Apocalipse 6
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT
1 Te ni̱ jini̱‑ri̱ Lélú ja̱ ní xndónda‑ya̱ ɨ́ɨn tá'an usia̱ sello‑ún. Yúan‑na te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ká'a̱n ɨɨn ja̱ kúu̱n kɨ́tɨ chakú‑ún, nátu̱'un ɨɨn taja: Ña'a̱n te kuni̱‑ro̱, áchí‑tɨ̱.
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Te ni̱ nde̱'é‑rí. Te ni̱ jini̱‑ri̱ ɨɨn caballo kuíjín. Te cha̱a yóso‑tɨ́‑ún, ni̱ tɨɨn‑de ɨɨn ndua. Te ni̱ ni'i̱n‑dé ɨɨn corona xini̱‑dé. Te ja̱ á ni̱ kundéé‑de sava te ni̱ kenda‑de náva̱'a kundéé‑ga̱‑de.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Te ni̱ xndónda‑ya̱ sello uu̱‑ún. Yúan‑na te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ká'a̱n kɨtɨ úu̱: Ña'a̱n te kuni̱‑ro̱, áchí‑tɨ̱.
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Te ni̱ kenda tuku ɨɨn caballo kuá'á. Te cha̱a yóso‑tɨ́‑ún, ndíso tíñu‑de ja̱ kuánchaa̱‑de paz nuu̱ ñúyɨ́vɨ, náva̱'a ka'ni tá'an ña̱yɨvɨ jíná'an‑i. Te suni ni̱ ni'i̱n‑dé ɨɨn machete káni.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Te nuu̱ ní xndónda‑ya̱ sello uni̱, te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ká'a̱n kɨtɨ uní: Ña'a̱n te kuni̱‑ro̱, áchí‑tɨ̱. Te ni̱ nde̱'é‑rí. Te ni̱ jini̱‑ri̱ ɨɨn caballo túún. Te cha̱a yóso‑tɨ́‑ún, tɨ́ɨn‑de ɨɨn balanza.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ɨɨn tu̱'un ma̱'ñú ndɨ́kúu̱n kɨ́tɨ‑ún, ká'a̱n: Ɨɨn kilo trigo ja̱ ɨ́ɨn peso, te uni̱ kilo cebada ja̱ ɨ́ɨn peso, ko ma̱ stɨ́vɨ́‑ró aceite jíín vino, áchí.
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Te ni̱ xndónda‑ya̱ sello kuu̱n. Te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ká'a̱n kɨtɨ kúu̱n: Ña'a̱n, te kuni̱‑ro̱, áchí‑tɨ̱.
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Te ni̱ nde̱'é‑rí. Te ni̱ jini̱‑ri̱ ɨɨn caballo kuáán. Te ja̱ yóso‑tɨ́‑ún, nání Muerte, te infierno ndikín yata̱‑ún, te ndíso tíñu ja̱ ndónda sɨkɨ̱ ɨ́ɨn cuarta parte ñu̱yɨ́vɨ, te kuu̱‑i sá'a jíín machete, jíín tamá, jíín kué'e̱, jíín kɨ́tɨ xáa̱n já íó ini̱ ñu̱yɨ́vɨ.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Te ni̱ xndónda‑ya̱ sello u'u̱n. Te chi̱i altar ni̱ jini̱‑ri̱ ta̱ká añú ni̱ kaji'i̱ sɨkɨ̱ tú'un Dios jíín sɨkɨ́ tú'un ni̱ kajani ndaa̱‑i.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Te ni̱ ka̱kana jaa‑i: Táta̱, I'a̱ ñá'nu, I'a̱ ndaa̱, I'a̱ ndoo kúu‑ní. Na̱saa‑ga̱ kɨvɨ̱ te sándaa̱‑ní tiñu ña̱yɨvɨ káxiu̱kú iní ñu̱yɨ́vɨ, te nani'i̱n tá'an‑ní jíín‑i sɨkɨ̱ nɨñí‑ná ja̱ ní ka̱ja'ni‑í náá, áchí‑i.
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Yúan‑na te ni̱ ja̱'a‑ya̱ sá'ma kuíjín núu̱‑í ná kú'un‑i. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i ja̱ ná ndéta̱tú núu‑ga̱‑i onde̱ ná jínu ta̱ká tá'an‑i jíín ñaní‑i, chi̱ suni kuu̱ yúan nátu̱'un ni̱ kaji'i̱ máá‑i.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Te ni̱ xndónda‑ya̱ sello iñu̱. Te ni̱ jini̱‑ri̱ ɨɨn ñu̱táan xaa̱n. Te ndika̱ndii ní kutúún nátu̱'un sa'ma túún, te yoo̱ ni̱ nduu nátu̱'un nɨñi̱.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Te tiñu̱ú xíní ándɨ́vɨ́, ni̱ jungoyo‑tɨ̱ núu̱ ñú'un, nátu̱'un júngoyo nde'e̱ yúnu mérkexe̱ sá'a tachi̱ xáa̱n.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Te andɨ́vɨ́ ni̱ kuxio kua'a̱n, nátu̱'un nátuu‑yó tutú. Te ndivii yúku jíín isla ni̱ kuxio nuu̱ ká'i̱in.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Te ta̱ká rey ñu̱yɨ́vɨ, jíín cháa kákuñá'nu, jíín cháa kúká, jíín cháa capitán, jíín cháa ni̱'in, jíín ndívii mozo, jíín ndívii ñáyɨvɨ kájika kuu ndicha̱‑na̱, ni̱ kachisa̱'í‑i máá‑i ini̱ yau̱ kava jíín má'ñú káva já íó yuku.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín yúku jíín káva‑ún: Junga̱va sɨkɨ̱‑rí jíná'an‑ri̱, te ná jákusa̱'í‑ri̱ nuu̱ I'a̱ kánchaa̱ mesa, chi̱ máá Lélú kití ini̱‑ya̱ núu̱‑rí.
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Chi̱ a ni̱ jaa̱ kɨvɨ̱ já kití ini̱‑ya̱ núu̱‑yo̱. Te ndé cha̱a kanda‑ga̱ kundii̱. Achí‑i.
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.