Apocalipse 6
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARIB
1 Te ni̱ jini̱‑ri̱ Lélú ja̱ ní xndónda‑ya̱ ɨ́ɨn tá'an usia̱ sello‑ún. Yúan‑na te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ká'a̱n ɨɨn ja̱ kúu̱n kɨ́tɨ chakú‑ún, nátu̱'un ɨɨn taja: Ña'a̱n te kuni̱‑ro̱, áchí‑tɨ̱.
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Te ni̱ nde̱'é‑rí. Te ni̱ jini̱‑ri̱ ɨɨn caballo kuíjín. Te cha̱a yóso‑tɨ́‑ún, ni̱ tɨɨn‑de ɨɨn ndua. Te ni̱ ni'i̱n‑dé ɨɨn corona xini̱‑dé. Te ja̱ á ni̱ kundéé‑de sava te ni̱ kenda‑de náva̱'a kundéé‑ga̱‑de.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Te ni̱ xndónda‑ya̱ sello uu̱‑ún. Yúan‑na te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ká'a̱n kɨtɨ úu̱: Ña'a̱n te kuni̱‑ro̱, áchí‑tɨ̱.
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Te ni̱ kenda tuku ɨɨn caballo kuá'á. Te cha̱a yóso‑tɨ́‑ún, ndíso tíñu‑de ja̱ kuánchaa̱‑de paz nuu̱ ñúyɨ́vɨ, náva̱'a ka'ni tá'an ña̱yɨvɨ jíná'an‑i. Te suni ni̱ ni'i̱n‑dé ɨɨn machete káni.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Te nuu̱ ní xndónda‑ya̱ sello uni̱, te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ká'a̱n kɨtɨ uní: Ña'a̱n te kuni̱‑ro̱, áchí‑tɨ̱. Te ni̱ nde̱'é‑rí. Te ni̱ jini̱‑ri̱ ɨɨn caballo túún. Te cha̱a yóso‑tɨ́‑ún, tɨ́ɨn‑de ɨɨn balanza.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ɨɨn tu̱'un ma̱'ñú ndɨ́kúu̱n kɨ́tɨ‑ún, ká'a̱n: Ɨɨn kilo trigo ja̱ ɨ́ɨn peso, te uni̱ kilo cebada ja̱ ɨ́ɨn peso, ko ma̱ stɨ́vɨ́‑ró aceite jíín vino, áchí.
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Te ni̱ xndónda‑ya̱ sello kuu̱n. Te ni̱ jini so̱'o‑ri̱ ká'a̱n kɨtɨ kúu̱n: Ña'a̱n, te kuni̱‑ro̱, áchí‑tɨ̱.
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Te ni̱ nde̱'é‑rí. Te ni̱ jini̱‑ri̱ ɨɨn caballo kuáán. Te ja̱ yóso‑tɨ́‑ún, nání Muerte, te infierno ndikín yata̱‑ún, te ndíso tíñu ja̱ ndónda sɨkɨ̱ ɨ́ɨn cuarta parte ñu̱yɨ́vɨ, te kuu̱‑i sá'a jíín machete, jíín tamá, jíín kué'e̱, jíín kɨ́tɨ xáa̱n já íó ini̱ ñu̱yɨ́vɨ.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Te ni̱ xndónda‑ya̱ sello u'u̱n. Te chi̱i altar ni̱ jini̱‑ri̱ ta̱ká añú ni̱ kaji'i̱ sɨkɨ̱ tú'un Dios jíín sɨkɨ́ tú'un ni̱ kajani ndaa̱‑i.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Te ni̱ ka̱kana jaa‑i: Táta̱, I'a̱ ñá'nu, I'a̱ ndaa̱, I'a̱ ndoo kúu‑ní. Na̱saa‑ga̱ kɨvɨ̱ te sándaa̱‑ní tiñu ña̱yɨvɨ káxiu̱kú iní ñu̱yɨ́vɨ, te nani'i̱n tá'an‑ní jíín‑i sɨkɨ̱ nɨñí‑ná ja̱ ní ka̱ja'ni‑í náá, áchí‑i.
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Yúan‑na te ni̱ ja̱'a‑ya̱ sá'ma kuíjín núu̱‑í ná kú'un‑i. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i ja̱ ná ndéta̱tú núu‑ga̱‑i onde̱ ná jínu ta̱ká tá'an‑i jíín ñaní‑i, chi̱ suni kuu̱ yúan nátu̱'un ni̱ kaji'i̱ máá‑i.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Te ni̱ xndónda‑ya̱ sello iñu̱. Te ni̱ jini̱‑ri̱ ɨɨn ñu̱táan xaa̱n. Te ndika̱ndii ní kutúún nátu̱'un sa'ma túún, te yoo̱ ni̱ nduu nátu̱'un nɨñi̱.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Te tiñu̱ú xíní ándɨ́vɨ́, ni̱ jungoyo‑tɨ̱ núu̱ ñú'un, nátu̱'un júngoyo nde'e̱ yúnu mérkexe̱ sá'a tachi̱ xáa̱n.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Te andɨ́vɨ́ ni̱ kuxio kua'a̱n, nátu̱'un nátuu‑yó tutú. Te ndivii yúku jíín isla ni̱ kuxio nuu̱ ká'i̱in.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Te ta̱ká rey ñu̱yɨ́vɨ, jíín cháa kákuñá'nu, jíín cháa kúká, jíín cháa capitán, jíín cháa ni̱'in, jíín ndívii mozo, jíín ndívii ñáyɨvɨ kájika kuu ndicha̱‑na̱, ni̱ kachisa̱'í‑i máá‑i ini̱ yau̱ kava jíín má'ñú káva já íó yuku.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín yúku jíín káva‑ún: Junga̱va sɨkɨ̱‑rí jíná'an‑ri̱, te ná jákusa̱'í‑ri̱ nuu̱ I'a̱ kánchaa̱ mesa, chi̱ máá Lélú kití ini̱‑ya̱ núu̱‑rí.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Chi̱ a ni̱ jaa̱ kɨvɨ̱ já kití ini̱‑ya̱ núu̱‑yo̱. Te ndé cha̱a kanda‑ga̱ kundii̱. Achí‑i.
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.