Atos 14

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Te ñuu̱ Iconio ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑de ini̱ ve̱'e sinagoga cha̱a judio. Te ni̱ jani téyíí‑de tu̱'un. Te ni̱ ka̱kandíja kua'a̱ ñáyɨvɨ judío. Te suni súan ni̱ ka̱kandíja kua'a̱ ñáyɨvɨ ñúu̱ Grecia.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Ko cha̱a judío ja̱ tú ní kákandíja, jíín tú'un tú'ún ni̱ ka̱ská'a̱n téyíí‑de ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn nación. Yu̱án ní kaka'a̱n nchaa̱‑i táká ñani̱.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Te ni̱ ka̱kendo̱o‑de yúan kua'a̱ kɨvɨ́. Te jíín máá Jíto'o̱‑yo̱, ni̱ chundéé iní‑de, ni̱ kaka'a̱n ni̱'in‑de tu̱'un. Te máá‑yá, ni̱ stá'a̱n‑ya̱ já íó ndaa̱ tu̱'un va̱'a, chi̱ ñúkúún ní ja̱'a‑ya̱ tú'un luu íó ini̱ máá‑yá, ja̱ ní ka̱sá'a‑de tuni̱ jíín tíñu ñá'nu.
3 Entretanto, demoraram-se ali muito tempo, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Te ña̱yɨvɨ ñúu̱‑ún, ni̱ ka̱sásɨ́ɨn‑i máá‑i sava‑i ni̱ ka̱ndujíín‑i jíín cháa judío, te sava‑ga̱‑i ni̱ ka̱ndujíín‑i jíín cháa apóstol.
4 Mas dividiu-se o povo da cidade: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 Te ña̱yɨvɨ judío jíín ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación, ɨɨn ká'nu ni̱ kándonda‑i jíín cháa kákuñá'nu nuu̱‑í náva̱'a kua̱'a‑i tuka̱ nuu̱ apóstol, te kua̱'a‑i yuu̱ xiní‑dé.
5 E, como surgisse um tumulto dos gentios e judeus, associados com as suas autoridades, para os ultrajar e apedrejar,
6 Te ni̱ kaju̱ku̱'un ini̱‑de. Te ni̱ ka̱jinu‑de kája'a̱n‑de onde̱ ñuu̱ Listra jíín ñúu̱ Derbe, ndañúu̱ Licaonia, jíín táká ñuu̱ ká'i̱o yani yúan.
6 sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia e circunvizinhança,
7 Te yúan ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un va̱'a‑ya̱.
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Te yúan kánchaa̱ ɨɨn cha̱a ñuu̱ Listra ja̱ tú íó fuerza ja'a̱‑dé. Te káa rengo‑de onde̱ kɨvɨ̱ ní kaku‑de, ja̱ té cha'a̱n‑ga̱ kaka kutɨ‑dé.
8 Em Listra, costumava estar assentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, o qual jamais pudera andar.
9 Cha̱a yá'a, ni̱ jini so̱'o‑de ká'a̱n Pablo. Te ni̱ nde̱'é Pablo nuu̱ cháa‑ún. Te ni̱ jini̱‑de ja̱ kándíja va̱'a cha̱a‑ún ja̱ ndúva̱'a‑de.
9 Esse homem ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos e vendo que possuía fé para ser curado,
10 Te ni̱ ka'a̱n jaa‑de jíín cháa‑ún: Ndukuiñi̱ te kundii̱‑ro̱, áchí‑de. Te ni̱ kanda‑ni‑de, te ni̱ jika kuu‑de.
10 disse-lhe em alta voz: Apruma-te direito sobre os pés! Ele saltou e andava.
11 Te ni̱ kajini̱ ña̱yɨvɨ‑ún tiñu ni̱ sá'a Pablo. Te ni̱ kaka'a̱n jaa‑i jíín yú'u máá ñúu̱ Licaonia: Ni̱ kuun I'a̱, ni̱ cha̱koyo nuu̱‑yo̱, kájika kuu nátu̱'un cha̱a vidáa̱, áchí‑i.
11 Quando as multidões viram o que Paulo fizera, gritaram em língua licaônica, dizendo: Os deuses, em forma de homens, baixaram até nós.
12 Te Bernabé, ni̱ ka̱skúnání‑i‑de i'a̱ Júpiter. Te Pablo ni̱ káskúnání‑i‑de i'a̱ Mercurio, chi̱ Pablo kúu cha̱a jáni tu̱'un.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque era este o principal portador da palavra.
13 Te yuñúu̱‑ún kánchaa̱ viñu̱'un Júpiter. Te máá sutú viñu̱'un‑ún, ni̱ kenda‑de va̱i nchaka‑de xndɨkɨ̱ jíín itá onde̱ yuxé'é ñúu̱. Te máá‑de jíín ñáyɨvɨ, ka'ni‑dé xndɨkɨ̱ te soko̱‑dé‑tɨ̱ núu̱ Bernabé jíín Pablo kákuni̱‑de núú.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para junto das portas touros e grinaldas, queria sacrificar juntamente com as multidões.
14 Te Bernabé jíín Pablo, cha̱a kákuu apóstol, ni̱ ka̱jini tu̱'un‑de tu̱'un‑ún. Te ni̱ ka̱ndátá‑de su'nu̱‑dé. Te ni̱ ke̱ndava‑de ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑de ma̱'ñú ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te ni̱ ka̱kana kó'ó‑de:
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas vestes, saltaram para o meio da multidão, clamando:
15 Hombre, naja̱ kásá'a‑ró súan. Chi̱ ruu̱, suni cha̱a kákuu‑ri̱ nátu̱'un máá‑ró. Te kákastu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱, ma̱ sá'a‑ga̱‑ro̱ tíñu sáni yá'a, chi̱ sua ná chíñú'ún‑ró máá Dios, I'a̱ chakú, I'a̱ ni̱ sá'a andɨ́vɨ́ jíín ñúyɨ́vɨ jíín ndúcha mar jíín táká‑ga̱ ndatíñu nɨ́ɨ́ ká'nu.
15 Senhores, por que fazeis isto? Nós também somos homens como vós, sujeitos aos mesmos sentimentos, e vos anunciamos o evangelho para que destas coisas vãs vos convertais ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que há neles;
16 Te onde̱ aná'án ní ja̱'a‑ya̱ tú'un ja̱ sá'a ta̱ká ña̱yɨvɨ tíñu kákuni̱ máá‑i.
16 o qual, nas gerações passadas, permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos;
17 Ko stá'a̱n ndaa̱‑ya̱ já íó‑ya̱, chi̱ sá'a‑ya̱ tíñu va̱'a nuu̱‑yo̱. Skúun‑ya̱ saú íchi ándɨ́vɨ́. Te bueno kée itu̱‑yo̱ sá'a‑ya̱. Te já'a‑ya̱ stáa̱ kée‑yo. Te kákusɨɨ̱ iní‑yo̱ sá'a‑ya̱. Achí‑de.
17 contudo, não se deixou ficar sem testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando-vos do céu chuvas e estações frutíferas, enchendo o vosso coração de fartura e de alegria.
18 Te va̱sa súan ni̱ kaka'a̱n‑de, ko xaa̱n ú'u̱ ni̱ kajasu̱‑de nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún náva̱'a tú soko̱‑í kɨtɨ‑ún nuu̱‑dé.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram as multidões de lhes oferecerem sacrifícios.
19 Yúan‑na te ni̱ cha̱koyo yaku̱ cha̱a judío ñuu̱ Antioquía jíín ñúu̱ Iconio. Te ni̱ ka̱ská'a̱n ña̱yɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te ni̱ kaja̱'a‑i yuu̱ xiní Pablo. Te ni̱ ka̱skána‑i‑de yuñúu̱‑ún, ni̱ ka̱jani ini̱‑i ja̱ ní ji'i̱‑de.
19 Sobrevieram, porém, judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões e apedrejando a Paulo, arrastaram-no para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Ko ni̱ ka̱jíkó ndúu̱ cha̱a káskuá'a‑ún nuu̱‑dé. Te ni̱ nduko̱o‑de. Te ni̱ ndɨ̱vɨ‑de ini̱ ñuu̱. Ko ɨnga̱ kɨvɨ̱ te ni̱ ki'in‑de ichi kuá'a̱n‑de jíín Bernabé onde̱ ñuu̱ Derbe.
20 Rodeando-o, porém, os discípulos, levantou-se e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu, com Barnabé, para Derbe.
21 Te ini̱ ñuu̱‑ún ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un va̱'a. Te ni̱ skándíja‑de kua'a̱ ñáyɨvɨ. Te káno'o̱n tuku‑de ñuu̱ Listra jíín ñúu̱ Iconio jíín ñúu̱ Antioquía.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio, e Antioquia,
22 Te ni̱ ka̱yija‑ga̱ ini̱ cha̱a káskuá'a yúan ni̱ ka̱sá'a‑de. Te ni̱ kaka'a̱n ni̱'in‑de jíín cháa‑ún ja̱ ná kúkuu‑ga̱‑de kandíja va̱'a‑de. Te káka'a̱n‑de ja̱ nɨ́nɨ kíi kua'a̱ túndó'o sɨkɨ̱‑yo̱ te vásá kɨ́vɨ‑yó iní ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
22 fortalecendo a alma dos discípulos, exortando-os a permanecer firmes na fé; e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no reino de Deus.
23 Te ni̱ ka̱jani‑de cha̱a kákuu nuu̱ ná kóto ndɨta'a̱n tɨku'ni̱ kákandíja. Te ni̱ kajika̱n ta'u̱ ndichá‑de ja'a̱ cháa‑ún nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱, chi̱ nuu̱ máá‑yá kákandíja‑de.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Te ni̱ kaja̱'a‑de ichi ñúu̱ Pisidia kua'a̱n‑de. Te ni̱ naja̱koyo‑de ñuu̱ Panfilia.
24 Atravessando a Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 Te ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un ini̱ ñuu̱ Perge. Te ni̱ nuu‑de ni̱ ja̱koyo‑de ñuu̱ Atalia.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália
26 Te yúan ni̱ kenda‑de. Te jíín barco kája'a̱n‑de ñuu̱ Antioquía nuu̱ ondé xnáñúú ní kájika̱n ta'u̱ ñáyɨvɨ núu̱ Dios ja'a̱‑dé ja̱ ná chíndéé chítuu‑ya̱‑dé jíín tíñu ja̱ á ni̱ ka̱síjínu‑de.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que haviam já cumprido.
27 Te nuu̱ ní naja̱koyo‑de yúan, te ni̱ na̱stútú‑de tɨku'ni̱ kándíja. Te ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un ná ñá'nu tiñu ni̱ sá'a Dios jíín‑de, chi̱ bueno ni̱ ja̱'a‑ya̱ tú'un ja̱ ná kándíja ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn nación jíná'an‑i.
27 Ali chegados, reunida a igreja, relataram quantas coisas fizera Deus com eles e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Te ni̱ ka̱kendo̱o‑de yúan kua'a̱ kɨvɨ́ jíín cháa káskuá'a‑ún.
28 E permaneceram não pouco tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.