Atos 16

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Yúan‑na te vásá ní jaa̱ Pablo ñuu̱ Derbe jíín ñúu̱ Listra. Yúan íó ɨɨn cha̱a súchí skuá'a nání Timoteo. Se̱'e yíí ɨɨn ña'an judía kúu‑i. Te ña'an kándíja va̱'a kúu máá‑ña. Ko táa̱‑i kúu cha̱a ñuu̱ Grecia.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Te ta̱ká ñani̱ ini̱ ñuu̱ Listra jíín iní ñuu̱ Iconio, ni̱ kaka'a̱n‑de ja̱ cháa va̱'a kúu‑i.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Te Pablo, kuní‑de kunchaka‑de cha̱a súchí yá'a ki'i̱n‑i jíín‑de. Te ni̱ jaka‑de‑i. Te ni̱ xɨtɨ ndúu̱‑de‑i kua̱chi ja̱ ká'i̱in cha̱a judío yúan, chi̱ ndɨ'ɨ‑de, a kájini̱‑de ja̱ cháa ñuu̱ Grecia kúu táa̱‑i.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Te kája'a̱n‑de ta̱ká ñuu̱. Te ni̱ ka̱stá'a̱n‑de tu̱'un ni̱ ka̱tá'ú tíñu cha̱a apóstol jíín cháa kákuu nuu̱ iní ñuu̱ Jerusalén. Te ni̱ kaka'a̱n‑de ja̱ ná kuándatu̱‑i tu̱'un‑ún.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Te tɨku'ni̱ kákandíja, ni̱ ka̱yija‑ga̱ ini̱‑i. Te ni̱ ndea̱ kua'a̱‑gá‑i ndɨta'a̱n kɨvɨ̱.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Te ni̱ kaja̱'a‑de ichi ñúu̱ Frigia ndañúu̱ Galacia kua'a̱n‑de. Te ni̱ jasu̱ Espíritu Santo nuu̱‑dé ja̱ má káni‑de tu̱'un ini̱ ñuu̱ Asia.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Te ni̱ ja̱koyo‑de ñuu̱ Misia. Te kákuni̱‑de ki̱ngoyo‑de ichi ñúu̱ Bitinia. Ko máá Espíritu, tú ní já'a‑ya̱ tú'un ki'i̱n‑de.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Te ni̱ kaja̱'a‑de ichi xíin ñúu̱ Misia, ni̱ ka̱kuun‑de ñuu̱ Troas kája'a̱n‑de.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Te ɨɨn akuáa ní skóto‑ya̱ Pablo. Te ni̱ jini̱‑de nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a ñuu̱ Macedonia kándii̱ nuu̱‑dé ká'a̱n nda̱'ú jíín‑de: Ña'a̱n‑ní ñuu̱ Macedonia yá'a te chindéé chítuu‑ní náá, áchí.
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Te súan ni̱ jini̱‑de ja̱ni‑ún, te ni̱ ndúkú ndéé‑rí kája'a̱n‑ni‑ri̱ ñuu̱ Macedonia, chi̱ kájini̱ kájí‑ri̱ ja̱ máá Dios ni̱ kana‑ya̱ xiní‑rí ja̱ kástu̱'ún‑rí tu̱'un va̱'a‑ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ yúan.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Te ni̱ kenda koyo‑ri̱ ini̱ ñuu̱ Troas. Te jíín barco ní jío‑ni va̱i koyo‑ri̱ ñuu̱ Samotracia. Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ xía̱n ni̱ ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Neápolis.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Te yúan ni̱ kenda koyo‑ri̱. Te ni̱ jaa̱‑ri̱ ñuu̱ Filipos ja̱ tɨ́ɨn xini̱ ñúu̱ Macedonia, te chi̱i ñuu̱ Roma kándee. Te yúan ni̱ ka̱kendo̱o‑ri̱ yaku̱ kɨvɨ̱.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Te ɨɨn kɨvɨ̱ ndéta̱tú ni̱ kenda koyo‑ri̱ ñuu̱‑ún, ni̱ jaa̱‑ri̱ xiin ɨ́ɨn yu̱cha. Te kájani̱ ini̱‑ri̱ ja̱ yúan íó ɨɨn lugar kájika̱n ta'u̱‑í. Te ni̱ ka̱jungo̱o‑ri̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑ri̱ jíín táká ña'an ní ka̱nataka̱ yúan.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Te ɨɨn ña'an nání Lidia xíkó‑ña sá'ma ndí'í iní ñuu̱ Tiatira. Te jándatu̱ va̱'a‑ña núu̱ Dios. Te ni̱ jini so̱'o‑ña tú'un káka'a̱n‑ri̱. Te máá Jíto'o̱‑yo̱, ni̱ juña‑ya̱ añú‑ña náva̱'a kuni ná'ín‑ña tú'un ká'a̱n Pablo.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Te nuu̱ ní janducha‑ñá onde̱ jíín nɨ́ɨ́ sé'e‑ña, te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑ña jíín‑rí: Nú kájani ini̱‑ní ja̱ kándíja va̱'a‑ná nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱, te kɨ̱vɨ‑ní ini̱ ve̱'e‑ná kendo̱o‑ní, áchí‑ña. Te ni̱ stétuu‑ña rúu̱.
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Te ni̱ kee‑ri̱ kája'a̱n‑ri̱ nuu̱ kájika̱n ta'u̱‑í yúan. Te ɨɨn su̱chí sɨ́'ɨ́ ndíso‑i tu̱'un ña̱vá'a, ni̱ ketá'an‑i jíín‑rí. Te su̱chí‑ún, ní'i̱n‑í kua'a̱ xú'ún kúu patrón‑i jíná'an, ja̱ kástu̱'ún‑i nuu̱ ñáyɨvɨ ndasa íó.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Te su̱chí‑ún, ndikín‑i va̱i yata̱ Pablo jíín rúu̱ kána kó'ó‑i: Cha̱a yá'a kájatíñu‑de nuu̱ Dios onde̱ andɨ́vɨ́, te kákastu̱'ún‑de nuu̱‑ro̱ ndasa ka̱ku‑ró jíná'an‑ró, áchí‑i.
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Te kua'a̱ kɨvɨ́ ní ka'a̱n‑i súan. Te ni̱ kukuí'a̱ ini̱ Pablo. Te ni̱ xíó kóto‑de nuu̱‑í. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín tachí‑ún: Jíín sɨ́'vɨ́ máá Jesucristo tá'ú‑rí tiñu nuu̱‑ro̱ já kénda‑ró iní‑i ki'i̱n‑ro̱, áchí‑de. Te ni̱ kenda‑ni kua'a̱n suni máá hora‑ún.
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Te ni̱ kajini̱ patrón‑i ja̱ má ní'i̱n‑gá xu̱'ún. Te ni̱ ka̱katɨɨn Pablo jíín Silas kua'a̱n jíín‑de onde̱ municipio nuu̱ justicia.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Te ni̱ ka̱jani‑ún‑de nuu̱ justicia. Te ni̱ kaka'a̱n: Cha̱a yá'a kákuu cha̱a judío, te kásáká núu‑de ini̱ ñuu̱‑yo̱.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 Te kájaki̱n‑de ɨnga̱ costumbre ja̱ tú íó ley kuandatu̱‑yo̱ ni ma̱ sá'a‑yó, chi cha̱a ñuu̱ Roma kákuu‑yó. Achí.
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Te suni ni̱ ka̱ndonda ña̱yɨvɨ kuá'a̱ sɨkɨ́‑dé. Te cha̱a justicia, ni̱ ka̱janchaa̱ sa'ma‑dé. Te ni̱ ka̱tá'ú tíñu ná ndó'o xaa̱n‑dé yunu xíi.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Te nuu̱ ní ndɨ'ɨ ni̱ ka̱stují‑ún‑de ja̱ ní kaja̱'a xaa̱n yúnu xíi‑de, te ni̱ ka̱skɨ́vɨ‑de veka̱a. Te ni̱ ka̱tá'ú tíñu nuu̱ cháa ndíto veka̱a ja̱ ná kóto va̱'a cha̱a‑ún‑de jíná'an‑de.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Te cha̱a ndíto veka̱a‑ún, nuu̱ ní ta'u̱ tíñu yá'a nuu̱‑dé, te ni̱ skɨ́vɨ‑de Pablo jíín Silas kája'a̱n‑de veka̱a onde̱ ichi iní‑ga̱. Te nú'ni̱ ja'a̱‑dé jíín manea.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Ko nuu̱ ní kuu sava ñúú, te kájika̱n ta'u̱ Pablo jíín Silas, kájita‑de yaa̱ ii̱ núu̱ Dios. Te ña̱yɨvɨ ká'i̱in veka̱a jíín‑de, ni̱ ka̱jini ná'ín‑i.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Te sanaa‑ní te ni̱ ta̱an xaa̱n. Te onde̱ nuu̱ káyindu̱ji ja'a̱ véka̱a‑ún ni̱ kakanda̱. Te ni̱ ka̱nuña‑ni ta̱ká yuxé'é véka̱a‑ún. Te cadena ja̱ káinu'ni̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ kandaji̱‑ní.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Te ni̱ nata'u̱ núu̱ cháa ndíto veka̱a. Te ni̱ jini̱‑de ja̱ kánu̱ña yuxé'é véka̱a‑ún. Te ni̱ tava‑dé machete ja̱ ká'ni‑dé máá‑de núú, chi̱ jáni ini̱‑de ja̱ ní ka̱jinu ña̱yɨvɨ ká'i̱in veka̱a‑ún kája'a̱n‑i.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Ko Pablo, ni̱ kana jaa‑de: Ma̱ stují‑ro̱ máá‑ró, chi̱ yá'a ká'i̱in ndɨ'ɨ‑ri̱, áchí‑de.
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Yúan‑na te máá cháa ndíto veka̱a, ni̱ kana‑de ñu'u̱n ni̱ chaa̱. Te kɨ́sɨ‑i‑de ni̱ kɨ̱vɨ‑de ini̱ veka̱a. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱ já'a̱ Pablo jíín Silas.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Te ni̱ kiñi'in‑de Pablo jíín Silas ichi fuera. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑de: Táta̱, na̱ún sá'a‑ná náva̱'a ka̱ku‑ná, áchí‑de.
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín cháa‑ún: Kandíja nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesucristo te ka̱ku‑ró ondé jíín nɨ́ɨ́ vé'e‑ró, áchí‑de.
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Te ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un máá Jíto'o̱‑yo̱ núu̱ cháa‑ún jíín núu̱ táká ña̱yɨvɨ ká'i̱in ini̱ ve̱'e‑de.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Te cha̱a ndíto veka̱a, suni máá ákuáa‑ún ni̱ kiñi'in‑de Pablo jíín Silas. Te ni̱ nakacha‑de nuu̱ ní katuji̱ cháa‑ún ni̱ sá'a yunu xíi. Te vásá ní janducha‑dé onde̱ jíín tá'an‑de.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Te ni̱ jaka‑de cha̱a kua'a̱n‑de jíín‑de onde̱ ve'e‑de. Te ni̱ ja̱'a‑de staa̱ ní ka̱yee‑dé. Te ni̱ kusɨɨ̱ iní‑de ja̱ ní ka̱kandíja‑de nuu̱ Dios jíín nɨ́ɨ́ vé'e‑de.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Te nuu̱ ní kundiji̱n, te justicia ni̱ ka̱tájí policía kája'a̱n. Te ni̱ kaka'a̱n: Sía̱ cha̱a jia̱n ná kíngoyo‑de, áchí.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Te cha̱a ndíto veka̱a, ni̱ kastu̱'ún‑de tu̱'un yá'a nuu̱ Pablo: Cha̱a justicia, ni̱ ka̱tájí‑de tu̱'un va̱i ja̱ kénda koyo‑ní ki'i̱n‑ní. Núsáá te kenda koyo‑ní te kuá'án‑ní, ma̱ yú'ú‑ní. Achí‑de.
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Ko ni̱ kachi̱ Pablo jíín‑de: Ni̱ kajini̱ kua'a̱ ñáyɨvɨ já ní kaja̱'a‑de yunu xíi ruu̱ va̱sa tú na̱ kua̱chi‑ri̱. Te ni̱ ka̱skɨ́vɨ‑de ruu̱ ini̱ veka̱a yá'a va̱sa cha̱a ñuu̱ Roma kákuu‑ri̱. Te vina kiñi'in sa̱'í‑de ruu̱ kuní‑de náún. Ma̱ kúu kutɨ. Ná kíkoyo máá‑de kiñi'in‑de ruu̱ jíná'an‑ri̱. Achí Pablo.
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Te policia, ni̱ ka̱naxíó káva‑de ni̱ kastu̱'ún‑de ta̱ká tu̱'un yá'a nuu̱ justicia. Te ni̱ kayu̱'ú xaa̱n, chi ni̱ ka̱jini so̱'o ja̱ cháa ñuu̱ Roma kákuu Pablo jíín Silas.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Te ni̱ ja̱koyo justicia‑ún. Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú jíín‑de. Te ni̱ ka̱kiñi'in‑de veka̱a. Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú jíín‑de ná kúxio‑de ki̱ngoyo‑de ini̱ ñuu̱‑ún.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Yúan‑na te ni̱ kenda koyo‑de veka̱a. Te ni̱ ndɨ̱vɨ‑de ve'e Lidia. Te ni̱ kaja̱nde̱'é‑de ta̱ká ñani̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de tu̱'un ndéé iní jíín‑i. Te ni̱ kee‑de kája'a̱n‑de.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.