Apocalipse 9
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC
1 Te ndajá'a̱ ú'u̱n, ni̱ xndé'e̱‑ya̱ corneta‑ya̱. Te ni̱ jini̱‑ri̱ ɨɨn tiñu̱ú xíní já ní jungava ichi ándɨ́vɨ́ ondé sɨkɨ̱ ñúyɨ́vɨ. Te ni̱ ni'i̱n‑yá ndakáa tu̱nchi kúnú xáa̱n.
1 O quinto anjo tocou a trombeta. Vi então uma estrela cair do céu na terra, e foi-lhe dada a chave do poço do abismo;
2 Te ni̱ juña‑ya̱ túnchi. Te ni̱ kaa ñu'ma̱ tu̱nchi‑ún nátu̱'un ñu'ma̱ ɨɨn jinu̱ ká'nu. Te ni̱ kuñaa núu̱ ndíka̱ndii ní sá'a ñu'ma̱ tu̱nchi‑ún.
2 ela o abriu e saiu do poço uma fumaça como a de uma grande fornalha. O sol e o ar obscureceram-se com a fumaça do poço.
3 Te chi̱i ñu'ma̱‑ún ni̱ kenda koyo ndɨkuá'yú ní jicha̱‑tɨ̱ iní ñu̱yɨ́vɨ. Te ni̱ kani'i̱n‑tɨ́ fuerza, nátu̱'un kúrsiuku̱ ñu̱yɨ́vɨ.
3 Da fumaça saíram gafanhotos pela terra, e foi-lhes dado poder semelhante ao dos escorpiões da terra.
4 Te ni̱ ta'u̱ tíñu nuu̱‑tɨ́ ja̱ má stɨ́vɨ́‑tɨ́ icha̱ nuu̱ ñú'un, ni yuku̱ kuíi, ni ɨɨn yunu, chi̱ máni ña̱yɨvɨ já tú ncháá tuni̱ Dios chaa̱n‑í.
4 Mas foi-lhes dito que não causassem dano à erva, verdura, ou árvore alguma, mas somente aos homens que não têm o selo de Deus na fronte.
5 Te ni̱ ni'i̱n‑tɨ́ tu̱'un ja̱ má ká'ni‑tɨ́, chi̱ ná xndó'o‑tɨ̱‑í u'u̱n yoo̱. Te ni̱ ka̱ndo'o‑i nátu̱'un sá'a ɨɨn kúrsiuku̱ nú ni̱ stují‑tɨ́ yóó.
5 Foi-lhes ordenado que não os matassem, mas os afligissem por cinco meses. Seu tormento era como o da picada do escorpião.
6 Te kɨvɨ̱‑ún, ndúkú táká ña̱yɨvɨ modo kuu̱‑i, ko ma̱ ní'i̱n‑í. Te va̱sa kákuni̱‑i kuu̱‑i, ko ma̱ kúu kuu̱‑i.
6 Naqueles dias, os homens buscarão a morte e não a conseguirão; desejarão morrer, e a morte fugirá deles.
7 Te ndɨkuá'yú‑ún kuní koo‑tɨ̱ nátu̱'un caballo ja̱ ká'i̱o tu̱'a kua̱tá'an. Te xini̱‑tɨ́ ñú'un nátu̱'un corona oro, te ñáa‑tɨ̱ núu̱ cháa.
7 O aspecto desses gafanhotos era o de cavalos aparelhados para a guerra. Nas suas cabeças havia uma espécie de coroa com reflexos dourados. Seus rostos eram como rostos de homem,
8 Te íó ixi‑tɨ́ nátu̱'un ixi xiní ñásɨ́'ɨ́. Te íó nu̱'un‑tɨ̱ nátu̱'un nu̱'un ndɨ̱ka'a.
8 seus cabelos como os de mulher e seus dentes, como os dentes de leão.
9 Te ka̱a kúu soo̱‑tɨ́ nátu̱'un ñú'un cha̱a kája̱tá'an. Te nɨ́'ɨn ndiji̱n‑tɨ́, nátu̱'un kánɨ̱'ɨn carreta jíín caballo nuu̱ kájinu kua'a̱‑tɨ́ ja̱ kíkua̱tá'an‑tɨ̱.
9 Seus tórax pareciam envoltos em ferro, e o ruído de suas asas era como o ruído de carros de muitos cavalos, correndo para a guerra.
10 Te íó su'ma̱‑tɨ́ ja̱ ná kuní koo su'ma̱ kúrsiuku̱. Te nuu̱ sú'ma̱‑tɨ́ íó ɨɨn iñu kuáñú. Te kándi̱so tíñu‑tɨ̱ já ú'u̱n yoo̱ xndó'o‑tɨ̱ táká ña̱yɨvɨ.
10 Tinham caudas semelhantes à do escorpião, com ferrões e o poder de afligir os homens por cinco meses.
11 Te ini̱ tu̱nchi‑ún íó ɨɨn ndajá'a̱ kúu rey ja̱ tá'ú tíñu nuu̱‑tɨ́. Te ndajá'a̱‑ún nuu̱ yú'u hebreo nání Abadón, te nuu̱ griego nání Apolión.
11 Têm eles por rei o anjo do abismo; chama-se em hebraico Abadon, e em grego, Apolion.
12 Te tu̱ndó'o ɨɨn‑ún, ni̱ ja̱'a kua'a̱n. Ko chaa̱ ná'ín úu̱‑ga̱ tu̱ndó'o.
12 Terminado assim o primeiro ai, eis que, depois dele, vêm ainda dois outros.
13 Te ndajá'a̱ iñú, ni̱ xndé'e̱‑ya̱ corneta‑ya̱. Te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ɨɨn tu̱'un ni̱ kenda onde̱ ndɨ́kúu̱n punta altar oro ja kándii̱ nuu̱ Dios.
13 O sexto anjo tocou a trombeta. Ouvi então uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro, que está diante de Deus,
14 Te ni̱ ka'a̱n jíín ndájá'a̱ tɨ́ɨn corneta iñu̱: Ndájí ndɨ́kúu̱n ndájá'a̱ káinu'ni̱ ini̱ yu̱cha ká'nu Eufrates, áchí.
14 e que dizia ao sexto anjo que tinha a trombeta: Solta os quatro Anjos que estão acorrentados à beira do grande rio Eufrates.
15 Te ni̱ kandaji̱ ndɨ́kúu̱n ndájá'a̱. Te ká'i̱o tu̱'a‑ya̱, chi̱ a ni̱ jaa̱ máá hora jíín kɨvɨ́ jíín yóo̱ jíín kuiá, náva̱'a ka'ni‑yá sava ña̱yɨvɨ.
15 Então foram soltos os quatro Anjos que se conservavam preparados para a hora, o dia, o mês e o ano da matança da terça parte dos homens...
16 Te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ja̱ íó uu̱ ciento millón soldado káyoso caballo.
16 O número de soldados desta cavalaria era de duzentos milhões. Eu ouvi o seu número.
17 Te súan ni̱ jini̱‑ri̱ caballo nátu̱'un jíín jáni. Te cha̱a káyoso‑tɨ́‑ún, káñu̱'un‑de su'nu̱ nátu̱'un jíto ñu'u̱n, jíín yúu̱ kua̱án, jíín azufre. Te xini̱ caballo‑ún kánda̱a nátu̱'un xini̱ ndɨ́ka'a, te yu'u‑tɨ́ ni̱ kenda koyo ñu'u̱n, jíín ñú'ma̱, jíín azufre.
17 E foi assim que eu vi os cavalos e os que os montavam: estes últimos eram couraçados de uma chama sulfurosa azul. Os cavalos tinham crina como uma juba de leão e de suas narinas saíam fogo, fumaça e enxofre.
18 Te jíín uní kue'e̱ yá'a ni̱ kaji'i̱ ɨɨn tercera parte ña̱yɨvɨ. Súan ni̱ sá'a ñu'u̱n, jíín ñú'ma̱, jíín azufre, ja̱ ní kenda yu'u‑tɨ́.
18 E uma terça parte dos homens foi morta por esses três flagelos {fogo, fumaça e enxofre} que lhes saíam das narinas.
19 Te fuerza caballo‑ún kándee ini̱ yu'u‑tɨ́, jíín núu̱ sú'ma̱‑tɨ́. Te su'ma̱‑tɨ́‑ún kánda̱a nátu̱'un koo̱, te ká'i̱o xini̱, te jíín yúán stují‑tɨ́‑i.
19 Porque o poder nocivo dos cavalos estava também nas caudas; tinham cabeças como serpentes e causavam dano com elas.
20 Ko sava‑ga̱ ña̱yɨvɨ já tú ní káji'i̱ jíín kué'e̱ yá'a, tú ní kánakani ini̱‑i tiñu kásá'a‑i, ni tú ní kásía̱‑i ja̱ káchiñú'ún‑i tachi̱ kíni jíín ndosó oro, plata, ka̱a, yuu̱, yunu, va̱sa tú ndé'é, ni tú jíni so̱'o, ni tú jíka.
20 Mas o restante dos homens, que não foram mortos por esses três flagelos, não se arrependeu das obras de suas mãos. Não cessaram de adorar o demônio e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Ni tú ní kánakani ini̱‑i ja̱ kája'ni‑í ndɨ̱yi, ni ja̱ kásá'a‑i tiñu ña̱vá'a, ni ja̱ tɨnɨ́ ini̱‑i, ni ja̱ kásákuí'ná‑i.
21 Não se arrependeram de seus homicídios, seus malefícios, suas imundícies e furtos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.