Atos 10

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Te ini̱ ñuu̱ Cesarea ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a nání Cornelio, ni̱ kuu‑de capitán, ni̱ tɨ̱ɨn‑de soldado nání Italiana.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Cha̱a chíñú'ún vá'a Dios kúu‑de onde̱ jíín nɨ́ɨ́ vé'e‑de. Te bueno sá'a‑de caridad nuu̱ táká ña̱yɨvɨ. Te nene̱ jikán ta'u̱‑de nuu̱ Dios.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Te cha̱a yá'a, ni̱ skóto‑ya̱‑dé nátu̱'un ka̱'uni̱ aíni. Te ni̱ jini̱‑de nuu̱ ɨ́ɨn ndajá'a̱ máá Dios ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ núu̱ kánchaa̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Cornelio, áchí‑ya̱.
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Te máá‑de, ni̱ ndakoto‑de nuu̱‑yá. Te yú'ú‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Na̱ún kuní‑ní Táta̱, áchí‑de. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: A ni̱ jini̱ Dios ndasa jikán ta'u̱‑ro̱ jíín já sá'a‑ró caridad.
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Vina te tájí‑ró úu̱ cha̱a ná kí'i̱n‑de ñuu̱ Jope. Te kana‑ró xiní Simón ná kíi‑de, te cha̱a‑ún, nání‑de Pedro.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 Ncháá núu‑de ve'e ɨɨn cha̱a nání Simón curtidor, ja̱ ncháá ve'e‑de yani yundúcha mar. Te máá‑de kastu̱'ún núu̱‑ro̱ ndéja̱ kánúú sá'a‑ró. Achí‑ya̱.
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Te ndajá'a̱ ní ka'a̱n jíín Cornelio, a kua'a̱n‑ya̱. Te ni̱ kana‑de xini̱ úu̱ mozo‑de jíín xiní ɨ́ɨn soldado ja̱ játíñu kútu núu̱‑dé.
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Te onde̱ ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ nakani‑de ta̱ká tu̱'un nuu̱ mozo‑ún, te ni̱ tájí‑de mozo kája'a̱n onde̱ ñuu̱ Jope.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, kájika‑i kája'a̱n‑i. Te ni̱ ka̱kuyani‑i ñuu̱‑ún. Te Pedro, ná ka̱'uxi̱ uu̱ ni̱ kaa‑de xini̱ vé'e ja̱ kakán ta'u̱‑dé.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Te ni̱ chaa̱ so̱ko chi̱i‑de. Te ni̱ kuni̱‑de kee‑dé staa̱. Ko nini kásátu̱'a‑ña‑ún, te ni̱ skóto‑ya̱‑dé.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 Te ni̱ jini̱‑de núña andɨ́vɨ́. Te ɨɨn bulto nátu̱'un ɨɨn sa'ma kuítá já nú'ni̱ ndɨ́kúu̱n punta, ni̱ kuun va̱i nuu̱ ñú'un ní skóto‑ya̱‑dé.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Te ini̱‑ún káñu̱'un ta̱ká kɨtɨ kúu̱n ndá'a íó nuu̱ ñú'un yá'a, jíín kóo̱, jíín táká tɨsaa̱ andɨ́vɨ́.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Te ni̱ jini so̱'o‑de ɨɨn tu̱'un ni̱ ka'a̱n: Pedro, ndukuiñi̱, te ka'ni‑ro, te kee‑ro, áchí.
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 Ko Pedro, ni̱ ka'a̱n‑de: Ma̱ kúu Táta̱, chi̱ té kee‑gá‑ná ku̱ñu chá'án ni ja̱ tú íó ndoo, áchí‑de.
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 Te ni̱ ka'a̱n tuku jíín‑de vuelta uu̱: Ja̱ ní sándoo Dios, ma̱ skúnání‑ró kúñu chá'án, áchí.
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 Te tu̱'un yá'a ni̱ kii uni̱ vuelta nuu̱‑dé. Te sa'ma kuítá‑ún, ni̱ ndaa kua̱no'on ándɨ́vɨ́.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Te nini kánchaa̱ Pedro jáni ini̱‑de na̱ún kúu ja̱ ní jini̱‑de‑ún, te ni̱ ja̱koyo mozo ni̱ tájí Cornelio kua'a̱n, kájika̱ tu̱'ún‑i ve'e Simón onde̱ ni̱ ja̱koyo‑i yuxé'é cháa‑ún.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 Te ni̱ kaka'a̱n jaa‑i. Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑i nú yúan ncháá ɨɨn cha̱a nání Simón, te íó ɨnga̱ sɨ́'vɨ́‑de nání‑de Pedro.
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Te nini kánchaa̱ Pedro nákani ini̱‑de nú na̱ún kúu ja̱ ní jini̱‑de‑ún, te ni̱ ka'a̱n máá Espíritu jíín‑de: Ni̱ chaa̱ uni̱ mozo kánandúkú‑i róó.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Ndukuiñi̱, te nuu‑ró. Te ma̱ yú'ú‑ro̱ kí'i̱n‑ro̱ jíín‑i. Chi̱ máá‑rí, ni̱ tájí‑rí‑i va̱i‑i, áchí‑ya̱.
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 Yúan‑na te Pedro, ni̱ nuu‑de nuu̱ mozo ni̱ tájí Cornelio. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Amigo, máá‑rí kúu cha̱a kánandúkú‑ró. Ndé sɨkɨ̱ kúu ja̱ vái koyo‑ró núu̱‑rí núsáá, áchí‑de.
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Te máá mozo‑ún, ni̱ kaka'a̱n‑i: Cornelio, cha̱a capitán, cha̱a ndaa̱, cha̱a chíñú'ún vá'a Dios kúu‑de. Te suni ta̱ká ña̱yɨvɨ judío káka'a̱n‑i ja̱ cháa va̱'a kúu‑de. Ni̱ ka'a̱n ɨɨn ndajá'a̱ ndóo‑ya̱ jíín‑de ja̱ ná kána‑de xini̱‑ní kii‑ní ki'o̱n vé'e‑de. Te ná kúni ná'ín‑de tu̱'un ka'a̱n‑ní jíín‑de. Achí‑i.
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Yúan‑na te ni̱ skɨ́vɨ‑de mozo‑ún ini̱ ve̱'e. Te ni̱ ka̱kendo̱o‑i yu̱an. Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, ni̱ nduko̱o‑de. Te ni̱ kee‑de kája'a̱n‑de. Te suni kája'a̱n yaku̱ ñani̱ ñuu̱ Jope jíín‑de.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ ní ja̱koyo‑de ñuu̱ Cesarea. Te Cornelio, ndátu‑de cha̱a jíná'an‑de, chi ni̱ stútú‑de tá'an‑de jíín amigo va̱'a‑de.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Te nini kɨ́vɨ Pedro ini̱ ve̱'e, te ni̱ kenda Cornelio ka'a̱n‑de jíín Pedro. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱ já'a̱ Pedro. Te ni̱ chiñú'ún‑de cha̱a.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Ko Pedro, ni̱ xndúkuiñi̱‑de Cornelio. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Ndukuiñi̱, chi̱ ruu̱, suni cha̱a kúu‑ri̱. Achí‑de.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 Te kándatu̱'ún‑de. Te ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑de. Te ni̱ jini̱ Pedro ja̱ ní ka̱kutútú kuá'a̱ ñáyɨvɨ káxiu̱kú‑i ini̱ ve̱'e.
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Te ni̱ ka'a̱n Pedro jíín ñáyɨvɨ‑ún: A kájini̱‑ní ja̱ tú íó ley ja̱ ɨ́ɨn cha̱a judío, ketá'an‑de xí sá'a‑de ɨɨn visita nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a tú kúu judío. Ko Dios, ni̱ stá'a̱n‑ya̱ núu̱‑ná ja̱ tú ni ɨɨn ña̱yɨvɨ chá'án, ña̱yɨvɨ kíni íó.
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Ja̱ yúán, te nuu̱ ní kana‑ní xini̱‑ná, te vai̱‑ná, tú ní sájá'a̱ ini̱‑ná. Ja̱ yúán jiká tu̱'ún‑ná níí: Na̱ sɨkɨ̱ kúu ja̱ ní kana‑ní náá, áchí Pedro.
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Cornelio: Vina íó kuu̱n kɨvɨ́ nátu̱'un máá hora yá'a íó ndicha̱ ini̱‑ná. Te ka̱'uni̱ aíni kúu jikán ta'u̱‑ná ini̱ ve̱'e‑ná. Te ni̱ chaa̱ ɨɨn ndajá'a̱‑yá nuu̱‑ná. Te ndíi ncháa̱ sa'ma ñú'un‑ya̱.
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ná: Cornelio, a ni̱ jini̱ Dios ndasa jika̱n ta'u̱‑ro̱ jíín já sá'a‑ró caridad.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Núsáá te tájí‑ró mozo ná kí'i̱n ñuu̱ Jope. Te kana‑ró xiní ɨ́ɨn cha̱a kúu Simón ja̱ nání‑de Pedro, ná kíi‑de nuu̱‑ro̱. Te cha̱a‑ún, ncháá‑de ve'e ɨɨn cha̱a nání Simón curtidor. Te máá yú'u mar ncháá ve'e‑de. Te chaa̱ cha̱a‑ún, te kastu̱'ún‑de nuu̱‑ro̱, áchí‑ya̱ jíín‑ná.
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Súan ni̱ kuu. Te ni̱ tájí‑ná mozo kujaa̱ kana níí. Te va̱'a ni̱ sá'a‑ní ja̱ ní chaa̱‑ní. Te vina, ta̱ká‑ná, ká'i̱in tútú‑ná yá'a nuu̱ Dios, náva̱'a kuni so̱'o‑ná tu̱'un ka'a̱n‑ní, ndasa ni̱ tá'ú Dios tiñu nuu̱‑ní. Achí‑de.
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Pedro: Vina te ni̱ jini̱ ndaa̱‑ná ja̱ Dios tú ncháá nuu̱‑yá ña̱yɨvɨ.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 Chi na̱ni ña̱yɨvɨ, nú káchiñú'ún‑i‑ya̱ te kásátiñu va̱'a‑i nuu̱‑yá, te kúsɨɨ̱ iní‑ya̱ jíín‑i.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín táká se̱'e Israel, ni̱ kastu̱'ún‑yá nuu̱‑í ja̱ máá Jesucristo já'a‑ya̱ tú'un ndéé iní‑i. Te I'a̱ yá'a kúu Jito'o̱ ta̱ká‑yo̱.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Máá‑ní, a kájini tu̱'un‑ní tu̱'un Jesucristo. Chi ni̱ jani Juan tu̱'un jánducha, yúan‑na te ni̱ kejá'á tú'un‑ya̱ ondé ñuu̱ Galilea, te ni̱ jicha̱ nu̱u nɨ́ɨ́ ñúu̱ Judea,
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 ndasa ni̱ ja̱'a Dios Espíritu Santo jíín fuerza nuu̱‑yá. Te ndasa ni̱ jika kuu ya̱ ní sá'a‑ya̱ tíñu va̱'a, te ni̱ nasáva̱'a‑ya̱ táká ña̱yɨvɨ tá'a̱n tachi̱ kíni. Chi̱ Dios, ni̱ chindéé ní chituu‑ya̱ Jesús ñuu̱ Nazaret.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 Te máá‑ná, ni̱ kajini̱‑ná ta̱ká tiñu ni̱ sá'a‑ya̱ iní ñuu̱ Judea, jíín iní ñuu̱ Jerusalén. Te ni̱ ka̱ja'ni‑í‑ya̱, ni̱ ka̱jata kaa‑i‑ya̱ jiká ɨ́ɨn cruz.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Ko I'a̱ yá'a, ni̱ nachaku̱‑ya̱ ní sá'a Dios kɨvɨ̱ uní. Te ni̱ ndenda ndiji̱n‑ya̱ ní sá'a Dios.
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Ko tú ní ndénda ndiji̱n‑ya̱ núu̱ táká ña̱yɨvɨ, chi̱ máni nuu̱ cháa ja̱ á ni̱ ka̱ji Dios ja̱ kúu‑de testigo. Te testigo‑ún kákuu‑ná, chi ni̱ ka̱yee‑ná staa̱ ni̱ ka̱ji'i‑ná nducha jíín‑yá, nuu̱ ní nachaku̱‑ya̱ má'ñú ndɨ́yi.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Te ni̱ tá'ú‑yá tiñu nuu̱‑ná jíná'an‑ná ja̱ ná káni‑ná tu̱'un‑ya̱ núu̱ táká ña̱yɨvɨ. Te ka'a̱n ndaa̱‑ná ja̱ ní jani Dios máá‑yá kuu‑ya̱ juez nuu̱ ñáyɨvɨ káichaku̱ jíín núu̱ ñáyɨvɨ ní kaji'i̱.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Chi tu̱'un I'a̱ yá'a ni̱ kaka'a̱n ndaa̱ ta̱ká cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios onde̱ sáá. Ja̱ táká ña̱yɨvɨ kándíja nuu̱‑yá, jíín sɨ́'vɨ́‑yá koo tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ taká kua̱chi‑i. Achí Pedro.
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Te nini ká'a̱n Pedro ta̱ká tu̱'un yá'a, te ni̱ chaa̱‑ni Espíritu Santo sɨkɨ̱ táká ña̱yɨvɨ kájini so̱'o tu̱'un ká'a̱n‑de.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Te cha̱a kákandíja, ja̱ ní ja̱koyo jíín Pedro, ja̱ kákuu‑de cha̱a ni̱ kaxɨtɨ̱ ndúu̱, ni̱ ka̱naa iní‑de kánde̱'é‑de ja̱ súni ni̱ chaa̱ Espíritu Santo sɨkɨ̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 Chi ni̱ ka̱jini so̱'o‑de káka'a̱n ña̱yɨvɨ‑ún sɨ́ɨn yu'u, te kánakana jaa‑i Dios.
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Pedro: Ndéja̱ jasú kii nducha, náva̱'a ná kuánducha ñáyɨvɨ yá'a, chi ni̱ chaa̱ Espíritu Santo sɨkɨ̱ máá‑i nátu̱'un sɨkɨ̱ máá‑yó, áchí‑de.
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Te ni̱ tá'ú‑de tiñu nuu̱‑í jíná'an‑i ja̱ ná kuánducha‑í jíín sɨ́'vɨ́ máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús. Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑i jíín‑de ja̱ ná kéndo̱o‑de jíín‑i yaku̱ kɨvɨ̱.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.