Atos 10

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te ini̱ ñuu̱ Cesarea ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a nání Cornelio, ni̱ kuu‑de capitán, ni̱ tɨ̱ɨn‑de soldado nání Italiana.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Cha̱a chíñú'ún vá'a Dios kúu‑de onde̱ jíín nɨ́ɨ́ vé'e‑de. Te bueno sá'a‑de caridad nuu̱ táká ña̱yɨvɨ. Te nene̱ jikán ta'u̱‑de nuu̱ Dios.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Te cha̱a yá'a, ni̱ skóto‑ya̱‑dé nátu̱'un ka̱'uni̱ aíni. Te ni̱ jini̱‑de nuu̱ ɨ́ɨn ndajá'a̱ máá Dios ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ núu̱ kánchaa̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Cornelio, áchí‑ya̱.
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Te máá‑de, ni̱ ndakoto‑de nuu̱‑yá. Te yú'ú‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Na̱ún kuní‑ní Táta̱, áchí‑de. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: A ni̱ jini̱ Dios ndasa jikán ta'u̱‑ro̱ jíín já sá'a‑ró caridad.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Vina te tájí‑ró úu̱ cha̱a ná kí'i̱n‑de ñuu̱ Jope. Te kana‑ró xiní Simón ná kíi‑de, te cha̱a‑ún, nání‑de Pedro.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ncháá núu‑de ve'e ɨɨn cha̱a nání Simón curtidor, ja̱ ncháá ve'e‑de yani yundúcha mar. Te máá‑de kastu̱'ún núu̱‑ro̱ ndéja̱ kánúú sá'a‑ró. Achí‑ya̱.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Te ndajá'a̱ ní ka'a̱n jíín Cornelio, a kua'a̱n‑ya̱. Te ni̱ kana‑de xini̱ úu̱ mozo‑de jíín xiní ɨ́ɨn soldado ja̱ játíñu kútu núu̱‑dé.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Te onde̱ ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ nakani‑de ta̱ká tu̱'un nuu̱ mozo‑ún, te ni̱ tájí‑de mozo kája'a̱n onde̱ ñuu̱ Jope.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, kájika‑i kája'a̱n‑i. Te ni̱ ka̱kuyani‑i ñuu̱‑ún. Te Pedro, ná ka̱'uxi̱ uu̱ ni̱ kaa‑de xini̱ vé'e ja̱ kakán ta'u̱‑dé.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Te ni̱ chaa̱ so̱ko chi̱i‑de. Te ni̱ kuni̱‑de kee‑dé staa̱. Ko nini kásátu̱'a‑ña‑ún, te ni̱ skóto‑ya̱‑dé.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Te ni̱ jini̱‑de núña andɨ́vɨ́. Te ɨɨn bulto nátu̱'un ɨɨn sa'ma kuítá já nú'ni̱ ndɨ́kúu̱n punta, ni̱ kuun va̱i nuu̱ ñú'un ní skóto‑ya̱‑dé.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Te ini̱‑ún káñu̱'un ta̱ká kɨtɨ kúu̱n ndá'a íó nuu̱ ñú'un yá'a, jíín kóo̱, jíín táká tɨsaa̱ andɨ́vɨ́.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Te ni̱ jini so̱'o‑de ɨɨn tu̱'un ni̱ ka'a̱n: Pedro, ndukuiñi̱, te ka'ni‑ro, te kee‑ro, áchí.
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Ko Pedro, ni̱ ka'a̱n‑de: Ma̱ kúu Táta̱, chi̱ té kee‑gá‑ná ku̱ñu chá'án ni ja̱ tú íó ndoo, áchí‑de.
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Te ni̱ ka'a̱n tuku jíín‑de vuelta uu̱: Ja̱ ní sándoo Dios, ma̱ skúnání‑ró kúñu chá'án, áchí.
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Te tu̱'un yá'a ni̱ kii uni̱ vuelta nuu̱‑dé. Te sa'ma kuítá‑ún, ni̱ ndaa kua̱no'on ándɨ́vɨ́.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Te nini kánchaa̱ Pedro jáni ini̱‑de na̱ún kúu ja̱ ní jini̱‑de‑ún, te ni̱ ja̱koyo mozo ni̱ tájí Cornelio kua'a̱n, kájika̱ tu̱'ún‑i ve'e Simón onde̱ ni̱ ja̱koyo‑i yuxé'é cháa‑ún.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Te ni̱ kaka'a̱n jaa‑i. Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑i nú yúan ncháá ɨɨn cha̱a nání Simón, te íó ɨnga̱ sɨ́'vɨ́‑de nání‑de Pedro.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Te nini kánchaa̱ Pedro nákani ini̱‑de nú na̱ún kúu ja̱ ní jini̱‑de‑ún, te ni̱ ka'a̱n máá Espíritu jíín‑de: Ni̱ chaa̱ uni̱ mozo kánandúkú‑i róó.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Ndukuiñi̱, te nuu‑ró. Te ma̱ yú'ú‑ro̱ kí'i̱n‑ro̱ jíín‑i. Chi̱ máá‑rí, ni̱ tájí‑rí‑i va̱i‑i, áchí‑ya̱.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Yúan‑na te Pedro, ni̱ nuu‑de nuu̱ mozo ni̱ tájí Cornelio. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Amigo, máá‑rí kúu cha̱a kánandúkú‑ró. Ndé sɨkɨ̱ kúu ja̱ vái koyo‑ró núu̱‑rí núsáá, áchí‑de.
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Te máá mozo‑ún, ni̱ kaka'a̱n‑i: Cornelio, cha̱a capitán, cha̱a ndaa̱, cha̱a chíñú'ún vá'a Dios kúu‑de. Te suni ta̱ká ña̱yɨvɨ judío káka'a̱n‑i ja̱ cháa va̱'a kúu‑de. Ni̱ ka'a̱n ɨɨn ndajá'a̱ ndóo‑ya̱ jíín‑de ja̱ ná kána‑de xini̱‑ní kii‑ní ki'o̱n vé'e‑de. Te ná kúni ná'ín‑de tu̱'un ka'a̱n‑ní jíín‑de. Achí‑i.
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Yúan‑na te ni̱ skɨ́vɨ‑de mozo‑ún ini̱ ve̱'e. Te ni̱ ka̱kendo̱o‑i yu̱an. Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, ni̱ nduko̱o‑de. Te ni̱ kee‑de kája'a̱n‑de. Te suni kája'a̱n yaku̱ ñani̱ ñuu̱ Jope jíín‑de.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ ní ja̱koyo‑de ñuu̱ Cesarea. Te Cornelio, ndátu‑de cha̱a jíná'an‑de, chi ni̱ stútú‑de tá'an‑de jíín amigo va̱'a‑de.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Te nini kɨ́vɨ Pedro ini̱ ve̱'e, te ni̱ kenda Cornelio ka'a̱n‑de jíín Pedro. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱ já'a̱ Pedro. Te ni̱ chiñú'ún‑de cha̱a.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Ko Pedro, ni̱ xndúkuiñi̱‑de Cornelio. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Ndukuiñi̱, chi̱ ruu̱, suni cha̱a kúu‑ri̱. Achí‑de.
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Te kándatu̱'ún‑de. Te ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑de. Te ni̱ jini̱ Pedro ja̱ ní ka̱kutútú kuá'a̱ ñáyɨvɨ káxiu̱kú‑i ini̱ ve̱'e.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Te ni̱ ka'a̱n Pedro jíín ñáyɨvɨ‑ún: A kájini̱‑ní ja̱ tú íó ley ja̱ ɨ́ɨn cha̱a judío, ketá'an‑de xí sá'a‑de ɨɨn visita nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a tú kúu judío. Ko Dios, ni̱ stá'a̱n‑ya̱ núu̱‑ná ja̱ tú ni ɨɨn ña̱yɨvɨ chá'án, ña̱yɨvɨ kíni íó.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Ja̱ yúán, te nuu̱ ní kana‑ní xini̱‑ná, te vai̱‑ná, tú ní sájá'a̱ ini̱‑ná. Ja̱ yúán jiká tu̱'ún‑ná níí: Na̱ sɨkɨ̱ kúu ja̱ ní kana‑ní náá, áchí Pedro.
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Cornelio: Vina íó kuu̱n kɨvɨ́ nátu̱'un máá hora yá'a íó ndicha̱ ini̱‑ná. Te ka̱'uni̱ aíni kúu jikán ta'u̱‑ná ini̱ ve̱'e‑ná. Te ni̱ chaa̱ ɨɨn ndajá'a̱‑yá nuu̱‑ná. Te ndíi ncháa̱ sa'ma ñú'un‑ya̱.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ná: Cornelio, a ni̱ jini̱ Dios ndasa jika̱n ta'u̱‑ro̱ jíín já sá'a‑ró caridad.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Núsáá te tájí‑ró mozo ná kí'i̱n ñuu̱ Jope. Te kana‑ró xiní ɨ́ɨn cha̱a kúu Simón ja̱ nání‑de Pedro, ná kíi‑de nuu̱‑ro̱. Te cha̱a‑ún, ncháá‑de ve'e ɨɨn cha̱a nání Simón curtidor. Te máá yú'u mar ncháá ve'e‑de. Te chaa̱ cha̱a‑ún, te kastu̱'ún‑de nuu̱‑ro̱, áchí‑ya̱ jíín‑ná.
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Súan ni̱ kuu. Te ni̱ tájí‑ná mozo kujaa̱ kana níí. Te va̱'a ni̱ sá'a‑ní ja̱ ní chaa̱‑ní. Te vina, ta̱ká‑ná, ká'i̱in tútú‑ná yá'a nuu̱ Dios, náva̱'a kuni so̱'o‑ná tu̱'un ka'a̱n‑ní, ndasa ni̱ tá'ú Dios tiñu nuu̱‑ní. Achí‑de.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Pedro: Vina te ni̱ jini̱ ndaa̱‑ná ja̱ Dios tú ncháá nuu̱‑yá ña̱yɨvɨ.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Chi na̱ni ña̱yɨvɨ, nú káchiñú'ún‑i‑ya̱ te kásátiñu va̱'a‑i nuu̱‑yá, te kúsɨɨ̱ iní‑ya̱ jíín‑i.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín táká se̱'e Israel, ni̱ kastu̱'ún‑yá nuu̱‑í ja̱ máá Jesucristo já'a‑ya̱ tú'un ndéé iní‑i. Te I'a̱ yá'a kúu Jito'o̱ ta̱ká‑yo̱.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Máá‑ní, a kájini tu̱'un‑ní tu̱'un Jesucristo. Chi ni̱ jani Juan tu̱'un jánducha, yúan‑na te ni̱ kejá'á tú'un‑ya̱ ondé ñuu̱ Galilea, te ni̱ jicha̱ nu̱u nɨ́ɨ́ ñúu̱ Judea,
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 ndasa ni̱ ja̱'a Dios Espíritu Santo jíín fuerza nuu̱‑yá. Te ndasa ni̱ jika kuu ya̱ ní sá'a‑ya̱ tíñu va̱'a, te ni̱ nasáva̱'a‑ya̱ táká ña̱yɨvɨ tá'a̱n tachi̱ kíni. Chi̱ Dios, ni̱ chindéé ní chituu‑ya̱ Jesús ñuu̱ Nazaret.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Te máá‑ná, ni̱ kajini̱‑ná ta̱ká tiñu ni̱ sá'a‑ya̱ iní ñuu̱ Judea, jíín iní ñuu̱ Jerusalén. Te ni̱ ka̱ja'ni‑í‑ya̱, ni̱ ka̱jata kaa‑i‑ya̱ jiká ɨ́ɨn cruz.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Ko I'a̱ yá'a, ni̱ nachaku̱‑ya̱ ní sá'a Dios kɨvɨ̱ uní. Te ni̱ ndenda ndiji̱n‑ya̱ ní sá'a Dios.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Ko tú ní ndénda ndiji̱n‑ya̱ núu̱ táká ña̱yɨvɨ, chi̱ máni nuu̱ cháa ja̱ á ni̱ ka̱ji Dios ja̱ kúu‑de testigo. Te testigo‑ún kákuu‑ná, chi ni̱ ka̱yee‑ná staa̱ ni̱ ka̱ji'i‑ná nducha jíín‑yá, nuu̱ ní nachaku̱‑ya̱ má'ñú ndɨ́yi.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Te ni̱ tá'ú‑yá tiñu nuu̱‑ná jíná'an‑ná ja̱ ná káni‑ná tu̱'un‑ya̱ núu̱ táká ña̱yɨvɨ. Te ka'a̱n ndaa̱‑ná ja̱ ní jani Dios máá‑yá kuu‑ya̱ juez nuu̱ ñáyɨvɨ káichaku̱ jíín núu̱ ñáyɨvɨ ní kaji'i̱.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Chi tu̱'un I'a̱ yá'a ni̱ kaka'a̱n ndaa̱ ta̱ká cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios onde̱ sáá. Ja̱ táká ña̱yɨvɨ kándíja nuu̱‑yá, jíín sɨ́'vɨ́‑yá koo tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ taká kua̱chi‑i. Achí Pedro.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Te nini ká'a̱n Pedro ta̱ká tu̱'un yá'a, te ni̱ chaa̱‑ni Espíritu Santo sɨkɨ̱ táká ña̱yɨvɨ kájini so̱'o tu̱'un ká'a̱n‑de.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Te cha̱a kákandíja, ja̱ ní ja̱koyo jíín Pedro, ja̱ kákuu‑de cha̱a ni̱ kaxɨtɨ̱ ndúu̱, ni̱ ka̱naa iní‑de kánde̱'é‑de ja̱ súni ni̱ chaa̱ Espíritu Santo sɨkɨ̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Chi ni̱ ka̱jini so̱'o‑de káka'a̱n ña̱yɨvɨ‑ún sɨ́ɨn yu'u, te kánakana jaa‑i Dios.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Pedro: Ndéja̱ jasú kii nducha, náva̱'a ná kuánducha ñáyɨvɨ yá'a, chi ni̱ chaa̱ Espíritu Santo sɨkɨ̱ máá‑i nátu̱'un sɨkɨ̱ máá‑yó, áchí‑de.
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Te ni̱ tá'ú‑de tiñu nuu̱‑í jíná'an‑i ja̱ ná kuánducha‑í jíín sɨ́'vɨ́ máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús. Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑i jíín‑de ja̱ ná kéndo̱o‑de jíín‑i yaku̱ kɨvɨ̱.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.