Atos 12
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA
1 Te suni kuia̱‑ún ni̱ ka̱tɨɨn rey Herodes sava ña̱yɨvɨ tɨ́ku'ni̱ kándíja. Te ni̱ sá'a ndɨva̱'a‑de jíín‑i.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Te jíín machete ni̱ ja'ni‑dé Jacobo, ñani̱ Juan.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Te ni̱ jini̱‑de ja̱ súan ni̱ ka̱kusɨɨ̱ iní cha̱a judío ni̱ sá'a‑de. Te suni ni̱ ka̱tɨɨn‑de Pedro. Máá kɨvɨ́‑ún ni̱ kuu viko státilá ja̱ tú yí'i yujan íá.
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Te nuu̱ ní tɨɨn‑de Pedro, te ni̱ chindee‑de cha̱a veka̱a. Te ni̱ jani‑de xia'u̱n ɨɨn soldado kándi̱to‑ún‑de, chi̱ kuní‑de kiñi'in‑de cha̱a stá'a̱n‑de nuu̱ ñáyɨvɨ nú ná já'a viko Pascua.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Súan ni̱ kuu ja̱ kándee Pedro ini̱ veka̱a. Ko tɨku'ni̱ kándíja, ni̱'in ni̱ kajika̱n ta'u̱‑í ja'a̱ Pedro nuu̱ Dios.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Te jáni ini̱ Herodes ja̱ kíñi'in‑de cha̱a nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún núú. Te suni akuáa‑ún kixí Pedro iní veka̱a ma̱'ñú úu̱ soldado, nú'ni̱‑de jíín úu̱ cadena. Te suni ká'i̱in soldado yuxé'é kándi̱to‑ún véka̱a.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Te sanaa‑ní te ni̱ jaa̱ ɨɨn ndajá'a̱ máá Tatá Dios. Te ni̱ ndii ncháa̱ ini̱ veka̱a. Te ni̱ skákɨ̱'vɨ‑ya̱ Pedro, ni̱ xndúko̱o‑ya̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Yachi̱ nduko̱o‑ró, áchí‑ya̱. Te cadena nú'ni̱ nda'a‑dé‑ún, ni̱ jungava‑ni kua'a̱n.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Te ni̱ kachi̱ ndajá'a̱‑yá jíín‑de: Nachi'i chi̱i‑ró te nachi'i ndija̱n‑ro̱, áchí‑ya̱. Te súan ni̱ sá'a‑de. Te ni̱ kachi̱ tuku ndajá'a̱‑yá jíín‑de: Kundii tɨka̱chí‑ró te kundiki̱n‑ro̱ rúu̱ ki'o̱n, áchí‑ya̱.
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Te ni̱ kenda‑ya̱. Te ndikín‑de‑ya̱ kuá'a̱n‑de jíín‑yá. Te na̱ún jiní máá‑de ja̱ jándáa̱ kúu ja̱ ní sá'a ndajá'a̱‑yá jíín‑de, chi̱ jáni ini̱‑de ɨɨn ja̱ni kúu ja̱ ní skóto‑i‑de.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Te ni̱ kaja̱'a‑de nuu̱ ká'i̱in yuku̱n ɨɨn jíín yukún uu̱ soldado ja̱ kándi̱to‑ún‑de. Te ni̱ ja̱koyo‑de yuxé'é káa ja̱ jíto ichi yúñúu̱. Te yuxé'é‑ún, ni̱ nuña ii̱‑ní máá. Te ni̱ kenda koyo‑de. Te ni̱ kaja̱'a‑de ɨɨn ya̱'ya kája'a̱n‑de. Yúan‑na te ni̱ kuxio‑ni ndajá'a̱‑yá nuu̱‑dé kua'a̱n‑ya̱.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Te Pedro, ni̱ ndukájí iní‑de, te ni̱ ka'a̱n máá‑de: Vina te ni̱ jini̱ ndaa̱‑ri̱ ja̱ ní tájí máá Tatá Dios ndajá'a̱‑yá ni̱ kii, te ni̱ nama‑ya̱ rúu̱ ini̱ nda'a Herodes jíín núu̱ táká ña̱yɨvɨ judío ja̱ ká'ni‑í ruu̱ kákuni̱‑i, áchí‑de.
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Te nuu̱ ní jini̱‑de ja̱ ní ka̱ku ndija‑de, te ni̱ kee‑de kua'a̱n‑de ve'e María náa̱ Juan, cha̱a nání Marcos. Te yúan ni̱ kanataka̱ kua'a̱ ñáyɨvɨ kájika̱n ta'u̱‑í.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Te ni̱ ka'a̱n Pedro ichi yúxé'é yatá ké'e. Te kua'a̱n ɨɨn su̱chí sɨ́'ɨ́ nání‑i Rode ja̱ kúña‑i yuxé'é núú.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Te su̱chí‑ún, ni̱ nakuni̱‑i tachi̱ Pedro. Te ja̱ kúsɨɨ̱ iní‑i tú ní júña‑i yuxé'é‑ún, chi̱ jínu‑i ni̱ ndɨ̱vɨ‑i ini̱ ve̱'e. Te ni̱ kastu̱'ún‑i ja̱ kándii̱ Pedro ichi yatá yúxé'é.
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Te ni̱ kaka'a̱n jíín‑i: Aa̱, kátachi̱‑ro̱, áchí. Ko máá‑i, ni̱'in ká'a̱n‑i ja̱ máá‑de kúu. Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n: Añú‑de kúu núsáá, áchí.
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Ko Pedro, ví'í‑gá kána‑de. Yúan‑na te ni̱ ka̱juña‑i. Te ni̱ kajini̱‑i nuu̱‑dé. Te ni̱ ka̱ndakoto i̱o‑i.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Ko máá‑de, ni̱ sá'a‑de seña jíín ndá'a‑dé ja̱ ná kasú‑i yu'u‑í. Te ni̱ kastu̱'ún‑de ndasa ni̱ kiñi'in máá Jíto'o̱‑yo̱‑dé ini̱ veka̱a. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Kastu̱'ún táká tu̱'un yá'a nuu̱ Jacobo jíín núu̱ táká ñani̱‑yo̱, áchí‑de. Te ni̱ kenda‑de kua'a̱n‑de ɨnga̱ lugar.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Te nuu̱ ní kundiji̱n xia̱n‑ún, te ni̱ ka̱kuvaa̱ téyíí soldado ja̱ tú ndénda Pedro.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Ko Herodes, nándúkú‑de Pedro. Ko tú ní náni'i̱n‑dé cha̱a. Te nuu̱ ní xndichí‑de soldado jíná'an, te ni̱ tá'ú‑de tiñu ja̱ ná kíngoyo kuu̱. Yúan‑na te ni̱ kenda‑de ini̱ ñuu̱ Judea ni̱ kuun‑de kua'a̱n‑de ñuu̱ Cesarea. Te ni̱ kendo̱o‑de yúan.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Te ni̱ kiti̱ xaa̱n iní Herodes ni̱ jito‑de ña̱yɨvɨ ñúu̱ Tiro jíín ñáyɨvɨ ñúu̱ Sidón. Ko ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ katau̱‑i va̱i‑i nuu̱‑dé. Te ni̱ ka̱kundéé‑i ni̱ ka̱ská'a̱n‑i Blasto cha̱a kúñá'nu játíñu nuu̱ rey. Te ni̱ kajika̱n‑i paz. Chi ta̱ká máá‑i, káñi'i̱n‑í ja̱ káyee‑í onde̱ ñu'un Herodes.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Te ni̱ teta'a̱n Herodes ɨɨn kɨvɨ̱. Te ni̱ nuku̱'un‑de sa'ma rey máá‑de. Te ni̱ nungo̱o‑de mesa tá'ú‑de tiñu. Te ni̱ ka'a̱n‑de ɨɨn tu̱'un nuu̱‑í.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Te ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ kaka'a̱n jaa‑i: Tu̱'un Dios kúu ya̱'á vii, nasu̱ tú'un cha̱a kúu. Achí‑i.
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Te ɨɨn ndajá'a̱ máá Tatá Dios, ni̱ stují‑ni‑ya̱‑dé te ni̱ ka̱yaji tɨ́ndákú‑de, te ni̱ ji'i̱‑ni‑de, chi ni̱ sávixi̱‑ni‑de máá‑de, lugar ja̱ nákana jaa‑de Dios.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Te tu̱'un máá Tatá Dios, ví'í‑gá ni̱ ndea̱, te ví'í‑gá ni̱ jicha̱ nu̱u kua'a̱n.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Te Bernabé jíín Saulo, ni̱ ka̱skíkuu‑de tiñu ni̱ kaja'a̱n‑de ini̱ ñuu̱ Jerusalén. Te ni̱ ka̱naxíó káva‑de káno'o̱n‑de. Te ni̱ jaka‑de Juan cha̱a nání Marcos kua'a̱n‑de jíín‑de.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.