Atos 14
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ACF
1 Te ñuu̱ Iconio ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑de ini̱ ve̱'e sinagoga cha̱a judio. Te ni̱ jani téyíí‑de tu̱'un. Te ni̱ ka̱kandíja kua'a̱ ñáyɨvɨ judío. Te suni súan ni̱ ka̱kandíja kua'a̱ ñáyɨvɨ ñúu̱ Grecia.
1 E aconteceu que em Icônio entraram juntos na sinagoga dos judeus, e falaram de tal modo que creu uma grande multidão, não só de judeus mas de gregos.
2 Ko cha̱a judío ja̱ tú ní kákandíja, jíín tú'un tú'ún ni̱ ka̱ská'a̱n téyíí‑de ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn nación. Yu̱án ní kaka'a̱n nchaa̱‑i táká ñani̱.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram, contra os irmãos, os ânimos dos gentios.
3 Te ni̱ ka̱kendo̱o‑de yúan kua'a̱ kɨvɨ́. Te jíín máá Jíto'o̱‑yo̱, ni̱ chundéé iní‑de, ni̱ kaka'a̱n ni̱'in‑de tu̱'un. Te máá‑yá, ni̱ stá'a̱n‑ya̱ já íó ndaa̱ tu̱'un va̱'a, chi̱ ñúkúún ní ja̱'a‑ya̱ tú'un luu íó ini̱ máá‑yá, ja̱ ní ka̱sá'a‑de tuni̱ jíín tíñu ñá'nu.
3 Detiveram-se, pois, muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, permitindo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 Te ña̱yɨvɨ ñúu̱‑ún, ni̱ ka̱sásɨ́ɨn‑i máá‑i sava‑i ni̱ ka̱ndujíín‑i jíín cháa judío, te sava‑ga̱‑i ni̱ ka̱ndujíín‑i jíín cháa apóstol.
4 E dividiu-se a multidão da cidade; e uns eram pelos judeus, e outros pelos apóstolos.
5 Te ña̱yɨvɨ judío jíín ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación, ɨɨn ká'nu ni̱ kándonda‑i jíín cháa kákuñá'nu nuu̱‑í náva̱'a kua̱'a‑i tuka̱ nuu̱ apóstol, te kua̱'a‑i yuu̱ xiní‑dé.
5 E havendo um motim, tanto dos judeus como dos gentios, com os seus principais, para os insultarem e apedrejarem,
6 Te ni̱ kaju̱ku̱'un ini̱‑de. Te ni̱ ka̱jinu‑de kája'a̱n‑de onde̱ ñuu̱ Listra jíín ñúu̱ Derbe, ndañúu̱ Licaonia, jíín táká ñuu̱ ká'i̱o yani yúan.
6 Sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades de Licaônia, e para a província circunvizinha;
7 Te yúan ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un va̱'a‑ya̱.
7 E ali pregavam o evangelho.
8 Te yúan kánchaa̱ ɨɨn cha̱a ñuu̱ Listra ja̱ tú íó fuerza ja'a̱‑dé. Te káa rengo‑de onde̱ kɨvɨ̱ ní kaku‑de, ja̱ té cha'a̱n‑ga̱ kaka kutɨ‑dé.
8 E estava assentado em Listra certo homem leso dos pés, coxo desde o ventre de sua mãe, o qual nunca tinha andado.
9 Cha̱a yá'a, ni̱ jini so̱'o‑de ká'a̱n Pablo. Te ni̱ nde̱'é Pablo nuu̱ cháa‑ún. Te ni̱ jini̱‑de ja̱ kándíja va̱'a cha̱a‑ún ja̱ ndúva̱'a‑de.
9 Este ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos, e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Te ni̱ ka'a̱n jaa‑de jíín cháa‑ún: Ndukuiñi̱ te kundii̱‑ro̱, áchí‑de. Te ni̱ kanda‑ni‑de, te ni̱ jika kuu‑de.
10 Disse em voz alta: Levanta-te direito sobre teus pés. E ele saltou e andou.
11 Te ni̱ kajini̱ ña̱yɨvɨ‑ún tiñu ni̱ sá'a Pablo. Te ni̱ kaka'a̱n jaa‑i jíín yú'u máá ñúu̱ Licaonia: Ni̱ kuun I'a̱, ni̱ cha̱koyo nuu̱‑yo̱, kájika kuu nátu̱'un cha̱a vidáa̱, áchí‑i.
11 E as multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a sua voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens, e desceram até nós.
12 Te Bernabé, ni̱ ka̱skúnání‑i‑de i'a̱ Júpiter. Te Pablo ni̱ káskúnání‑i‑de i'a̱ Mercurio, chi̱ Pablo kúu cha̱a jáni tu̱'un.
12 E chamavam Júpiter a Barnabé, e Mercúrio a Paulo; porque este era o que falava.
13 Te yuñúu̱‑ún kánchaa̱ viñu̱'un Júpiter. Te máá sutú viñu̱'un‑ún, ni̱ kenda‑de va̱i nchaka‑de xndɨkɨ̱ jíín itá onde̱ yuxé'é ñúu̱. Te máá‑de jíín ñáyɨvɨ, ka'ni‑dé xndɨkɨ̱ te soko̱‑dé‑tɨ̱ núu̱ Bernabé jíín Pablo kákuni̱‑de núú.
13 E o sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para a entrada da porta touros e grinaldas, queria com a multidão sacrificar-lhes.
14 Te Bernabé jíín Pablo, cha̱a kákuu apóstol, ni̱ ka̱jini tu̱'un‑de tu̱'un‑ún. Te ni̱ ka̱ndátá‑de su'nu̱‑dé. Te ni̱ ke̱ndava‑de ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑de ma̱'ñú ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te ni̱ ka̱kana kó'ó‑de:
14 Ouvindo, porém, isto os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgaram as suas vestes, e saltaram para o meio da multidão, clamando,
15 Hombre, naja̱ kásá'a‑ró súan. Chi̱ ruu̱, suni cha̱a kákuu‑ri̱ nátu̱'un máá‑ró. Te kákastu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱, ma̱ sá'a‑ga̱‑ro̱ tíñu sáni yá'a, chi̱ sua ná chíñú'ún‑ró máá Dios, I'a̱ chakú, I'a̱ ni̱ sá'a andɨ́vɨ́ jíín ñúyɨ́vɨ jíín ndúcha mar jíín táká‑ga̱ ndatíñu nɨ́ɨ́ ká'nu.
15 E dizendo: Senhores, por que fazeis essas coisas? Nós também somos homens como vós, sujeitos às mesmas paixões, e vos anunciamos que vos convertais dessas vaidades ao Deus vivo, que fez o céu, e a terra, o mar, e tudo quanto há neles;
16 Te onde̱ aná'án ní ja̱'a‑ya̱ tú'un ja̱ sá'a ta̱ká ña̱yɨvɨ tíñu kákuni̱ máá‑i.
16 O qual nos tempos passados deixou andar todas as nações em seus próprios caminhos.
17 Ko stá'a̱n ndaa̱‑ya̱ já íó‑ya̱, chi̱ sá'a‑ya̱ tíñu va̱'a nuu̱‑yo̱. Skúun‑ya̱ saú íchi ándɨ́vɨ́. Te bueno kée itu̱‑yo̱ sá'a‑ya̱. Te já'a‑ya̱ stáa̱ kée‑yo. Te kákusɨɨ̱ iní‑yo̱ sá'a‑ya̱. Achí‑de.
17 E contudo, não se deixou a si mesmo sem testemunho, beneficiando-vos lá do céu, dando-vos chuvas e tempos frutíferos, enchendo de mantimento e de alegria os vossos corações.
18 Te va̱sa súan ni̱ kaka'a̱n‑de, ko xaa̱n ú'u̱ ni̱ kajasu̱‑de nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún náva̱'a tú soko̱‑í kɨtɨ‑ún nuu̱‑dé.
18 E, dizendo isto, com dificuldade impediram que as multidões lhes sacrificassem.
19 Yúan‑na te ni̱ cha̱koyo yaku̱ cha̱a judío ñuu̱ Antioquía jíín ñúu̱ Iconio. Te ni̱ ka̱ská'a̱n ña̱yɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te ni̱ kaja̱'a‑i yuu̱ xiní Pablo. Te ni̱ ka̱skána‑i‑de yuñúu̱‑ún, ni̱ ka̱jani ini̱‑i ja̱ ní ji'i̱‑de.
19 Sobrevieram, porém, uns judeus de Antioquia e de Icônio que, tendo convencido a multidão, apedrejaram a Paulo e o arrastaram para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 Ko ni̱ ka̱jíkó ndúu̱ cha̱a káskuá'a‑ún nuu̱‑dé. Te ni̱ nduko̱o‑de. Te ni̱ ndɨ̱vɨ‑de ini̱ ñuu̱. Ko ɨnga̱ kɨvɨ̱ te ni̱ ki'in‑de ichi kuá'a̱n‑de jíín Bernabé onde̱ ñuu̱ Derbe.
20 Mas, rodeando-o os discípulos, levantou-se, e entrou na cidade, e no dia seguinte saiu com Barnabé para Derbe.
21 Te ini̱ ñuu̱‑ún ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un va̱'a. Te ni̱ skándíja‑de kua'a̱ ñáyɨvɨ. Te káno'o̱n tuku‑de ñuu̱ Listra jíín ñúu̱ Iconio jíín ñúu̱ Antioquía.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio e Antioquia,
22 Te ni̱ ka̱yija‑ga̱ ini̱ cha̱a káskuá'a yúan ni̱ ka̱sá'a‑de. Te ni̱ kaka'a̱n ni̱'in‑de jíín cháa‑ún ja̱ ná kúkuu‑ga̱‑de kandíja va̱'a‑de. Te káka'a̱n‑de ja̱ nɨ́nɨ kíi kua'a̱ túndó'o sɨkɨ̱‑yo̱ te vásá kɨ́vɨ‑yó iní ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
22 Confirmando os ânimos dos discípulos, exortando-os a permanecer na fé, pois que por muitas tribulações nos importa entrar no reino de Deus.
23 Te ni̱ ka̱jani‑de cha̱a kákuu nuu̱ ná kóto ndɨta'a̱n tɨku'ni̱ kákandíja. Te ni̱ kajika̱n ta'u̱ ndichá‑de ja'a̱ cháa‑ún nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱, chi̱ nuu̱ máá‑yá kákandíja‑de.
23 E, havendo-lhes, por comum consentimento, eleito anciãos em cada igreja, orando com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Te ni̱ kaja̱'a‑de ichi ñúu̱ Pisidia kua'a̱n‑de. Te ni̱ naja̱koyo‑de ñuu̱ Panfilia.
24 Passando depois por Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 Te ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un ini̱ ñuu̱ Perge. Te ni̱ nuu‑de ni̱ ja̱koyo‑de ñuu̱ Atalia.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 Te yúan ni̱ kenda‑de. Te jíín barco kája'a̱n‑de ñuu̱ Antioquía nuu̱ ondé xnáñúú ní kájika̱n ta'u̱ ñáyɨvɨ núu̱ Dios ja'a̱‑dé ja̱ ná chíndéé chítuu‑ya̱‑dé jíín tíñu ja̱ á ni̱ ka̱síjínu‑de.
26 E dali navegaram para Antioquia, de onde tinham sido encomendados à graça de Deus para a obra que já haviam cumprido.
27 Te nuu̱ ní naja̱koyo‑de yúan, te ni̱ na̱stútú‑de tɨku'ni̱ kándíja. Te ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un ná ñá'nu tiñu ni̱ sá'a Dios jíín‑de, chi̱ bueno ni̱ ja̱'a‑ya̱ tú'un ja̱ ná kándíja ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn nación jíná'an‑i.
27 E, quando chegaram e reuniram a igreja, relataram quão grandes coisas Deus fizera por eles, e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Te ni̱ ka̱kendo̱o‑de yúan kua'a̱ kɨvɨ́ jíín cháa káskuá'a‑ún.
28 E ficaram ali não pouco tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.