Atos 17

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Te Pablo jíín Silas, ni̱ kaja̱'a‑de ñuu̱ Anfípolis jíín ñúu̱ Apolonia kája'a̱n‑de. Te ni̱ ja̱koyo‑de ñuu̱ Tesalónica nuu̱ íó ɨɨn ve'e sinagoga cha̱a judío.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 Te Pablo, nátu̱'un sá'a sá'a‑de ni̱ kɨ̱vɨ‑de nuu̱ cháa‑ún uni̱ kɨvɨ̱ ndéta̱tú. Te ndɨta'a̱n semana ni̱ ka̱státá'an‑de jíín cháa‑ún sɨkɨ̱ tutú ii̱.
2 Ora, Paulo, segundo o seu costume, foi ter com eles; e por três sábados discutiu com eles as Escrituras,
3 Te ni̱ jani‑de tu̱'un nuu̱‑í, ni̱ stá'a̱n‑de ja̱ kánúú ndó'o Cristo te nachaku̱‑ya̱ nú ni̱ ji'i̱‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Jesús, I'a̱ jáni‑ri̱ tu̱'un yá'a, máá‑yá kúu Cristo, áchí‑de.
3 expondo e demonstrando que era necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos; este Jesus que eu vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Te sava ña̱yɨvɨ, ni̱ ka̱kandíja‑i. Te suni súan kua'a̱ cháa ñuu̱ Grecia ja̱ káchiñú'ún‑de Dios, jíín kuá'a̱ ñá'an ñá'nu, ni̱ ka̱ndujíín‑de jíín Pablo jíín Silas.
4 E alguns deles ficaram persuadidos e aderiram a Paulo e Silas, bem como grande multidão de gregos devotos e não poucas mulheres de posição.
5 Yúan‑na te cha̱a judío ja̱ tú kákandíja, ni̱ kakiti̱ xaa̱n iní. Te ni̱ ka̱stútú sáva cha̱a ñáá, cha̱a kúxí, kua'a̱n jíín. Te ni̱ kutútú kuá'a̱ ñáyɨvɨ ní ka̱ndonda‑i ini̱ ñuu̱‑ún. Te ni̱ ja̱koyo‑i ve'e Jasón kánandúkú‑i Pablo jíín Silas ja̱ kíñi'in‑i‑de nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún.
5 Mas os judeus, movidos de inveja, tomando consigo alguns homens maus dentre os vadios e ajuntando o povo, alvoroçavam a cidade e, assaltando a casa de Jáson, os procuravam para entregá-los ao povo.
6 Ko tú ní kánani'i̱n‑í‑de. Te ni̱ ka̱ñu'un‑i Jasón jíín sáva‑ga̱ ñani̱ ni̱ ja̱koyo‑i jíín‑de onde̱ nuu̱ justicia ñuu̱‑ún. Te ni̱ ka̱kana jaa‑i: Cha̱a yá'a ja̱ kásáká núu‑de ini̱ ñu̱yɨ́vɨ, suni ni̱ cha̱koyo‑de yá'a,
6 Porém, não os achando, arrastaram Jáson e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 te Jasón, ni̱ ja̱'a núu‑de ve'e‑de ncháá cha̱a‑ún. Te ta̱ká máá‑de, tú kájandatu̱‑de nuu̱ ley César. Chi̱ sua káka'a̱n‑de ja̱ íó ɨnga̱ rey nání Jesús, áchí‑i.
7 os quais Jáson acolheu; e todos eles procedem contra os decretos de César, dizendo haver outro rei, que é Jesus.
8 Te ña̱yɨvɨ jíín cháa kákuu justicia, ni̱ ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un yá'a. Te ni̱ ka̱kuvaa̱‑i.
8 Assim alvoroçaram a multidão e os magistrados da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Ko ni̱ kajika̱n‑i xu̱'ún núu̱ Jasón jíín núu̱ sáva‑ga̱‑de. Te onde̱ ni̱ kajini̱‑i nuu̱ xú'ún te vásá ní ka̱sía̱‑i‑de kája'a̱n‑de.
9 Tendo, porém, recebido fiança de Jáson e dos demais, soltaram-nos.
10 Yúan‑na te ñani̱‑ún, ni̱ ka̱skáka ñúú‑ni‑de Pablo jíín Silas kája'a̱n‑de onde̱ ñuu̱ Berea. Te nuu̱ ní ja̱koyo‑de yúan, te ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑de ini̱ ve̱'e sinagoga cha̱a judío.
10 E logo, de noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia; tendo eles ali chegado, foram à sinagoga dos judeus.
11 Te cha̱a judío yúan, ndito‑ga̱ xini̱‑dé vásá cháa judío ñuu̱ Tesalónica, chi̱ bueno ni̱ ka̱kusɨɨ̱ iní‑de jíín tú'un. Te ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ kánandúkú víi‑dé ini̱ tutu̱ ii̱ nú ndaa̱ ká'a̱n xí túu.
11 Ora, estes eram mais nobres do que os de Tessalônica, porque receberam a palavra com toda avidez, examinando diariamente as Escrituras para ver se estas coisas eram assim.
12 Súan ni̱ kuu. Te ni̱ ka̱kandíja kua'a̱‑í, jíín kuá'a̱ ñá'an ñá'nu ñuu̱ Grecia, te suni súan kua'a̱ cháa.
12 De sorte que muitos deles creram, bem como bom número de mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Ko cha̱a judío ñuu̱ Tesalónica, ni̱ ka̱jini tu̱'un‑de ja̱ súni onde̱ ñuu̱ Berea ni̱ jicha̱ tu̱'un Dios ni̱ sá'a Pablo. Te ni̱ kee‑de kája'a̱n‑de. Te suni yúan ni̱ ka̱xndónda‑de ña̱yɨvɨ.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que também em Beréia era anunciada por Paulo a palavra de Deus, foram lá agitar e sublevar as multidões.
14 Yúan‑na te ñani̱ yúan, ni̱ ka̱tájí‑ni‑de Pablo kua'a̱n‑de onde̱ yu'u mar. Te Silas jíín Timoteo, ni̱ ka̱kendo̱o‑de ini̱ ñuu̱ Berea.
14 Imediatamente os irmãos fizeram sair a Paulo para que fosse até o mar; mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Te ña̱yɨvɨ ní ka̱chu'un íchí Pablo, kua'a̱n‑i jíín‑de onde̱ ñuu̱ Atenas. Te ni̱ natá'ú‑de tiñu nuu̱‑í ja̱ yachí jaa̱ Silas jíín Timoteo nuu̱‑dé. Te ni̱ kee‑i va̱i ndikoyo‑i.
15 E os que acompanhavam a Paulo levaram-no até Atenas e, tendo recebido ordem para Silas e Timóteo a fim de que estes fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Te nini ndátu Pablo cha̱a‑ún ini̱ ñuu̱ Atenas, te ni̱ jini̱‑de ja̱ ñáyɨvɨ ñúu̱‑ún xaa̱n káchiñú'ún‑i ndoso̱. Te ni̱ kukuí'a̱ ini̱‑de.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, revoltava-se nele o seu espírito, vendo a cidade cheia de ídolos.
17 Te ini̱ ve̱'e sinagoga ni̱ státá'an‑de jíín cháa judío jíín cháa káchiñú'ún Dios. Te suni ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ státá'an‑de jíín ñáyɨvɨ ká'i̱in nu̱yá'u.
17 Argumentava, portanto, na sinagoga com os judeus e os gregos devotos, e na praça todos os dias com os que se encontravam ali.
18 Te sava cha̱a ndíchí káskuá'a sɨkɨ̱ epicúreos jíín sɨkɨ́ estoicos, ni̱ ka̱státá'an jíín‑de. Te sava ni̱ kaka'a̱n: Na̱ún tu̱'un ká'a̱n cha̱a tɨ́lakuá yá'a, áchí. Te sava‑ga̱‑i: Cha̱a jáni tu̱'un i'a̱ jáá kúu‑de, áchí‑i. Chi ni̱ jani‑de tu̱'un Jesús ja̱ ní nachaku̱‑ya̱.
18 Ora, alguns filósofos epicureus e estóicos disputavam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece ser pregador de deuses estranhos; pois anunciava a boa nova de Jesus e a ressurreição.
19 Te ni̱ ka̱jaka‑ún‑de va̱i jíín‑de onde̱ municipio Areópago te káka'a̱n: Á kuu kachi̱‑ro̱ núu̱‑rí na̱ún tu̱'un jáá kúu ja̱ stá'a̱n‑ro̱‑ún,
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 chi̱ stá'a̱n‑ro̱ tú'un jáá núu̱‑rí. Te ná júku̱'un ini̱‑ri̱ na̱ún kúu‑ún kákuni̱‑ri̱. Achí jíín‑de.
20 Pois tu nos trazes aos ouvidos coisas estranhas; portanto queremos saber o que vem a ser isto.
21 Chi ta̱ká cha̱a ñuu̱ Atenas jíín táká cha̱a jíká káxiu̱kú núu‑de yúan, tuká ndé ɨnga̱ tiñu kásá'a‑de, chi̱ máni ká'a̱n‑de xí jíni so̱'o‑de ɨɨn tu̱'un jáá.
21 Ora, todos os atenienses, como também os estrangeiros que ali residiam, de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de contar ou de ouvir a última novidade.
22 Te Pablo, kándii̱‑de ini̱ municipio Areópago‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Cha̱a ñuu̱ Atenas jíná'an‑ró, jiní va̱'a‑ri̱ ja̱ bueno káchiñú'ún‑ró i'a̱ máá‑ró.
22 Então Paulo, estando de pé no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vejo que sois excepcionalmente religiosos;
23 Chi ni̱ jika kuu‑ri̱ ni̱ jande̱'é‑rí ini̱ viñu̱'un‑ró. Te ni̱ jini̱‑ri̱ nuu̱ ɨ́ɨn altar nuu̱ yóso tú'un yá'a: Nuu̱ i'a̱ ja̱ ná tú jiní‑yo̱, áchí. Te máá I'a̱‑ún, ja̱ káchiñú'ún‑ró‑yá va̱sa tú kájini̱‑ro̱‑yá, I'a̱‑ún kúu Dios ja̱ jáni‑ri̱ tu̱'un‑ya̱ núu̱‑ro̱.
23 porque, passando eu e observando os objetos do vosso culto, encontrei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais sem o conhecer, é o que vos anuncio.
24 Máá Dios, I'a̱ ni̱ sá'a ñu̱yɨ́vɨ jíín táká‑ga̱ ndatíñu, máá‑yá kúu Jito'o̱ andɨ́vɨ́ jíín ñúyɨ́vɨ. Te tú ncháá‑ya̱ iní ve̱'e ii̱ já kúva̱'a sá'a nda'a.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 Te tú nándɨ'ɨ‑ya̱ ní ɨɨn ndatíñu ni ña̱yɨvɨ kuátíñu nuu̱‑yá, chi̱ máá‑yá, já'a‑ya̱ tú'un ja̱ káichaku̱ ña̱yɨvɨ jíín já stáa‑i tachi̱ jíín já ní'i̱n‑í ndatíñu.
25 nem tampouco é servido por mãos humanas, como se necessitasse de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Te chi̱i ɨɨn‑ni tata̱ ni̱ sá'a‑ya̱ táká ña̱yɨvɨ náva̱'a kuxiu̱kú‑i nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ. Te ni̱ jani‑ya̱ kɨvɨ́ kúchaku̱ ɨɨn ɨɨn‑i jíín lugar kuxiu̱kú‑i jíná'an‑i.
26 e de um só fez todas as raças dos homens, para habitarem sobre toda a face da terra, determinando-lhes os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação;
27 Náva̱'a ná nándúkú‑i Dios, te nú súan skáka nda'a‑í te ni'i̱n‑í‑ya̱, chi̱ tú jíká ncháá‑ya̱ jíín ɨ́ɨn ɨɨn‑yó.
27 para que buscassem a Deus, se porventura, tateando, o pudessem achar, o qual, todavia, não está longe de cada um de nós;
28 Chi̱ jíín máá‑yá, káichaku̱‑yo̱, kákanda‑yó, te ñú'un vida‑yo̱. Nátu̱'un sava cha̱a kátava yáa̱‑ro̱, ni̱ kaka'a̱n‑de: Chi̱ suni onde̱ tata̱ máá‑yá kákuu ta̱ká‑yo̱, áchí.
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois dele também somos geração.
29 Nú tata̱ Dios kákuu‑yó núsáá, te ma̱ kúu kani ini̱‑yo̱ já Dios kúu oro xí plata xí yúu̱. Chi̱ máni kájani ini̱‑i ja̱ súan jíto‑ya̱, te súan kánatava máá‑i‑ya̱.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida pela arte e imaginação do homem.
30 Te va̱sa tú ní sá'a‑ya̱ cuenta ja̱ tú ní kájuku̱'un ini̱ ña̱yɨvɨ ondé sáá, ko vina kána‑ya̱ xiní táká ña̱yɨvɨ nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ ná nákani ini̱‑i.
30 Mas Deus, não levando em conta os tempos da ignorância, manda agora que todos os homens em todo lugar se arrependam;
31 Te a ni̱ teta'a̱n‑ya̱ ɨ́ɨn kɨvɨ̱ já náku̱xndíi ndaa̱‑ya̱ sɨkɨ́ ñúyɨ́vɨ, sá'a Dios jíín máá I'a̱ ni̱ jani‑ya̱‑ún. Te ni̱ stá'a̱n ndiji̱n Dios ja̱ súan kuu, chi ni̱ naschakú‑ya̱ I'a̱‑ún ma̱'ñú ndɨ́yi. Achí Pablo.
31 porquanto determinou um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que para isso ordenou; e disso tem dado certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Te súan ni̱ ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un ja̱ náchaku̱ ndɨ̱yi, te sava‑i, ni̱ ka̱sákátá‑i nuu̱‑dé. Te sava‑ga̱‑i, ni̱ kaka'a̱n‑i: Kákuni̱‑ná kuni so̱'o‑ná ɨnga̱ jínu sɨkɨ̱ tú'un ká'a̱n‑ní yá'a, áchí‑i.
32 Mas quando ouviram falar em ressurreição de mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos ainda outra vez.
33 Te máá Pablo, ni̱ kenda‑de ma̱'ñú ñáyɨvɨ‑ún kua'a̱n‑de.
33 Assim Paulo saiu do meio deles.
34 Ko yaku̱ ña̱yɨvɨ, ni̱ ka̱kandíja‑i. Te ni̱ ka̱ndujíín‑i jíín Pablo. Te ɨɨn‑i kúu Dionisio cha̱a Areópago, te ɨnga̱‑i kúu ɨɨn ña'an nání‑ña Dámaris, jíín sáva‑ga̱‑i.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele, e creram, entre os quais Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.