Atos 17

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Te Pablo jíín Silas, ni̱ kaja̱'a‑de ñuu̱ Anfípolis jíín ñúu̱ Apolonia kája'a̱n‑de. Te ni̱ ja̱koyo‑de ñuu̱ Tesalónica nuu̱ íó ɨɨn ve'e sinagoga cha̱a judío.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, Paulo e Silas chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 Te Pablo, nátu̱'un sá'a sá'a‑de ni̱ kɨ̱vɨ‑de nuu̱ cháa‑ún uni̱ kɨvɨ̱ ndéta̱tú. Te ndɨta'a̱n semana ni̱ ka̱státá'an‑de jíín cháa‑ún sɨkɨ̱ tutú ii̱.
2 Paulo, segundo o seu costume, foi procurá-los e, por três sábados, discutiu com eles a respeito das Escrituras,
3 Te ni̱ jani‑de tu̱'un nuu̱‑í, ni̱ stá'a̱n‑de ja̱ kánúú ndó'o Cristo te nachaku̱‑ya̱ nú ni̱ ji'i̱‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Jesús, I'a̱ jáni‑ri̱ tu̱'un yá'a, máá‑yá kúu Cristo, áchí‑de.
3 expondo e demonstrando ter sido necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. Paulo dizia: — Este Jesus, que eu anuncio a vocês, é o Cristo.
4 Te sava ña̱yɨvɨ, ni̱ ka̱kandíja‑i. Te suni súan kua'a̱ cháa ñuu̱ Grecia ja̱ káchiñú'ún‑de Dios, jíín kuá'a̱ ñá'an ñá'nu, ni̱ ka̱ndujíín‑de jíín Pablo jíín Silas.
4 Alguns deles foram persuadidos e se juntaram a Paulo e Silas. O mesmo aconteceu com numerosa multidão de gregos piedosos e muitas mulheres importantes.
5 Yúan‑na te cha̱a judío ja̱ tú kákandíja, ni̱ kakiti̱ xaa̱n iní. Te ni̱ ka̱stútú sáva cha̱a ñáá, cha̱a kúxí, kua'a̱n jíín. Te ni̱ kutútú kuá'a̱ ñáyɨvɨ ní ka̱ndonda‑i ini̱ ñuu̱‑ún. Te ni̱ ja̱koyo‑i ve'e Jasón kánandúkú‑i Pablo jíín Silas ja̱ kíñi'in‑i‑de nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún.
5 Os judeus, porém, movidos de inveja, trazendo consigo alguns homens maus dentre a malandragem, reuniram uma multidão e provocaram um tumulto na cidade. E, atacando de surpresa a casa de Jasom, procuravam trazer Paulo e Silas para o meio do povo.
6 Ko tú ní kánani'i̱n‑í‑de. Te ni̱ ka̱ñu'un‑i Jasón jíín sáva‑ga̱ ñani̱ ni̱ ja̱koyo‑i jíín‑de onde̱ nuu̱ justicia ñuu̱‑ún. Te ni̱ ka̱kana jaa‑i: Cha̱a yá'a ja̱ kásáká núu‑de ini̱ ñu̱yɨ́vɨ, suni ni̱ cha̱koyo‑de yá'a,
6 Porém, não os encontrando, arrastaram Jasom e alguns irmãos diante das autoridades, gritando: — Estes que promovem tumulto em todo o mundo chegaram também aqui,
7 te Jasón, ni̱ ja̱'a núu‑de ve'e‑de ncháá cha̱a‑ún. Te ta̱ká máá‑de, tú kájandatu̱‑de nuu̱ ley César. Chi̱ sua káka'a̱n‑de ja̱ íó ɨnga̱ rey nání Jesús, áchí‑i.
7 e Jasom os hospedou na casa dele. Todos estes agem contra os decretos de César, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Te ña̱yɨvɨ jíín cháa kákuu justicia, ni̱ ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un yá'a. Te ni̱ ka̱kuvaa̱‑i.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas ao ouvir estas palavras.
9 Ko ni̱ kajika̱n‑i xu̱'ún núu̱ Jasón jíín núu̱ sáva‑ga̱‑de. Te onde̱ ni̱ kajini̱‑i nuu̱ xú'ún te vásá ní ka̱sía̱‑i‑de kája'a̱n‑de.
9 Porém, depois de terem recebido deles a fiança estipulada, as autoridades soltaram Jasom e os outros.
10 Yúan‑na te ñani̱‑ún, ni̱ ka̱skáka ñúú‑ni‑de Pablo jíín Silas kája'a̱n‑de onde̱ ñuu̱ Berea. Te nuu̱ ní ja̱koyo‑de yúan, te ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑de ini̱ ve̱'e sinagoga cha̱a judío.
10 E logo, durante a noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Bereia. Ali chegados, dirigiram-se à sinagoga dos judeus.
11 Te cha̱a judío yúan, ndito‑ga̱ xini̱‑dé vásá cháa judío ñuu̱ Tesalónica, chi̱ bueno ni̱ ka̱kusɨɨ̱ iní‑de jíín tú'un. Te ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ kánandúkú víi‑dé ini̱ tutu̱ ii̱ nú ndaa̱ ká'a̱n xí túu.
11 Ora, estes de Bereia eram mais nobres do que os de Tessalônica, pois receberam a palavra com toda a avidez, examinando as Escrituras todos os dias para ver se as coisas eram, de fato, assim.
12 Súan ni̱ kuu. Te ni̱ ka̱kandíja kua'a̱‑í, jíín kuá'a̱ ñá'an ñá'nu ñuu̱ Grecia, te suni súan kua'a̱ cháa.
12 Com isso, muitos deles creram, mulheres gregas de alta posição social e muitos homens.
13 Ko cha̱a judío ñuu̱ Tesalónica, ni̱ ka̱jini tu̱'un‑de ja̱ súni onde̱ ñuu̱ Berea ni̱ jicha̱ tu̱'un Dios ni̱ sá'a Pablo. Te ni̱ kee‑de kája'a̱n‑de. Te suni yúan ni̱ ka̱xndónda‑de ña̱yɨvɨ.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus era anunciada por Paulo também em Bereia, foram lá agitar e perturbar o povo.
14 Yúan‑na te ñani̱ yúan, ni̱ ka̱tájí‑ni‑de Pablo kua'a̱n‑de onde̱ yu'u mar. Te Silas jíín Timoteo, ni̱ ka̱kendo̱o‑de ini̱ ñuu̱ Berea.
14 Então os irmãos fizeram com que Paulo fosse imediatamente para os lados do mar. Porém Silas e Timóteo continuaram em Bereia.
15 Te ña̱yɨvɨ ní ka̱chu'un íchí Pablo, kua'a̱n‑i jíín‑de onde̱ ñuu̱ Atenas. Te ni̱ natá'ú‑de tiñu nuu̱‑í ja̱ yachí jaa̱ Silas jíín Timoteo nuu̱‑dé. Te ni̱ kee‑i va̱i ndikoyo‑i.
15 Os responsáveis por Paulo levaram-no até Atenas e regressaram trazendo ordem a Silas e Timóteo para que fossem encontrá-lo o mais depressa possível.
16 Te nini ndátu Pablo cha̱a‑ún ini̱ ñuu̱ Atenas, te ni̱ jini̱‑de ja̱ ñáyɨvɨ ñúu̱‑ún xaa̱n káchiñú'ún‑i ndoso̱. Te ni̱ kukuí'a̱ ini̱‑de.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se revoltava em face da idolatria dominante na cidade.
17 Te ini̱ ve̱'e sinagoga ni̱ státá'an‑de jíín cháa judío jíín cháa káchiñú'ún Dios. Te suni ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ státá'an‑de jíín ñáyɨvɨ ká'i̱in nu̱yá'u.
17 Por isso, falava na sinagoga com os judeus e os gentios piedosos; também na praça, todos os dias, com os que se encontravam ali.
18 Te sava cha̱a ndíchí káskuá'a sɨkɨ̱ epicúreos jíín sɨkɨ́ estoicos, ni̱ ka̱státá'an jíín‑de. Te sava ni̱ kaka'a̱n: Na̱ún tu̱'un ká'a̱n cha̱a tɨ́lakuá yá'a, áchí. Te sava‑ga̱‑i: Cha̱a jáni tu̱'un i'a̱ jáá kúu‑de, áchí‑i. Chi ni̱ jani‑de tu̱'un Jesús ja̱ ní nachaku̱‑ya̱.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos discutiam com ele, havendo quem perguntasse: — Que quer dizer esse tagarela? Outros diziam: — Parece pregador de deuses estranhos. Diziam isso porque Paulo pregava Jesus e a ressurreição.
19 Te ni̱ ka̱jaka‑ún‑de va̱i jíín‑de onde̱ municipio Areópago te káka'a̱n: Á kuu kachi̱‑ro̱ núu̱‑rí na̱ún tu̱'un jáá kúu ja̱ stá'a̱n‑ro̱‑ún,
19 Então, tomando-o consigo, levaram-no ao Areópago, dizendo: — Podemos saber que nova doutrina é essa que você ensina?
20 chi̱ stá'a̱n‑ro̱ tú'un jáá núu̱‑rí. Te ná júku̱'un ini̱‑ri̱ na̱ún kúu‑ún kákuni̱‑ri̱. Achí jíín‑de.
20 Pois você nos traz aos ouvidos coisas estranhas e queremos saber o que vem a ser isso.
21 Chi ta̱ká cha̱a ñuu̱ Atenas jíín táká cha̱a jíká káxiu̱kú núu‑de yúan, tuká ndé ɨnga̱ tiñu kásá'a‑de, chi̱ máni ká'a̱n‑de xí jíni so̱'o‑de ɨɨn tu̱'un jáá.
21 Acontece que todos os de Atenas e os estrangeiros residentes não se ocupavam com outra coisa senão dizer ou ouvir as últimas novidades.
22 Te Pablo, kándii̱‑de ini̱ municipio Areópago‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Cha̱a ñuu̱ Atenas jíná'an‑ró, jiní va̱'a‑ri̱ ja̱ bueno káchiñú'ún‑ró i'a̱ máá‑ró.
22 Então Paulo, levantando-se no meio do Areópago, disse: — Senhores atenienses! Percebo que em tudo vocês são bastante religiosos,
23 Chi ni̱ jika kuu‑ri̱ ni̱ jande̱'é‑rí ini̱ viñu̱'un‑ró. Te ni̱ jini̱‑ri̱ nuu̱ ɨ́ɨn altar nuu̱ yóso tú'un yá'a: Nuu̱ i'a̱ ja̱ ná tú jiní‑yo̱, áchí. Te máá I'a̱‑ún, ja̱ káchiñú'ún‑ró‑yá va̱sa tú kájini̱‑ro̱‑yá, I'a̱‑ún kúu Dios ja̱ jáni‑ri̱ tu̱'un‑ya̱ núu̱‑ro̱.
23 porque, andando pela cidade e observando os objetos de culto que vocês têm, encontrei também um altar no qual aparece a seguinte inscrição: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse que vocês adoram sem conhecer é precisamente aquele que eu lhes anuncio.
24 Máá Dios, I'a̱ ni̱ sá'a ñu̱yɨ́vɨ jíín táká‑ga̱ ndatíñu, máá‑yá kúu Jito'o̱ andɨ́vɨ́ jíín ñúyɨ́vɨ. Te tú ncháá‑ya̱ iní ve̱'e ii̱ já kúva̱'a sá'a nda'a.
24 — O Deus que fez o mundo e tudo o que nele existe, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em santuários feitos por mãos humanas;
25 Te tú nándɨ'ɨ‑ya̱ ní ɨɨn ndatíñu ni ña̱yɨvɨ kuátíñu nuu̱‑yá, chi̱ máá‑yá, já'a‑ya̱ tú'un ja̱ káichaku̱ ña̱yɨvɨ jíín já stáa‑i tachi̱ jíín já ní'i̱n‑í ndatíñu.
25 nem é servido por mãos humanas, como se precisasse de alguma coisa, pois ele mesmo é quem a todos dá vida, respiração e tudo mais.
26 Te chi̱i ɨɨn‑ni tata̱ ni̱ sá'a‑ya̱ táká ña̱yɨvɨ náva̱'a kuxiu̱kú‑i nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ. Te ni̱ jani‑ya̱ kɨvɨ́ kúchaku̱ ɨɨn ɨɨn‑i jíín lugar kuxiu̱kú‑i jíná'an‑i.
26 De um só homem fez todas as nações para habitarem sobre a face da terra, havendo fixado os tempos previamente estabelecidos e os limites da sua habitação;
27 Náva̱'a ná nándúkú‑i Dios, te nú súan skáka nda'a‑í te ni'i̱n‑í‑ya̱, chi̱ tú jíká ncháá‑ya̱ jíín ɨ́ɨn ɨɨn‑yó.
27 para buscarem Deus se, porventura, tateando, o possam achar, ainda que não esteja longe de cada um de nós;
28 Chi̱ jíín máá‑yá, káichaku̱‑yo̱, kákanda‑yó, te ñú'un vida‑yo̱. Nátu̱'un sava cha̱a kátava yáa̱‑ro̱, ni̱ kaka'a̱n‑de: Chi̱ suni onde̱ tata̱ máá‑yá kákuu ta̱ká‑yo̱, áchí.
28 pois nele vivemos, nos movemos e existimos, como alguns dos poetas de vocês disseram: “Porque dele também somos geração.”
29 Nú tata̱ Dios kákuu‑yó núsáá, te ma̱ kúu kani ini̱‑yo̱ já Dios kúu oro xí plata xí yúu̱. Chi̱ máni kájani ini̱‑i ja̱ súan jíto‑ya̱, te súan kánatava máá‑i‑ya̱.
29 Portanto, visto que somos geração de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra, trabalhados pela arte e imaginação do homem.
30 Te va̱sa tú ní sá'a‑ya̱ cuenta ja̱ tú ní kájuku̱'un ini̱ ña̱yɨvɨ ondé sáá, ko vina kána‑ya̱ xiní táká ña̱yɨvɨ nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ ná nákani ini̱‑i.
30 Deus não levou em conta os tempos da ignorância, mas agora ele ordena a todas as pessoas, em todos os lugares, que se arrependam.
31 Te a ni̱ teta'a̱n‑ya̱ ɨ́ɨn kɨvɨ̱ já náku̱xndíi ndaa̱‑ya̱ sɨkɨ́ ñúyɨ́vɨ, sá'a Dios jíín máá I'a̱ ni̱ jani‑ya̱‑ún. Te ni̱ stá'a̱n ndiji̱n Dios ja̱ súan kuu, chi ni̱ naschakú‑ya̱ I'a̱‑ún ma̱'ñú ndɨ́yi. Achí Pablo.
31 Porque Deus estabeleceu um dia em que julgará o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu certeza disso a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Te súan ni̱ ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un ja̱ náchaku̱ ndɨ̱yi, te sava‑i, ni̱ ka̱sákátá‑i nuu̱‑dé. Te sava‑ga̱‑i, ni̱ kaka'a̱n‑i: Kákuni̱‑ná kuni so̱'o‑ná ɨnga̱ jínu sɨkɨ̱ tú'un ká'a̱n‑ní yá'a, áchí‑i.
32 Quando ouviram falar de ressurreição de mortos, uns zombaram, e outros disseram: — A respeito disso ouviremos você em outra ocasião.
33 Te máá Pablo, ni̱ kenda‑de ma̱'ñú ñáyɨvɨ‑ún kua'a̱n‑de.
33 A essa altura, Paulo se retirou do meio deles.
34 Ko yaku̱ ña̱yɨvɨ, ni̱ ka̱kandíja‑i. Te ni̱ ka̱ndujíín‑i jíín Pablo. Te ɨɨn‑i kúu Dionisio cha̱a Areópago, te ɨnga̱‑i kúu ɨɨn ña'an nání‑ña Dámaris, jíín sáva‑ga̱‑i.
34 Houve, porém, alguns homens que se juntaram a ele e creram; entre eles estava Dionísio, o areopagita, uma mulher chamada Dâmaris e, com eles, mais algumas pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.