Atos 11

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te cha̱a apóstol jíín táká ñani̱ ká'i̱in nɨ́ɨ́ ñúu̱ Judea, ni̱ ka̱jini tu̱'un‑de ja̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación, suni ni̱ ka̱jatá'ú‑i tu̱'un Dios.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Te ni̱ ndaa Pedro kua̱no'on‑dé ñuu̱ Jerusalén. Te sava cha̱a ni̱ kaxɨtɨ̱ ndúu̱, ni̱ kaka'a̱n sɨkɨ̱‑dé.
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Naja̱ ní kɨ̱vɨ‑ró iní ve̱'e cha̱a tú ní káxɨtɨ̱ ndúu̱, te ni̱ yee‑ro stáa̱ jíín‑de, áchí.
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Yúan‑na te ni̱ kejá'á Pedro ni̱ jani kájí‑de tu̱'un nuu̱ cháa‑ún:
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 Ni̱ kanchaa̱‑ri̱ ñuu̱ Jope. Te nini jikán ta'u̱‑rí, te ni̱ skóto‑ya̱ rúu̱. Te ni̱ jini̱‑ri̱ ɨɨn bulto nátu̱'un ɨɨn sa'ma kuítá já nú'ni̱ ndɨ́kúu̱n punta. Te ni̱ kuun va̱i onde̱ nuu̱‑rí ichi ándɨ́vɨ́.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Te ni̱ nde̱'é‑rí. Te ni̱ jini̱‑ri̱ ja̱ iní‑ún káñu̱'un kɨtɨ kúu̱n ndá'a kájika nuu̱ ñú'un yá'a, jíín kɨ́tɨ xáa̱n, jíín kóo̱, jíín tɨ́saa̱ andɨ́vɨ́.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ɨɨn tu̱'un ni̱ ka'a̱n jíín‑rí: Pedro, ndukuiñi̱, ka'ni‑ro te kee‑ro. Achí.
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Te ni̱ ka'a̱n‑ri̱: Ma̱ kúu Táta̱, chi̱ té kee‑gá‑ná ku̱ñu chá'án ni ku̱ñu ja̱ tú íó ndoo.
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Ko tu̱'un‑ún ni̱ ka'a̱n tuku jíín‑rí onde̱ andɨ́vɨ́: Ja̱ ní sándoo Dios ma̱ skúnání‑ró kúñu chá'án. Achí.
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Te suni súan ni̱ ka'a̱n uni̱ vuelta. Yúan‑na te ni̱ ndaa bulto‑ún kua̱no'on íchi ándɨ́vɨ́.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 Yúan‑na te suni hora‑ún ni̱ ja̱koyo uni̱ mozo kánandúkú‑i ruu̱. Te onde̱ ñuu̱ Cesarea ni̱ ta'u̱ tíñu nuu̱‑í va̱i‑i. Te ni̱ ja̱koyo‑i ve'e‑ri̱.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Te máá Espíritu, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑rí ja̱ má yú'ú‑ri̱ ki'i̱n‑ri̱ jíín‑i. Te suni ni̱ kaja'a̱n iñu̱ ñani̱ yá'a jíín‑rí. Te ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑ri̱ ini̱ ve̱'e ɨɨn cha̱a.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Te cha̱a‑ún, ni̱ jani‑de tu̱'un nuu̱‑rí, ná ni̱ jini̱‑de ɨɨn ndajá'a̱ ándɨ́vɨ́ kándii̱‑ya̱ iní ve̱'e‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Tájí‑ró mozo ná kí'i̱n ñuu̱ Jope te kana‑ró xiní Simón, cha̱a nání Pedro, ná kíi‑de.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Te cha̱a‑ún, kani‑de tu̱'un nuu̱‑ro̱ ndasa ka̱ku‑ró ondé jíín nɨ́ɨ́ vé'e‑ró, áchí‑de jíín‑rí.
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 Te nuu̱ ní kejá'á‑rí ká'a̱n‑ri̱, te ni̱ chaa̱ Espíritu Santo sɨkɨ̱‑í jíná'an‑i suni nátu̱'un ni̱ chaa̱‑ya̱ sɨkɨ́‑yo̱ já xnáñúú.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Yúan‑na te ni̱ nuku̱'un ini̱‑ri̱ tu̱'un ni̱ ka'a̱n máá Jíto'o̱‑yo̱: Ja̱ndáa̱ jíín ndúcha skuánducha Juan. Ko róó, chi̱ jíín Espíritu Santo kuanducha‑ro jíná'an‑ró, áchí‑ya̱.
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Te nú suni ni̱ ja̱'a Dios Espíritu‑ya̱ núu̱ máá‑i nátu̱'un ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱ máá‑yó, ja̱ kákandíja‑yó núu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesucristo, te ndé cha̱a kúu ruu̱ ja̱ kasú‑ri̱ nuu̱ Dios núsáá. Achí Pedro.
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Súan ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yá'a, te tuká ní káka'a̱n‑de. Te ni̱ ka̱nakana jaa‑de Dios: Suni ni̱ ja̱'a Dios tu̱'un ja̱ ná nákani ini̱ ña̱yɨvɨ sɨ́ɨn nación náva̱'a kuchaku̱‑i nɨ́ɨ́ káni núsáá, áchí‑de.
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Te kɨvɨ̱ ní ka̱ja'ni‑dé Esteban, ni̱ kejá'á ní ka̱chindiki̱n‑de‑i. Te ña̱yɨvɨ ní kajicha̱ nu̱u kája'a̱n ni̱ ja̱koyo‑i onde̱ ñuu̱ Fenicia, jíín ñúu̱ Chipre, jíín iní ñuu̱ Antioquía. Te tú ni ɨɨn nuu̱ ñáyɨvɨ ní kájani‑i tu̱'un, chi̱ máni nuu̱ ñáyɨvɨ judío ni̱ ka̱jani‑i tu̱'un‑ya̱.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Ko ni̱ i̱o yaku̱ cha̱a ñuu̱ Chipre jíín cháa ñuu̱ Cirene jíín ñáyɨvɨ ní kajicha̱‑ún. Te cha̱a‑ún, ni̱ ja̱koyo‑de ñuu̱ Antioquía. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín ñayɨvɨ ñúu̱ Grecia, ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un va̱'a máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús nuu̱‑í.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Te máá Jíto'o̱‑yo̱, ni̱ chindéé ní chituu‑ya̱‑dé. Te ni̱ ka̱kandíja kua'a̱ ñáyɨvɨ, te ni̱ ka̱naxíó káva ini̱‑i nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Te ni̱ jicha̱ tu̱'un yá'a. Te ni̱ jini tu̱'un tɨku'ni̱ kándíja ini̱ ñuu̱ Jerusalén. Te ni̱ ka̱tájí‑i Bernabé kua'a̱n‑de onde̱ ñuu̱ Antioquía.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Te Bernabé, nuu̱ ní jaa̱‑de yúan, te ni̱ jini̱‑de ja̱ lúu kua'a̱n tu̱'un Dios. Te ni̱ kusɨɨ̱ iní‑de. Te ni̱ ka'a̱n ni̱'in‑de jíín táká ña̱yɨvɨ‑ún ja̱ jíín iní jíín añú‑i ná skíkuu va̱'a‑i tu̱'un máá Jíto'o̱‑yo̱, te ma̱ náyu̱'ú‑i.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Chi̱ Bernabé, cha̱a va̱'a kúu‑de. Te ni̱ kútú‑de Espíritu Santo. Te kándíja va̱'a‑de. Te ni̱ ka̱kandíja kua'a̱ ñáyɨvɨ núu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Yúan‑na te ni̱ kenda Bernabé kua'a̱n‑de onde̱ ñuu̱ Tarso, kuana̱ndúkú‑de Saulo. Te ni̱ nani'i̱n‑dé cha̱a‑ún. Te ncháka‑de cha̱a ni̱ chaa̱‑de ñuu̱ Antioquía jíín‑de.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Te nɨ́ɨ́‑ni ɨɨn kuia̱ ni̱ kanda̱tu̱'ún‑de yúan jíín tɨ́ku'ni̱ kándíja. Te ni̱ ka̱stá'a̱n‑de tu̱'un nuu̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ. Te cha̱a káskuá'a‑ún, ni̱ na̱kunání‑de cristiano xnáñúú‑gá ini̱ ñuu̱ Antioquía.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Te cha̱a kájani tu̱'un Dios, suni kɨvɨ̱‑ún ni̱ kenda koyo‑de ñuu̱ Jerusalén kája'a̱n‑de onde̱ ñuu̱ Antioquía.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Te ni̱ ndukuiñi̱ ɨɨn tá'an‑de nání‑de Ágabo. Te ni̱ kastu̱'ún‑de, ni̱ sá'a Espíritu, ja̱ kíi ɨɨn tama̱ xáa̱n nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ. Te tama̱‑ún, ni̱ kii kɨvɨ̱ ní tá'ú Claudio tiñu.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Yúan‑na te ni̱ kanda̱tu̱'ún cháa káskuá'a‑ún ja̱ chúndá'á‑de yaku̱ na̱ jíín kí'i̱n nuu̱ ñaní‑de káxiu̱kú iní ñuu̱ Judea, ndasa kákanda ɨɨn ɨɨn‑de kua̱'a‑de.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Te súan ni̱ ka̱sá'a‑de. Te ni̱ ka̱tájí‑de kua'a̱n nuu̱ cháa kákuu nuu̱, ni̱ ka̱jancha̱ka Bernabé jíín Saulo.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.