ ñúu̱ Grecia.
4 E todos os sábados Paulo falava na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Te Silas jíín Timoteo, ni̱ kikoyo‑de ichi ñúu̱ Macedonia. Te Pablo, a jáni téyíí‑de tu̱'un, te jáni ndaa̱‑de tu̱'un nuu̱ ñáyɨvɨ judío ja̱ Jesús kúu‑ya̱ Cristo.
5 Quando Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que Jesus é o Cristo.
6 Ko ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ kaka'a̱n ndɨva̱'a‑i sɨkɨ̱‑dé. Te máá‑de, ni̱ kaja‑dé sa'ma‑dé. Te ni̱ kachi̱‑de jíín‑i: Kua̱chi máá‑ró kúu núsáá, chi̱ ruu̱, tú kua̱chi‑ri̱. Vina te ki'i̱n‑ri̱ nuu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación. Achí‑de.
6 Como eles se opuseram e blasfemaram, Paulo sacudiu as roupas e disse-lhes: — Que o sangue de vocês caia sobre a cabeça de vocês! Eu estou limpo dele e, a partir de agora, vou para os gentios.
7 Te ni̱ kenda‑de yúan. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑de ve'e ɨɨn cha̱a nání Justo. Te cha̱a‑ún, chíñú'ún‑de Dios. Te ve'e cha̱a‑ún kándii̱ yani jíín vé'e sinagoga.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Te Crispo, cha̱a kúñá'nu ini̱ ve̱'e sinagoga, ni̱ kandíja‑de nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ ondé jíín nɨ́ɨ́ vé'e‑de. Te kua'a̱ ñáyɨvɨ ñúu̱ Corinto, ni̱ ka̱jini ná'ín‑i. Te ni̱ ka̱kandíja‑i. Te ni̱ ka̱janducha‑í.
8 Crispo, o chefe da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, creram e foram batizados.
9 Te máá Jíto'o̱‑yo̱, jíín jáni ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Pablo ɨɨn akuáa: Ma̱ yú'ú‑ro̱ ni ma̱ kasú‑ro̱ yú'u‑ro, chi̱ kukuu‑ró ká'a̱n‑ro̱.
9 Certa noite Paulo teve uma visão em que o Senhor lhe disse:
10 Chi̱ jíka‑ri̱ jíín‑ró, te ma̱ sándɨva̱'a ni ɨɨn cha̱a jíín‑ró. Chi̱ ñáva̱'a‑ri̱ kua'a̱ ñáyɨvɨ iní ñuu̱ yá'a, áchí‑ya̱.
10 porque eu estou com você, e ninguém ousará lhe fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Te ni̱ kendo̱o‑de yúan ɨɨn kuia̱ yósáva, te stá'a̱n‑de tu̱'un Dios nuu̱‑í.
11 Assim, Paulo permaneceu em Corinto um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Te Galión kúu gobernador ini̱ ñuu̱ Acaya. Te ña̱yɨvɨ judío, ɨɨn ká'nu‑ni ni̱ ka̱ndonda‑i sɨkɨ̱ Pablo. Te ni̱ ka̱jaka‑i‑de kua'a̱n‑i jíín‑de onde̱ ini̱ municipio.
12 Quando Gálio era procônsul da Acaia, os judeus, de comum acordo, se levantaram contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Cha̱a yá'a, xaa̱n ská'a̱n‑de ta̱ká ña̱yɨvɨ já ná chíñú'ún‑i Dios te ma̱ kuándatu̱‑ga̱‑i tu̱'un ká'a̱n ley, kuní‑de. Achí‑i.
13 dizendo: — Este homem quer persuadir as pessoas a adorar a Deus de um modo contrário à lei.
14 Te kejá'á Pablo ka'a̱n‑de núú, ko ni̱ ka'a̱n‑ni Galión jíín ñáyɨvɨ judío: Ña̱yɨvɨ judío jíná'an‑ró, nú sɨkɨ̱ ɨ́ɨn tu̱'un ni̱'in ini̱ kúu, xí ɨ́ɨn kua̱chi xaa̱n kúu, te va̱tu‑ni ná kúni ná'ín‑rí tu̱'un ka'a̱n‑ro̱.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Se fosse, de fato, alguma injustiça ou crime de maior gravidade, ó judeus, eu teria motivo para acolher a queixa que vocês estão trazendo.
15 Ko nú sɨkɨ̱ tú'un‑ni kúu, xí sɨkɨ́ na̱ni sɨ́'vɨ́, xí sɨkɨ́ ley máá‑ró, yúan‑na te ná sándaa̱ máá‑ró núsáá. Chi̱ ruu̱, tú kuní‑ri̱ skɨ́vɨ nduu̱‑ri̱ ja̱ sándaa̱‑ri̱ tu̱'un súan.
15 Mas como é uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam isso vocês mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Te ni̱ skúnu‑de‑i kája'a̱n‑i fuera municipio.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Yúan‑na te ni̱ ka̱katɨɨn‑i Sóstenes, cha̱a kúñá'nu ini̱ ve̱'e sinagoga. Te ni̱ kaja̱'a‑i‑de yuxé'é municipio. Te Galión, tú ní sá'a‑de cuenta.
17 Então todos agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e começaram a espancá-lo diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 Ko Pablo, ni̱ kuu kua'a̱ kɨvɨ́ kánchaa̱‑de yúan. Te ni̱ nakuatá'ú‑de nuu̱ táká ñani̱ yúan. Te kua'a̱n‑de jíín barco onde̱ ñuu̱ Siria. Te Priscila jíín Aquila kája'a̱n jíín‑de. Te ni̱ jaa̱‑de ñuu̱ Cencrea. Te ni̱ se̱té‑de xini̱‑dé sɨkɨ̱ ɨ́ɨn tu̱'un ni̱ keyu'u‑dé.
18 Paulo ficou ainda muitos dias em Corinto. Por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila. Antes de embarcar, rapou a cabeça em Cencreia, porque tinha feito um voto.
19 Te ni̱ jaa̱‑de ñuu̱ Éfeso, te ni̱ skéndo̱o‑de cha̱a‑ún yúan. Ko Pablo, ni̱ kɨ̱vɨ‑ni‑de ini̱ ve̱'e sinagoga kástátá'an‑de jíín ñáyɨvɨ judío.
19 Quando chegaram a Éfeso, Paulo deixou ali Priscila e Áquila. Ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑i jíín‑de ja̱ ná kéndo̱o‑de yaku̱‑ga̱ kɨvɨ̱ jíín‑i. Ko Pablo, tú ní játu̱'un‑de.
20 Pediram-lhe que ficasse mais algum tempo, mas Paulo não quis.
21 Chi ni̱ nakuatá'ú‑de nuu̱‑í. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Kánúú já kí'i̱n ná'ín‑rí ñuu̱ Jerusalén, sá'a‑ri̱ kɨvɨ̱ íi̱. Ko nú kuní Dios, te nchaa̱ tuku‑ri̱ nuu̱‑ro̱. Achí‑de. Te ni̱ kenda‑de ñuu̱ Éfeso kua'a̱n‑de.
21 Ao se despedir, disse: — Se Deus quiser, virei visitá-los outra vez. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Te ni̱ jaa̱‑de jíín barco onde̱ ñuu̱ Cesarea. Te ni̱ kaa‑de ñuu̱ Jerusalén. Te nuu̱ ní ndɨ'ɨ ni̱ ka'a̱n‑de jíín tɨ́ku'ni̱ kándíja yúan, te ni̱ nuu‑de ni̱ najaa̱‑de ñuu̱ Antioquía.
22 Chegando a Cesareia, foi logo para Jerusalém. E, tendo saudado a igreja, seguiu para Antioquia.
23 Te ni̱ kendo̱o‑de yúan yaku̱ kɨvɨ̱. Te vásá ní kenda‑de kua'a̱n‑de, ni̱ jika kuu‑de nɨ́ɨ́ ndáñúu̱ Galacia jíín ndáñúu̱ Frigia. Te ni̱ ka̱yija‑ga̱ ini̱ ña̱yɨvɨ káskuá'a‑ún ni̱ sá'a‑de.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Te ñuu̱ Éfeso ni̱ chaa̱ ɨɨn cha̱a judío nání Apolos, cha̱a ñuu̱ Alejandría kúu‑de. Te va̱'a ká'a̱n‑de chi̱ ndíchí xáa̱n‑dé tutu̱ ii̱.
24 Nesse meio-tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Te cha̱a‑ún, a ni̱ kutu̱'a‑de jíín tú'un máá Jíto'o̱‑yo̱. Te jítú iní‑de tú kuítá‑de ká'a̱n‑de ja̱ stá'a̱n‑de tu̱'un máá Jíto'o̱‑yo̱, va̱sa máni tu̱'un ja̱ ní skuánducha Juan jiní‑de ká'a̱n‑de.
25 Ele era instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 Te ni̱ chundéé iní‑de ká'a̱n kájí‑de ini̱ ve̱'e sinagoga. Te ni̱ ka̱jini so̱'o Priscila jíín Aquila tu̱'un ká'a̱n‑de. Te ni̱ ka̱jaka‑de cha̱a kua'a̱n‑de jíín‑de. Te ni̱ ka̱jani kájí‑ga̱‑de tu̱'un Dios nuu̱‑dé.
26 Apolo começou a falar ousadamente na sinagoga. Quando Priscila e Áquila o ouviram falar, levaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 Te kuní Apolos ja̱ kí'i̱n‑de onde̱ ñuu̱ Acaya. Te ta̱ká ñani̱‑ún, ni̱ kaka'a̱n ndéé jíín‑de. Te ni̱ ka̱chaa tutu̱ kua'a̱n nuu̱ cháa káskuá'a yúan ja̱ ná kuátá'ú‑de cha̱a. Te nuu̱ ní jaa̱‑de yúan, te va̱'a ni̱ chindéé ní chituu‑de ña̱yɨvɨ kákandíja tu̱'un luu máá‑yá.
27 Quando ele resolveu percorrer a Acaia, os irmãos o animaram e escreveram aos discípulos para que o recebessem bem. Tendo chegado, Apolo auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 Te ma̱'ñú táká ña̱yɨvɨ ní státá'an‑de jíín cháa judío. Te ni̱ stá'a̱n‑de ja̱ Jesús kúu‑ya̱ Cristo, nátu̱'un ká'a̱n tutu̱ ii̱.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.