Apocalipse 9
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT
1 Te ndajá'a̱ ú'u̱n, ni̱ xndé'e̱‑ya̱ corneta‑ya̱. Te ni̱ jini̱‑ri̱ ɨɨn tiñu̱ú xíní já ní jungava ichi ándɨ́vɨ́ ondé sɨkɨ̱ ñúyɨ́vɨ. Te ni̱ ni'i̱n‑yá ndakáa tu̱nchi kúnú xáa̱n.
1 O quinto anjo tocou sua trombeta, e vi uma estrela que havia caído do céu sobre a terra, e lhe foi dada a chave para o poço do abismo.
2 Te ni̱ juña‑ya̱ túnchi. Te ni̱ kaa ñu'ma̱ tu̱nchi‑ún nátu̱'un ñu'ma̱ ɨɨn jinu̱ ká'nu. Te ni̱ kuñaa núu̱ ndíka̱ndii ní sá'a ñu'ma̱ tu̱nchi‑ún.
2 Quando o poço foi aberto, dele saiu fumaça como de uma imensa fornalha, e a luz do sol e o ar escureceram com a fumaça.
3 Te chi̱i ñu'ma̱‑ún ni̱ kenda koyo ndɨkuá'yú ní jicha̱‑tɨ̱ iní ñu̱yɨ́vɨ. Te ni̱ kani'i̱n‑tɨ́ fuerza, nátu̱'un kúrsiuku̱ ñu̱yɨ́vɨ.
3 Então da fumaça saíram gafanhotos que desceram sobre a terra, e lhes foi dado poder para ferroarem como escorpiões.
4 Te ni̱ ta'u̱ tíñu nuu̱‑tɨ́ ja̱ má stɨ́vɨ́‑tɨ́ icha̱ nuu̱ ñú'un, ni yuku̱ kuíi, ni ɨɨn yunu, chi̱ máni ña̱yɨvɨ já tú ncháá tuni̱ Dios chaa̱n‑í.
4 Receberam ordens para não danificar a vegetação, nem as plantas, nem as árvores, mas apenas as pessoas que não tivessem o selo de Deus na testa.
5 Te ni̱ ni'i̱n‑tɨ́ tu̱'un ja̱ má ká'ni‑tɨ́, chi̱ ná xndó'o‑tɨ̱‑í u'u̱n yoo̱. Te ni̱ ka̱ndo'o‑i nátu̱'un sá'a ɨɨn kúrsiuku̱ nú ni̱ stují‑tɨ́ yóó.
5 Também lhes foi ordenado que não as matassem, mas que as atormentassem por cinco meses, com dor como a da ferroada do escorpião.
6 Te kɨvɨ̱‑ún, ndúkú táká ña̱yɨvɨ modo kuu̱‑i, ko ma̱ ní'i̱n‑í. Te va̱sa kákuni̱‑i kuu̱‑i, ko ma̱ kúu kuu̱‑i.
6 Naqueles dias, as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão. Desejarão morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Te ndɨkuá'yú‑ún kuní koo‑tɨ̱ nátu̱'un caballo ja̱ ká'i̱o tu̱'a kua̱tá'an. Te xini̱‑tɨ́ ñú'un nátu̱'un corona oro, te ñáa‑tɨ̱ núu̱ cháa.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos preparados para a batalha. Tinham na cabeça algo semelhante a coroas de ouro, e o rosto parecia humano.
8 Te íó ixi‑tɨ́ nátu̱'un ixi xiní ñásɨ́'ɨ́. Te íó nu̱'un‑tɨ̱ nátu̱'un nu̱'un ndɨ̱ka'a.
8 Os cabelos eram como os de mulher, e os dentes, como os de leão.
9 Te ka̱a kúu soo̱‑tɨ́ nátu̱'un ñú'un cha̱a kája̱tá'an. Te nɨ́'ɨn ndiji̱n‑tɨ́, nátu̱'un kánɨ̱'ɨn carreta jíín caballo nuu̱ kájinu kua'a̱‑tɨ́ ja̱ kíkua̱tá'an‑tɨ̱.
9 Vestiam uma couraça semelhante ao ferro, e suas asas rugiam como um exército de carruagens correndo para a batalha.
10 Te íó su'ma̱‑tɨ́ ja̱ ná kuní koo su'ma̱ kúrsiuku̱. Te nuu̱ sú'ma̱‑tɨ́ íó ɨɨn iñu kuáñú. Te kándi̱so tíñu‑tɨ̱ já ú'u̱n yoo̱ xndó'o‑tɨ̱ táká ña̱yɨvɨ.
10 Tinham caudas que ferroavam como escorpiões, e por cinco meses tiveram poder para atormentar as pessoas.
11 Te ini̱ tu̱nchi‑ún íó ɨɨn ndajá'a̱ kúu rey ja̱ tá'ú tíñu nuu̱‑tɨ́. Te ndajá'a̱‑ún nuu̱ yú'u hebreo nání Abadón, te nuu̱ griego nání Apolión.
11 Seu rei é o anjo do abismo; seu nome em hebraico é Abadom , e em grego, Apoliom .
12 Te tu̱ndó'o ɨɨn‑ún, ni̱ ja̱'a kua'a̱n. Ko chaa̱ ná'ín úu̱‑ga̱ tu̱ndó'o.
12 O primeiro terror passou, mas ainda vêm outros dois.
13 Te ndajá'a̱ iñú, ni̱ xndé'e̱‑ya̱ corneta‑ya̱. Te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ɨɨn tu̱'un ni̱ kenda onde̱ ndɨ́kúu̱n punta altar oro ja kándii̱ nuu̱ Dios.
13 O sexto anjo tocou sua trombeta, e ouvi uma voz que vinha das quatro pontas do altar de ouro que está na presença de Deus.
14 Te ni̱ ka'a̱n jíín ndájá'a̱ tɨ́ɨn corneta iñu̱: Ndájí ndɨ́kúu̱n ndájá'a̱ káinu'ni̱ ini̱ yu̱cha ká'nu Eufrates, áchí.
14 A voz disse ao sexto anjo que tinha a trombeta: “Solte os quatro anjos que estão amarrados junto ao grande rio Eufrates”.
15 Te ni̱ kandaji̱ ndɨ́kúu̱n ndájá'a̱. Te ká'i̱o tu̱'a‑ya̱, chi̱ a ni̱ jaa̱ máá hora jíín kɨvɨ́ jíín yóo̱ jíín kuiá, náva̱'a ka'ni‑yá sava ña̱yɨvɨ.
15 Então os quatro anjos que haviam sido preparados para aquela hora, dia, mês e ano foram soltos para matar um terço da humanidade.
16 Te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ja̱ íó uu̱ ciento millón soldado káyoso caballo.
16 Ouvi que seu exército era constituído de duzentos milhões de soldados a cavalo.
17 Te súan ni̱ jini̱‑ri̱ caballo nátu̱'un jíín jáni. Te cha̱a káyoso‑tɨ́‑ún, káñu̱'un‑de su'nu̱ nátu̱'un jíto ñu'u̱n, jíín yúu̱ kua̱án, jíín azufre. Te xini̱ caballo‑ún kánda̱a nátu̱'un xini̱ ndɨ́ka'a, te yu'u‑tɨ́ ni̱ kenda koyo ñu'u̱n, jíín ñú'ma̱, jíín azufre.
17 Em minha visão, vi os cavalos e os cavaleiros montados neles. Os cavaleiros usavam couraças vermelhas, azul-escuras e amarelas. Os cavalos tinham cabeças como as de leão, e da boca lhes saíam fogo, fumaça e enxofre.
18 Te jíín uní kue'e̱ yá'a ni̱ kaji'i̱ ɨɨn tercera parte ña̱yɨvɨ. Súan ni̱ sá'a ñu'u̱n, jíín ñú'ma̱, jíín azufre, ja̱ ní kenda yu'u‑tɨ́.
18 Um terço da humanidade foi morto por estas três pragas que saíam da boca dos cavalos: fogo, fumaça e enxofre.
19 Te fuerza caballo‑ún kándee ini̱ yu'u‑tɨ́, jíín núu̱ sú'ma̱‑tɨ́. Te su'ma̱‑tɨ́‑ún kánda̱a nátu̱'un koo̱, te ká'i̱o xini̱, te jíín yúán stují‑tɨ́‑i.
19 O poder dos cavalos estava na boca e na cauda, pois a cauda tinha cabeças como de serpente, com as quais feriam as pessoas.
20 Ko sava‑ga̱ ña̱yɨvɨ já tú ní káji'i̱ jíín kué'e̱ yá'a, tú ní kánakani ini̱‑i tiñu kásá'a‑i, ni tú ní kásía̱‑i ja̱ káchiñú'ún‑i tachi̱ kíni jíín ndosó oro, plata, ka̱a, yuu̱, yunu, va̱sa tú ndé'é, ni tú jíni so̱'o, ni tú jíka.
20 Aqueles que não morreram dessas pragas ainda se recusaram a arrepender-se de seus atos perversos. Continuaram a adorar demônios e ídolos feitos de ouro, prata, bronze, pedra e madeira, ídolos que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Ni tú ní kánakani ini̱‑i ja̱ kája'ni‑í ndɨ̱yi, ni ja̱ kásá'a‑i tiñu ña̱vá'a, ni ja̱ tɨnɨ́ ini̱‑i, ni ja̱ kásákuí'ná‑i.
21 E não se arrependeram de seus assassinatos, sua feitiçaria, sua imoralidade sexual e seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.