Atos 12
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARC
1 Te suni kuia̱‑ún ni̱ ka̱tɨɨn rey Herodes sava ña̱yɨvɨ tɨ́ku'ni̱ kándíja. Te ni̱ sá'a ndɨva̱'a‑de jíín‑i.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja para os maltratar;
2 Te jíín machete ni̱ ja'ni‑dé Jacobo, ñani̱ Juan.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Te ni̱ jini̱‑de ja̱ súan ni̱ ka̱kusɨɨ̱ iní cha̱a judío ni̱ sá'a‑de. Te suni ni̱ ka̱tɨɨn‑de Pedro. Máá kɨvɨ́‑ún ni̱ kuu viko státilá ja̱ tú yí'i yujan íá.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos asmos.
4 Te nuu̱ ní tɨɨn‑de Pedro, te ni̱ chindee‑de cha̱a veka̱a. Te ni̱ jani‑de xia'u̱n ɨɨn soldado kándi̱to‑ún‑de, chi̱ kuní‑de kiñi'in‑de cha̱a stá'a̱n‑de nuu̱ ñáyɨvɨ nú ná já'a viko Pascua.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando- o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Súan ni̱ kuu ja̱ kándee Pedro ini̱ veka̱a. Ko tɨku'ni̱ kándíja, ni̱'in ni̱ kajika̱n ta'u̱‑í ja'a̱ Pedro nuu̱ Dios.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Te jáni ini̱ Herodes ja̱ kíñi'in‑de cha̱a nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún núú. Te suni akuáa‑ún kixí Pedro iní veka̱a ma̱'ñú úu̱ soldado, nú'ni̱‑de jíín úu̱ cadena. Te suni ká'i̱in soldado yuxé'é kándi̱to‑ún véka̱a.
6 E, quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite, estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Te sanaa‑ní te ni̱ jaa̱ ɨɨn ndajá'a̱ máá Tatá Dios. Te ni̱ ndii ncháa̱ ini̱ veka̱a. Te ni̱ skákɨ̱'vɨ‑ya̱ Pedro, ni̱ xndúko̱o‑ya̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Yachi̱ nduko̱o‑ró, áchí‑ya̱. Te cadena nú'ni̱ nda'a‑dé‑ún, ni̱ jungava‑ni kua'a̱n.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro no lado, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Te ni̱ kachi̱ ndajá'a̱‑yá jíín‑de: Nachi'i chi̱i‑ró te nachi'i ndija̱n‑ro̱, áchí‑ya̱. Te súan ni̱ sá'a‑de. Te ni̱ kachi̱ tuku ndajá'a̱‑yá jíín‑de: Kundii tɨka̱chí‑ró te kundiki̱n‑ro̱ rúu̱ ki'o̱n, áchí‑ya̱.
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te e ata as tuas sandálias. E ele o fez assim. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa e segue-me.
9 Te ni̱ kenda‑ya̱. Te ndikín‑de‑ya̱ kuá'a̱n‑de jíín‑yá. Te na̱ún jiní máá‑de ja̱ jándáa̱ kúu ja̱ ní sá'a ndajá'a̱‑yá jíín‑de, chi̱ jáni ini̱‑de ɨɨn ja̱ni kúu ja̱ ní skóto‑i‑de.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Te ni̱ kaja̱'a‑de nuu̱ ká'i̱in yuku̱n ɨɨn jíín yukún uu̱ soldado ja̱ kándi̱to‑ún‑de. Te ni̱ ja̱koyo‑de yuxé'é káa ja̱ jíto ichi yúñúu̱. Te yuxé'é‑ún, ni̱ nuña ii̱‑ní máá. Te ni̱ kenda koyo‑de. Te ni̱ kaja̱'a‑de ɨɨn ya̱'ya kája'a̱n‑de. Yúan‑na te ni̱ kuxio‑ni ndajá'a̱‑yá nuu̱‑dé kua'a̱n‑ya̱.
10 E, quando passaram a primeira e a segunda guarda, chegaram à porta de ferro que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Te Pedro, ni̱ ndukájí iní‑de, te ni̱ ka'a̱n máá‑de: Vina te ni̱ jini̱ ndaa̱‑ri̱ ja̱ ní tájí máá Tatá Dios ndajá'a̱‑yá ni̱ kii, te ni̱ nama‑ya̱ rúu̱ ini̱ nda'a Herodes jíín núu̱ táká ña̱yɨvɨ judío ja̱ ká'ni‑í ruu̱ kákuni̱‑i, áchí‑de.
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Te nuu̱ ní jini̱‑de ja̱ ní ka̱ku ndija‑de, te ni̱ kee‑de kua'a̱n‑de ve'e María náa̱ Juan, cha̱a nání Marcos. Te yúan ni̱ kanataka̱ kua'a̱ ñáyɨvɨ kájika̱n ta'u̱‑í.
12 E, considerando ele nisso, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Te ni̱ ka'a̱n Pedro ichi yúxé'é yatá ké'e. Te kua'a̱n ɨɨn su̱chí sɨ́'ɨ́ nání‑i Rode ja̱ kúña‑i yuxé'é núú.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar.
14 Te su̱chí‑ún, ni̱ nakuni̱‑i tachi̱ Pedro. Te ja̱ kúsɨɨ̱ iní‑i tú ní júña‑i yuxé'é‑ún, chi̱ jínu‑i ni̱ ndɨ̱vɨ‑i ini̱ ve̱'e. Te ni̱ kastu̱'ún‑i ja̱ kándii̱ Pedro ichi yatá yúxé'é.
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Te ni̱ kaka'a̱n jíín‑i: Aa̱, kátachi̱‑ro̱, áchí. Ko máá‑i, ni̱'in ká'a̱n‑i ja̱ máá‑de kúu. Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n: Añú‑de kúu núsáá, áchí.
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Ko Pedro, ví'í‑gá kána‑de. Yúan‑na te ni̱ ka̱juña‑i. Te ni̱ kajini̱‑i nuu̱‑dé. Te ni̱ ka̱ndakoto i̱o‑i.
16 Mas Pedro perseverava em bater, e, quando abriram, viram-no e se espantaram.
17 Ko máá‑de, ni̱ sá'a‑de seña jíín ndá'a‑dé ja̱ ná kasú‑i yu'u‑í. Te ni̱ kastu̱'ún‑de ndasa ni̱ kiñi'in máá Jíto'o̱‑yo̱‑dé ini̱ veka̱a. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Kastu̱'ún táká tu̱'un yá'a nuu̱ Jacobo jíín núu̱ táká ñani̱‑yo̱, áchí‑de. Te ni̱ kenda‑de kua'a̱n‑de ɨnga̱ lugar.
17 E, acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Te nuu̱ ní kundiji̱n xia̱n‑ún, te ni̱ ka̱kuvaa̱ téyíí soldado ja̱ tú ndénda Pedro.
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Ko Herodes, nándúkú‑de Pedro. Ko tú ní náni'i̱n‑dé cha̱a. Te nuu̱ ní xndichí‑de soldado jíná'an, te ni̱ tá'ú‑de tiñu ja̱ ná kíngoyo kuu̱. Yúan‑na te ni̱ kenda‑de ini̱ ñuu̱ Judea ni̱ kuun‑de kua'a̱n‑de ñuu̱ Cesarea. Te ni̱ kendo̱o‑de yúan.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judeia para Cesareia, ficou ali.
20 Te ni̱ kiti̱ xaa̱n iní Herodes ni̱ jito‑de ña̱yɨvɨ ñúu̱ Tiro jíín ñáyɨvɨ ñúu̱ Sidón. Ko ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ katau̱‑i va̱i‑i nuu̱‑dé. Te ni̱ ka̱kundéé‑i ni̱ ka̱ská'a̱n‑i Blasto cha̱a kúñá'nu játíñu nuu̱ rey. Te ni̱ kajika̱n‑i paz. Chi ta̱ká máá‑i, káñi'i̱n‑í ja̱ káyee‑í onde̱ ñu'un Herodes.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Te ni̱ teta'a̱n Herodes ɨɨn kɨvɨ̱. Te ni̱ nuku̱'un‑de sa'ma rey máá‑de. Te ni̱ nungo̱o‑de mesa tá'ú‑de tiñu. Te ni̱ ka'a̱n‑de ɨɨn tu̱'un nuu̱‑í.
21 E, num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes dirigiu a palavra.
22 Te ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ kaka'a̱n jaa‑i: Tu̱'un Dios kúu ya̱'á vii, nasu̱ tú'un cha̱a kúu. Achí‑i.
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem!
23 Te ɨɨn ndajá'a̱ máá Tatá Dios, ni̱ stují‑ni‑ya̱‑dé te ni̱ ka̱yaji tɨ́ndákú‑de, te ni̱ ji'i̱‑ni‑de, chi ni̱ sávixi̱‑ni‑de máá‑de, lugar ja̱ nákana jaa‑de Dios.
23 No mesmo instante, feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus; e, comido de bichos, expirou.
24 Te tu̱'un máá Tatá Dios, ví'í‑gá ni̱ ndea̱, te ví'í‑gá ni̱ jicha̱ nu̱u kua'a̱n.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Te Bernabé jíín Saulo, ni̱ ka̱skíkuu‑de tiñu ni̱ kaja'a̱n‑de ini̱ ñuu̱ Jerusalén. Te ni̱ ka̱naxíó káva‑de káno'o̱n‑de. Te ni̱ jaka‑de Juan cha̱a nání Marcos kua'a̱n‑de jíín‑de.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.