Atos 16
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARIB
1 Yúan‑na te vásá ní jaa̱ Pablo ñuu̱ Derbe jíín ñúu̱ Listra. Yúan íó ɨɨn cha̱a súchí skuá'a nání Timoteo. Se̱'e yíí ɨɨn ña'an judía kúu‑i. Te ña'an kándíja va̱'a kúu máá‑ña. Ko táa̱‑i kúu cha̱a ñuu̱ Grecia.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Te ta̱ká ñani̱ ini̱ ñuu̱ Listra jíín iní ñuu̱ Iconio, ni̱ kaka'a̱n‑de ja̱ cháa va̱'a kúu‑i.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Te Pablo, kuní‑de kunchaka‑de cha̱a súchí yá'a ki'i̱n‑i jíín‑de. Te ni̱ jaka‑de‑i. Te ni̱ xɨtɨ ndúu̱‑de‑i kua̱chi ja̱ ká'i̱in cha̱a judío yúan, chi̱ ndɨ'ɨ‑de, a kájini̱‑de ja̱ cháa ñuu̱ Grecia kúu táa̱‑i.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Te kája'a̱n‑de ta̱ká ñuu̱. Te ni̱ ka̱stá'a̱n‑de tu̱'un ni̱ ka̱tá'ú tíñu cha̱a apóstol jíín cháa kákuu nuu̱ iní ñuu̱ Jerusalén. Te ni̱ kaka'a̱n‑de ja̱ ná kuándatu̱‑i tu̱'un‑ún.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Te tɨku'ni̱ kákandíja, ni̱ ka̱yija‑ga̱ ini̱‑i. Te ni̱ ndea̱ kua'a̱‑gá‑i ndɨta'a̱n kɨvɨ̱.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Te ni̱ kaja̱'a‑de ichi ñúu̱ Frigia ndañúu̱ Galacia kua'a̱n‑de. Te ni̱ jasu̱ Espíritu Santo nuu̱‑dé ja̱ má káni‑de tu̱'un ini̱ ñuu̱ Asia.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Te ni̱ ja̱koyo‑de ñuu̱ Misia. Te kákuni̱‑de ki̱ngoyo‑de ichi ñúu̱ Bitinia. Ko máá Espíritu, tú ní já'a‑ya̱ tú'un ki'i̱n‑de.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Te ni̱ kaja̱'a‑de ichi xíin ñúu̱ Misia, ni̱ ka̱kuun‑de ñuu̱ Troas kája'a̱n‑de.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Te ɨɨn akuáa ní skóto‑ya̱ Pablo. Te ni̱ jini̱‑de nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a ñuu̱ Macedonia kándii̱ nuu̱‑dé ká'a̱n nda̱'ú jíín‑de: Ña'a̱n‑ní ñuu̱ Macedonia yá'a te chindéé chítuu‑ní náá, áchí.
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Te súan ni̱ jini̱‑de ja̱ni‑ún, te ni̱ ndúkú ndéé‑rí kája'a̱n‑ni‑ri̱ ñuu̱ Macedonia, chi̱ kájini̱ kájí‑ri̱ ja̱ máá Dios ni̱ kana‑ya̱ xiní‑rí ja̱ kástu̱'ún‑rí tu̱'un va̱'a‑ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ yúan.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Te ni̱ kenda koyo‑ri̱ ini̱ ñuu̱ Troas. Te jíín barco ní jío‑ni va̱i koyo‑ri̱ ñuu̱ Samotracia. Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ xía̱n ni̱ ja̱koyo‑ri̱ ñuu̱ Neápolis.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Te yúan ni̱ kenda koyo‑ri̱. Te ni̱ jaa̱‑ri̱ ñuu̱ Filipos ja̱ tɨ́ɨn xini̱ ñúu̱ Macedonia, te chi̱i ñuu̱ Roma kándee. Te yúan ni̱ ka̱kendo̱o‑ri̱ yaku̱ kɨvɨ̱.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Te ɨɨn kɨvɨ̱ ndéta̱tú ni̱ kenda koyo‑ri̱ ñuu̱‑ún, ni̱ jaa̱‑ri̱ xiin ɨ́ɨn yu̱cha. Te kájani̱ ini̱‑ri̱ ja̱ yúan íó ɨɨn lugar kájika̱n ta'u̱‑í. Te ni̱ ka̱jungo̱o‑ri̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑ri̱ jíín táká ña'an ní ka̱nataka̱ yúan.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Te ɨɨn ña'an nání Lidia xíkó‑ña sá'ma ndí'í iní ñuu̱ Tiatira. Te jándatu̱ va̱'a‑ña núu̱ Dios. Te ni̱ jini so̱'o‑ña tú'un káka'a̱n‑ri̱. Te máá Jíto'o̱‑yo̱, ni̱ juña‑ya̱ añú‑ña náva̱'a kuni ná'ín‑ña tú'un ká'a̱n Pablo.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Te nuu̱ ní janducha‑ñá onde̱ jíín nɨ́ɨ́ sé'e‑ña, te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑ña jíín‑rí: Nú kájani ini̱‑ní ja̱ kándíja va̱'a‑ná nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱, te kɨ̱vɨ‑ní ini̱ ve̱'e‑ná kendo̱o‑ní, áchí‑ña. Te ni̱ stétuu‑ña rúu̱.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Te ni̱ kee‑ri̱ kája'a̱n‑ri̱ nuu̱ kájika̱n ta'u̱‑í yúan. Te ɨɨn su̱chí sɨ́'ɨ́ ndíso‑i tu̱'un ña̱vá'a, ni̱ ketá'an‑i jíín‑rí. Te su̱chí‑ún, ní'i̱n‑í kua'a̱ xú'ún kúu patrón‑i jíná'an, ja̱ kástu̱'ún‑i nuu̱ ñáyɨvɨ ndasa íó.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Te su̱chí‑ún, ndikín‑i va̱i yata̱ Pablo jíín rúu̱ kána kó'ó‑i: Cha̱a yá'a kájatíñu‑de nuu̱ Dios onde̱ andɨ́vɨ́, te kákastu̱'ún‑de nuu̱‑ro̱ ndasa ka̱ku‑ró jíná'an‑ró, áchí‑i.
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Te kua'a̱ kɨvɨ́ ní ka'a̱n‑i súan. Te ni̱ kukuí'a̱ ini̱ Pablo. Te ni̱ xíó kóto‑de nuu̱‑í. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín tachí‑ún: Jíín sɨ́'vɨ́ máá Jesucristo tá'ú‑rí tiñu nuu̱‑ro̱ já kénda‑ró iní‑i ki'i̱n‑ro̱, áchí‑de. Te ni̱ kenda‑ni kua'a̱n suni máá hora‑ún.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Te ni̱ kajini̱ patrón‑i ja̱ má ní'i̱n‑gá xu̱'ún. Te ni̱ ka̱katɨɨn Pablo jíín Silas kua'a̱n jíín‑de onde̱ municipio nuu̱ justicia.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Te ni̱ ka̱jani‑ún‑de nuu̱ justicia. Te ni̱ kaka'a̱n: Cha̱a yá'a kákuu cha̱a judío, te kásáká núu‑de ini̱ ñuu̱‑yo̱.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Te kájaki̱n‑de ɨnga̱ costumbre ja̱ tú íó ley kuandatu̱‑yo̱ ni ma̱ sá'a‑yó, chi cha̱a ñuu̱ Roma kákuu‑yó. Achí.
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Te suni ni̱ ka̱ndonda ña̱yɨvɨ kuá'a̱ sɨkɨ́‑dé. Te cha̱a justicia, ni̱ ka̱janchaa̱ sa'ma‑dé. Te ni̱ ka̱tá'ú tíñu ná ndó'o xaa̱n‑dé yunu xíi.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Te nuu̱ ní ndɨ'ɨ ni̱ ka̱stují‑ún‑de ja̱ ní kaja̱'a xaa̱n yúnu xíi‑de, te ni̱ ka̱skɨ́vɨ‑de veka̱a. Te ni̱ ka̱tá'ú tíñu nuu̱ cháa ndíto veka̱a ja̱ ná kóto va̱'a cha̱a‑ún‑de jíná'an‑de.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Te cha̱a ndíto veka̱a‑ún, nuu̱ ní ta'u̱ tíñu yá'a nuu̱‑dé, te ni̱ skɨ́vɨ‑de Pablo jíín Silas kája'a̱n‑de veka̱a onde̱ ichi iní‑ga̱. Te nú'ni̱ ja'a̱‑dé jíín manea.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Ko nuu̱ ní kuu sava ñúú, te kájika̱n ta'u̱ Pablo jíín Silas, kájita‑de yaa̱ ii̱ núu̱ Dios. Te ña̱yɨvɨ ká'i̱in veka̱a jíín‑de, ni̱ ka̱jini ná'ín‑i.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Te sanaa‑ní te ni̱ ta̱an xaa̱n. Te onde̱ nuu̱ káyindu̱ji ja'a̱ véka̱a‑ún ni̱ kakanda̱. Te ni̱ ka̱nuña‑ni ta̱ká yuxé'é véka̱a‑ún. Te cadena ja̱ káinu'ni̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ kandaji̱‑ní.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Te ni̱ nata'u̱ núu̱ cháa ndíto veka̱a. Te ni̱ jini̱‑de ja̱ kánu̱ña yuxé'é véka̱a‑ún. Te ni̱ tava‑dé machete ja̱ ká'ni‑dé máá‑de núú, chi̱ jáni ini̱‑de ja̱ ní ka̱jinu ña̱yɨvɨ ká'i̱in veka̱a‑ún kája'a̱n‑i.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Ko Pablo, ni̱ kana jaa‑de: Ma̱ stují‑ro̱ máá‑ró, chi̱ yá'a ká'i̱in ndɨ'ɨ‑ri̱, áchí‑de.
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Yúan‑na te máá cháa ndíto veka̱a, ni̱ kana‑de ñu'u̱n ni̱ chaa̱. Te kɨ́sɨ‑i‑de ni̱ kɨ̱vɨ‑de ini̱ veka̱a. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱ já'a̱ Pablo jíín Silas.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Te ni̱ kiñi'in‑de Pablo jíín Silas ichi fuera. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑de: Táta̱, na̱ún sá'a‑ná náva̱'a ka̱ku‑ná, áchí‑de.
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín cháa‑ún: Kandíja nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesucristo te ka̱ku‑ró ondé jíín nɨ́ɨ́ vé'e‑ró, áchí‑de.
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Te ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un máá Jíto'o̱‑yo̱ núu̱ cháa‑ún jíín núu̱ táká ña̱yɨvɨ ká'i̱in ini̱ ve̱'e‑de.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Te cha̱a ndíto veka̱a, suni máá ákuáa‑ún ni̱ kiñi'in‑de Pablo jíín Silas. Te ni̱ nakacha‑de nuu̱ ní katuji̱ cháa‑ún ni̱ sá'a yunu xíi. Te vásá ní janducha‑dé onde̱ jíín tá'an‑de.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Te ni̱ jaka‑de cha̱a kua'a̱n‑de jíín‑de onde̱ ve'e‑de. Te ni̱ ja̱'a‑de staa̱ ní ka̱yee‑dé. Te ni̱ kusɨɨ̱ iní‑de ja̱ ní ka̱kandíja‑de nuu̱ Dios jíín nɨ́ɨ́ vé'e‑de.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Te nuu̱ ní kundiji̱n, te justicia ni̱ ka̱tájí policía kája'a̱n. Te ni̱ kaka'a̱n: Sía̱ cha̱a jia̱n ná kíngoyo‑de, áchí.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Te cha̱a ndíto veka̱a, ni̱ kastu̱'ún‑de tu̱'un yá'a nuu̱ Pablo: Cha̱a justicia, ni̱ ka̱tájí‑de tu̱'un va̱i ja̱ kénda koyo‑ní ki'i̱n‑ní. Núsáá te kenda koyo‑ní te kuá'án‑ní, ma̱ yú'ú‑ní. Achí‑de.
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Ko ni̱ kachi̱ Pablo jíín‑de: Ni̱ kajini̱ kua'a̱ ñáyɨvɨ já ní kaja̱'a‑de yunu xíi ruu̱ va̱sa tú na̱ kua̱chi‑ri̱. Te ni̱ ka̱skɨ́vɨ‑de ruu̱ ini̱ veka̱a yá'a va̱sa cha̱a ñuu̱ Roma kákuu‑ri̱. Te vina kiñi'in sa̱'í‑de ruu̱ kuní‑de náún. Ma̱ kúu kutɨ. Ná kíkoyo máá‑de kiñi'in‑de ruu̱ jíná'an‑ri̱. Achí Pablo.
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Te policia, ni̱ ka̱naxíó káva‑de ni̱ kastu̱'ún‑de ta̱ká tu̱'un yá'a nuu̱ justicia. Te ni̱ kayu̱'ú xaa̱n, chi ni̱ ka̱jini so̱'o ja̱ cháa ñuu̱ Roma kákuu Pablo jíín Silas.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Te ni̱ ja̱koyo justicia‑ún. Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú jíín‑de. Te ni̱ ka̱kiñi'in‑de veka̱a. Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú jíín‑de ná kúxio‑de ki̱ngoyo‑de ini̱ ñuu̱‑ún.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Yúan‑na te ni̱ kenda koyo‑de veka̱a. Te ni̱ ndɨ̱vɨ‑de ve'e Lidia. Te ni̱ kaja̱nde̱'é‑de ta̱ká ñani̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de tu̱'un ndéé iní jíín‑i. Te ni̱ kee‑de kája'a̱n‑de.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.