Atos 10
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT
1 Te ini̱ ñuu̱ Cesarea ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a nání Cornelio, ni̱ kuu‑de capitán, ni̱ tɨ̱ɨn‑de soldado nání Italiana.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Cha̱a chíñú'ún vá'a Dios kúu‑de onde̱ jíín nɨ́ɨ́ vé'e‑de. Te bueno sá'a‑de caridad nuu̱ táká ña̱yɨvɨ. Te nene̱ jikán ta'u̱‑de nuu̱ Dios.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Te cha̱a yá'a, ni̱ skóto‑ya̱‑dé nátu̱'un ka̱'uni̱ aíni. Te ni̱ jini̱‑de nuu̱ ɨ́ɨn ndajá'a̱ máá Dios ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ núu̱ kánchaa̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Cornelio, áchí‑ya̱.
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Te máá‑de, ni̱ ndakoto‑de nuu̱‑yá. Te yú'ú‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Na̱ún kuní‑ní Táta̱, áchí‑de. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: A ni̱ jini̱ Dios ndasa jikán ta'u̱‑ro̱ jíín já sá'a‑ró caridad.
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Vina te tájí‑ró úu̱ cha̱a ná kí'i̱n‑de ñuu̱ Jope. Te kana‑ró xiní Simón ná kíi‑de, te cha̱a‑ún, nání‑de Pedro.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Ncháá núu‑de ve'e ɨɨn cha̱a nání Simón curtidor, ja̱ ncháá ve'e‑de yani yundúcha mar. Te máá‑de kastu̱'ún núu̱‑ro̱ ndéja̱ kánúú sá'a‑ró. Achí‑ya̱.
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Te ndajá'a̱ ní ka'a̱n jíín Cornelio, a kua'a̱n‑ya̱. Te ni̱ kana‑de xini̱ úu̱ mozo‑de jíín xiní ɨ́ɨn soldado ja̱ játíñu kútu núu̱‑dé.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Te onde̱ ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ nakani‑de ta̱ká tu̱'un nuu̱ mozo‑ún, te ni̱ tájí‑de mozo kája'a̱n onde̱ ñuu̱ Jope.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, kájika‑i kája'a̱n‑i. Te ni̱ ka̱kuyani‑i ñuu̱‑ún. Te Pedro, ná ka̱'uxi̱ uu̱ ni̱ kaa‑de xini̱ vé'e ja̱ kakán ta'u̱‑dé.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Te ni̱ chaa̱ so̱ko chi̱i‑de. Te ni̱ kuni̱‑de kee‑dé staa̱. Ko nini kásátu̱'a‑ña‑ún, te ni̱ skóto‑ya̱‑dé.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 Te ni̱ jini̱‑de núña andɨ́vɨ́. Te ɨɨn bulto nátu̱'un ɨɨn sa'ma kuítá já nú'ni̱ ndɨ́kúu̱n punta, ni̱ kuun va̱i nuu̱ ñú'un ní skóto‑ya̱‑dé.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Te ini̱‑ún káñu̱'un ta̱ká kɨtɨ kúu̱n ndá'a íó nuu̱ ñú'un yá'a, jíín kóo̱, jíín táká tɨsaa̱ andɨ́vɨ́.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Te ni̱ jini so̱'o‑de ɨɨn tu̱'un ni̱ ka'a̱n: Pedro, ndukuiñi̱, te ka'ni‑ro, te kee‑ro, áchí.
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Ko Pedro, ni̱ ka'a̱n‑de: Ma̱ kúu Táta̱, chi̱ té kee‑gá‑ná ku̱ñu chá'án ni ja̱ tú íó ndoo, áchí‑de.
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Te ni̱ ka'a̱n tuku jíín‑de vuelta uu̱: Ja̱ ní sándoo Dios, ma̱ skúnání‑ró kúñu chá'án, áchí.
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Te tu̱'un yá'a ni̱ kii uni̱ vuelta nuu̱‑dé. Te sa'ma kuítá‑ún, ni̱ ndaa kua̱no'on ándɨ́vɨ́.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Te nini kánchaa̱ Pedro jáni ini̱‑de na̱ún kúu ja̱ ní jini̱‑de‑ún, te ni̱ ja̱koyo mozo ni̱ tájí Cornelio kua'a̱n, kájika̱ tu̱'ún‑i ve'e Simón onde̱ ni̱ ja̱koyo‑i yuxé'é cháa‑ún.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Te ni̱ kaka'a̱n jaa‑i. Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑i nú yúan ncháá ɨɨn cha̱a nání Simón, te íó ɨnga̱ sɨ́'vɨ́‑de nání‑de Pedro.
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Te nini kánchaa̱ Pedro nákani ini̱‑de nú na̱ún kúu ja̱ ní jini̱‑de‑ún, te ni̱ ka'a̱n máá Espíritu jíín‑de: Ni̱ chaa̱ uni̱ mozo kánandúkú‑i róó.
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Ndukuiñi̱, te nuu‑ró. Te ma̱ yú'ú‑ro̱ kí'i̱n‑ro̱ jíín‑i. Chi̱ máá‑rí, ni̱ tájí‑rí‑i va̱i‑i, áchí‑ya̱.
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Yúan‑na te Pedro, ni̱ nuu‑de nuu̱ mozo ni̱ tájí Cornelio. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Amigo, máá‑rí kúu cha̱a kánandúkú‑ró. Ndé sɨkɨ̱ kúu ja̱ vái koyo‑ró núu̱‑rí núsáá, áchí‑de.
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Te máá mozo‑ún, ni̱ kaka'a̱n‑i: Cornelio, cha̱a capitán, cha̱a ndaa̱, cha̱a chíñú'ún vá'a Dios kúu‑de. Te suni ta̱ká ña̱yɨvɨ judío káka'a̱n‑i ja̱ cháa va̱'a kúu‑de. Ni̱ ka'a̱n ɨɨn ndajá'a̱ ndóo‑ya̱ jíín‑de ja̱ ná kána‑de xini̱‑ní kii‑ní ki'o̱n vé'e‑de. Te ná kúni ná'ín‑de tu̱'un ka'a̱n‑ní jíín‑de. Achí‑i.
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Yúan‑na te ni̱ skɨ́vɨ‑de mozo‑ún ini̱ ve̱'e. Te ni̱ ka̱kendo̱o‑i yu̱an. Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, ni̱ nduko̱o‑de. Te ni̱ kee‑de kája'a̱n‑de. Te suni kája'a̱n yaku̱ ñani̱ ñuu̱ Jope jíín‑de.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ ní ja̱koyo‑de ñuu̱ Cesarea. Te Cornelio, ndátu‑de cha̱a jíná'an‑de, chi ni̱ stútú‑de tá'an‑de jíín amigo va̱'a‑de.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Te nini kɨ́vɨ Pedro ini̱ ve̱'e, te ni̱ kenda Cornelio ka'a̱n‑de jíín Pedro. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱ já'a̱ Pedro. Te ni̱ chiñú'ún‑de cha̱a.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Ko Pedro, ni̱ xndúkuiñi̱‑de Cornelio. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Ndukuiñi̱, chi̱ ruu̱, suni cha̱a kúu‑ri̱. Achí‑de.
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Te kándatu̱'ún‑de. Te ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑de. Te ni̱ jini̱ Pedro ja̱ ní ka̱kutútú kuá'a̱ ñáyɨvɨ káxiu̱kú‑i ini̱ ve̱'e.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Te ni̱ ka'a̱n Pedro jíín ñáyɨvɨ‑ún: A kájini̱‑ní ja̱ tú íó ley ja̱ ɨ́ɨn cha̱a judío, ketá'an‑de xí sá'a‑de ɨɨn visita nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a tú kúu judío. Ko Dios, ni̱ stá'a̱n‑ya̱ núu̱‑ná ja̱ tú ni ɨɨn ña̱yɨvɨ chá'án, ña̱yɨvɨ kíni íó.
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Ja̱ yúán, te nuu̱ ní kana‑ní xini̱‑ná, te vai̱‑ná, tú ní sájá'a̱ ini̱‑ná. Ja̱ yúán jiká tu̱'ún‑ná níí: Na̱ sɨkɨ̱ kúu ja̱ ní kana‑ní náá, áchí Pedro.
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Cornelio: Vina íó kuu̱n kɨvɨ́ nátu̱'un máá hora yá'a íó ndicha̱ ini̱‑ná. Te ka̱'uni̱ aíni kúu jikán ta'u̱‑ná ini̱ ve̱'e‑ná. Te ni̱ chaa̱ ɨɨn ndajá'a̱‑yá nuu̱‑ná. Te ndíi ncháa̱ sa'ma ñú'un‑ya̱.
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ná: Cornelio, a ni̱ jini̱ Dios ndasa jika̱n ta'u̱‑ro̱ jíín já sá'a‑ró caridad.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Núsáá te tájí‑ró mozo ná kí'i̱n ñuu̱ Jope. Te kana‑ró xiní ɨ́ɨn cha̱a kúu Simón ja̱ nání‑de Pedro, ná kíi‑de nuu̱‑ro̱. Te cha̱a‑ún, ncháá‑de ve'e ɨɨn cha̱a nání Simón curtidor. Te máá yú'u mar ncháá ve'e‑de. Te chaa̱ cha̱a‑ún, te kastu̱'ún‑de nuu̱‑ro̱, áchí‑ya̱ jíín‑ná.
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Súan ni̱ kuu. Te ni̱ tájí‑ná mozo kujaa̱ kana níí. Te va̱'a ni̱ sá'a‑ní ja̱ ní chaa̱‑ní. Te vina, ta̱ká‑ná, ká'i̱in tútú‑ná yá'a nuu̱ Dios, náva̱'a kuni so̱'o‑ná tu̱'un ka'a̱n‑ní, ndasa ni̱ tá'ú Dios tiñu nuu̱‑ní. Achí‑de.
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Pedro: Vina te ni̱ jini̱ ndaa̱‑ná ja̱ Dios tú ncháá nuu̱‑yá ña̱yɨvɨ.
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Chi na̱ni ña̱yɨvɨ, nú káchiñú'ún‑i‑ya̱ te kásátiñu va̱'a‑i nuu̱‑yá, te kúsɨɨ̱ iní‑ya̱ jíín‑i.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín táká se̱'e Israel, ni̱ kastu̱'ún‑yá nuu̱‑í ja̱ máá Jesucristo já'a‑ya̱ tú'un ndéé iní‑i. Te I'a̱ yá'a kúu Jito'o̱ ta̱ká‑yo̱.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Máá‑ní, a kájini tu̱'un‑ní tu̱'un Jesucristo. Chi ni̱ jani Juan tu̱'un jánducha, yúan‑na te ni̱ kejá'á tú'un‑ya̱ ondé ñuu̱ Galilea, te ni̱ jicha̱ nu̱u nɨ́ɨ́ ñúu̱ Judea,
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 ndasa ni̱ ja̱'a Dios Espíritu Santo jíín fuerza nuu̱‑yá. Te ndasa ni̱ jika kuu ya̱ ní sá'a‑ya̱ tíñu va̱'a, te ni̱ nasáva̱'a‑ya̱ táká ña̱yɨvɨ tá'a̱n tachi̱ kíni. Chi̱ Dios, ni̱ chindéé ní chituu‑ya̱ Jesús ñuu̱ Nazaret.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Te máá‑ná, ni̱ kajini̱‑ná ta̱ká tiñu ni̱ sá'a‑ya̱ iní ñuu̱ Judea, jíín iní ñuu̱ Jerusalén. Te ni̱ ka̱ja'ni‑í‑ya̱, ni̱ ka̱jata kaa‑i‑ya̱ jiká ɨ́ɨn cruz.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 Ko I'a̱ yá'a, ni̱ nachaku̱‑ya̱ ní sá'a Dios kɨvɨ̱ uní. Te ni̱ ndenda ndiji̱n‑ya̱ ní sá'a Dios.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Ko tú ní ndénda ndiji̱n‑ya̱ núu̱ táká ña̱yɨvɨ, chi̱ máni nuu̱ cháa ja̱ á ni̱ ka̱ji Dios ja̱ kúu‑de testigo. Te testigo‑ún kákuu‑ná, chi ni̱ ka̱yee‑ná staa̱ ni̱ ka̱ji'i‑ná nducha jíín‑yá, nuu̱ ní nachaku̱‑ya̱ má'ñú ndɨ́yi.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Te ni̱ tá'ú‑yá tiñu nuu̱‑ná jíná'an‑ná ja̱ ná káni‑ná tu̱'un‑ya̱ núu̱ táká ña̱yɨvɨ. Te ka'a̱n ndaa̱‑ná ja̱ ní jani Dios máá‑yá kuu‑ya̱ juez nuu̱ ñáyɨvɨ káichaku̱ jíín núu̱ ñáyɨvɨ ní kaji'i̱.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Chi tu̱'un I'a̱ yá'a ni̱ kaka'a̱n ndaa̱ ta̱ká cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios onde̱ sáá. Ja̱ táká ña̱yɨvɨ kándíja nuu̱‑yá, jíín sɨ́'vɨ́‑yá koo tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ taká kua̱chi‑i. Achí Pedro.
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Te nini ká'a̱n Pedro ta̱ká tu̱'un yá'a, te ni̱ chaa̱‑ni Espíritu Santo sɨkɨ̱ táká ña̱yɨvɨ kájini so̱'o tu̱'un ká'a̱n‑de.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Te cha̱a kákandíja, ja̱ ní ja̱koyo jíín Pedro, ja̱ kákuu‑de cha̱a ni̱ kaxɨtɨ̱ ndúu̱, ni̱ ka̱naa iní‑de kánde̱'é‑de ja̱ súni ni̱ chaa̱ Espíritu Santo sɨkɨ̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Chi ni̱ ka̱jini so̱'o‑de káka'a̱n ña̱yɨvɨ‑ún sɨ́ɨn yu'u, te kánakana jaa‑i Dios.
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Pedro: Ndéja̱ jasú kii nducha, náva̱'a ná kuánducha ñáyɨvɨ yá'a, chi ni̱ chaa̱ Espíritu Santo sɨkɨ̱ máá‑i nátu̱'un sɨkɨ̱ máá‑yó, áchí‑de.
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Te ni̱ tá'ú‑de tiñu nuu̱‑í jíná'an‑i ja̱ ná kuánducha‑í jíín sɨ́'vɨ́ máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús. Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑i jíín‑de ja̱ ná kéndo̱o‑de jíín‑i yaku̱ kɨvɨ̱.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.